เวลา 23:20 น. หลินเฟิงรีบเดินทางมาถึงโรงภาพยนตร์ซิงเฉินแห่งเมืองไห่ฉิน มองกวาดสายตาไปแวบเดียว ก็เห็นจางเสี่ยวมานที่กำลังชะเง้อคอรออยู่หน้าประตูโรงหนังทันที
คืนนี้จางเสี่ยวมานแต่งตัวได้เซ็กซี่มาก ชุดเดรสสั้นสีดำรัดรูป เผยให้เห็นสัดส่วนโค้งเว้าทั้งหน้าอกและสะโพกของเธอได้อย่างชัดเจน!
เรียวขายาวสวมทับด้วยถุงน่องสีดำบาง ๆ และเนื่องจากกระโปรงสั้นมาก จึงเผยให้เห็นต้นขาด้านนอกเกือบสองในสาม
บนใบหน้าของจางเสี่ยวมานยังแต่งหน้ามาอย่างประณีต ประกอบกับต่างหูที่ส่องประกายระยิบระยับคู่หนึ่ง ยิ่งทำให้ความสวยของเธอพุ่งพรวดขึ้นไปอีกระดับ!
เธอยืนอยู่หน้าประตูโรงภาพยนตร์แบบนั้น บรรดาชายหนุ่มหลายคนที่เดินผ่านไปมา ล้วนอดไม่ได้ที่จะหยุดสายตาไว้ที่ร่างของเธอ
มีสาวสวยที่โดดเด่นสะดุดตายืนอยู่ตรงนั้น หลินเฟิงจะจำไม่ได้ได้ยังไงล่ะ?
ส่วนจางเสี่ยวมานเมื่อเห็นหลินเฟิง ก็รีบเดินเข้ามาหาด้วยความดีใจทันที จากนั้นก็ควงแขนของเขาเอาไว้โดยไม่พูดพร่ำทำเพลง
หลินเฟิงได้ยินเสียงถอนหายใจดังขึ้นจากรอบ ๆ ตัวเป็หย่อม ๆ จากตรงนี้ก็เห็นได้ชัดแล้วว่าคืนนี้จางเสี่ยวมานดึงดูดสายตาผู้คนมากขนาดไหน!
"มาได้เวลาพอดิบพอดีเลย พวกเราเข้าโรงกันเลยไหม?" จางเสี่ยวมานพูดด้วยความดีใจ
"ฉันไปซื้อป๊อปคอร์นสักหน่อยดีไหม?" หลินเฟิงลูบจมูกตัวเองแล้วพูด
"ฉันซื้อไว้เรียบร้อยแล้วล่ะ วางอยู่บนเคาน์เตอร์ตรงนู้น พวกเราเดินไปหยิบก็พอแล้ว" จางเสี่ยวมานพูดพร้อมกับรอยยิ้ม
"เอ่อ เธอทำแบบนี้ฉันก็รู้สึกเกรงใจแย่เลย" หลินเฟิงตอบกลับด้วยความเคอะเขิน
"มีอะไรต้องเกรงใจล่ะ?" จางเสี่ยวมานดึงแขนหลินเฟิง แล้วเร่งเร้าว่า "รีบเข้าโรงกันเถอะ หนังใกล้จะฉายแล้วนะ"
"อ้อ ตกลง" หลินเฟิงยิ้มเจื่อนพร้อมกับพยักหน้า
...
หลินเฟิงอุ้มป๊อปคอร์นถังใหญ่กับชานมสองแก้ว จากนั้นก็เดินตามจางเสี่ยวมานฝ่าความมืดเข้าไปในโรงภาพยนตร์ นึกไม่ถึงเลยว่าที่นั่งของพวกเขาทั้งสองคนจะอยู่ที่มุมในสุดของแถวหลังสุด
มุมก็มุมสิ นี่ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร แต่ทว่าเมื่อหนังเริ่มฉาย หลินเฟิงถึงเพิ่งค้นพบว่ามันดันเป็หนังสยองขวัญ!
สถานการณ์แบบไหนกันเนี่ย? จางเสี่ยวมานดันชอบดูหนังสยองขวัญงั้นเหรอ?
ถึงแม้ว่าหลินเฟิงจะไม่กลัวภูตผีปีศาจ แต่หนังเื่นี้ถ่ายทำออกมาได้น่ากลัวนิดหน่อยจริง ๆ ประกอบกับมันเป็หนัง 3D เวลาที่ได้ดูฉากเด็ด ๆ มันก็ให้ความรู้สึกราวกับว่าตัวเองเข้าไปอยู่ในเหตุการณ์จริง
ดังนั้น หลินเฟิงจึงรู้สึกขนหัวลุกขึ้นมานิด ๆ แล้วเหมือนกัน...
"กรี๊ด!"
ในชั่วขณะหนึ่ง ท่ามกลางโรงภาพยนตร์ที่มืดมิดก็มีเสียงกรีดร้องดังขึ้นมาเป็ระลอก
เห็นเพียงบนหน้าจอจู่ ๆ ก็มีมือที่โชกไปด้วยเืสด ๆ ยื่นออกมา และบรรดาผู้ชมต่างก็สวมแว่นตา 3D กันอยู่ มือข้างนี้จึงราวกับว่าโผล่มาอยู่ตรงหน้าของตัวเอง จะไม่ให้น่ากลัวได้ยังไงล่ะ?
หลินเฟิงเองก็ใไปเหมือนกัน ไม่ใช่ใเพราะมือข้างนี้หรอกนะ แต่ใเพราะจางเสี่ยวมานที่จู่ ๆ ก็มุดเข้ามาในอ้อมกอดของเขาต่างหาก!
ให้ตายสิ! ฉันก็นึกว่าเธอจะใจกล้าสักแค่ไหนกันเชียว? ที่แท้ก็โดนหลอกให้ใได้เหมือนกันเหรอเนี่ย?
เห็นเพียงจางเสี่ยวมานหลบตัวสั่นเทาอยู่ในอ้อมกอดของหลินเฟิง ถึงขั้นไม่กล้าเงยหน้าขึ้นไปมองหน้าจอ หลินเฟิงที่หัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ถูกจึงทำได้เพียงยื่นมือข้างหนึ่งออกไป ลูบหลังเธอเบา ๆ อย่างต่อเนื่อง
"หลิน... หลินเฟิง หนัง... หนังเื่นี้ น่ากลัวเกินไปแล้ว" จางเสี่ยวมานพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก
"แล้วเธอจะพาฉันมาดูหนังสยองขวัญทำไมล่ะ?"
เห็นเพียงจางเสี่ยวมานเงยหน้าขึ้นมา จากนั้นก็กระซิบที่ข้างหูหลินเฟิงด้วยน้ำเสียงแ่เบาว่า "หลินเฟิง คุณ... คุณกอดฉันสักพักได้ไหม? ฉันรู้สึก... กลัวนิดหน่อย!"
"ในเมื่อเธอกลัวขนาดนั้น งั้นพวกเราไม่ต้องดูแล้วดีไหม?" หลินเฟิงเสนอแนะ
"ไม่เอา!" จางเสี่ยวมานรีบส่ายหน้าแล้วพูดว่า "ซื้อตั๋วมาแล้ว ถ้าดูหนังไม่จบ จะไม่เป็การเปลืองเงินเหรอ?"
บ้าเอ๊ย! ในวินาทีนี้หลินเฟิงก็เข้าใจได้ในที่สุด ที่จางเสี่ยวมานจงใจพาเขามาดูหนังสยองขวัญ ที่แท้ก็กำลังคิดแผนเ้าเล่ห์อยู่นี่เอง!
เมื่อััได้ถึงร่างกายที่กำลังสั่นเทานิด ๆ ในอ้อมกอด หลินเฟิงก็ยิ้มเจื่อนแล้วพูดว่า "ก็ได้ ฉันจะกอดเธอเอาไว้ตลอดการดูหนังก็แล้วกัน"
หลังจากได้รับความยินยอมจากหลินเฟิง มุมปากของจางเสี่ยวมานก็โค้งขึ้นเล็กน้อย จากนั้นเธอก็ทิ้งตัวลงนั่งบนตักของหลินเฟิงโดยตรง!
หลินเฟิงยังไม่ทันได้ตั้งตัว ผู้หญิงคนนี้ก็เข้ามากอดคอของเขาเอาไว้ แล้วเอาหัวซบลงบนหน้าอกของเขาอย่างแแ่
"นี่เสี่ยวมาน เธอไม่จำเป็ต้องปีนขึ้นมาบนตัวฉันก็ได้มั้ง?" หลินเฟิงถามด้วยความตกตะลึงตาค้าง
"ก็... ก็ฉันรู้สึกกลัวนิดหน่อยจริง ๆ นี่นา!" จางเสี่ยวมานพูดด้วยความเขินอาย
หลินเฟิงชูมือทั้งสองข้างขึ้นมาด้วยความเก้อเขิน จากนั้นก็กระซิบถามที่ข้างหูจางเสี่ยวมานเบา ๆ ว่า "เธอทำแบบนี้ แล้วมือของฉันควรจะเอาไปวางไว้ตรงไหนล่ะ?"
"แล้วแต่คุณเลย" หลังจากจางเสี่ยวมานพูดประโยคนี้จบ ก็เอียงคอหันไปมองที่จอใหญ่
อาศัยแสงสลัว ๆ บนหน้าจอ หลินเฟิงมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่า หูของจางเสี่ยวมานเปลี่ยนเป็สีแดงเถือกไปแล้ว!
จมูกเขาได้กลิ่นน้ำหอมจากตัวอีกฝ่าย หน้าอกััได้ถึงอุณหภูมิร่างกายของอีกฝ่าย บนต้นขายังส่งผ่านความรู้สึกนุ่มนิ่มมาให้ วินาทีนี้ หลินเฟิงรู้สึกรุ่มร้อนและกระสับกระส่ายขึ้นมาจริง ๆ แล้ว
หนังกำลังฉายอะไรอยู่ หลินเฟิงไม่มีกะจิตกะใจจะไปสนใจอีกต่อไปแล้ว ความสนใจทั้งหมดของเขาถูกจางเสี่ยวมานในอ้อมกอดดึงดูดไปจนหมดสิ้น
นึกไม่ถึงเลยว่าการััใกล้ชิดกับเพศตรงข้ามเป็ครั้งแรก จะเกิดขึ้นในโรงภาพยนตร์ แถมผู้หญิงที่นั่งอยู่ในอ้อมกอดของเขาในตอนนี้ ยังเป็เพื่อนที่เพิ่งจะรู้จักกันได้เพียงแค่วันเดียวเท่านั้น!
ในหัวของหลินเฟิงกำลังต่อสู้กันอย่างหนักหน่วง ผ่านไปพักใหญ่ จู่ ๆ เขาก็วางมือข้างหนึ่งลงบนเอวของจางเสี่ยวมานเบา ๆ
ััได้อย่างชัดเจนเลยว่าร่างกายของจางเสี่ยวมานสั่นสะท้านขึ้นมาเฮือกหนึ่ง แต่หัวของเธอก็ยังคงหันหน้าไปทางจอใหญ่ สองมือก็ยังคงกอดคอของหลินเฟิงเอาไว้แน่น ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น
ดังนั้นหลินเฟิงจึงวางมืออีกข้างลงมา สองมือโอบกอดจางเสี่ยวมานเอาไว้หลวม ๆ ...
เวลาผ่านไปทุกนาทีทุกวินาที หลังจากที่จางเสี่ยวมานมุดเข้ามาในอ้อมกอดของหลินเฟิง ก็ไม่มีทีท่าว่าจะผละออกไปเลยสักนิด!
ในใจของหลินเฟิงกำลังสวดมนต์อยู่ ถามว่าเขาสวดมนต์บทไหนน่ะเหรอ? ก็บทชำระล้างจิตใจน่ะสิ!
มีหญิงสาวแสนสวยที่แต่งตัวเซ็กซี่ขนาดนี้มานั่งอยู่ในอ้อมกอดของตัวเอง หลินเฟิงที่เป็วัยรุ่นเืร้อนจะไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลยได้ยังไง? ผลลัพธ์ก็คือจบเห่น่ะสิ!
หนังบนจอใหญ่ยังคงฉายต่อไป ผู้ชมรอบ ๆ ส่งเสียงกรีดร้องออกมาเป็ระยะ แต่จางเสี่ยวมานในอ้อมกอดกลับนิ่งเงียบไปอย่างสิ้นเชิง
หลินเฟิงถึงขั้นได้ยินเสียงหัวใจเต้นของเธอได้อย่างชัดเจน รวมไปถึงเสียงลมหายใจที่หอบถี่นิด ๆ ของเธอด้วย
"หลิน... หลินเฟิง ฉัน... ทำให้คุณเมื่อยหรือเปล่า?" จางเสี่ยวมานโน้มตัวมากระซิบถามข้างหูหลินเฟิงกะทันหัน
"มะ... ไม่นี่" หลินเฟิงตอบกลับด้วยความเขินอาย
"อ้อ" จางเสี่ยวมานพยักหน้าเบา ๆ จากนั้นก็หันกลับไปมองจอใหญ่อีกครั้ง
ช่างทรมานเหลือเกิน! ทำไมหนังนี่ยังไม่จบสักทีเนี่ย?
เมื่อมองจางเสี่ยวมานในอ้อมกอด หลินเฟิงก็ครุ่นคิดอย่างจริงจังว่า ตัวเองรู้สึกยังไงกับเธอกันแน่?
ไม่ได้ต่อต้าน ไม่ได้เกลียดชัง น่าจะมีส่วนผสมของความชอบอยู่นิดหนึ่งแหละมั้ง?
แล้วจางเสี่ยวมานล่ะ? เธอคงจะหมายตาเงินของเขาเสียมากกว่า ถึงได้เป็ฝ่ายเสนอตัวมาซบในอ้อมกอดของเขาแบบนี้?
ถึงแม้หลินเฟิงจะรู้ว่าจุดประสงค์ของจางเสี่ยวมานนั้นไม่บริสุทธิ์ใจ แต่เขาก็ยากที่จะต้านทานความเย้ายวนใจแบบนี้ได้!
ก็แค่เงินไม่ใช่หรือไง? วันนี้พี่ชายเพิ่งจะหาเงินมาได้ตั้งสี่สิบล้าน ยังไม่พอที่จะเลี้ยงดูปูเสื่อเธออีกเหรอ?
เมื่อคิดตกแล้ว คิ้วที่ขมวดมุ่นของหลินเฟิงก็คลายออก เขาค่อย ๆ เลื่อนมือซ้ายของตัวเองลงไปด้านล่างอย่างเงียบ ๆ จากนั้นก็วางแหมะลงบนต้นขาที่สวมถุงน่องสีดำของจางเสี่ยวมาน...
2K
![ข้ามมิติลิขิตรักนายตัวเบี้ย [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738727779_64401540.webp)