ในที่สุดก็ถึงวันนี้จนได้วันที่หวังซูลี่ต้องย้ายเข้าไปอยู่คอนโดที่เธอซื้อไว้ ซึ่งห้องที่เธอเลือกนั้นเป็ห้องริมสุดเธอชอบห้องริมเพราะมีหน้าต่างที่เป็กระจกเยอะกว่าห้องธรรมดา มันทำให้ห้องของเธอดูโล่งโปร่งสบาย เธอต่อเติมเพิ่มอีกเล็กน้อยในส่วนของห้องนอน ด้านนอกซูลี่เลือกสีเทาอ่อนตัดกับสีขาว ส่วนห้องนอนเธอทาสีโทนชมพูสีโปรดของเธอ
กว่าซูลี่จะจัดห้องเก็บของให้เข้าที่เสร็จ ก็ค่ำพอดีท้องน้อยๆของเธอเริ่มร้องงอแงเพราะความหิว ซูลี่คิดว่าจะกดโทรสั่งข้าวขึ้นมากินที่ห้องเพราะเธอี้เีจะออกไปข้างนอกแล้ว ยังไม่ทันจะกด่โทรออกเสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นสะก่อน
“ฮัลโหลเพื่อนสาว นี่ฉันเองนะเธอจัดห้องเสร็จรึยังเนี่ย” เป็เฉินลี่มี ที่โทรเข้ามาหาเธอนั่นเอง
“ อืม เรียบร้อยแล้วล่ะ ว่าแต่เธออยู่ไหนเนี่ยลี่มี”
“ ฉันก็อยู่ด้านล่างคอนโดของเธอไงย่ะ ฉันซื้ออาหารมากินแยะเลย วันนี้เราจะมาฉลองห้องใหม่ของเธอกัน”
‘ จะบอกว่าไม่ก็คงไม่ทันแล้วสินะ ยัยบ้าลี่มี ’
“โอเค เธอจะให้ฉันลงไปรับไหมล่ะ ของเยอะรึป่าว”
“ ไม่ต้อง ไม่ต้อง ฉันขึ้นไปเองได้ ห้อง 1109 ใช่ไหม อีก 5 นาทีเจอกันเพื่อนรัก” เฉินลี่มีกดวางสายไปแล้ว ซูลี่จึงจัดการเก็บของนิดๆหน่อยๆ ฆ่าเวลาระหว่างรอเพื่อนสาวของเธอ
ติ๊งต่อง ติ๊งต่อง..
เสียงออดหน้าประตูดังขึ้น ทำให้หวังซูลี่รีบเดินไปเปิดประตูให้เฉินลี่มีทันทีที่เปิดประตู ก็พบกับหวางเจียเล่อและเฉินลี่มี ทั้งสองคนหอบของมาพะรุงพะรังเต็มไม้เต็มมือทำให้เธอถึงกับอึ้ง เพราะไม่คิดว่าทั้งคู่มาที่นี่พร้อมกันได้ยังไง
‘ยัยลี่มี แทนที่จะบอกกันก่อนว่าหวางเจียเล่อมาด้วย ดูสภาพเราสิ ไม่น่าดูเลย หึ้ยย’
ซูลี่คิดแล้วก้มมองสภาพของเธอ เสื้อยืดตัวใหญ่กับกางเกงยีนขาสั้นผมเผ้าจับมัดกองไว้กลางหัวอย่างลวกๆ เพราะเธอต้องรีบจัดของให้เสร็จ แต่ยัยเพื่อนตัวแสบดันพาผู้ชายมาด้วยสะนี่ เธออยากจะเอาหัวโขกหมอนตายจริงๆ
…………
หวางเจียเล่อไม่คิดว่าเขาจะได้มาเห็นหวังซูลี่ ในชุดอยู่บ้านของเธอมันช่างดูเซ็กซี่และยั่วยวนเขาจริงๆ เสื้อยืดตัวใหญ่โคร่งยาวคลุมกางเกงขาสั้นจนมิด เผยให้เห็นเรียวขาขาวอมชมพู ใบหน้าที่ไร้การตกแต่งกลับเนียนใสน่ามอง ปอยผมที่หล่นมาระแก้มใสนวลจนเขาอยากจะเอามือไปััแก้มนุ่มๆนั่นสักครั้ง ทำไมเธอน่ารักขนาดนี้นะ หวังซูลี่..
“ อะแฮ่ม..ห้องของเธอสวยมากเลยซูลี่ มันกว้างมากจริงๆ ฉันขอนอนกับเธอได้ไหมคืนนี้”
เฉินลี่มีที่เห็นหวางเจียเล่อจ้องมองเพื่อนของตัวตาเป็ประกาย เธอจึงแกล้งชวนซูลี่คุยเมื่อเห็นเธอเขินจนยืนเก้ๆกังๆ
“พอดีฉันเจอคุณหวางเจียเล่อแถวนี้น่ะ พอเขารู้ว่าฉันมาหาเธอเขาเลยขอมาด้วย” เฉินลี่มีกระซิบกระซาบกับเพื่อนสาว
“แล้วทำไมเธอไม่บอกฉันก่อนละยะ ฉันจะได้แต่งตัวให้ดีกว่านี้ เธอทำฉันขายหน้านะยัยลี่มี”
หวังซูลี่กัดฟันพูดพร้อมกับถลึงตาใส่ลี่มี จนเฉินลี่มีต้องรีบเข้ามากอดแขนของซูลี่พร้อมกับขอโทษเธอ แล้วเธอจะโกรธลงได้ยังไงล่ะ เห้ออ
หวังซูลี่จัดการนำอาหารที่เพื่อนสาวซื้อมาใส่จาน และเรียกทุกคนมากินด้วยกัน เฉินลี่มีหยิบขวดไวน์เปิดแล้วรินใส่แก้วให้ทุกคนมาฉลองทั้งทีเธอจะลืมได้ไง พร้อมทั้งชวนทั้งสองคนชนแก้ว เมื่อทานอาหารพร้อมจิบไวน์จนอิ่มหวังซูลี่จึงเก็บจานชามไปล้าง หวางเจียเล่อเห็นเข้าจึงมาช่วยเธอ หวังซูลี่รีบปฏิเสธเขาแล้วบอกให้เขาไปนั่งที่ห้องรับแขกรอ เธอล้างแค่แป๊ปเดียวแล้วจะตามออกไป แต่หวางเจียเล่อก็ยังดึงดันจะช่วยเธอจนได้ หวังซูลี่จึงได้แต่เลยตามเลยทั้งสองจึงช่วยกันล้างถ้วยจานจนเสร็จจึงมานั่งเล่นกันที่ห้องรับแขก
เฉินลี่มีที่อารมณ์ยังค้างเพราะฤทธิ์ไวน์นึกอยากดื่มเบียร์ จึงอาสาออกไปซื้อเองปล่อยให้หวางเจียเล่ออยู่กับซูลี่ที่ห้อง ซูลี่ที่อยู่กับชายหนุ่มสองต่อสองเกิดอาการเกร็งขึ้นมา จึงไม่รู้จะคุยอะไรกับเขา อาการเขินอายของเธอที่เป็ธรรมชาตินั้นทำให้เขามองเธอแล้วยิ้มออกมา เธอช่างน่ารักจริงๆในสายตาเขา ชายหนุ่มจึงชวนเธอคุยเพื่อให้เธอผ่อนคลาย
“ ห้องของคุณน่าอยู่มากเลยนะครับ ห้องริมทำให้อากาศถ่ายเทดีขึ้น "
“ ค่ะ ที่เลือกห้องนี้เพราะเห็นหน้าต่างเยอะดีน่ะค่ะ” ^^
“ ผมซื้อห้องติดกับคุณดีไหม เผื่อมีอะไรจะได้ช่วยเหลือคุณได้ไง”
“ ห๊ะ! นี่คุณต้องล้อฉันเล่นแน่ๆเลยใช่ไหม” อ่า..ถ้าเขาไม่เมาก็คงมึนแล้วล่ะ หญิงสาวแอบคิดว่าเขาต้องเมาแน่ๆ
“ เดี๋ยวฉันไปหาอะไรร้อนๆให้คุณดื่มดีกว่า”
หวังซูลี่ลุกขึ้นยืนทำท่าจะเดินออกไป หวางเจียเล่อจึงคว้ามือจะห้ามเธอไว้ แต่เธอนั้นลุกขึ้นเร็วเกินไปบวกกับแรงดึงของหวางเจียเล่อทำให้เธอเซ ล้มลงไปนั่งบนตักของหวางเจียเล่อพอดิบพอดี หวังซูลี่ที่มัวตกตะลึงจนลืมไปว่าเธอนั่งอยู่บนตักของเขา ใบหน้าของทั้งคู่ห่างกันไม่ถึงคืบจนััได้ถึงลมหายใจอุ่นๆของกันและกัน หวางเจียเล่อที่ห้ามใจไม่อยู่อดไม่ได้จึงค่อยๆเอามือโน้มใบหน้าของซูลี่ลงมาหาเขา ก่อนจะกดริมฝีปากลงบนปากนุ่มนิ่มของเธอ ชายหนุ่มค่อยๆละเลียดจูบเธออย่างอ่อนโยนมันเป็ััที่ทำให้ใจของซูลี่หวาบหวาม เธอจึงเผยอริมฝีปากของเธอขึ้น ทำให้ชายหนุ่มสอดลิ้นเข้าไปพันเล่นกับเธออย่างดูดดื่ม จากอ่อนโยนเนิบช้ากลับเร่าร้อนขึ้นตามแรงปราถนา นานหวังซูลี่เริ่มสำลักอากาศเธอเริ่มหายใจไม่ออก จึงเอามือผลักหน้าอกของชายหนุ่มพร้อมกับดันตัวเองออกจากอ้อมกอดของเขา แต่มีเหรอที่มนุษย์ปลาหมึกอย่างหวางเจียเล่อจะยอมปล่อยเขายังติดใจในรสจูบอันหวานล้ำจนทำให้เขาเผลอครางออกมาเบาๆ…
ติ๊งต่อง……..
เสียงออดหน้าประตูดังขึ้น เฉินลี่มีที่ออกไปซื้อของได้กลับมาแล้วทำให้หวังซูลี่รู้สึกตัวและดีดตัวออกจากอ้อมกอดหวางเจียเล่อแทบไม่ทัน เขาจึงจำใจปล่อยเธอออกไปอย่างเสียดาย หวังซูลี่รีบเดินไปเปิดประตูหน้าของเธอแดงไปถึงใบหู ยืนทำท่าทางประหลาดๆจึนเฉินลี่มีนนึกสงสัยว่าเธอเป็อะไร
“ ซูลี่ นี่เธอดื่มไวน์จนหน้าแดงเลยเหรอ แล้วนั่นปากเธอเป็อะไร ทำถึงเจ่อขนาดนั้นล่ะ”
“ปะ เปล่า น่าจะแพ้อะไรสักอย่างนะ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน” หญิงสาวรีบเอามือปิดปากตัวเอง แล้วเดินไปเข้าห้องน้ำทันที
‘ อร๊ายยย เขาจูบฉัน… จูบแรกของเรา แล้วเราจะมองหน้าเขายังไงละเนี่ย เขินเว้ยยย’
หวังซูลี่อยู่ในห้องน้ำยืนมองตัวที่หน้าแดงแป้ด เธอรู้สึกว่าใบหน้าของเธอร้อนผะผ่าวจึงยกมือขึ้นมากุมหน้าตัวเองไว้พร้อมกับหลับตาคิดถึงภาพที่เธอจูบกับเขาเธอเอามือแตะที่ริมฝีปากตัวเอง เธอตบแก้มตัวเองเบาๆ 2-3ทีพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆเพื่อเรียกความมั่นใจ แล้วออกจากห้องน้ำไปนั่งกับทั้งพวกเขาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
หวังซูลี่เดินออกมานั่งลงตรงข้ามกับหวางเจียเล่อ เขาส่งยิ้มกรุ้มกริ่มมาให้เธอจึงรีบหันไปมองทางอื่นไม่อยากให้เขาเห็นใบหน้าที่แดงสุกของเธอ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกินขึ้นหยิบเบียร์ขึ้นมาดื่มกับเพื่อนสาวต่อ
“คุณหวางเจียเล่อ คุณน่ะเป็ผู้ชายที่หล่อมาก เท่ห์และดูดีที่สุด เท่าที่ฉันเคยเจอมาเลยน้าาค้าาา”
เฉินลี่มี ที่เริ่มมีอาการเมาพูดพร้อมกับจ้องไปที่หวางเจียเล่อ ทำให้เขาหัวเราะเบาๆออกมา
“ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ” เขาพูดพร้อมกับเกาท้ายทอยตัวเองแก้เขิน
“ ค่ะ ขนาดนั้นเลยล่ะค่ะ แต่ช้านไม่ได้แอบชอบคุณ หรือคิดอะไรกับคุณเลยนะค้าาา ช้านแค่ชื่นชมคุณเท่านั้นเองค้าา”
“คุณชอบซูลี่เพื่อนของช้านใช่ไหมค้าาา” ยิงตรงไปเลยจ้าหนึ่งดอกสำหรับเฉินลี่มี
พรวด..แค่ะแค่กๆ หวังซูลี่ถึงกับสำลักเบียร์เข้าไปกับคำถามของเฉินลี่มี ‘ ยัยลี่มีเอ้ยย เื่มีตั้งเยอะแยะไม่ถามดันมาถามเื่นี้ เกิดเขาบอกไม่ชอบขึ้นฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ยัยเพื่อนบ้าาาาา' หวังซูลี่ที่กำลังด่าเฉินลี่มีในใจก็ต้องสำลักอีกครั้งกับคำตอบของเขา ที่ทำให้เธออยากจะเอาหน้ามุดโซฟาแล้วหายตัวไปจากตรงนี้เดี๋ยวนี้ทันที
“ครับ ผมชอบคุณหวังซูลี่ แล้วก็ชอบมากขึ้น มากขึ้นเรื่อยๆและไม่มีวันลดลงอย่างแน่นอน”
เขาพูดจบก็มองไปที่หวังซูลี่สบตาเธอเหมือน้าบอกเธอทางสายตาว่าเขาไม่ได้ล้อเล่น เขาชอบเธอจริงๆ มันมากขึ้นเรื่อยๆั้แ่ได้เจอเธอ ได้พูดคุย ได้เห็นรอยยิ้มของเธอ เธอไม่ใช่ผู้หญิงร้ายกาจเหมือนที่ใครๆว่า แต่ถึงแม้ว่าเธอจะเคยร้าย หรือเคยไม่ดีมายังไง เขาก็ยังเป็เขาที่ชอบเธออยู่เหมือนเดิม……..ไม่เคยเปลี่ยน
…………………………………………
............................
8K
