พ่อเลี้ยง

                พราวฟ้าก้าวลงจากรถ ด้วยหัวใจที่เต้นแรงปนตื่นเต้น กล่าวขอบคุณพี่ชัยคนขับรถวัยหนุ่มและแสนหล่อเหลา บ้านหลังใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า ประตูไม้แกะสลักสูงเสียดฟ้าและสวนที่จัดไว้อย่างลงตัวทำให้เธอเกือบลืมหายใจ

                เหมือนดาว แม่ของเธอ ยืนยิ้มต้อนรับอยู่ใกล้ ๆ พร้อมสายตาอบอุ่นที่พราวฟ้าแทบลืมไปว่าเคยห่างกันมาหลายปี
                “พราวฟ้า มาแล้วเหรอลูก…บ้านนี้ใหญ่มากเลยใช่ไหมลูก” เหมือนดาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่พราวฟ้าไม่ตอบอะไร นอกจากยิ้มเขิน ๆ ทันใดนั้น ประตูบ้านเปิดกว้าง และชายวัยกลางคนผู้สง่างามก้าวออกยืนด้านหลังของเหมือนดาว

                "สวัสดีค่ะแม่ สวัสดีค่ะคุณพิภพ" พราวฟ้ากล่าวขึ้นพร้อมยกสองมือพนม

                “อืมม สวัสดีพราวฟ้า เหนื่อยไหมนั่งรถมาทั้งคืน” พิภพเอ่ยขึ้น
                พราวฟ้าเผลอสูดลมหายใจแรง ๆ ความสุภาพและความมั่นใจในตัวเขาทำให้หัวใจเธอเต้นแรง
                “ไม่เหนื่อยเลยค่ะ” พี่ชัยคอยถามและแวะให้บ่อย ๆ อยู่ค่ะ เธอตอบเบา ๆ พร้อมกับรู้สึกถึงแรงดึงดูดบางอย่างที่เกินกว่าคำว่า “ผู้ใหญ่”

คุณพิภพยิ้มบาง ๆ แล้วหันไปชี้บอกให้รำเพยแม่บ้านสาวชาวลาวมาช่วยถือกระเป๋าให้พราวฟ้า
                “เข้ามาก่อนลูก เดี๋ยวแม่ของลูกจะพาไปห้อง รำเพยจะช่วยดูแลและจัดของให้นะ”
                พราวฟ้าเดินตามด้วยความเกร็งและตื่นเต้น ทุกก้าวผ่านโถงทางเดินที่สูงโปร่งและจัดแสงอบอุ่น ทำให้เธอรู้สึกทั้งประหลาดใจและเย้ายวน ระหว่างทาง เธอสังเกตผู้คนในบ้านเล็กน้อย  แม่บ้านรำเพยกำลังจัดของบางอย่าง, เลขาสาวนิรากับอริสาเดินสวนออกมาอย่างสุภาพ แต่สายตากลับจ้องมาที่เธอเพียงชั่ววินาที เหมือนประเมินหรือ…บางอย่างที่พราวฟ้าไม่เข้าใจ

                “บ้านหลังนี้…ใหญ่และมีคนอยู่เยอะมากเลยนะคะ” พราวฟ้าพูดในใจ ขณะสายตาลอบมองห้องหนึ่งที่มีแสงสลัวและเงาเคลื่อนไหว
คุณพิภพสังเกตและยิ้ม

                “อยู่ไปเดี๋ยวก็ชินนะ ว่าง ๆ ก็เดินดูไปได้ทั่ว ๆ” พิภพเอ่ยขึ้น  พราวฟ้าพยักหน้ารับพร้อมรอยยิ้มน้อย ๆ กับความรู้สึกของหัวใจที่เต้นแรงขึ้นอีกครั้งด้วยความตื่นเต้น

                เมื่อเธอได้เข้าห้องนอนของตัวเอง เตียงผ้าปูเนียนเรียบและหน้าต่างบานใหญ่ที่มองเห็นสวนทำให้เธอถอนหายใจเบา ๆ
พราวฟ้าเดินไปวางกระเป๋าและมองไปรอบห้อง พลางคิดว่า… นี่คงเป็๞จุดเริ่มต้นของโลกใหม่ของเธอ และเธอไม่อาจรู้ได้เลยว่าคฤหาสน์หลังนี้ซ่อนเ๹ื่๪๫ราวอะไรไว้บ้าง

                ก่อนหันหลังกลับหางตาเธอสังเกตเห็นไฟบางดวงจากทางโถงด้านนอก เงาของใครบางคนเดินผ่านอย่างรวดเร็ว และสายตาแวบหนึ่งที่เหมือนกำลังจับจ้องเธอ
                หัวใจพราวฟ้าเต้นแรง เธอรู้สึกทั้งตื่นเต้นและ… สงสัย