บทที่5 : นองเื
มีข่าวลือเื่ของเฟรย์กับอาจารย์อัจฉริยะจากมหานครกลางออกไปว่าพวกเขามีความสัมพันธ์ลับต่อกันเฟรย์ไม่ได้รักออทัมเพียงแค่หลอกใช้เพราะตระกูลของเขามีอำนาจเท่านั้นเอง
ออทัมหน้าดำคร่ำเครียดไม่ได้ออกมาพูดอะไรและไม่ได้มาพูดคุยกับเฟรย์เป็การส่วนตัวด้วยในใจไม่รู้สึกยอมรับและไม่เชื่อข่าวลืออย่างสิ้นเชิง
ส่วนสายฟ้าและชินเพเมื่อมีข่าวออกมาแล้วก็ไม่ได้ทำอะไรตีหน้ามึนไม่รู้ไม่ชี้ไม่ตอบคำถามใดๆ ทั้งสิ้น ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ยังเป็ปริศนาคลุมเครือให้ผู้คนสงสัยค้างคาใจกันต่อไป
แต่กับเอลเดนและรีลิน่า สายฟ้ายอมตอบคำถามพวกเขานิดหน่อยความสัมพันธ์นี้ไม่ได้คลุมเครือแต่สายฟ้าถูกขอแต่งงานไปแล้วต่างหากซึ่งเธอยังไม่ได้ตอบตกลง
แฟนคลับไร้สติทั้งสองรู้สึกกระวนกระวายภัยที่แท้จริงไม่ใช่ออทัมแต่เป็อาจารย์อัจฉริยะคนนั้นต่างหากยังดีที่ท่านเฟรย์ของพวกเขาไม่ได้ตอบตกลงแต่งงานไปซะก่อน
“แต่จะว่าไปแล้วผมก็ไม่ได้เปิดเผยแท้ๆข่าวลือนี่มันมาจากไหนกันนะ ทำชื่อเสียงผมเสียหายไปไม่น้อยเลยคนที่ทำต้องเป็ศัตรูของผมแน่ๆ” สายฟ้าพูดลอยๆ อีกหนท่าทางดูไม่ค่อยใส่ใจแต่สองแฟนคลับนั้นขมวดคิ้วมุ่น
เื่นี้มีเงื่อนงำจริงๆ และศัตรูของเฟรย์ที่เด่นชัดก็ไม่ใช่ใครอื่น
ดีลักซ์ ดูรัมเฮล!
ทั้งสองลงมือสืบไม่นานก็รู้ตัวผู้กระทำและจัดการตอบโต้กลับไปโดยไม่ต้องให้สายห้าลงมือสั่งการเลยแม้แต่น้อยจะมีก็แค่เอ่ยคำแนะนำเพื่อความโรคจิตบ้างก็เท่านั้นเอง
าน้ำลายและข่าวลือระหว่างกลุ่มของดีลักซ์และสายฟ้าปะทะกันอยู่เป็เดือนจนกระทั่งถึงการสอบเก็บคะแนนภาคปฏิบัตินักเรียนชั้นปีที่สองต้องไปต่อสู้กับสัตว์อสูรในป่าและเอาชีวิตรอดอยู่ในนั้นรวมเจ็ดวันนอกจากได้คะแนนสอบแล้วยังได้รับรางวัลจากทางราชวังหลวงเป็ไข่กำเนิดภูตเพื่อทำพันธสัญญาด้วยมีรางวัลล่อใจขนาดนี้นักเรียนย่อมคึกคักเป็ธรรมดา
แต่นั่นก็ไม่ใช่สำหรับสายฟ้าเพราะเธอร่วมงานนี้เพื่อมาตายต่างหาก!
เพื่อไม่ให้เป็การผิดเนื้อเื่ใน่กลางนี้ตัวตนของเฟรย์จำเป็ต้องหายไปสักระยะ ไม่อย่างนั้นจะเปลี่ยนจุดจบไม่ได้สายฟ้าก็ไม่ได้อยากจะหลงตัวเอง แต่ถ้าเธอเข้าร่วมาจริงๆพระเอกไม่ได้เกิดอ่ะบอกเลย!
“เอลเดน รีลิน่า”สายฟ้าเอ่ยทักทั้งสองคนที่เดินเข้ามารวมกลุ่มกับเขาในการสอบครั้งนี้ไม่จำกัดว่าจะต้องสอบคนเดียวหรือสอบเป็กลุ่มแบบกลุ่มก็แค่หารคะแนนเท่านั้นเอง
“อรุณสวัสดิ์ท่านเฟรย์” สองแฟนคลับไร้สติของเฟรย์ยิ้มทักทายกลับเช่นกันทั้งคู่ดูมีความตื่นเต้นน้อยๆ กับการสอบครั้งนี้
“เตรียมตัวมาพร้อมแล้วสินะ?”
“เรียบร้อยแล้ว!”
“ดี เมื่อเข้าไปแล้วก็ระวังตัวให้มากๆป่าเป็สถานที่อันตราย อย่าได้ลดความระมัดระวังสังเกตความเคลื่อนไหวจากบนต้นไม้เป็ระยะด้วย ระวังเื่จุดอับสายตา ผมคงเตือนพวกเธอได้เพียงเท่านี้และขอให้จำเอาไว้... ชีวิตสำคัญที่สุดรักษาตัวด้วย”
“ท่านเฟรย์?”ทั้งสองดูเหมือนไม่เข้าใจว่าทำไมเฟรย์ถึงพูดเตือนมากมายขนาดนั้นทั้งที่พวกเขาก็เข้าไปด้วยกันแต่ดูจากสีหน้ายิ้มเรื่อยเฉื่อยแล้วก็คิดไม่มีอะไร
“ก็แค่เป็ห่วงเท่านั้น” เขาตอบตัดบทไปแบบนั้นแล้วหันไปมองทางดีลักซ์ที่ยืนประกบออทัมอย่างสม่ำเสมอรอบกายมีชายหนุ่มอีกหลายคนรายล้อมพวกเขาพูดคุยกันอย่างตื่นเต้นที่จะได้เข้าไปต่อสู้ สายฟ้ายิ้มแสยะ
เดี๋ยวได้รู้ว่ามันจะตื่นเต้นแค่ไหน
“ฮัน... เฟรย์ครับ” ชินเพเดินเข้ามาหาอย่างเปิดเผยเพราะข่าวลือที่ออกไปไม่จำเป็ที่จะต้องปิดบังความสัมพันธ์และความรู้สึกแล้วเขายิ้มนุ่มละมุนชวนให้ใครเห็นเป็ต้องใจสั่นแต่นั่นยังไม่อาจสั่นคลอนความตายด้านของสายฟ้า
“มีอะไรเหรอชิน?”
“ระวังตัวให้มากๆ งานนี้มีอะไรแอบแฝง”เขาพูดอย่างเคร่งเครียด
ถึงชินเพจะไม่ได้สนใจใครหน้าไหนแต่ข่าวสารที่เขาได้รับรู้นั้นไม่เคยขาดสถานการณ์รอบทวีปเป็อย่างไร มหานครกลางก็สามารถรับรู้ข่าวสารได้ครอบคลุมรู้ทุกความเคลื่อนไหวไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่
ที่เขาไม่รู้คือพฤติกรรมและแผนการของเฟรย์
ั้แ่แรกรู้จักจนถึงตอนนี้อีกฝ่ายทำอะไรไม่มีเหตุผลไปมากั้แ่การส่งพวกนักเลงหัวขโมยและขอทานที่รักตัวกลัวตายไปเมืองชายแดน ไปเฉยๆไม่มีคำบอกเล่าหรือแผนการอะไรให้คากเดา หรืออาจจะแค่ส่งไปเพราะแค่ขวางหูขวางตาก็ได้แต่ถึงคนเ่าั้จะไล่จากที่นี่ไปได้ก็ยังไปก่อเื่ที่เมืองอื่นอยู่ดี
ตามมาด้วยเื่การลดบทบาทของครอบครัวตัวเองลงมีความปลีกวิเวกนี่ถ้าไม่ติดเื่บรรดาศักดิ์มาร์ควิสของผู้นำตระกูล เขาคิดว่าเฟรย์คงพาครอบครัวออกจากเมืองหลวงไปแล้ว
หรืออีกฝ่ายเตรียมจะไปที่มหานครกลางกัน?
นี่ก็แค่การคาดเดาของชินเพจากสถานการณ์แต่เขาไม่เคยคาดเดาความคิดของสายฟ้าออกจริงๆ อีกฝ่ายดูชั่วร้ายแบบไม่มีนัยสำคัญแต่ทุกย่างก้าวเหมือนพร้อมบีบบังคับกดดันให้ต้องศิโรราบอย่างไม่มีเหตุผลตัวอย่างดูได้จากดีลักซ์ ดูรัมเฮลคนนั้น
ถ้าไม่ใช่ว่าเฟรย์กดดันแบบไม่เคยจริงจังดีลักซ์คงไม่สามารถลอยหน้าลอยตาอยู่อย่างนี้พร้อมกับออทัมคนนั้นได้
เื่ในการสอบครั้งนี้ก็เหมือนกันเขารู้ว่าเฟรย์รู้เื่การลอบโจมตีสายข่าวของเฟรย์เองก็อยู่ในระดับครอบคลุมทวีปได้อย่างไม่น่าเชื่อเช่นกันซึ่งเขาจับตัวสายข่าวเ่าั้ไม่ได้สักคนเรียกว่ามีฝีมือสูงที่แม้แต่คนของมหานครกลางยังต้องยอมแพ้
แน่นอน สายข่าวทั่วไปหรือจะสู้กระดานข่าวสารของระบบวายร้าย
เื่โกงๆ ขอให้บอกเหอะ สายฟ้าเชี่ยวชาญ!
“เื่แอบแฝงอะไร ชินคิดมากแล้วครับ”สายฟ้ารู้ว่าเขารู้ข่าวการว่าจะมีการโจมตีแต่อีกฝ่ายไม่ได้เปิดเผยต่อสาธารณชนให้แตกตื่นเรียกว่ารู้ความทีเดียว
“เราจะไม่ห้าม... แต่ถ้าไม่ไหวก็เรียกนะครับ” ชินเพเอ่ยอย่างจริงจังเขารู้ตัวว่าห้ามสายฟ้าในครั้งนี้ไม่ได้ นี่เป็การสอบมีความสำคัญสำหรับนักเรียนมากนัก
“อืม” สายฟ้ายิ้มกว้างรอยยิ้มชั่วร้ายที่พึงพอใจนั่นทำให้ชินเพรู้สึกตาพร่าส่วนแฟนคลับไร้สติของเฟรย์ทั้งสองคนนั้นก็มองเขม่นเขาอย่างจริงจังมากกว่าเดิม
“อาจารย์ชินเพคะเดี๋ยวการสอบจะเริ่มเชิญอาจารย์ออกไปทางนู้นนะคะ”รีลิน่าเอ่ยปากไล่พร้อมชี้ไปยังกลุ่มอาจารย์ที่กำลังเตรียมความพร้อมเอลเดนพยักหน้าสนับสนุนขรึมๆ
“ใช่ครับอาจารย์การมายืนอยู่อย่างนี้จะทำให้คนเข้าใจผิดคิดว่าท่านเฟรย์จะโกงโดยที่อาจารย์เป็ผู้ให้ท้ายได้นะครับ”
โปรดอย่าทำให้ท่านเฟรย์ผู้ผุดผ่อง(?) ดีงาม(?) ของพวกเขาต้องมัวหมองนะ!
ผู้ผุดผ่องดีงามในมโนของชาวบ้านพยักหน้าเื่นี้เห็นด้วย ที่สำคัญคือเธอไม่อยากให้ชินเข้ามาก้าวก่ายเพราะด้วยพละกำลังของเขาแล้ว นักฆ่าพวกนั้นคงตายเร็วขึ้นกว่าเนื้อเื่ดั้งเดิมที่ระบบกำหนดอาจทำให้แผนเขาเสียหายได้
เพราะงั้นกับไปเถอะพ่อคุณ!
เมื่อถูกไล่ชินเพก็จำใจต้องเดินจากไปสายฟ้าพ่นลมหายใจออกอย่างโล่งอกหันกลับมายิ้มและพูดคุยกับสองแฟนคลับไร้สติแล้วก็แวะเวียนไปไปค่อนขอดโฮสต์ผู้น่าสงสารและเครื่องมือตบหน้าโฮสต์อย่างออทัมด้วย
รับคะแนนอีกนิดหน่อยก่อนจะไม่มีโอกาส
ท่าทางดูผ่อนคลายและคล้ายจะห่างไกลออกไปของเฟรย์ทำให้ออทัมผู้มีความลังเลเต็มหัวใจรู้สึกอึดอัดสายตาจับจ้องชายหนุ่มที่มีใบหน้าแยกแยะเพศไม่ได้แต่พูดอย่างชัดถ้อยชัดคำว่างดงามชวนให้เคลิ้มฝันนั่นลางสังหรณ์ไม่ดีเลย...
“ระวังตัวด้วยนะเฟรย์” ออทัมเอ่ยอย่างไม่คาดคิดสายฟ้าและดีลักซ์หันขวับไปมองแล้วเลิกคิ้ว ลืมแอคติ้งไปชั่วขณะ
คุณพระ! เอามือทาบอกแล้วเหนียมอายแป๊บ
“ขอบคุณท่านออทัม ผมจะดูแลตัวเองอย่างดีครับ”
ค่าความสัมพันธ์เฟรย์กับออทัมมันเท่าไหร่แล้วเนี่ยถึงมีคำห่วงใยออกจากปากพระเอกได้
[ค่าความสัมพันธ์ของมาสเตอร์กับออทัม 54% ครับ]
อื้อหือ มันดีดขึ้นมาถึงนี้ได้ยังไง ทำไมระบบไม่เตือนวะ!
[ก็มาสเตอร์สายฟ้าบอกไม่ต้องรายงานค่าความสัมพันธ์กับพระเอกนี่ครับระบบวินด์เพียงปฏิบัติตามคำสั่งเท่านั้นเอง]
แต่นายก็ควรเตือนเมื่อมันเกินห้าสิบไหมล่ะ เออ แต่ไม่เป็ไรแค่นี้ยังไม่ให้ความรู้สึกะเือะไรนักหรอก ไม่ว่าจะแผนการหรือความสัมพันธ์...แต่ค่านี้อาจจะเอามาใช้ได้
สายฟ้าวางแผนชั่วในใจอีกครั้งรอยยิ้มชั่วร้ายนั่นดูชั่วมากขึ้นอีกมากโขแต่เป็ความชั่วร้ายดุจปีศาจเ้าเสน่ห์ที่ล่อลวงผู้คนให้หลงใหลมัวเมา อยากจะผันตัวไปสู่ด้านมืดแล้วกลืนกินปีศาจตนนี้ลงท้องไป
น่าเสียดายที่ถ้าเข้ามาแล้วคงถูกปีศาจกินแทนยิ่งโฉดมากอยู่ด้วย
การสอบเริ่มขึ้นทุกอย่างเป็ไปอย่างที่ควรเป็สายฟ้ายังคงทำตัวเป็ตัวร้ายระดับกลางที่ใช้เวทระดับต่ำแต่ท่าทางี้เีเหลือจะกล่าวแบบสมฐานะเลยเจอสัตว์อสูรแล้วไม่ได้มีความกระตือรือร้นอะไรเลยขนาดมันจะมากัดคอหอยเธออยู่แล้วยังยืนเฉยอยู่ได้ยังดีที่ลงมือกำจัดได้ก่อนที่ภัยจะถึงตัวไม่อย่างนั้นเอลเดนกับรีลิน่าที่รวมกลุ่มกันมีหวังหัวใจจะวายตายไปก่อนพอดี
แค่นี้ก็ทำให้ร่ำๆ ใจจะวายอยู่รอมร่อ
เข้าวันที่สองของการสอบก็เริ่มมีเสียงอึกทึกในป่าคาดว่านักเรียนคนอื่นๆ ก็เริ่มเอาจริงขึ้นมากันบ้างแล้วสายฟ้ายังคงทำตัวเหมือนเดิมไม่ได้เร่งรีบกระตือรือร้นไปเหมือนเอลเดนและรีลิน่าที่เริ่มไม่กั๊กพลังกันแล้วเริ่มเข้าป่าลึกหาสัตว์อสูรเก็บคะแนนกันแล้ว มีพบเจอกับเหล่ากลุ่มโฮสต์ด้วยนะ
กัดกันพอเป็พิธีก็แยกย้ายเกาะกลุ่มกันไปก็มีแต่จะแย่งเหยื่อกันอีกทั้งเอลเดนและรีลิน่าไม่อยากให้เฟรย์อยู่ใกล้ออทัมพวกเขาไม่กลัวเฟรย์จะไปออเซาะออทัมแล้วแต่กลัวพ่อเ้าประคุณจะมาเกาะแกะเฟรย์ของพวกเขาต่างหาก
ดูสายตาที่ออทัมมาเฟรย์นั่นสิ ถึงจะไม่ชัดเจนแต่ก็มีความวาบวามอยู่ภายในเหล่าแฟนคลับไร้สติที่เคยส่งสายตาแบบนี้ให้เฟรย์มานับไม่ถ้วนจะมองไม่ออกได้ยังไง
แน่นอน วายร้ายสายฟ้าก็ไม่โง่มองออกนะขยิบตาแสนสยิวส่งให้ด้วยจนชายหนุ่มผู้เคร่งขรึมต้องหลบสายตาไปแทน
ขรึมซะหูแดงเลยเว้ย ก๊ากกกกก
[ถ้าออกไประบบจะขอให้มาสเตอร์วายุเพิ่มฟังก์ชันวัดความชั่วของเหล่าทีมปฏิบัติการSST เข้ามาในระบบวายร้ายด้วย]
เอามาทำไมล่ะนั่น
[เอามาจัดอันดับมาตรฐานวายร้ายครับมาสเตอร์ หากไม่มีอะไรมาวัดระบบวินด์จะสามารถไปอวดกับAI ตนอื่นๆ ได้ยังไงระบบวินด์มีมาสเตอร์ที่ชั่วร้ายเลวทรามใจสกปรกถึงขนาดนี้เชียวนะ! ต้องเป็โคตรวายร้ายอย่างแน่นอน!!]
ไอ้ระบบ... ปากนี่มัน...
วายุมันต้องเข้า ICU ในเร็วๆ นี้แหละล้างคอรอไว้ได้เลย!
[มาสเตอร์สายฟ้าโปรดเมตตามาสเตอร์วายุด้วยอย่าทำร้ายมาสเตอร์ผู้สร้างเลยครับ]
ทำไมมาสเตอร์สายฟ้าเอะอะก็จะลงมือกับมาสเตอร์วายุอยู่เรื่อยสงสัยเพราะระบบไม่มีร่างกาย แต่ถ้ามาสเตอร์วายุจะสร้างร่างให้ระบบก็กลัวเกินกว่าจะไปสิง...กลัวมือเท้าของมาสเตอร์สายฟ้าคนโฉดจะบี้ทิ้งทันทีนี่แหละ
ระหว่างตบตีกับระบบในความคิดก็เกิดเื่ขึ้นตามเนื้อเื่มีนักฆ่าเข้ามาแล้ว เสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้นมาเป็สัญญาณแล้ว
สายฟ้าแสยะยิ้มเหี้ยม
“เอลเดน รีลิน่า เสียงนี้ไม่ใช่สัญญาณที่ดีกลับไปเกาะกลุ่มกับพวกท่านออทัมกันเถอะ” สายฟ้าเอ่ยสีหน้าจริงจังดวงตาสีเขียวมรกตคมกริบขึ้นมาทันทีสัญชาตญาณของทั้งคู่รับรู้ถึงความรู้สึกอันตรายจากร่างของสายฟ้าอย่างชัดเจนจนแทบหายใจไม่ออก
ท่านเฟรย์ของพวกเขามีรังสีอันตรายและกดดันขนาดนี้ั้แ่เมื่อไหร่?
“ไม่ได้ยินที่ผมสั่งเหรอ?”น้ำเสียงที่เอ่ยก็ติดจะราบเรียบด้วย
“รับทราบ” พวกเขาตอบรับและรีบวิ่งไปโดยมีสายฟ้ารั้งท้าย
ในระหว่างวิ่งไปรวมกลุ่มเสียงร้องยังคงดังระงมเสียงต่อสู้อย่างดุเดือดดังขึ้นตามด้วยเสียงคำรามอย่างเกรี้ยวกราดกลิ่นคาวเืที่แตกต่างจากกลิ่นเืสัตว์ลอยเข้ามาในจมูกสายฟ้าสูดกลิ่นนั้นเข้าไปเต็มปวดแล้วยิ่งคึกคัก ร่างกายตื่นตัวมากขึ้นเรื่อยๆ
จนกระทั่งมารวมกลุ่มกับออทัมได้สำเร็จพวกเขากำลังต่อสู้กับพวกชายชุดดำซึ่งเป็นักฆ่า โฮสต์เองก็รู้อยู่แล้วกับเหตุการณ์นี้ก็ตามประกบปกป้องพระเอกไม่ห่างนี่เป็จังหวะการทำคะแนนเพิ่มค่าความสัมพันธ์นี่นะ
นักฆ่าเมื่อเห็นนักเรียนมาสมทบก็เข้ามาโจมตีเช่นกันมีหลายคนที่เพิ่งมาก็เข้ามารุมล้อม สายฟ้าที่ตื่นตัวเต็มที่แสยะยิ้มกว้างรังสีความเป็ตัวร้ายระดับลาสท์บอสฉายชัดดาบเรเปียร์คู่มือของเธอถูกชักออกจากฝักเป็ครั้งแรกแต่ฝีมือการต่อสู้กับเหี้ยมหาญตรึงสายตาทุกคนที่อยู่ที่นี่จนต้องหยุดชะงัก
ปลายดาบแหลมคมแทงเข้าจุดตายของศัตรูอย่างแม่นยำตวัดฟาดฟันเส้นเอ็นและเส้นเืใหญ่จนเืศัตรูสาดกระจายราวกับสายฝนเสียงร้องโหยหวนประกอบกับกลิ่นคาวเืและเพลิงเวทเผาทำลายซากศพของเทพาหน้างดงามที่ยืนแสยะยิ้มอยู่ตรงหน้าไม่ต่างอะไรกับภาพวันโลกาวินาศเลยสักนิด
แข็งแกร่ง... งดงาม... และน่ากลัว
เฟรย์ที่แสนร้ายกาจตรงไปตรงมาแบบน่ารักน่าเอ็นดูในสายตาของออทัมเปลี่ยนไปแล้วตอนนี้ได้กลายเป็อะไรสักอย่างที่ยกระดับขึ้นสูงในใจของเขาใจเต้นระรัวจนแทบคลุ้มคลั่ง
“ยืนบื้ออะไรกันอยู่วะครับ! ส่งสัญญาณเรียกอาจารย์กันเดี๋ยวนี้!”
เสียงตะคอกจากร่างสูงตรงหน้าทำให้หลายคนได้สติส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือออกไป จำนวนนักฆ่าเหล่านี้ถึงพวกเขาจะสามารถรับมือได้แต่มันก็ไม่ทั้งหมดหรอก
“ท่านเฟรย์!” เอลเดนและรีลิน่าผู้ไม่เคยเห็นเฟรย์ลงมือต่อสู้ะโเรียกด้วยความเป็ห่วงแต่สายฟ้าไม่สนใจยังคงพุ่งตัวออกไปโจมตีนักฆ่าตรงหน้าเสียงนุ่มละมุนกว่าปกติเอ่ยกับพวกเขา
“รักษาตัวให้ดีเอลเดน รีลิน่า และฝากทางนี้ด้วยผมจะไปช่วยคนอื่น”
“ไม่นะท่านเฟรย์!”
“จะไปไหนเฟรย์!” แม้แต่ออทัมยังไม่อยากให้สายฟ้าไปแต่ที่ตรงนี้ไม่มีใครหยุดยั้งสายฟ้าได้การใช้เวทมนต์อันละเอียดอ่อนเพิ่มความเร็วและพละกำลังของสายฟ้าขึ้นสูงหายไปจากสายตาพวกเขา...
กว่าทุกคนจะเห็นเฟรย์อีกครั้งก็เหลือเพียงร่างกายชุดนักเรียนเปื้อนเืที่ไม่สมประกอบไร้ศีรษะและมีดาบประจำตัวของเขาที่ปักคาร่างเอาไว้...
เฟรย์ มาริสฟิลล์ เสียชีวิตแล้ว
ร่างสูงโปร่งในชุดคลุมดำและหน้ากากสีเงินเดินออกจากป่าไปอีกด้านหนึ่งอย่างเงียบเชียบริมฝีปากอมชมพูคลี่ยิ้มสนุกสนาน ไม่มีใครพอใจไปกับการตายของเฟรย์ มาริสฟิลล์มากไปกว่าคนๆนี้อีกแล้ว
ซึ่งก็คือตัวสายฟ้าเองนี่แหละ
ลอกคราบเปลี่ยนตัวตนด้วยการเอาศพนักเรียนหญิงสักคนที่มีรูปร่างเหมือนกันมาเป็ตัวแทนแล้วตัดหัวอีกฝ่ายไปทำลายทิ้งจากนั้นทิ้งอาวุธประจำตัวและป้ายประจำตัวไว้เป็หลักฐานว่าร่างนั้นคือเฟรย์ก็พอที่จะตบตาใครต่อใครแล้วเพราะร่างกายเฟรย์ไม่มีตำหนิอะไรเด่นชัดนอกจากเพศ และยุคสมัยที่ไม่มีวิทยาการแพทย์ที่ตรวจสอบDNA เพื่อพิสูจน์ตัวตนมันง่ายมากที่จะสลับตัว
ตอนนี้แผนก็ไปอีกขั้นแล้ว ต่อไปก็เข้าสู้แพตช์า...
“กำลังจะไปไหนฮันนี่”
“หืม?” สายฟ้าหันขวับไปมองเ้าของเสียงเห็นชายหนุ่มผมสีน้ำเงินและดวงตาสีฟ้าใสที่คุ้นเคยยืนกอดอกทำหน้าบึ้งอยู่ตรงหน้าเธอ
ชินเพ เซดัสท์!?
อ้าว เอ๊ะ? ไหงพ่อเ้าประคุณมาอยู่ตรงนี้ได้ล่ะเนี่ย
“เราถามว่ากำลังจะไปไหน”เสียงที่เอ่ยขึ้นอีกครั้งเต็มไปด้วยความกดดันคาดคั้นสายฟ้าเลิกคิ้วมองแล้วยิ้มยั่วเย้า
“ท่านกำลังพูดถึงใคร?”
“ฮันนี่อย่าเล่นลิ้น เราจำฮันนี่ได้ไม่มีทางผิดตัวแน่ไม่ว่าจะเสียง ใบหน้า แววตา สัดส่วนหรือกระทั่งกลิ่นกาย!”
“โอ้โห...”
[โอ้โห โรคจิตมากครับ สหายบั๊กของมาสเตอร์สายฟ้านี่อัปเกรดความโรคจิตมาจากไหนกันมาสเตอร์สายฟ้ายังไม่ขนาดนี้เลยนะจำได้ยันกลิ่นตัว หมาอายอ่ะครับบอกเลย]
อันนี้เห็นด้วยกับระบบ เป็ครั้งแรกที่ความคิดเราตรงกัน
“ฮันนี่ทำไมต้องทิ้งเรา...ไม่พอใจอะไรเราก็บอกเราพร้อมปรับปรุงตัว แต่อย่าหายไปแบบนี้ อย่าแกล้งตายหนีเราหรือจะโกรธเื่ข่าวลือ ฮันนี่ เราขอโทษเื่ข่าวลือนั่นก็ได้ ฮันนี่...เห็นใจเราเถอะ ใจเราทำเพื่อฮันนี่ทั้งนั้น”
“ฮะ? ข่าวลือ...” สายฟ้าขมวดคิ้วไม่รู้อะไรล่ะข่มขู่ไว้ก่อนแล้วกัน “ฝีมือนายสินะ สารภาพมาเลยชินว่าอะไรไปบ้าง!ไม่งั้นก็ไสหัวไป”
“ไม่ๆ ไม่เอาครับ จะสารภาพแล้ว ฮันนี่อย่าโกรธเราผิดเื่ข่าวของออทัมและผิดเองที่ขยายข่าวลือของเรากับฮันนี่ เราแค่...เราแค่หึงหวง...”
ชายหนุ่มหล่อเหลากัดริมฝีปากตัวเองเกือบห้อเืช้อนตาขึ้นมองด้วยตาเริ่มแดงระเรื่อ ท่าทางน่าข่มเหงรังแกจนใจคันยิบๆ มากหนุ่มหล่อเหลาเหลือเพียงกวางน้อยที่น่าจับกิน ต่อมซาดิสต์เต้นระริกไปหมดแล้ว
สติสายฟ้าจงอย่าเพิ่งเตลิด กลับมา!
“อ้อ ก็ไม่ได้ซีเรียสนะ” สายฟ้าตอบก่อนจะปลดหน้ากากออกความจริงก็ไม่ได้โกรธอะไรเลยหากสหายบั๊กจะจับแผนของเธอได้ แต่ก็ผิดแผนอยู่ดี“แค่ข่มขู่ไปงั้นแหละ ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้น ฉันคันหัวใจไปหมดแล้วเนี่ย”
รู้ไหมว่าพยายามข่มใจขนาดไหนตอนนี้สายฟ้าอยากข่วนประตูระบายความอัดอั้น
“ฮันนี่ไม่โกรธเรางั้นเหรอ? ไม่ได้รังเกียจเรานะ?”
“ไม่ได้รู้สึกอะไรเลยดาร์ลิง พอใจยัง”
“...”
ใบหน้าของชินเพบิดเบี้ยวเล็กน้อย ไม่รู้จะฟินหรือจะเศร้าพอใจกับคำว่าดาร์ลิงแต่คนพูดดันไม่ได้รู้สึกอะไรเลย!
นี่เขาไม่มีค่าพอให้ฮันนี่ต้องใส่ใจเลยเรอะ
“ว่าแต่ทำไมชินหาตัวกันเจอได้นะทั้งที่คิดว่าแเีแล้วแท้ๆ”
อุปกรณ์แปลงกายนี้เตรียมมาจากในเมืองแต่หน้ากากนี่ใช้แต้มซื้อมาจากไอเทมมอลล์ มันคือสิ่งประดิษฐ์เวทมนต์ระดับยูนิคที่เป็ขั้นสูงสุดของสิ่งประดิษฐ์ทั้งมวลมีความสามารถในการลบกลิ่นอาย ปกปิดตัวตนและบิดเบือนััถ้าไม่ใช่สิ่งประดิษฐ์ระดับเดียวกันก็คาดว่าไม่มีใครหาตัวเฟรย์เจอได้...
“เรามีสิ่งประดิษฐ์ค้นหา”ชินเพหยิบจานกระจกที่กรอบสลักด้วยอักษรสีทองเป็ภาษาเวทเอาไว้ขึ้นมา“นี่เป็สิ่งประดิษฐ์ระดับยูนิค เราจึงหาฮันนี่เจอ”
เออ ยังมีสิ่งประดิษฐ์ระดับยูนิคในอีกแน่ะ
นี่มันตัวประกอบบ้าบออะไรทำไมมีของแบบนั้นในได้วะเนี่ย ระบบเซาน์บั๊กได้ผิดปกติเกินไปแล้วโฮสต์ยังไม่มีอะไรซัพพอร์ตเท่านี้เลยนะเว้ยส่วนเธอกว่าจะล่าคะแนนมาซื้อของนี่ก็ต้องแสดงความซาดิสม์ไปทั้งเท่าไหร่ ขี้โกงว่ะ!
เห็นสีหน้าสายฟ้าที่กัดฟันกรอดเหมือนโกรธแค้นชินเพก็กระวนกระวายใจรีบเอ่ยแก้ตัวเหมือนกลัวถูกโกรธมากกว่านี้
“ฮันนี่อย่าหาว่าเราละลาบละล้วง เราแค่เป็ห่วงเท่านั้นเพราะฮันนี่พูดเป็ลางไม่ดีไว้ก่อนหน้านี้ก็เลย...”
เอ๊า ที่เป็อย่างนี้เพราะความปากเปราะของตัวเองหรอกเรอะ
ผิดแผนไปเพราะตัวเองล้วนๆ โทษใครไม่ได้ละ เออ ความผิดระบบวายร้ายแล้วกัน
[มาสเตอร์สายฟ้าทำไมโบ้ยให้กันอย่างนี้...]
สำนึกผิดไปเงียบๆ ซะระบบ
[...]
“ช่างเถอะ ชินรู้ก็ไม่น่าเสียหาย แต่ก็ผิดแผนเหมือนกัน”สายฟ้ากลอกตาไปมาอย่างครุ่นคิด “ชินก็กลับไปมหานครกลางเสียเถอะแล้วก็อย่าได้เอาเื่นี้ไปบอกใคร เราจะออกเดินทางไปประเทศข้างเคียง”
“ไปทำไม?” ชินเพถามเสียงเข้มขึ้นเหมือนจะจับเค้าลางอะไรบางอย่างได้ แต่ยังคาดเดาไม่ถูก
“ไปเพื่อเป็นายทัพของาระหว่างสองประเทศยังไงล่ะ”สายฟ้าตอบอย่างไม่ปิดบัง ยังไงก็ไม่กลัวว่าอีกฝ่ายจะเอาเื่ของเขาไปบอกอยู่แล้วถึงบอกไปก็ไม่ได้อะไรอีกเหมือนกันไม่มีทางที่ทางพระเอกและโฮสต์จะเตรียมการรับมือกับเธอทันอยู่แล้ว
ทุกอย่างมันเดินมาถึงทางที่แก้ไขอะไรไม่ได้แล้วล่ะ
“ทำไปทำไมน่ะ ฮันนี่อยากให้ประเทศของตนล่มสลายงั้นเหรอ?”ชินเพขมวดคิ้ว ไม่ได้รู้สึกไม่ชอบใจเขามีแต่ความสงสัย
“ใช่แล้ว เพราะฉัน้าให้ล่มสลาย ให้โลกนี้พังทลาย...เพื่อใครบางคน”
“เพื่อออทัม?”
“จะเป็ไปได้ไง ไม่ได้ชอบเขาจริงๆ ซะหน่อย”สายฟ้าเลิกคิ้วสูง ตอบด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะเย้ยหยัน “เพื่อดีลักซ์ดูรัมเฮลต่างหากล่ะ”
“ฮะ?”
“เพื่อมอบโลกที่ล่มสลาย มอบความทุกข์ระทมอันแสนสาหัสมอบความสิ้นหวังอันไม่สิ้นสุดแล้วให้เขาจากโลกนี้ไปอย่างเวทนานั่นคือความปรารถนาของเรา...เอ่อ โทษที อาจจะดูโรคจิตไปหน่อยแต่มันเป็หน้าที่น่ะนะ”
“ใครเป็คนกำหนดหน้าที่อันโหดร้ายแบบนั้นให้ฮันนี่ของเรา”ชินเพมีใบหน้าทะมึน รู้สึกแค้นเคืองคนที่มอบหมายหน้าที่อันสาหัสไว้กับฮันนี่ของเขา
เฟรย์เหมาะกับการอยู่อย่างสุขสบายไร้กังวล ทำตัวร้ายกาจเอาแต่ใจเล็กๆน้อยๆ ต่อไปเรื่อยๆ ไม่ควรที่จะลงมือทำอะไรโเี้แบบนี้เลยเขาไม่อยากให้มือบอบบางคู่นั้นเปื้อนคาวเืสักนิด
ถ้าระบบและสายฟ้าได้ยินความคิดเขาคงเกิดสำลักน้ำลายตายคู่
ตัวตนอย่างสายฟ้ามันจะไปเหมาะกับอะไรบอบบางได้ยังไงเพ้อเจ้อ!ทุกวันนี้โฮสต์ก็เหมือนใช้แต้มบุญทั้งชีวิตเพื่อหลีกเลี่ยงความซาดิสม์ของสายฟ้าแล้วหากพวกเขาได้รับรู้แผนการอันบรรเจิดในสมองแต่ละอันที่ไว้ทารุณโฮสต์แต่ไม่มีโอกาสได้ใช้จริงรับรองได้เลยว่ามันจะบันเทิงจนต้องร้องขอชีวิตแน่
สายฟ้าหัวเราะฮึแล้วไหวไหล่ตอบเขาอย่างไม่จริงจัง
“คนกำหนดหน้าที่... ก็ซาตานไงล่ะ”
เพราะพระเ้าของระบบเซาน์ทำงานผิดพลาดเหล่าซาตานพันธมิตรโปรแกรมเมอร์จึงส่งตัวโกงสุดโฉดและโเี้มาเก็บกู้โฮสต์กลับไปนี่ไง
“เฟรย์ เราจริงจังนะ” ชินเพไม่ยิ้มแล้ว เขาเครียดมากแต่สายฟ้ายังคงนิ่งเฉยเหมือนไม่ได้จริงจังเลย ความจริงมันไม่มีอะไรให้จริงจังนั่นแหละ
“ฉันบอกไม่ได้ แต่นายก็คิดเสียว่าเป็ซาตานเถอะอย่างน้อยพฤติกรรมของพวกเขาก็เหมือนซาตานแหละนะ”
แบบว่าปล่อยปีศาจโรคจิตมาตบตีโฮสต์เนี่ยนับว่าใจทรามไม่ธรรมดาพอกันทั้งทีมผู้สร้างและทีมปฏิบัติการณ์เลย เรียกเป็ท่านเทพอาจมีคนหัวเราะจนตายได้เชียวละ
ชินเพสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เหมือนตั้งสติแววตามั่นคงเหมือนตัดสินใจอะไรได้แล้ว เขาเดินเข้ามาจับมือของสายฟ้าไว้เอ่ยถ้อยคำที่สายฟ้าไม่คิดว่าจะได้ยินจากปากใครเลยในโลกนี้จนหัวใจวายร้ายสั่นไหวเบาบาง
“ถ้าซาตานกำหนดหน้าที่แบบนั้นให้เฟรย์เราเองก็จะร่วมแบกรับหน้าที่นั้นไว้ด้วยไม่ว่าจะทำให้โลกนี้ล่มสลายหรือเป็ที่เกลียดชังของผู้คนเราก็จะทำมันไปพร้อมกับเธอ เราสัญญา”
“...อ้อ โอเค ก็ดี”
สายฟ้าพยักหน้ารับหงึกๆ ด้วยความมึนเบลอ
[มาสเตอร์สายฟ้าได้รับสหายบั๊กมาร่วมอุดมการณ์ 1 EA]
2K
