ได้เกิดใหม่ข้าจะไม่ขี้เกียจแล้วสาบานเลย

แผนการขายรถม้า

           หลังจากที่กลับจากเกาะลวี่แล้วก็ถึงเวลาที่ครอบครัวเจี้ยนเฉิงจะต้องเดินทางกลับเมืองหลวงแล้วพวกเขาไม่ลืมที่จะซื้อชาจากเมืองหยางฉากลับมาด้วยพร้อมกลับต้นกล้าชาที่หาซื้อมาหลายสิบต้นเพื่อมาทดลองปลูกที่จวนเผื่อว่าจะได้มีชาสดใหม่ได้จิบกัน

“เห้อพอกลับมาแล้วก็ต้องมาเจอกับงานกองโต อยากย้อนเวลากลับไปตอนเที่ยวจังเล้ยยยย”ชิงเถาโอดครวญออกมาสายตาเม่อลอย พึ่งกลับมาถึงจวนปุ๊บหานตงได้ยินข่าวก็หอบงานมาให้พวกนางที่จวนปั๊บชีวิตถึงเวลากลับสู่ความจริงแล้วสินะ

“เอาน่าค่อยๆทำไปก็ได้ ไม่ต้องรีบนัก ตอนนี้ฝีมือของเยว่สือก็ดีมากแล้วไม่แน่อีกวันสองวันก็เข้าขั้นแล้วนะ” ลี่ถิงปลอบน้องสาวออกมาอย่างเข้าใจงานในส่วนของนางยังว่ามีคนงานมาช่วย แต่กับชิงเถานั้นมันคนละเรื่องกันเลยไม่ใช่ว่าใครๆก็ได้เสียที่ไหน

“ใช่แล้วเดี๋ยวพี่จะเข้าครัวทำอาหารบำรุงให้เยอะๆเลย ดีไหม” เยว่ซินก็เข้าใจชิงเถาเช่นกัน

“ขอบคุณพวกท่านมากเจ้าค่ะงั้นวันนี้ข้าขอไปเดินดูข้าวของในตลาดก็แล้วกันนะเจ้าคะ” ชิงเถาบอกก็มาเสียงเบานางยังไม่ปลงกับวันหยุดที่หมดไปเลย

“ไปเถอะกลับมาให้ทันอาหารเย็นนะ แล้วก็ระวังตัวด้วย” ลี่ถิงเอ่ยออกมาอย่างห่วงใย

“เจ้าค่ะไปหมิงลู่ หมิงเลี่ยน ไปเที่ยวกัน” ชิงเถาเอ่ยเรียกสองแฝดเสียงดังแล้วเดินนำออกไปทันทีพอพูดเรื่องเที่ยวเนี่ยเสียงกลับมาเชียวนะ

“ขอรับ”สองแฝดตอบรับแล้วรีบวิ่งตามพี่สาวออกไปทันทีเรื่องเที่ยวขอให้บอกสองเด็กแสบไม่มีว่าหมดแรงแน่นอน

           ชิงเถาที่มาเดินตลาดวันนี้นางวางแผนไว้ตั้งแต่ตอนก่อนออกเที่ยวแล้ว ว่าจะทำรถม้าเหมือนที่ใช้ตอนไปเที่ยววันนี้ชิงเถากับน้องชายจึงต้องเดินทางไปที่ร้านขายและรับทำรถม้าที่ต่างๆที่มีในเมืองหลวงโดยร้านที่ขายหรือที่รับทำนั้นมีด้วยกันเป็นสิบกว่าร้านเลยทีเดียว ชิงเถานางก็ไม่หยุดหย่อนที่จะไปดูทุกๆร้านเพื่อที่จะได้เปรียบเที่ยบสินค้ากันนางจะต้องได้สินค้าที่ดีที่สุดในราคาที่ถูกที่สุดเช่นกัน

“ร้านนี้ก็ร้านสุดท้ายแล้วใช่ไหมขอรับ”หมิงเลี่ยนถามออกมาเมื่อเดินออกมาจากร้านแล้ว ตอนนี้ก็ใกล้จะค่ำเต็มทีเขาจึงถามออกมา

“ใชแล้วหละเราก็กลับกันเถอะ” ชิงเถาบอกออกมา ก่อนจะบอกให้น้องชายขึ้นรถม้าเตรียมกลับจวน

           การเดินทางไปทั่วเมืองของชิงเถาวันนี้นั้นถือได้ว่าได้ผลดีทีเดียว ด้วยชิงเถาได้เห็นข้อดีข้อเสียของแต่ละร้านอย่างชัดเจนนางสามารถนำมันมาเขียนออกมาแล้วเปรียบเทียบกันได้ดีทีเดียว

“แล้วสรุปแล้วได้ร้านที่ต้องการหรือไม่ล่ะลูก”จิ้นสิงถามชิงเถาออกมาเมื่อชิงเถาเล่าเรื่องราวการสำรวจร้านวันนี้ให้ฟัง

“ก็ตัดออกหลายร้านแล้วเจ้าค่ะเหลืออยู่ไม่กี่ร้านลูกยังไม่ตัดสินใจเลือกอย่างแน่ชัด” ชิงเถาตอบบิดาออกมาอย่างจริงจังนางนำข้อมูลที่สรุปได้ของแต่ละร้านออกมาให้บิดาได้ดูทันทีจะได้ช่วยๆกันเลือกนั่นเอง

“นี่เจ้าค่ะร้านแรก คือร้านที่บ้านเราไปซื้อรถม้ามาใช้ ถือได้ว่าก็ดีพอสมควรด้วยรูปลักษณ์ขนาดและราคา” ชิงเถาเริ่มอธิบายให้คนอื่นๆ ที่ตั้งใจฟังอย่างเต็มที่

“ส่วนร้านต่อมาเป็นร้านที่ขายรถม้าเช่นกันเจ้าค่ะ ส่วนใหญ่เป็นรถม้าแบบหรูหราราคาแพงพอสมสมควรส่วนใหญ่ก็เป็นขุนนางคหบดณีใหญ่ใช้กันเจ้าค่ะ”

“อืม”จิ้นสิงและคนอื่นๆ ก็นั่งฟังอย่างตั้งใจและพยักหน้ารับรู้เท่านั้น ไม่อยากขัดการอธิบายของชิงเถาด้วย

“ร้านต่อมาเจ้าค่ะเป็นร้านรับทำรถม้าแบบหรูหราเช่นกัน ส่วนเรื่องราคาก็แล้วแต่จะตกลงกันได้เจ้าค่ะและก็ร้านสุดท้ายนั้นเป็นร้านเล็กๆที่ทั้งทำและขายรถม้าเข้าค่ะแต่ว่าที่ร้านนั้นเป็นรถม้าแบบธรรมดาทั่วไป แต่ที่ข้าเลือกไว้ก็เพราะฝีมือของช่างทางร้านนั้นดีเทียบเท่าร้านอันดับต้นๆของเมืองหลวงเลยเจ้าค่ะ”

“อืมตามที่ลูกพูดมานั้นถือได้ว่าเลือกยากระดับหนึ่งเลยทีเดียวแต่พ่อว่าเอาตามที่ใจเราคิดดีกว่านะลูก เราชอบร้านไหนมากกว่าก็เลือกเลยไม่ต้องคิดมากให้ปวดหัวหรอก” จิ้นสิงบออกมาเมื่อดูเหมือนว่าชิงเถาจะเครียดทีเดียวกับเรื่องนี้เขาคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่ขนาดนั้นลูกเขาไม่ควรที่จะกลับมาคิดให้ยุ่งยากมากจนเกินไป

“ใช่แล้วลูกลูกชอบร้านไหนก็เลือกเถอะ แม่ว่าสิ่งที่ลูกเลือกนั้นจะต้องดีอยู่แล้ว”นางลี่จูก็เอ่ยออกมาให้ชิงเถาได้เชื่อมั่นในตัวเองเช่นกันนางมั่นใจว่าสิ่งที่ชิงเถาเลือกจะต้องไม่ผิดแน่นอนเหมือนเช่นที่ผ่านมาที่พวกเขาเชื่อใจชิงเถานางก็นำพาทุกคนมาจนถึงจุดนี้ได้

“เจ้าค่ะถ้าเช่นนั้นลูกก็มีร้านที่อยู่ในใจแล้ว” ชิงเถาเอ่ยออกมายิ้มๆ จริงๆนางก็มีร้านที่ถูกใจแล้วเช่นกันเพียงแต่ว่าถ้าใช้หลักการอื่นๆเปรียบเทียบกันแล้วนางเลยเลือกไม่ได้สักที

“แล้วร้านไหนรึที่น้องรองถูกใจ”ลี่ถิงถามออกมาอย่างสนใจเช่นเดียวกับอื่นที่รอฟังคำตอบ

“ร้านสุดท้ายเจ้าค่ะลูกว่าเขาน่าจะทำออกมาได้ดีทีเดียว” ชิงเถาบอกออกมานางคิดว่าที่ร้านนี้เป็นเพียงร้านเล็กๆ อาจจะด้วยเหตุผลบางอย่างแน่นอนเพราะดูจากผลงานของร้านแล้วล้วนประดิฐษ์ประดอยทั้งนั้น

“เช่นนั้นก็เอาตามลูกว่าเลยให้พ่อไปช่วยเจรจาไหม” จิ้นสิงพยักหน้าเข้าใจแล้วจึงถามออกมาถึงขั้นตอนต่อไป

“คงต้องรบกวนท่านพ่อแล้วล่ะเจ้าค่ะ”ชิงเถาตอบรับยิ้มๆ ตอนนี้งานของนางก็เสร็จไปอีกขั้นแล้วสินะ

“แล้วพี่รองจะออกแบบรถม้าแบบไหนขอรับข้าอยากให้มีที่นอนด้วย” หมิงลู่ถามออกมาอย่างตื่นเต้นเขาอยากมีส่วนร่วมในการออบแบบด้วยใจจะขาด

“ข้าก็อยากให้มีห้องน้ำด้วยขอรับเวลาเดินทางไกลจะได้ไม่ต้องแวะข้างทาง” ความคิดของหมิงเลี่ยนก็จรรเจิดไม่นอนแต่ว่านั้นคงจะเป็นไปได้ยาก แต่ก็ใช่ว่าจะไม่ได้เลยพี่สาวคนนี้จะรับไว้พิจารณาก็แล้วกัน

“พี่ว่าถ้ามีห้องครัวด้วยจะมากไปหรือไม่นะ”ลี่ถิงที่เห็นน้องๆอยากได้รถม้าในแบบที่ชอบนางก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยสิ่งที่น้องต้องการออกมาไม่ได้

“ของพ่อก็อยากให้ทำที่นั่งของคนบังคับม้าดีขึ้นมาหน่อยก็ดีนะ”จิ้นสิงบอกออกมาถึงปัญหาตามที่ตนเคยเผชิญด้วยเขาคิดว่าถ้าที่นั่งตรงนั้นนอกจากที่มีเพียงที่กันแดดได้เพิ่มเติมให้มันปลอดภัยไม่ต่างจากคนที่นั่งข้างในก็คงดีไม่น้อย

“เจ้าค่ะข้าจะนำความคิดของทุกคนมาลองคิดและวาดออกมาดู ดูว่าจะทำได้ไหม”ชิงเถาตอบรับความคิดเห็นความคิดทุกคนอย่างตื่นเต้นนางคิดว่าถ้ามีรถม้าที่ทุกคนเสนอมาคงจะดีมากจนเป็นบ้านหลังเล็กเคลื่อนที่ได้เลยทีเดียว