่บ่ายเด็ก ๆ ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าอุทิศให้กับงานบ้านและงานที่จำเป็สำหรับการดูแลสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเช่นเดียวกับเด็กคนอื่นๆ ฟินเนียนยื่นมือด้วยความเต็มใจ และเลือกที่ทำความสะอาดในห้องสมุดแห่งนี้
ฟินเนี่ยนเพิ่งจะสังเกตเห็นว่าห้องสมุดแห่งนี้มีห้องใต้หลังคา
“ฉันสงสัยว่าห้องใต้หลังคานี้มีเื่ราวอะไรบ้าง”ฟินเนียนพึมพำกับตัวเอง น้ำเสียงของเขาแทบไม่ต่างจากเสียงกระซิบ
ฟินเนียนขึ้นบันไดไม้ที่ส่งเสียงดังเอี๊ยดซึ่งนำไปสู่ห้องใต้หลังคาโดยมีเทียนกะพริบอยู่ในมือ แสงเทียนอันนุ่มนวลเต้นระบำในดวงตาสีมรกตของเขาขณะที่เขาเดินเข้าไปในพื้นที่ที่มีแสงสลัวฝุ่นละอองที่ลอยอยู่ในอากาศราวกับหิ่งห้อยที่ไม่มีตัวตนโดนแสงที่กรองผ่านหน้าต่างเล็กๆ ของห้องใต้หลังคาที่ปกคลุมไปด้วยใยแมงมุม
ห้องใต้หลังคาเป็เขาวงกตที่มีลังไม้ที่ถูกลืมแต่ละอันบรรจุเศษเสี้ยวของอดีต เสื้อผ้าเก่า ภาพถ่ายซีดจางและจดหมายที่เหลืองตามอายุ กระจัดกระจายท่ามกลางความยุ่งเหยิงที่ถูกลืม แสงเทียนของเขากะพริบราวกับดวงดาวที่อยู่ไกลออกไปฟินเนียนอดไม่ได้ที่จะคิดถึงสมบัติที่ไม่รู้จักซึ่งอาจซ่อนอยู่ในมุมที่ถูกลืมของสถานที่แห่งนี้
เขาปัดใยแมงมุมและฝุ่นออกไปแต่ละย่างก้าวสะท้อนผ่านห้องใต้หลังคาราวกับเป็ความลับที่แบ่งปันกับอดีต ขณะที่เขาปัดฝุ่นและใยแมงมุมออกอย่างระมัดระวังก็เผยให้เห็นงานแกะสลักอันซับซ้อน วางระเกะระกะอยู่ตามพื้น
ในมุมมืดของห้องใต้หลังคาแสงเทียนของฟินเนียนก็ตกลงบนหีบไม้ หัวใจของเขาเต้นรัวเมื่อเขาเข้าใกล้หีบไม้ที่ผุกร่อนและชำรุดทรุดโทรมเป็พิเศษซึ่งซ่อนตัวอยู่ในมุมที่มีร่มเงาราวกับว่าหีบนั้นกวักมือเรียกเขาการแกะสลักและลวดลายของมันบ่งบอกถึงสมบัติที่มันเก็บไว้ภายในนิ้วของฟินเนียนสั่นขณะที่เขาปัดฝุ่นและใยแมงมุมออกไป
แสงเทียนของเขาร่ายรำอยู่เหนือหีบไม้ที่ผุกร่อนพื้นผิวของมันถูกบดบังด้วยการละเลยมานานหลายปีบางส่วนถูกซ่อนไว้ใต้ผ้าซีดจาง
เมื่อเข้าใกล้หัวใจของเขาก็เต้นเร็วขึ้น มีบางอย่างเกี่ยวกับจิตใจในส่วนลึกของเขาที่อธิบายไม่ได้ดึงเขาเข้ามาใกล้มากขึ้น นิ้วของเขาลากไปตามขอบของหีบไม้ที่ชำรุดการค้นพบครั้งนี้เป็เหมือนเสียงกระซิบจากอดีต เศษเสี้ยวของประวัติศาสตร์ที่รอให้ฟินเนี่ยนได้รับเอาไป
“ข้างในนี้มีอะไรอยู่นะทำไมมันจึงเรียกหาฉัน?” ฟินเนียนสงสัยและรำพึงเบๆ น้ำเสียงของเขาเจือปนไปด้วยความสงสัยและคาดหวังเขาััได้ถึงน้ำหนักของความลึกลับที่กดทับเขาห้องใต้หลังคาเองก็ดูเหมือนจะกลั้นหายใจ
การเปิดหีบก็เหมือนกับการปลดล็อคประตูสู่อีกโลกหนึ่งกลิ่นเหม็นอับของกระดาษหนังเก่าๆ และผ้าเก่าๆ ลอยฟุ้งไปในอากาศผสมกับความคาดหวังที่ดังก้องอยู่ในอกของ ฟินเนี่ยน
ฟินเนียนยกฝาหีบไม้ขึ้นด้วยมือที่สั่นเทาเผยให้เห็นสิ่งที่ซ่อนอยู่ท่ามกลางเสื้อผ้าที่เก่าซีดและกระดาษสีเหลือง ในบรรดาสิ่งของที่วางอยู่ในหีบมีจี้ัหยกวางอยู่ ดวงตาของเขาจ้องมองไปที่จี้ัหยกมันนอนอยู่ที่นั่น อาบไปด้วยแสงเทียนที่ริบหรี่อันนุ่มนวลสีเขียวสดใสของมันดูเหมือนเปล่งประกายด้วยไฟจากภายใน
“ว้าว...” ฟินเนียนหายใจออกด้วยความตกตะลึงดวงตาสีมรกตของเขาจับจ้องไปที่จี้หยกรูปัที่สวยงามเฉดสีเขียวสดใสราวกับกำลังเต้นรำท่ามกลางแสงเทียนที่ริบหรี่เขาประหลาดใจกับงานฝีมือ การแกะสลักอันละเอียดอ่อน และความเรียบเนียนของหยก“มันงดงามมาก ทำไมสิ่งสวยงามถึงถูกลืมที่นี่?” ฟินเนี่ยนรำพึง
ฟินเนียนหายใจติดขัดในลำคอขณะที่เขาเอื้อมมือไปหาจี้นิ้วของเขาััพื้นผิวที่เรียบและเย็นสบายของมันรู้สึกราวกับว่าจี้นั้นรอคอยอย่างอดทนเพื่อให้เขาพบมันราวกับว่ามันมีวัตถุประสงค์ที่ถูกซ่อนไว้นานเกินไป
ฟินเนียนพบว่าสิ่งที่อยู่ในมือเขามีรูปร่างเหมือนัตัวของมันขดอย่างสง่างามจนกลายเป็วงกลมที่สมบูรณ์แบบ เกล็ดของัถูกแกะสลักอย่างพิถีพิถันบนพื้นผิวทำให้มีพื้นผิวที่เหมือนจริง ปีกของมันกางออกอย่างสวยงามและหางของมันโค้งเป็วงกลม ทำให้เกิดความรู้สึกกลมกลืนและสมดุล
ตัวจี้ัทำจากหินสีเขียวเข้มเรียบๆที่ดูคล้ายหยก แต่มีประกายระยิบระยับราวกับหลุดมาจากโลกอื่น ในแสงบางอย่าง ดูเหมือนว่ามันจะสว่างจากภายในทำให้ดูมีคุณภาพที่ไม่มีตัวตนหินนี้ให้ความรู้สึกเย็นสบายเมื่อััและให้ความรู้สึกทั้งโบราณและทรงพลัง
ดวงตาของันั้นทำจากอัญมณีมรกตอันเป็ประกายขนาดเล็กซึ่งดูเหมือนจะเปล่งประกายด้วยไฟภายในเมื่อแสงกระทบพวกมัน ดวงตาเหล่านี้ทำให้ฟินเนี่ยนรู้สึกถึงชีวิตและความฉลาดที่แปลกประหลาดราวกับว่าัที่อยู่ภายในกำลังเฝ้าดูและรอคอย
“เ้ามีความลับอะไรบ้าง” ฟินเนียนกระซิบกับจี้ัเสียงของเขาแทบไม่ได้ยิน
เขารู้สึกถึงความอบอุ่นแปลกๆเล็ดลอดออกมาจากมัน ความรู้สึกที่ดูเหมือนจะเชื่อมโยงเขากับบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าบางอย่างที่เขาไม่อาจเข้าใจได้
โดยไม่รู้ถึงความสำคัญของจี้ฟินเนียนจึงสวมมันไว้รอบคอของเขา โดยมีโซ่เงินเกาะติดกับิัของเขาขณะที่เขามองดูตัวเองในเงาสะท้อนสลัวๆ ของกระจกที่เต็มไปด้วยฝุ่นที่อยู่ใกล้ๆเขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าเขาได้สะดุดเข้ากับเื่ราวของตัวเองชิ้นหนึ่งซึ่งเป็ชิ้นส่วนปริศนาที่หายไปซึ่งจะนำเขาไปสู่การเดินทางแห่งการค้นพบตัวเอง
จี้ที่เย็นเฉียบแนบไปกับหน้าอกของเขาฟินเนียนััได้ถึงพลังลึกลับที่กำลังปั่นป่วนอยู่ภายในตัวเขาความเชื่อมโยงที่ไม่สามารถอธิบายได้กับบางสิ่งที่เก่าแก่และทรงพลังสงบนิ่งแต่กระสับกระส่าย ทั้งดูเหมือนจะกระซิบคำสัญญาของการผจญภัยและโชคชะตาเขาไม่รู้เลยว่าพลังนี้ซึ่งเกี่ยวพันกับสายเืลึกลับของเขาจะขับเคลื่อนเขาเข้าสู่โลกแห่งเวทมนตร์และโชคชะตาในไม่ช้า
###
นักเขียนหน้าใหม่ คอมเม้นให้กำลังใจด้วยครับ
676
