The gardener เขาเป็นคนสวนของผม

    ทำแทนพ่อ

    “จะเป็นบุญคุณได้ยังไงกันแก้ว พี่สรน่ะดีกับฉันมากนะ ไม่ว่าฉันต้องการอะไร พี่สรก็หามาให้ได้ทุกอย่าง อาจเป็นเพราะฉันเองก็ได้ ที่ใช้งานพี่สรมากไปจนไม่ได้พักผ่อน สุดท้ายพี่สรถึงต้องมาป่วยแบบนี้” “คุณตรีอย่าโทษตัวเองเลยครับ พ่อทำบุญมาแค่นั้น และเรื่องเจ็บป่วยก็เป็นสิ่งที่ทุกคนต้องเจอ ไม่ใช่ความผิดของใครหรอกครับ ถ้าพ่อรับรู้ได้ก็คงไม่มีความสุข ถ้ารู้ว่าเป็นสาเหตุให้คุณตรีต้องเป็นทุกข์อย่างนี้น่ะครับ”สีหน้าเศร้าที่คุณตรีแสดงออกทำให้แก้วสะท้อนใจ เขาจะต้องทดแทนบุญคุณของท่านนายพลกับคุณตรีให้มากที่สุด ให้สมกับที่ท่านทั้งสองกรุณาเขากับครอบครัว ก่อนจะมาจากบ้าน แม่ยิ่งย้ำนักย้ำหนาให้เขาอย่าขัดใจเจ้านาย ไม่ว่าท่านนายพลหรือน้องชายของท่านต้องการอะไร เขาควรจะทำให้ได้ทุกอย่าง ทำหน้าที่ให้ดีที่สุด ให้สมกับเขาได้มาเป็นตัวแทนของพ่อ เพราะที่ครอบครัวไม่ขัดสนจนพ่อมีเงินซื้อที่นาได้หลายสิบไร่ และเขาได้เรียนต่อถึงมัธยมศึกษาตอนปลายก็ด้วยความปรานีของท่านทั้งสอง แม้ท่านจะสนับสนุนให้เขาเรียนต่อ แต่เขาหัวไม่ดีก็อยากออกมาทำนาช่วยแม่ดีกว่า เพราะพ่อซึ่งมาทำงานเป็นคนสวนที่บ้านท่านนายพล จะกลับบ้านก็แค่ปีละ 2 ครั้งเท่านั้น หน้าที่ช่วยแม่ทำไร่ทำนาจึงกลายเป็นของเขาและน้องๆ แต่หากเขาออกเรียนมาช่วยแม่เต็มตัว น้องๆ ก็จะได้ตั้งใจเรียนกันอย่างเดียว “ขอบใจนะแก้ว ขอบใจเธอจริงๆ ที่อุตส่าห์มีใจตอบรับมาทำงานกับฉัน ทั้งที่เธอเองก็มีภาระต้องดูแลครอบครัว” “ผมตั้งใจมาทำหน้าที่แทนพ่อครับ น้องๆ ก็โตพอจะช่วยเหลือแม่ได้แล้วน่ะครับ และพ่อก็คงอยากให้ผมทำแบบนี้ด้วย” “อยู่ที่นี่ให้สบายใจนะแก้ว ให้ถือซะว่าเป็นบ้านของเธอเอง ถ้ามีอะไรไม่เข้าใจ หรือต้องการอะไรเพิ่มเติม ก็บอกชัยกับหวานนะ”“ครับ ผมกราบขอบคุณคุณตรีอีกครั้งครับ”“อืม... มาเหนื่อยๆ ไปอาบน้ำอาบท่าเถอะ ชัยพาแก้วไปนอนห้องเดิมของพี่สรล่ะนะ แล้วสอนงานให้แก้วด้วย ถ้าไม่เข้าใจอะไรก็มาถามฉันล่ะกัน”แก้วหันไปยิ้มให้กับคนขับรถท่านนายพลที่ชื่อว่า ‘น้าชัย’ คนที่คอยเป็นธุระนำเงินไปให้เขากับแม่ และยังไปอยู่ช่วยงานศพหลายวัน จึงได้รู้ว่าน้าชัยอ่อนกว่าพ่อของเขาเพียงไม่กี่ปี แต่เพราะอยู่ดีกินดีที่กรุงเทพฯ ไม่ได้ทำงานหนัก น้าชัยจึงดูเหมือนชายอายุสัก 40 ปีเศษได้ และเมื่อกี้ก็ได้น้าชัยนี่แหละที่พาเขาเข้ามาในบ้าน