บทที่ ๒ (3จบ)
พี่สี่ เฉินหย่งสือ อสรพิษรูปงาม
“พี่ใหญ่ ท่านคอยดูลูกดำลงหลุมให้ดีๆ นะ”เฉินหย่งชิ่งยิ้มชั่วร้าย
ร่างกลมป้อมนั่งเอียงตัวบนโต๊ะสนุกเกอร์สั่งทำพิเศษขนาดเท่าของจริงสูงกว่าที่ร่างเตี้ยป้อมจะสามารถยืนแทงลูกบอลบนโต๊ะส่วนสูงไม่ใช่ปัญหาสำหรับหย่งชิ่งเพราะมีเก้าอี้ไม้ส่วนตัวเพิ่มความสูง
ส่วนลูกสนุกเกอร์ทำจากงาช้างขนาดกลมเกลี้ยงอีกทั้งน้ำหนักและจุดศูนย์ถ่วงยังเท่ากับลูกสนุกเกอร์ในอนาคตอย่างไม่ผิดเพี้ยนแม้แต่ธุลีเดียวด้วยความจำเป็เลิศของร่างกาย แค่วางลูกกลมๆบนมือนางก็บอกได้แล้วว่าลูกไหนได้ขนาดพอดี จากการเลือกอย่างพิถีพิถันคัดจากลูกบอลกลมกว่าห้าร้อยลูกเหลือเพียงยี่สิบสองลูกเท่านั้น
ของเล่นเด็กที่ท่านพ่อสั่งทำให้ภายใต้การควบคุมของนาง
มือป้อมสาวไม้คิวอันจ้อยเหมาะกับหนูน้อยวัยสี่ขวบแทงลูกขาวไซด์โค้งชนลูกดำลงหลุมกลางอย่างง่ายดาย
คุณชายรองกับคุณชายสามปรบมือกันเกรียวเด็กหญิงยืดอกกอดไม้คิวด้วยสีหน้าภูมิใจ ของเล่นชิ้นนี้ไม่เพียงแต่นางที่ชื่นชอบพี่ชายทั้งสามก็ชอบไม่น้อยเช่นกัน นางและพี่ๆมักจะชักชวนคนในพรรควิหคเพลิงมาเล่นด้วย มีแต่คนติดใจสนุกเกอร์ของนางทั้งนั้น
ยกเว้นแค่คุณชายสี่ที่ไม่เคยย่างกรายเข้ามาในห้องสำราญนี้เลยไม่ว่าหย่งชิ่งจะตื๊อชวนจนน้ำลายแห้งแล้วแห้งอีกก็ตาม
“ชิ่งเอ๋อร์ เ้าต้องโกงข้าแน่ๆ”คุณชายใหญ่เข้ามายีเส้นผมนุ่มลื่นของนาง ท่าทางมันเขี้ยวอย่างมาก
“ข้าสงสัยเช่นกันพวกเราไม่เคยชนะน้องเล็กสักครั้ง” คุณชายรองเริ่มพิจารณาน้องสาวตัวน้อยด้วยสายตาจับผิด
คุณชายสามมาเดินวนรอบตัวน้องน้อยอีกคนพวกเขามีพลังลมปราณ ไอ้ลูกกลมๆ ก็ไม่ได้แทงยากอะไร แต่กลับไม่เคยชนะน้องเล็กได้เลย
จะให้นางบอกว่าอย่างไรการเล่นสนุ้กนอกจากฝีมือในการแทงแล้วยังต้องอาศัยเหลี่ยมเล่ห์การวางสนุ้กในแต่ละไม้ให้ไม้ต่อไปของคู่แข่งทำคะแนนยากขึ้น อีกทั้งต้องวาดภาพการทำคะแนนแต่ละไม้ล่วงหน้ายิ่งกว่าทำแผนการรบเสียอีก สนุกจะตาย
แกร๊ก!
“นั่นใคร!” คุณชายใหญ่แตะปลายเท้าโผนทะยานด้วยวิชาตัวเบาไปที่หน้าประตูผลักออกทำให้คนที่แอบอยู่ล้มกระเด็นไม่เป็ท่า
“อ้าว น้องสี่”
ร่างของเด็กชายอายุสิบขวบลุกขึ้นยืนหน้าตาบูดบึ้งไม่รับแขกใช้มือเรียวขาวประดุจหยกล้ำค่าปัดบนอาภรณ์เปรอะเปื้อน
เขาคือเฉินหย่งสือคุณชายสี่แห่งพรรควิหคเพลิง มีรูปร่างหน้าตางดงามราวอิสตรีผิดกันตรงที่ดวงหน้านั้นแฝงด้วยความแข็งกร้าวร้ายกาจั์ตาคมซึ้งดำขลับสามารถสะกดิญญาผู้คนให้ไม่อาจละสายตาจากไปจมูกโด่งเล็กรับกับริมฝีปากบางแดงราวผลอิงเถาโครงหน้ารูปไข่เรียวยาวขาวผุดผาดตัดกับผมสีดำยาวเป็เงาเลื่อมเขาสวมอาภรณ์สีม่วงขลิบเงินปักลายเหินเมฆดูงดงามหรูหราแต่กลับไม่อาจข่มรูปโฉมอันล้ำเลิศของผู้สวมใส่ได้แม้แต่ส่วนเดียว
คุณชายสี่ถนัดการใช้พิษเขาได้ก้มคำนับบุปผาอสรพิษเป็อาจารย์ั้แ่ยังเล็กเขาอดทนกว่าพี่น้องคนอื่นเพราะต้องดื่มพิษทุกวัน วันละน้อยเพื่อป้องกันพิษทุกชนิดทั้งที่อายุยังน้อยแต่กลับรู้จักพิษนับพันชนิด และสามารถผสมพิษได้นับร้อยชนิด
“พี่สี่มาเล่นด้วยกัน” หย่งชิ่งชักชวนหยิบยื่นไมตรีให้ก่อนเหมือนทุกครั้ง
ดูก็รู้ว่าพี่สี่อยากเล่นด้วยแต่ฟอร์มจัดไปหน่อย นางไม่ถือสาเด็กๆ หรอก
“เฮอะ! ใครว่าข้าอยากเล่นกับเ้า”หย่งสือสะบัดแขนเสื้อหมุนตัวด้วยท่าทางสง่างามจากไป
“พี่สี่จะไปไหน มาเล่นกับข้าก่อน”
หย่งชิ่งตามตื๊อ นางวิ่งตามไปด้วยขาสั้นๆที่เร็วพอตัว นางไม่อยากให้เกิดระยะห่างระหว่างพี่น้องท่านพ่อไม่สบายใจเื่นี้เป็อย่างมาก มือน้อยดึงชายเสื้อผ้าไหมสีม่วงอันงดงามแต่นางถูกลมปราณสายหนึ่งปะทะถูกแขนสร้างความเ็ปแสนสาหัสร่างเล็กจ้อยถึงกับกระเด็นไปกระแทกพื้น
“แง้ๆ ๆ ๆ แง้ๆ ๆ ๆ ๆ” หย่งชิ่งแผดเสียงแสบแก้วหูที่เสียงแห่งลมปราณใดในพรรควิหคเพลิงก็มิอาจหาญสู้
หย่งสือที่คิดจะหลบหนีไปในคราแรกกลับหยุดชะงักเขาปราดเข้าไปพยุงน้องเล็กที่นั่งร้องไห้น้ำตานองหน้ามือแข็งจับแขนเ้าเนื้อกลมป้อม ั์ตาคู่งามอ่อนแสงคราหนึ่ง ท่อนแขนน้องน้อยบวมเป่งหรือแขนจะหัก
คุณชายทุกคนในสกุลเฉินจะได้รับการฝึกวรยุทธ์ั้แ่เยาว์วัยหย่งสืออายุสิบขวบแต่มีลมปราณไม่ธรรมดาใช้เพียงเล็กน้อยก็สามารถทำให้แขนของหย่งชิ่งหักได้แล้ว
“เ้าอย่าขยับ น่าตายนัก!ทำไมต้องตามตื๊อข้าด้วย” หย่งสือทั้งโมโหทั้งสงสารอย่างบอกไม่ถูก
“น้องสี่ เ้าทำอะไรน้องเล็ก” พี่ใหญ่ที่เข้ามาถึงก่อนใครเพื่อนเข้าไปอุ้มน้องน้อยใช้สายตาแข็งกร้าวตำหนิน้องชาย
“ข้า...ข้า...ข้าไม่ตั้งใจ” หย่งสือหน้าสลับซีดสลับเขียวกัดริมฝีปากจนได้รสเืรู้สึกผิดเมื่อเห็นดวงหน้านองน้ำตาเปี่ยมด้วยความเ็ปของน้องเล็ก
“ข้าเจ็บพี่ใหญ่” หย่งชิ่งเช็ดน้ำตากับอกเสื้อพี่ชาย
“เกิดอะไรขึ้น!” เสียงบิดาดังราวฟ้าผ่าประมุขพรรควิหคเพลิงวิ่งมาตามเสียงร้องไห้อันกรีดหัวใจด้วยสีหน้าตื่นตระหนกข้างกายคือมารดาที่หน้าซีดเผือดไม่ต่างกับทุกคน เดินก้าวถี่ๆ มาที่กลางสวน
หย่งสือมองน้องเล็กสลับกับบิดาส่ายหน้าน้อยๆ ด้วยสีหน้าสำนึกผิด เขาไม่ตั้งใจทำร้ายน้องเล็กอยากเข้าไปแย่งน้องเล็กมาโอบอุ้มถนอมเอาใจ แต่ไม่อาจทำได้
“ข้าหกล้ม” หย่งชิ่งโกหกไม่กล้าสบตาผู้อื่น เอาแต่ซบหน้ากับอกคุณชายใหญ่
ทำไมน้องเล็กถึงโกหก!
หย่งสือสับสนเขาไม่้าให้น้องน้อยมาปกป้องเขา เขาแทบไม่เคยทำดีกับนางสักครั้ง ไม่เล่นไม่คุย ไม่ยิ้มแย้ม ปลีกตัวออกห่างจากนางั้แ่น้องเล็กรู้ความ นางควรจะเกลียดเขาไม่ใช่ปกป้องเขา
“ข้าซัดพลังใส่แขนน้องเล็กเอง”
“พี่สี่ไม่ได้ทำ ข้าหกล้มเองต่างหาก”หนูน้อยป้ายน้ำตาป้อย รีบปฏิเสธลิ้นรัว
“ข้าเกลียดเ้า” หย่งสือบอกเสียงเบาั์ตาคู่งามเงาวับด้วยม่านน้ำดูแวววาวน่าหลงใหลยิ่งนัก
“ข้าไม่เห็นรู้สึก” หย่งชิ่งตอบเสียงสั่นเครือเจือสะอื้นไห้นางรักพี่น้องทุกคน รักมากกว่าชีวิตตัวเอง ขาดใครคนหนึ่งไปไม่ได้ ต้องมีพี่ชายทั้งสี่คนพร้อมหน้า
หย่งสือสูดหายใจลึกแต่ไม่อาจกลั้นน้ำตาให้ไหลย้อนกลับไป
“ข้าเกลียดแก้มป่องของเ้าเกลียดพุงอ้วนกลมของเ้า เกลียดรอยบุ๋มบนแก้มของเ้าเกลียดขนตาเป็แพหนาดุจม่านน้ำตกของเ้าและข้าเกลียดแววตาของเ้าเวลามองข้ามากที่สุด”
“แล้วทำไมพี่สี่ถึงเกลียดข้า”
“เพราะมันทำให้ข้าหยุดมองเ้าไม่ได้”เสียงเล็กะโใส่เด็กน้อยที่ทำหน้าตะลึงยินดี
หย่งชิ่งมองพี่ชายคนงามตาแทบถลน
ต๊าย! ถ้าไม่ใช่พี่เชื้อหย่งชิ่งจะเหมาพี่สี่เป็พระเอกเกาหลีกำลังบอกรักนางเอกเลยนะหลังจากมากำเนิดใหม่ในภพนี้ นางเพิ่งรู้สึกถึงความจืดชืดไร้ชีวิตชีวานับสิบปีในชาติภพก่อนที่ปล่อยทิ้งเื่สนุกไปเปล่าๆปลี้ๆ นางมองพี่ชายด้วยแววตาอ่อนโยน เข้าอกเข้าใจ
พี่สี่เป็ลูกคนเล็กมาหลายปีก่อนท่านแม่จะคลอดนางออกมาถูกเอาใจจนเหลิง ย่อมไม่้าให้ใครมาแทนที่เขาเองอยากชื่นชมเอาใจใส่นางไม่ต่างกับพี่ชายคนอื่นแต่ด้วยความน้อยใจจึงกลับแสดงตรงกันข้ามเท่านี้ท่านพ่อคงวางใจเื่ของพวกเราห้าพี่น้องได้แล้ว
เอ๊ะ! หรือท่านรู้แล้ว
กล้ามเนื้อรอบปากท่านพ่อสั่นเล็กน้อยถ้าไม่สังเกตดีๆ คงไม่รู้ว่าท่านพยายามกลั้นยิ้ม
“หย่งสือ เ้าทำร้ายน้องเ้าต้องถูกทำโทษ”
“ข้าทราบแล้ว” เฉินหย่งสือสะบัดชายเสื้อคุกเข่าลงทีละข้างตรงหน้าบิดาท่าทางองอาจหาญกล้า
“เฆี่ยนด้วยแส้ยี่สิบทีกักบริเวณสามเดือน” ผู้เป็บิดาสั่งหนักแน่น
“ท่านพ่อ!” พี่ชายทั้งสามเรียกบิดาเพื่อเตือนสติเฆี่ยนด้วยแส้ยี่สิบที บุรุษหนุ่มฉกรรจ์ยังอาจตายคาแส้นับประสาอะไรกับเด็กชายที่อายุเพียงสิบขวบ
“รับทราบ” ร่างเด็กชายลุกขึ้นยังคงความสง่างามเต็มเปี่ยมดวงหน้าที่คล้ายมารดาแปดส่วนคล้ายบิดาสองส่วนช่างถือดีระคนโศกเศร้า
หย่งชิ่งต้องดามแขนที่หักสามสัปดาห์และเมื่อหย่งสือถูกกักบริเวณ นางจึงเข้าไปก่อกวน เอ๊ย!ไปเล่นกับพี่สี่คนงามของนางแทบทุกวันสร้างความอิจฉาให้แก่พี่ชายที่เหลือทั้งสามยิ่งนัก
5K
![[จบ] การกลับมาของจอมเวทระดับ 8 [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1755503254_37753987.webp)
![อัลฟ่าเถื่อน [omegaverse] พรีออเดอร์หนังสือถึง 2 พ.ค. 64](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1618913655_95554513.webp)
