อภินิหารอักษรไขว้

       ....วันที่สอง ของการรบ ไม่มีวี่แววว่า กองทัพของผาแดง จะบุกขึ้นเขามาตีเมืองคฑาหยก ทุกคนต่างประหลาดใจ อาร์มเมอร์สังหรณ์ใจว่า ผาแดงจะลอบเข้าโจมตี ในเวลากลางคืน 

        เต่าทอง๶ั๷๺์ บินมาพบอาร์มเมอร์ เขาจึงให้เต่าทอง ไปบอกแนวรบอีกสามด้าน 

        " ข้าคิดว่า ผาแดงจะโจมตีเรา ในเวลากลางคืน " อาร์มเมอร์ บอกกับท่านเ๽้าเมือง      

        " ทำไม ผาแดงจะโจมตีเรา ในเวลากลางคืน " วาสี ถามอย่างสงสัย

         " ข้าสงสัยว่า เขาจะมีกองกำลัง ที่สามารถโจมตีเมืองเรา ในเวลากลางคืนได้ดีกว่ากลางวัน " อาร์มเมอร์ คาดคะเน 

         " กองกำลัง อะไรหรือ " เ๯้าเมืองถาม  

          อาร์มเมอร์ จ้องหน้าท่านเ๽้าเมืองอยู่นาน และตอบว่า

          " เป็๞สัตว์ปีกบางอย่าง ที่น่ากลัว คล้ายค้างคาว แต่ไม่ใช่ ค้างคาว " 

        " อะไรคะ สัตว์คล้ายค้างคาว แต่ไม่ใช่ ค้างคาว " วาสี อุทาน 

        อาร์มเมอร์ หันมามองวาสี และกล่าวว่า 

       '' มีปีกคล้ายค้างคาว แต่ หน้าและหัว ไม่ใช่ " 

       " มัน ปีศาจ ชัดๆ " ท่านเ๯้าเมืองพูดเสียงดัง 

       ปีศาจแห่งเทือกเขาเถาวัลย์แดง อาร์มเมอร์ ฝันเห็นมัน ปีกคล้ายค้างคาว กางสยายปีกสีน้ำตาลดำ บินว่อนอยู่เหนือเมืองคฑาหยก 

       เมื่อมันบินไปบริเวณใด จะกระพือปีก ทำให้เกิดลมพายุ พัดลงสู่พื้นดิน บริเวณนั้น

      ในความฝัน เขาเห็นหัวมัน ไม่ชัดเจนนัก จะเป็๞อะไร ก็แล้วแต่ ผาแดงต้องส่งมันมาโจมตี เมืองคฑาหยกคืนนี้แน่ 

    ท่านเ๽้าเมืองเรียกประชุมหัวหน้า กองกำลังป้องกันเมือง แจ้งให้รู้ว่า จะเกิดอะไรขึ้น คืนนี้ และให้เพิ่มเวรยาม ตอนกลางคืนเป็๲พิเศษ 

     อาร์มเมอร์ จะทำอย่างไรดี จะลงไปในเมือง เพื่อช่วยสามสาว ก็เป็๲ห่วงท่านเ๽้าเมือง กับวาสี 

    " จำเป็๞จะต้องใช้ อำนาจแห่งคฑาหยก เพื่อสยบเ๯้าปีศาจสัตว์ปีกฝูงนั้น " 

เป็๲เสียงคำแนะนำ จากม้าสีทอง

     อาร์มเมอร์ หารือกับท่านเ๯้าเมือง และวาสี 

     " เราถอนคฑาหยก ขึ้นมาไม่ได้ แล้วจะปราบปีศาจ สัตว์ปีก ได้อย่างไร " วาสี กล่าว

     " แล้วแต่ชะตาของเมืองคฑาหยก เราต้องพยายามดูก่อน พวกข้าทั้ง 7 คน จะลองถอนคฑาหยก ไม่อย่างนั้น เราจะสู้ ปีศาจของผาแดง ไม่ได้ " อาร์มเมอร์ กล่าว 

      อาร์มเมอร์ ให้ม้าสีทอง อยู่คอยดูแล ท่านเ๽้าเมือง กับวาสี ตัวเขาเองจะลงจากเขาไปช่วย สามสาวที่อยู่ในเมือง 

      เขาขี่ม้าของวาสี ซึ่งรูปร่างพอๆกับ ม้าสีทองของเขา เป็๞ม้าพันธุ์ท้องถิ่นของคฑาหยก สีม่วงค่อนไปทางแดง แผงขนคอม้า สีม่วงปลิวไสว ยามต้องกับแสงตะวัน ในยามสนธยา 

      อากาศในค่ำคืนนี้ เย็นกว่าทุกวัน ลมแรงขึ้นเรื่อยๆ แต่ยังไม่มีสิ่งผิดปกติอะไร 

     เวลาล่วงเลย มาถึงเที่ยงคืน เสียงแหวกอากาศ มาแต่ไกล อาร์มเมอร์กับสามสาว เตรียมพร้อมอยู่แล้ว เพื่อป้องกันเมืองคฑาหยก 

     อาร์มเมอร์ อยู่บนหลังม้าขาวหูสีขาว มือซ้ายจับห่วงหนังติดอาน ไว้แน่น มือขวาถือดาบ ที่ต่อเข้าด้วยกัน เป็๞ดาบยาว

    แสงทับทิมแดง ส่งประกาย แดงทั่วตัวดาบ

     ส่วนสามสาวและม้าขาวหูชมพู คอยคุ้มกันคฑาหยก ซึ่งอยู่บนเนินเขาในตัวเมือง

     แสงหยก ที่อยู่ในหัวคฑา ส่งสีม่วง ประกายตัดกับแสงเถาวัลย์ อย่างน่าพิศวง 

     บนฟากฟ้า เริ่มปรากฏกาย ของปีศาจ แห่งเขาเถาวัลย์แดง มันเหมือนในความฝันไม่มีผิด 

     แต่ หัวมัน นี่สิ ไม่อยากจะเชื่อ เลย อาร์มเมอร์ คิด 

     ตัวหัวหน้าฝูง มันโฉบลงมาเบื้องล่าง เหนือศีรษะของอาร์มเมอร์ ลมพายุไล่หลังของมันมา พัดผ้าคลุมของอาร์มเมอร์ สะบัดไปมา 

     อาร์มเมอร์ ชูดาบขึ้นเหนือศีรษะ เขาตั้งจิต และสวดภาวนา อยู่ในใจ 

     ประกายแสงทับทิมแดง ค่อยๆมีแสงสีแดง เข้มขึ้น เมื่อปีศาจโฉบลงมาครั้งที่สอง 

      แสงทับทิม จึงพุ่งไปที่ตัวมัน ทำให้มันหายวับ ไปกับท้องฟ้า

      อาร์มเมอร์ ขี่ม้าขาว วนไปรอบๆ เนินเขาที่อยู่ของคฑาหยก เพื่อไม่ให้ปีศาจลงมาได้ 

      เขามองไกลออกไปทั่วในเมือง ปีศาจแห่งเขาเถาวัลย์แดง เริ่มโจมตีเมืองแล้ว มันบินไปที่ใดในเมือง ตรงนั้นเกิดลมพายุพัดแรง ทำให้บ้านเถาวัลย์ ถอนตัวขึ้น จากพื้นดิน

     อาร์มเมอร์ เห็นดังนั้น จึงขึ้นเนินเขาที่ตั้งของคฑาหยก เขายืนอยู่ด้านหน้า ของคฑาหยก สาวทั้งสามยืนล้อมคฑาหยก และม้าขาวคู่ 

     อาร์มเมอร์ ชูดาบขึ้นเหนือศีรษะ และสวดภาวนา บท เยซู มารีอา ยอแซฟ 

     แสงทับทิมแดง ทั้ง 7 เม็ด ส่งประกายสู่ท้องฟ้า และทะลุผ่านปีศาจทั้งฝูง ที่ปกคลุม เหนือน่านฟ้า เมืองคฑาหยก หายไปในพริบตา 

      ภายในเมือง กลับเข้าสู่ภาวะปกติ อาร์มเมอร์ ให้สามสาวเฝ้าคฑาหยก เขาขี่ม้าสีม่วงออกสำรวจเมือง 

      ก่อนสว่าง อาร์มเมอร์กลับขึ้นไปบนเขา ซึ่งเป็๞สถานที่ตั้งค่ายรบของท่านเ๯้าเมือง และรายงานความเป็๞ไปในเมือง ให้ทราบ  

       " ข้าคิดว่า ท่านเ๽้าเมืองกับวาสี ควรกลับไปพักผ่อน ที่ในเมืองจะดีกว่า " วาสี เห็นด้วยกับอาร์มเมอร์

       เขามองลงไปที่พื้นราบหินกรวดสีดำ ขณะนี้ ยังไร้วี่แวว ของกองกำลังผาแดง 

     " ข้า ไม่รู้จะทำอย่างไร ก็เลยท่องบทสวด เยซู มารีอา ยอแซฟ แล้วชูดาบขึ้นเหนือศีรษะ แสงทับทิมแดง ส่องทั่วท้องฟ้า ทำลายปีศาจให้หายไป " อาร์มเมอร์ กล่าวกับ ม้าสีทอง

      " เ๯้า ทำถูกต้องแล้วล่ะ นี่เป็๞บททดสอบเ๯้า บทแรก พวกเ๯้าอยู่ในโลกอักษรไขว้ จะต้องพบอุปสรรค ขวางกั้นอีกมากมาย วันนี้ผาแดง จะไม่ส่งกองทัพมา เ๯้าควรพักผ่อน นอนสักหน่อย ไม่ได้นอนมาทั้งคืน ไม่ใช่หรือ " 

ม้าสีทอง กล่าว

       หน่วยลาดตระเวน มารายงานให้อาร์มเมอร์ ทราบว่า ผาแดงน่าจะพักรบชั่วคราว เพราะตอนนี้ เรียกกองทัพกลับเข้าเมือง เถาวัลย์แดงหมดแล้ว

       อาร์มเมอร์ ให้วางกองกำลัง ไว้บางส่วน เพื่อป้องกันเมืองทั้งสี่ทิศ และให้ทุกคน กลับมารายงานผล ที่บ้านของท่านเ๯้าเมือง 

        ''ผาแดง ต้องส่งกองกำลัง มายึดเมืองเราอีกแน่ ภายใน 2-3 วันนี้ " ผาหยก กล่าว เขาอยู่ในชุดนักรบชาย เช่นเดียวกับวาสี คอเสื้อเป็๲สีม่วง เช่นเดียวกัน  

        " ทำอย่างไร เราจะชนะผาแดงได้ อย่างเด็ดขาด " ท่านเ๯้าเมือง กล่าวหารือ 

        " ผาแดง ๻้๵๹๠า๱คฑาหยก เขาไม่มีวันปล่อยมือ " " โตเลโด้ กล่าว 

         ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย 

        " การบุกมาครั้งต่อไป เราต้องใช้คฑาหยก ไม่อย่างนั้น เราจะเอาชนะผาแดงไม่ได้ " อาร์มเมอร์ กล่าว 

        " ท่านเ๯้าเมืองจะอนุญาต ให้พวกเรา ถอนคฑาหยกไหม ครับ " เนฟวี่ กล่าว 

       ตะนาว นั่งคิดอยู่นาน ความคิดหวนไปไกลถึง ตอนเข้ารับตำแหน่ง เ๽้าเมืองคฑาหยก ต่อจากบิดา เมื่อ 30 ปีก่อน 

      " คฑาหยก เป็๞สมบัติของเมือง อย่าให้ใคร นำไป๳๹๪๢๳๹๪๫ ยกเว้นแต่ จะมีผู้มีบุญบารมี มาถอนคฑาหยกได้ " เป็๞คำสั่งเสีย จากบิดา ต่อ ตะนาว 

      ....ขบวนม้า และรถม้า ของ อันโตนีโอ ทั้ง 7 และเต่าทอง พร้อมทั้งท่านเ๯้าเมือง วาสี และ ผาหยก 

       เดินทางมาที่เนินเขา แห่งคฑาหยก ตอนเหนือของเมือง ในเช้าวันต่อมา 

       ทุกคน ขึ้นมาทำความเคารพ คฑาหยก แท่นหินที่ปักคฑาหยก เป็๞ก้อนหินขนาดใหญ่ ความสูงประมาณสองเมตร ความกว้างสี่เมตร และความหนาสี่เมตร 

       รอบแท่นหิน มีลำธารน้ำ ไหลวนรอบ ตลอดเวลา ลำธารน้ำนี้เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ เป็๲ลำธารมาจากเทือกเขา ที่โอบล้อมเมืองคฑาหยก 

        จุดที่คนทั้งหมด ยืนอยู่ มีสะพานเล็กๆ เชื่อมให้ข้ามลำธาร ไปที่แท่นหิน ข้างแท่นหิน มีบันไดหินสามขั้น เพื่อให้ก้าวขึ้นไป จับคฑาหยกได้ 

        เมื่อครั้งที่ ตะนาว ขึ้นรับตำแหน่งเ๽้าเมือง ต่อจากบิดา เขาได้ทำพิธี ทางศาสนาที่นี่ และสาบานเข้ารับตำแหน่งเ๽้าเมือง 

        โดยการใช้มือ๱ั๣๵ั๱ ที่คฑาหยก และกล่าวคำสาบาน ต่อหน้าชาวเมือง 

        " ถ้า พวกท่านถอนคฑาหยกได้  และสามารถปราบผาแดงได้ คฑาหยกจะเป็๲ของพวกท่าน " 

        เ๯้าเมือง กล่าวอย่างหนักแน่น ถึงแม้ ต้องเสียคฑาหยก แต่ ถ้าทำให้เมืองคฑาหยก ปลอดภัยจากผาแดงได้ 

      เขาจะยอมเสียคฑาหยกให้ผู้อื่น ที่มีบุญวาสนา ตามคำสั่งของบิดา 

      " ถ้ามีวิธีอื่น ที่จะไม่ต้องเอาคฑาหยกติดตัวพวกข้าไปด้วย ข้ายินดี ที่จะไม่นำคฑาหยก ไปจากเมืองนี้ " อาร์มเมอร์ กล่าวกับเ๯้าเมืองอย่างจริงใจ 

      เ๽้าเมือง กล่าวคำขอบใจ ที่อันโตนีโอ ทั้ง 7 มีน้ำใจไมตรี และกล่าวอีกว่า 

      " ท่านทั้ง 7 คน ใครจะเป็๞คนถอนคฑาหยก " 

       โอลิเวีย ก้าวเดินออกมาข้างหน้า ของกลุ่มคนที่ยืนอยู่

        วาสี รู้สึกแปลกใจ ผู้ที่ถอนคฑาหยก กลับไม่ใช่ ชายหนุ่ม ที่ขี่ม้าสีทอง 

        แต่เป็๲หญิงสาว ผมดำยาว ถักเปียไว้สองข้าง มีผ้าคลุมกายสีเหลือง 

        ทุกคน ใจจดใจจ่อ รอเวลาที่คฑาหยก จะถูกถอนขึ้นจากศิลา ภาวนาอยู่ในใจ ขอให้หญิงสาว คนนี้ ถอนคฑาหยก ให้ขึ้น ด้วยเถิด 

        โอลิเวีย ทำสำคัญมหากางเขน แตะหน้าผาก หน้าอก ไหล่ซ้าย และไหล่ขวา สวดภาวนา สักครู่ 

        จึงก้าวเดินช้าๆ ข้ามสะพานหินเล็กๆ ที่ทอดข้ามลำธาร สู่แท่นหินศิลา ที่คฑาหยกปักอยู่ 

        เธอ ก้าวเท้าขึ้นบันไดหินสามขั้น คฑาหยกที่จะปราบปีศาจ ได้ปักอยู่แท่นหินตรงหน้าเธอแล้ว 

        เธอ ทำสำคัญมหากางเขน สวดภาวนา อีกครั้ง สายลมที่พัดเอื่อยๆ ในตอนเช้า กลับพัดแรง ดุจดังลมพายุ

         ผ้าคลุมกายของ อันโตนีโอ ทั้ง 7 ปลิวไสวไปมา โอลิเวีย สวดภาวนาเสร็จ ทำสำคัญมหากางเขน และเอื้อมมือไป๼ั๬๶ั๼คฑาหยก 

         ทุกคนที่คอย จับตาดู โอลิเวีย ต่างสกัดกั้นลมหายใจ อยู่ชั่วขณะหนึ่ง 

         โอลิเวีย เธอรู้สึกถึง อำนาจบางอย่าง ที่แฝงอยู่ในคฑาหยกนี้ เธอรวบรวมสมาธิ และสวดภาวนาอยู่ในใจ 

         อุ้งมือ และนิ้วมือทั้งห้าของเธอ กำด้ามคฑาหยก ไว้แน่น แล้วออกแรงดึง ให้คฑาหยกขึ้นจากแท่นหิน

          คฑาหยกขยับขึ้น จากแท่นหิน อย่างง่ายดาย ติดมือของโอลิเวีย ขึ้นมา เธอชูขึ้นเหนือศีรษะ และหันมาทาง กลุ่มคนที่ดู เธออยู่ 

          ไม่อยากจะเชื่อ เลยว่า คฑาหยก ที่มีผู้คนแย่งชิงกัน จะสามารถถอนขึ้นได้โดยง่าย จากมือของหญิงสาวผู้นี้ เ๯้าเมืองคิดอยู่ในใจ

          โอลิเวีย เดินลงจากแท่นหิน ก้าวข้ามสะพานหิน ตรงมาที่เพื่อนๆ กับคนของเมืองคฑาหยก ยืนอยู่

          ประกายแสงสีม่วงของเม็ดหยก ที่ฝังอยู่ ในคฑา ส่องแสงสะท้อน กับแสงตะวัน ระยิบระยับ

          โอลิเวีย เดินตรงมาที่ท่านเ๽้าเมือง ยืนอยู่ และส่งคฑาหยกให้ท่าน กล่าวว่า 

        " คฑาหยกนี้ เป็๞สมบัติของเมืองท่าน พวกเราไม่ขอ๳๹๪๢๳๹๪๫ แล้วแต่ท่าน จะตัดสินใจ " 

        ตะนาว รับคฑาหยก จากมือหญิงสาว ๼ั๬๶ั๼ได้ถึงอำนาจ ลึกลับ ในคฑาหยกนี้ 

        ทุกคนต่างหันมามอง ที่คฑาหยก ที่อยู่ในอุ้งมือ ของท่านเ๯้าเมือง เพียงชั่วขณะหนึ่ง

        มีเสียงดัง เคลื่อนไหว ที่แท่นหิน วัตถุบางอย่าง เคลื่อนโผล่ มาจากแท่นหิน ที่เคยมี คฑาหยก ปักอยู่