ศาสตร์จักรพรรดิมังกรครองพิภพ (จบ)

        ผ่านไปชั่วครู่นึงหลินตงเมื่อก้าวเดินออกมาจากหอภารกิจแล้วภาพเบื้องหน้าของเขาก็แปรเปลี่ยนไป ลานกว้างที่เต็มด้วยฝูงศิษย์มหาศาลที่ยืนออกันให้แน่นขนัดในตอนนี้กลับเงียบสงัดราวกับป่าช้า ภาพรอบด้านจากที่เป็นอยู่ภายในพื้นที่ของสำนักก็กลายเป็นลานพันธุ์ไม้แห่งนึง มีสายลมที่พริ้วไหวไปมาพร้อมกับเสียงของนกตัวเล็กๆที่ดังขึ้นเป็นช่วงๆ

        หลินตงที่สัมผัสได้ว่าเขาถูกเคลื่อนย้ายออกมาก็ตกตะลึงอยู่นิดๆ พลังแบบนี้ถึงจะไม่เทียบเท่ากับอาจารย์แต่มันก็แข็งแกร่งนัก สามารถเคลื่อนย้ายเขาออกมาจากสำนักได้้โดยที่ไม่รู้ตัวเลยแม้แต่นิด แล้วที่แห่งนี้มันที่ไหนกัน พลังงานฟ้าดินมากกว่าที่สำนักจิตวิญญาณถึงหลายสิบเท่าเลยทีเดียว

        เมื่อเขามาถึงชายหนุ่มก็สังเกตเห็นหญิงชราที่กำลังยืนหันหลังให้กับเขาอยู่ไม่ไกล นางยืนอย่างสงบนิ่งพลางแหงนหน้ามองไปยังหมู่เมฆที่ขาวบริสุทธิ์ ชายหนุ่มที่เห็นนางก็ถึงกับตึงเครียดขึ้นทันที ไม่ผิดอย่างแน่นอน หญิงชราคนนี้คือผู้เชื่อมต่อห้วงวิญญาณที่ทรงพลังเป็นอย่างมากคนนึง

        "เจ้าหนู ข้าคิดว่าตอนนี้เจ้าจะไม่ตามข้าออกมาแล้วซะอีก"

        หญิงชราผมขาวพูดจบก็หันกลับมามองชายหนุ่มอย่างยิ้มแย้ม ใบหน้าที่เหี่ยวย่นของนางตอนนี้มีอารมณ์ที่ยินดีอย่างยิ่ง สำหรับคนอื่นๆอาจจะไม่รู้แต่ทว่านางนั้นตามหามาเนิ่นนานแล้ว ในที่สุดช่วงเวลานี้ก็เดินทางมาถึง การที่พวกเขาจะได้มีผู้นำที่แท้จริงในการปลดปล่อยของทวีปชิงหลงแห่งนี้

        "ท่านเป็นใคร..?"

        หลินตงไม่รอช้าที่จะเอ่ยถามออกมาในทันที จากที่ดูๆแล้วเหมือนนางจะไม่มีจุดประสงค์ร้ายกับตนเองเลยเพราะถึงยังไงเขาก็ไม่อาจที่จะสัมผัสได้ถึงอารมณ์ส่วนลึกแบบนั้น ต้องบอกก่อนว่าด้วยเนตรมังกรอมตะของตนนั้นไม่มีสิ่งใดที่จะหลุดรอดไปจากสายตาของเขาได้ ตราบใดที่ชายหนุ่มใช้เนตรนี้มองก็จะเห็นถึงส่วนลึกของทุกสรรพสิ่งที่อยู่ภายในตัวของคนๆนั้นและก่อนหน้าเมื่อกี้นี้เขาก็ได้ใช้มันกับหญิงชราไปแล้วจึงได้รับรู้ว่านางนั้นมาดีอย่างแน่นอน

        "ข้าคือบรรพชนตงฟางโจ เป็นผู้ติดภารกิจลึกลับไว้บนกระดานของสำนัก..!!"

        หญิงชราผู้มีนามว่าตงฟางโจพูดขึ้นอย่างนิ่งเฉย นัยน์ตาที่เป็นประกายของนางตอนนี้จ้องมองไปยังชายหนุ่มอย่างล้ำลึก โดยปกติแล้วถ้าเป็นเด็กคนอื่นๆเกิดเจอสถานการณ์เช่นนี้ละก็พวกเขาคงจะตกใจกลัวจนฉี่ราดแล้วก็ได้แต่กับชายหนุ่มคนนี้ไม่เป็นเช่นนั้น เขาจ้องเขม็งมายังนางพร้อมกับสติที่ครบถ้วนแถมเขายังเอ่ยถามออกมาอย่างไม่เกรงกลัวอีกด้วย มันยิ่งทำให้หญิงชราถูกใจในตัวของชายหนุ่มมากยิ่งขึ้นไปอีก

        หลินตงขมวดคิ้วอยู่นิดๆ เขาก็คิดไว้แล้วว่าหญิงชราคนนี้จะต้องเป็นคนที่ติดประกาศภารกิจอย่างแน่นอนแล้วนางมีจุดประสงค์อะไรถึงให้เขาได้พบเจอมันละ ชายหนุ่มคิดจบก็เอ่ยถามออกมาอย่างจริงจัง

        ตงฟางโจเมื่อเห็นว่าเขาอยากจะรู้ทุกสิ่งก็พยักหน้ารับอย่างไม่ปฏิเสธ

        "ย่อมได้ ข้าก็อยากจะบอกเหลือเกินว่าทำไมข้าต้องทำเช่นนี้ กระดาษภารกิจที่เจ้าเห็นนั้นตามจริงมันไม่ได้มีแค่ที่สำนักจิตวิญญาณแห่งนี้แห่งเดียวเท่านั้น ข้าก็ได้กระจายมันไปยังขุมพลังต่างๆทั่วทั้งทวีปชิงหลงเพื่อรอคอยคนที่สามารถสังเกตเห็นถึงมันได้ กระดาษที่ข้าสร้างนี้จะตอบสนองต่อผู้มีคุณสมบัติเงื่อนไขที่ผ่านการตั้งเอาไว้และตอนเวลาหลายปีพันหลายปีมานี้มันก็ไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลยจนกระทั่งเจ้ามายืนอยู่ตรงหน้ามัน ส่วนเนื้อหาภารกิจภายในนั้นข้าก็เขียนมันไปมั่วๆนั้นละ"

        หญิงชราเอ่ยอธิบายออกมาอย่างไม่รีบร้อนและเมื่อหลินตงได้ฟังก็ถึงประหลาดใจ อย่าบอกนะว่าภารกิจเช่นนี้ไม่ได้มีเพียงแค่สำนักจิตวิญญาณเท่านั้นแต่มันยังกระจายไปยังทั่วทุกหนแห่งของขุมพลังในทวีปชิงหลง แต่เมื่อเขาได้ฟังก็ดูเหมือนว่าจะขาดอะไรไปอีกเขาจึงได้เอ่ยถามออกมาอีกรอบ

        "ที่ท่านพูดมาแล้วมันเกี่ยวกันยังไงต่อละ จุดประสงค์ในการที่ท่านติดมันไว้คืออะไร?"

        ตงฟางโจถึงกับอึ้งเมื่อถูกถามเช่นนี้ นางถลึงตาใส่พร้อมกับบ่นออกมา

        "เจ้าเด็กนี้ ข้ายังพูดไม่จบเลย ที่ข้าทำเช่นนี้ก็เพื่อที่จะหาผู้สืบทอดยังไงละ พวกเราต้องการผู้นำในการเปลี่ยนแปลงของทวีปชิงหลงแห่งนี้และการรอคอยของพวกเราก็สิ้นสุดลงซึ่งนั้นก็คือเจ้ายังไงละ เจ้าคือผู้ที่มาเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งทุกอย่าง!!"

        หลินตงถึงกับตกตะลึงพร้อมกับชี้นิ้วมายังใบหน้าของตนเองอย่างไม่เข้าใจ อะไรมันคือเขา แล้วเขาไปเกี่ยวข้องอะไรกัน

        "เอ่อ เดียวนะท่านผู้อาวุโส ทำไมมันต้องเป็นข้าละ แล้วนี้มันคือเรื่องอะไรกัน"

        ชายหนุ่มพูดออกมาอย่างมึนงง ท่าทางของเขาตอนนี้ได้แต่แข็งค้างไปแล้ว

        "เจ้ารู้ประวัติศาสตร์ตลอดหลายแสนปีของทวีปชิงหลงนี้มากแค่ไหนกัน?"

        หญิงชราตงฟางโจเอ่ยขึ้นอย่างเคร่งขรึม บรรยากาศจากที่เงียบสงัดเริ่มเยียบเย็นขึ้นทีละนิด

        ขณะนั้นหลินตงที่ถูกถามเช่นนี้ก็ส่ายหัวออกมาเล็กน้อยพร้อมกับบอกว่าไม่ค่อยรู้เท่าไหร่นัก คัมภีร์ที่เขาอ่านส่วนใหญ่นั้นจะเป็นเรื่องราวที่เหนือกว่าทวีปชิงหลงนี้ทั้งนั้น เรื่องราวมันจะเกี่ยวข้องกับมหาจักรวาลพันภพซะมากกว่า ส่วนทวีปชิงหลงแห่งนี้ท่านอาจารย์ก็ไม่ได้บันทึกมันเอาไว้ด้วยเพราะว่าเขานั้นได้ออกไปจากทวีปแห่งนี้จนนับเวลาไม่ได้แล้วยังไงละ

        "ในอดีตเคยมีขุมพลังมากมายที่พึ่งพาและอยู่กันอย่างสงบสุขและขั้วอำนาจที่สูงที่สุดภายในทวีปตอนนั้นก็คือนิกายเทียนตี้กับราชวงศ์ชิงหลง ทั้งสองขั้วอำนาจคานพลังกันตลอดเวลาหลายหมื่นปีจนกระทั่งเกิดเรื่องที่ร้ายแรงขึ้น ราชวงศ์ชิงหลงจากที่พวกเขานั้นเป็นขุมพลังที่ดีก็กลับแปรเปลี่ยนกลายเป็นร้าย อารมณ์แห่งการปกครองที่หลับไหลก็เริ่มถือตื่นขึ้น พวกเขาเข้าสังหารทำลายนิกายหรือขุมพลังต่างๆจนย่อยยับ ใครที่ไม่เข้าร่วมกับพวกมันก็จะต้องถูกจับตัวไปแบบเป็นๆและสังเวยให้กับอะไรบางอย่างที่พวกมันนั้นบูชา"

        "มีคนที่ตกตายและถูกสังเวยไปมากมายนับไม่ถ้วนเรียกได้ว่าเป็นการทำลายล้างเลยเชียวละ"

        "เวลาเดียวกันระหว่างที่เกิดเรื่องขึ้นนิกายเทียนตี้ที่ถูกตั้งเป้าหมายเป็นอันดับหนึ่งในการกวาดล้างก็เริ่มเคลื่อนไหว ตอนนั่นนิกายเทียนตี้รวบรวมพวกที่ไม่เข้าร่วมกับฝ่ายของราชวงศ์เปิดศึกทำมหาสงครามกันจนทวีปชิงหลงนี้แทบจะแตกหักแต่ทว่าขุมพลังของราชวงศ์ชิงหลงมันมีมากมายยิ่งกว่า อยู่ดีๆก็มีกลุ่มคนลึกลับที่แข็งแกร่งปรากฏตัวออกมาช่วยพวกมัน เรียกได้ว่าราชวงศ์ชิงหลงนี้ไม่ใช่แบบเดิมอีกแล้วพวกมันถูกชักใยจากขุมพลังลึกลับแห่งนึง"

        "ในตอนนั้นนิกายเทียนตี้ถูกกวาดล้างแทบจะทั้งหมดหลงเหลือเพียงแค่ไม่กี่ร้อยคนจนต้องหลบซ่อนตัวหนีหายไปและหลังจากนั้นมาประวัติศาสตร์ของนิกายเทียนตี้ก็ถูกลบหายไปพร้อมกับถูกเขียนขึ้นใหม่โดยราชวงศ์ชิงหลงว่าเป็นขุมพลังที่โหดเหี้ยม พวกมันใส่ไฟและป้ายสีสารพัดจนทำให้นิกายเทียนตี้กลายเป็นขุมพลังที่ชั่วร้ายมากที่สุดในประวัติศาสตร์"

        "ส่วนราชวงศ์ชิงหลงนับแต่นั้นมาก็เข้าปกครองทวีปนี้อย่างเบ็ดเสร็จและเปลี่ยนชื่อเป็นทวีปชิงหลงนับแต่นั้นมา เบื้องหน้าพวกมันเป็นคนดีแต่ทว่าลับหลังนั้นกลับมีเรื่องชั่วร้ายที่มากมายสารพัด"

        หญิงชรากำไม้เท้าของตนอย่างแนบแน่นพร้อมกับร่างกายที่สั่นเทาออกมา อารมณ์ของนางตอนนี้ใครๆที่เห็นก็บอกได้้เลยว่านางมีอารมณ์ยังไง ความโกรธเกี้ยว ความแค้นเคือง ทุกๆสิ่งกลับปรากฏออกมาอย่างเด่นชัด

        หลินตงที่ยืนกอดอกฟังอยู่เมื่อเห็นท่าทางของนางก็รับรู้ได้ในทันทีว่านางคือใคร นางคือคนของนิกายเทียนตี้ที่เหลือรอดและหลบซ่อนตัวภายในทวีปแห่งนี้ นัยน์ตาของเขาเริ่มซับซ้อนขึ้นพร้อมกับเอ่ยถามออกมาในทันที

        "ข้าพอจะเข้าใจละ แล้วมันเกี่ยวข้องยังไงกับข้า..!!"