" ในเมื่อพี่นุ่นไม่สนใจเรา เราก็ทำให้พี่นุ่นสนใจ "
ทำไม ทำไมพี่นุ่นต้องกลับไปคบกับมันด้วย แล้วเราล่ะ เราคือใครในสายตาพี่นุ่น ในเมื่อเราดูแลพี่นุ่นมาตลอดแต่พี่นุ่นกลับไม่รู้สึก ไม่เคยสนใจเราวันนี้แหละเราจะแก้แค้นคนที่เรารักและคนที่เราเกลียดที่สุด เราแก้แค้นจนกว่าจะมีใครสักคนต้องตาย
ลูกแก้ว : ฮัลโหล นั่นฝ้ายใช่ป่ะ?
ฝ้าย : เธอคงจะเป็ลูกแก้ว
ลูกแก้ว : ใช่ เรามีเื่จะคุยกับฝ้ายหน่อยอะ
ฝ้าย : ถ้าไม่ใช่เื่สำคัญ เราขอตัวนะ
ลูกแก้ว : เดี๋ยวสิ เราแค่อยากให้ฝ้ายมาเป็พี่ติวให้น้องในสายอะได้ไหม
ฝ้าย : แล้วทำไมเราต้องทำด้วยล่ะ?
ลูกแก้ว : ก็เราสายรหัสเดียวกันไง แกก็สาย EA1 ไม่ใช่หรอ?
ฝ้าย : มันก็ใช่แต่...........
ลูกแก้ว : ไม่มีแต่เราขอนะช่วยเราหน่อย
ฝ้าย : ก็ได้ๆช่วยก็ได้
ลูกแก้ว : ขอบคุณนะที่ช่วยเรา เราไปก่อนนะ
ฝ้าย : เดี๋ยวก่อนอย่าพึ่งไป
ลูกแก้ว : มีอะไรหรอ?
ฝ้าย : ที่เข้ามาหาเราเพราะ้าจะทำอะไรบางอย่างกับเรากับพี่นุ่นรึเปล่า
ลูกแก้ว : ป่าว เราไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย ถ้าไม่มีอะไรแล้วเราขอตัวนะ
ฝ้าย : อืม
/////
ลูกแก้ว : ฝ้ายตรงนี้
ฝ้าย : อ้าว แล้วน้องเขายังไม่มาหรอ?
ลูกแก้ว : กำลังมาน่ะ นั่นไงมาแล้ว
ยูซุ : สวัสดีค่ะพี่ๆ
ตั้ม : สวัสดีครับ
ทราย : สวัสดีค่ะ
ลูกแก้ว : นี่พี่ฝ้ายนะอยู่ปีสามประธานสาย EA1 จะมาเป็พี่ติวให้พวกเราแทนพี่
ยูซุ : อ้าวแล้วพี่ลูกแก้วไม่มาติวแล้วหรอค่ะ
ลูกแก้ว : ่นี้พี่ยุ่งนิดหน่อยอ่ะเลยให้ฝ้ายมาติวแทนไปก่อน เดี๋ยวพอพี่ว่างพี่ก็จะมาติวช่วยฝ้ายที่หลัง
ยูซุ : ออ ก้ได้ค่ะ
ลูกแก้ว : งั้นไปก่อนนะ
/////
ณ โรงอาหารคณะ
หนิง : นุ่น นุ่นแกเป็ไรป่าว
นุ่น : ไม่รู้สิ ฉันเป็เบื่อๆนิดหน่อย
หนิง : เื่น้องฝ้ายหรอ?
นุ่น : อืม ่นี้น้องไม่ค่อยตอบแชท โทรไปก็ไม่รับสาย แถม่นี้นัดไปไหนก็ไม่ไป ฉันเลยคิดว่า....
หนิง : แกก็อย่าคิดมากขนาดนั้นดิ น้องเขาปีสามแล้วนะเว้ย งานก็เยอะเป็ปกตินั้นแหละ
นุ่น : แต่......
หนิง : จะแต่อะไร ปล่อยน้องเขาใช้ชีวิตสักพักทำงานบ้างดิ
นุ่น : อืม ก็ได้ๆ
หนิง : ว่าแต่นั่นมันเด็กแกป่ะฝ้ายที่นั่งอยู่กับผู้หญิงอีกคน
นุ่น : ออ หนิงมากับเรา
หนิง : เดี๋ยวสิจะรีบไปไหนเนี่ย
นุ่น : อ้าวนึกว่าใคร ที่แท้ก็คุณนุ่นกับหนูยูซุนี่เอง
ยูซุ : สวัสดีค่ะอาจารย์
นุ่น : หวัดดีจ้า แล้วนี่กำลังทำไรกันหรอ?
ฝ้าย : ก็กำลัง........
นุ่น : คงไม่ต้องบอกอาจารย์ก็รู้ ได้ยินว่าเป็คู่รักประจำคณะหนิ ชอบไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดเลยหนิ
ฝ้าย : อาจารย์ค่ะ ถ้าอาจารย์จะกวนพวกหนูอาจารย์ก็ไปเถอะค่ะ มันน่ารำคาญ
นุ่น : ออ ไปแน่นอนไปอยู่แล้ว ไม่บอกก็ไปอยู่แล้วค่ะ หนิงไปกัน
หนิง : อ่ะ ไปก็ไป
ยูซุ : พี่ฝ้ายอาจารย์เป็อะไรรึเปล่าค่ะ
ฝ้าย : ก็คงจะเป็บ้านั่นแหละ ชอบกวนปราสาทคนไปเรื่อย
/////
ณ ห้องพักอาจารย์ประจำ
หนิง : นุ่นแกไปพูดแบบนั้นกับน้องเขามันจะดีหรอ?
นุ่น : ดีสิ อยากจะไปนั่งแต่กับคนอื่น ปากบอกไม่ว่างๆแต่กลับไปนั่งกับคนอื่น
หนิง : เห้อ แล้วแต่พวกแกแล้วกัน แต่ขอร้องนะอย่าเอาฉันไปเกี่ยวข้องกับเื่นี้
นุ่น : (ก็อกๆ) เข้ามา
ฝ้าย : พี่นุ่น!
นุ่น : จะะโทำไมเนี่ย
ฝ้าย : พี่เป็อะไรรึเปล่า
นุ่น : ป่าวไม่มีไร
ฝ้าย : ถ้าไม่มีอะไรแล้วพี่ไปพูดที่โรงอาหารแบบนั้นทำไม พี่หนิงเหมือนกันทำไมไม่ห้ามพี่นุ่นบ้างอ่ะ
หนิง : (กูอีกแล้วหรอ) เอ่อเื่นี้เคลียร์กันเองนะ ฉันไปก่อนนะ
ฝ้าย : พี่เป็อะไรรึเปล่าบอกหนูมาตรงๆก็ได้นะ
นุ่น : พี่แค่ไม่ชอบที่ฝ้ายไปอยู่กับน้อง
ฝ้าย : พี่นุ่นพี่เข้าใจหนูหน่อยสิหนูแค่ไปติวให้น้องเอง
นุ่น : แต่พี่ไม่ชอบให้น้องมาเกาะแกะกับหนูหนิ พี่ก็หวงคนที่พี่รักเป็นะ
ฝ้าย : แล้วใครกันล่ะที่เป็พี่ประธานสาย EA1 จบไปเมื่อสี่ปีที่แล้วและออกกฎว่าพี่สายต้องช่วยน้องยามน้องลำบาก
นุ่น : นี่หนูว่าพี่หรอ?
ฝ้าย : ป่าวสักหน่อย ก็แค่ (จับเงยหน้า)
นุ่น : จะทำอะไรพี่รึเปล่าล่ะ
ฝ้าย : ก็แค่จะ (จูบ) แทนคำขอโทษยังไงล่ะค่ะ
นุ่น : จะไม่ล็อกห้องก่อนหรอ?
ฝ้าย : ไม่ค่ะ หนูชอบแบบนี้มากว่ามันตื่นเต้นดี
นุ่น : ก็ได้พี่ก็ชอบเหมือนกัน
ฝ้าย : มานั่งตรงนี้สิ (ล้วงเข้าไปในกางเกง)
นุ่น : รอบนี้จะกินพี่หรอ?
ฝ้าย : ป่าวค่ะ
นุ่น : หนูจะไปไหนอ่ะ
ฝ้าย : หนูมีเรียนภาคบ่ายนะ
นุ่น : อยู่ก่อนไม่ได้หรอ?
ฝ้าย : หนูเรียนแปบเดียวเอง ถ้างั้นเจอกันคืนนี้นะคะ
นุ่น : ก็ได้ๆ รีบๆมานะ
(ลูกแก้วแอบข้างห้อง)
รักกันให้เยอะๆนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้พวกแกสองคนก็จะไม่ได้รักกันแล้ว
/////
ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงเรานัดทุกคนในสาย EA1 มาฉลองเลี้ยงสายที่ร้าน Be Like ซึ่งมันเป็แผนที่เรา้าจะมอมฝ้ายให้ได้และทำตามแผนที่วางไว้
ลูกแก้ว : เอ้าชน! เต็มที่เลยนะน้องๆวันนี้พี่ปีสี่ฝากมาบอกพี่ว่าเต็มสั่งได้ไม่อั้นไม่ต้องกลัว
ตั้ม : โห้ถ้าพวกพี่พูดแบบนี้พวกผมก็ไม่เกรงใจแหละครับ
ลูกแก้ว : อ้าวฝ้ายไม่ดื่มหรอ?
ฝ้าย : ไ่ม่อ่ะ พรุ่งนี้มีเรียนเช้า
ลูกแก้ว : น่าดื่มหน่อยนะอุตส่าห์เป็วันเลี้ยงสายทั้งที
ฝ้าย : ก็ได้แต่นิดหน่อยนะ
ลูกแก้ว : โอเค (เหลือบไปเห็นยูซุมองฝ้าย) งั้นเราไปดูน้องๆก่อนนะ
ฝ้าย : อืม
ลูกแก้ว : ยูซุ
ยูซุ : พี่ลูกแก้วมีอะไรรึเปล่าค่ะ
ลูกแก้ว : ป่าวพี่แค่มาดูเฉยๆว่าแต่เห็นมองแต่ฝ้าย แอบชอบฝ้ายหรอ?
ยูซุ : เอ่อ........
ลูกแก้ว : บอกพี่มาเถอะ พี่ไม่บอกใครหรอก
ยูซุ : ก็ชอบค่ะ หนูแอบชอบพี่เขามาั้แ่หนูเข้ามาครั้งแรก
ลูกแก้ว : โห้นานนะเนี่ย แล้วไม่คิดจะบอกชอบฝ้ายบ้างเลยหรอ?
ยูซุ : หนูก็คิดนะคะ แต่หนูไม่กล้า
ลูกแก้ว : งั้นคืนนี้พี่ว่ายูซุลองบอกชอบฝ้ายดูสิ
ยูซุ : จะดีหรอคะ คือหนูไม่แน่ใจว่าพี่เขามีแฟนรึยังอะค่ะ
ลูกแก้ว : บ้า ฝ้ายยังไม่มีแฟนสักหน่อย ยูซุฟังพี่นะถ้ารักใครเราก็ควรบอกเขาไปตรงๆนะ
ยูซุ : ก็ได้ค่ะหนูจะลองดู
หลังจากนั้นเราก็เห็นฝ้ายเริ่มเยอะขึ้นเรื่อยๆรวมทั้งคนอื่นก็ดื่มเยอะมาก ทุกคนก็อยู่ในร้านนั้นจนปิด เราก็ยังเห็นยูซุยังไม่เมาเท่าไร
ลูกแก้ว : ฝ้าย ฝ้ายไหวไหมเนี่ย แกจะกลับหอไหวป่าวว่ะ ยูซุ
ยูซุ : ค่าพี่ลูกแก้ว
ลูกแก้ว : ช่วยพี่แบกฝ้ายกลับหอได้ไหม?
ยูซุ : ได้ค่ะๆ
ลูกแก้ว : เอานะ ฮึบ!
ยูซุ : โห้พี่ฝ้ายก็หนักเอาเื่นะคะ
ลูกแก้ว : นั้นอ่ะดิหนักมาก
เราก็พายูซุแบกฝ้ายกลับมาหอที่ฝ้ายอยู่ ซึ่งจริงๆเราแบกมาคนเดียวก็ได้แต่เรามีแผนที่วางไว้
ลูกแก้ว : ระวังนะๆ ล้มลงเตียงเลย
ยูซุ : หู้วเหนื่อยนะคะเนี่ยพี่ลูกแก้ว
ลูกแก้ว : นั่นดิ เออเดี๋ยวพี่ไปเอาผ้ามาแปบหนึ่งนะ
ยูซุ : ได้ค่ะ (มองไปร่างของฝ้ายที่ไร้สติ) พี่ฝ้ายหนูขอโทษนะ (จูบ)
ลูกแก้ว : ถึงกับทนไม่ไหวเลยหรอยูซุ?
ยูซุ : หนูไม่ได้ตั้งใจนะคะ
ลูกแก้ว : ป่าวพี่ไม่ได้จะว่าอะไรเราสักหน่อย ความรักมันห้ามกันได้ที่ไหนล่ะ? นี่ผ้าเอาไปเช็ดตัวผ้าซะ
ยูซุ : ได้ค่ะ (กำลังเช็ดตัว)
ลูกแก้ว : ยูซุ.......
ยูซุ : ค่า (ผ้าใส่ยาสลบ) พี่ลูกแก้วปล่อยหนูนะ
ลูกแก้ว : อยู่นิ่งๆ (ยูซุสลบ) พี่ขอโทษนะยูซุแต่พี่จำเป็
หลังจากที่ทุกอย่างเป็ใจเราก็แค่ถอดเสื้อผ้าของฝ้ายกับยูซุออกแล้วให้สองคนกอดกันทีนี้เราก็แค่รอให้พี่นุ่นมาเจอสภาพคนที่รักนอนกอดกับลูกศิษย์ตัวเองแค่นี้ความรักของสองคนนี้ก็จะจบลง
/////
ั้แ่เมื่อคืนเราพยายามติดต่อฝ้ายตลอดแต่ฝ้ายกลับไม่รับสาย แชทไปก็ไม่ตอบ ถามเพื่อนฝ้ายแต่ละคนก็ตอบไม่ได้ว่าฝ้ายไปไหน ใจเราก็เริ่มหวั่นว่าจะเกิดอะไรขึ้นไม่ดีกับฝ้ายรึเปล่า เราเลยตัดสินใจไปที่หอของฝ้ายเพื่อไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นรึเปล่า
นุ่น : (ก็อกๆ) ฝ้ายอยู่ห้องไหม? พี่เข้าไปนะ
เราก็เข้าไปในห้องสภาพกระจัดกระจายเละเทะไปหมด หน้าห้องเราเจอรองเท้าสองคู่แต่อีกคู่ดันไม่ใช่ของฝ้าย เราเลยตัดสินใจเปิดห้องนอนของฝ้ายแต่ภาพที่เราเห็นคือเราเจอฝ้ายกับยูซุนอนด้วยกัน.......
นุ่น : ฝ้ายตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะ!
ฝ้าย : พี่นุ่นมีอะไรหรอ?
นุ่น : มีอะไรหรอ? แล้วนี่มันอะไรละ?
ฝ้าย : เห้ย! ไม่ใช่นะพี่นุ่นไม่ใช่แบบที่พี่คิดนะ
นุ่น : แล้วมันคืออะไรฝ้าย? อธิบายมาดิ
ฝ้าย : ........
นุ่น : เห้ย! เงียบทำไมว่ะ? อย่าเงียบดิ
ฝ้าย : ฝ้ายขอโทษ
นุ่น : พอแล้ว เราเลิกกันเถอะ
ฝ้าย : เห้ยพี่อย่างี่เง่าได้ป่ะ ฟังกันก่อนดิ
นุ่น : เออฟังก็ได้ พูดมาดิ
ฝ้าย : คือฝ้ายไม่ได้มีอะไรกับน้องจริงๆ ฝ้ายไม่ได้ทำอะไรแบบนั้นจริงๆ
นุ่น : แล้วทำไมถึงนอนแก้ผ้ากันล่ะ เห้ยตอบดิ
ฝ้าย : .......
นุ่น : ต่อจากนี้เราเป็แค่อาจารย์กับนักศึกษากันและต่อไปนี้เราไม่มีอะไรเกี่ยวกันอีก
ฝ้าย : ไม่พี่นุ่นไม่อย่าทิ้งหนูอย่างนี้
นุ่น : ปล่อย
ฝ้าย : ไม่ปล่อย
นุ่น : อาจารย์บอกให้ปล่อย
ทุกอย่างมันจบลงอีกแล้ว สัญญาที่เคยให้กันมาทุกอย่างมันจบลงแล้ว
/////
ยูซุ : พี่ฝ้าย ทำไมหนูนอนแก้ผ้าอะ พี่ทำไรหนูเนี่ย
ฝ้าย : พี่ต้องถามเรามากกว่าว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น จำอะไรได้บ้าง?
ยูซุ : หนูจำได้ว่าหนูพาพี่มาส่งที่หอกับพี่ลูกแก้วแล้วตอนกำลังรอผ้าเช็ดหนูสารภาพหนูจูบพี่แล้วหลังจากนั้นพี่ลูกแก้วก็ส่งผ้ามาพอจากนั้นพี่ลูกแก้วก็เอาผ้าใส่ยาสลบมาปิดปากหลังจากภาพก็ตัด
ฝ้าย : ลูกแก้ว........
ยูซุ : เห้ย! พี่ฝ้ายมีคนส่งรูปนี้มา
ฝ้าย : ฟังพี่นะ ลูกแก้วจักฉากเราแต่ยูซุไม่ต้องห่วงนะพี่จะจัดการเอง แต่ตอนนี้เราต้องใช้ชีวิตตามปกติเข้าใจนะ
ยูซุ : พี่จะไม่ทิ้งหนูนะ
ฝ้าย : ในฐานะพี่น้องพี่ไม่ทิ้งหนูแน่นอน
ยูซุ : ค่ะ
1K
