รองประธานของฉันเป็นสายลับ

ผู้ช่วยปาร์คพูดออกมาในขณะที่หน้ากำลังเปื้อนยิ้มอยู่นั้น และมันเหมือนรอยยิ้มแห่งยมทูตที่กำลังเชือดผู้คนอย่างนิ่งๆ สิ้นสุดเสียงนั้นดาวที่ถูกชี้โดยผู้ช่วยปาร์คก็ตกใจเหมือนกับโลกนี้กำลังพังทลาย เจษที่เห็นว่าคนของตัวเองกำลังถูกเล่นงานมีหรือเขาจะยืนอยู่เฉยๆ“ผู้ช่วยปาร์คครับ.. ผมว่าเรื่องนี้มันต้องมีอะไรที่ผิดพลาดอย่างแน่นอนครับ.. คุณดาวเป็นคนที่ขยันทำงาน งานที่แผนกของเราไปไกลได้ถึงขนาดนี้ มันก็เป็นเพราะความตั้งใจ และความสามารถของเธอทั้งนั้น... เรื่องนี้ผมขอหารือกับท่านรองประธานก่อนได้หรือไม่ครับ” เจษกล่าวออกมาเพื่อช่วยให้ดาวหลุดรอดจากวิกฤติในครั้งนี้ได้“เรื่องนั้นคุณควรจะขึ้นไปพูดคุยกับท่านประธานเองจะดีกว่าท่านรองประธานนะครับ.. แต่ผมว่าคุณไม่ต้องเดินขึ้นไปให้เสียเวลา อีกไม่นานก็คงจะมีคำสั่งลงมาเองครับ” ผู้ช่วยปาร์คยังยิ้มออกมาอย่างนิ่งๆตามสไตล์ ก่อนที่จะหันหลังไปเพื่อจบบทสนทนาในครั้งนี้“ที่รัก.. คุณช่วยฉันก่อนซิคะ...” เสียงของดาวที่ดังขึ้น เธอยื่นมือของเธอเข้าควงเจษอย่างออดอ้อน “เงียบๆไปก่อนน่า .. กลับไปทำงานเหมือนเดิม ไม่ต้องกระโตกกระตากไป เดี๋ยวผมไปคุยกับท่านประธานเอง.. พวกเธอก็กลับไปทำหน้าที่ของใครของมันได้แล้ว” เจษเอ่ยออกคำสั่ง ก่อนที่จะเดินตามผู้ช่วยปาร์คเข้าลิฟต์ไป แต่ปาร์คก็ได้หันกลับมามองที่เจษ และพูดขึ้น“ท่านประธานให้อำนาจรองประธานในการตัดสินใจแล้วในเรื่องนี้.. กรุณารอรับคำสั่งอยู่ที่ห้องทำงานของตัวเองด้วย... ผมแนะนำอย่างหนึ่ง.. คุณเจตภพ คุณควรเตรียมตัวเก็บของของคุณไว้ด้วยก็ดีนะครับ.. วันนี้คงมีอะไรที่น่าจะเรียกได้ว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของบริษัทเราเลยล่ะครับ” ปาร์คยังกล่าวออกมาอย่างนิ่งๆเช่นทุกครั้ง และในครั้งนี้ดูเหมือนว่ามันจะจริงจังมากกว่าที่เป็นมา เจษที่ไม่เข้าใจก็ได้แต่ยืนอึ้งอยู่ตรงนั้น เขาพยายามนึกย้อนกลับไปถึงความผิดในการทำงานของตัวเอง หรือว่าเขาทำอะไรบางอย่างที่ทำให้ท่านรองประธานไม่พึงพอใจ มันจะต้องเป็นอะไรสักอย่างอย่างแน่นอน เขายืนนิ่งคิดจนต้องหันกลับไปมองที่แอม ตัวต้นเหตุของเรื่องราวในวันนี้ แต่มันคงไม่น่าจะใช่สำหรับเขา เพราะว่ามันถึงกลับทำให้เขาจะต้องออกจากงานนั้นมันคงจะเป็นเรื่องอื่น‘ไม่จริงนะ.. หรือว่าจะเป็นเรื่องนั้นกัน.. ไม่ได้การล่ะ” เจษที่คิดในใจ เขาไม่ได้พูดอะไรก่อนจะเดินเข้าไปภายในห้องทำงานของตัวเอง และหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อที่จะโทรหาใครบางคน เมื่อกดเบอร์ไปแล้ว ปลายสายก็รับสายในเวลาไม่นาน“สวัสดีครับท่านผู้อำนวยการ.. ดูเหมือนว่าเรื่องของเรากำลังจะถูกตรวจสอบแล้วครับ” เจษรีบเอ่ยขึ้นมาในทันที มันทำให้ผู้อำนวยการบริษัทถึงกับตกใจกับคำพูดนี้“มันจะเป็นไปได้อย่างไร.. เราตรวจสอบ และทำลายปรับเปลี่ยนมันทั้งหมดแล้วนี่... มีตรงไหนผิดพลาดกันล่ะ” ผู้อำนวยการเอ่ยออกมาอย่างร้อนรน โครงการพันล้านนั้นของบริษัทเขาต้องยอมรับเลยว่ามันเป็นการโกงเงินครั้งยิ่งใหญ่ของบริษัทเลยทีเดียว และหลายๆอย่างมันก็สามารถเชื่อมโยงมาถึงเขาได้ในทันที“ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันครับท่านผู้อำนวยการ แต่เมื่อสักครู่นี้ผู้ช่วยของท่านรองประธานคนใหม่ได้กล่าวขู่ผมเป็นนัยๆ ว่าพวกเขาสามารถเล่นงานเราได้ครับ... ผมว่าเขาไม่น่าจะมีหลักฐานการเงินใดใดเลยเกี่ยวกับเรื่องนั้น เพราะว่าผมได้กำจัดมันทิ้งหมดแล้วครับ” เจษกล่าวออกมาอย่างมั่นใจ ไฟล์อะไรเอยเขาก็ต่างลบทิ้งหมดแล้ว รวมถึงอีเมลเบอร์โทรศัพท์สมุดบัญชีในการโอนเงินต่างก็ถูกสับเปลี่ยนไปหมดแล้ว ผู้อำนวยการที่ได้ยินอย่างนั้นก็ไม่ค่อยสบายใจเท่าไร เขาได้เอ่ยออกมาอย่างชัดเจน “เราควรห่างจากการติดต่อกันสักพักหนึ่ง.. นอกจากเราจะทำอะไรไม่ได้แล้ว ท่านรองประธานคงไม่ปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆเหมือนตาแก่นั่นแน่นอน.. ถึงเขาจะยังเด็กอยู่ แต่เป็นถึงผู้ถือหุ้นลำดับที่สองก็นับว่าไม่ธรรมดาเลยทีเดียว อีกอย่างผู้ถือหุ้นคนอื่นๆคงไม่กล้ายุ่งกับเรื่องนี้มากเท่าไร ประธานบริษัทยิ่งต้องการซื้อหุ้นคืนอยู่หลายครั้ง คงไม่มีใครสามารถช่วยพวกเราได้... เอาเป็นว่าปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา ถ้าแกมั่นใจว่าเขาไม่มีหลักฐานที่แกอาจจะประมาททิ้งเอาไว้ และอย่าติดต่อกลับมาอีก.. ถ้าฉันจะเรียกใช้งานแก เดี๋ยวฉันติดต่อกลับไปเอง” คำพูดที่ยาวเหยียดของท่านผู้อำนวยการ มันแสดงถึงสิ่งที่เรียกว่าการตัดหางปล่อยวัด จากนั้นสายก็ถูกตัดลงไปโดยที่เจษยังไม่ทันได้พูดอะไรกลับเลยสักคำ ตอนนี้อารมณ์ของเขานั้นกำลังเดือดถึงขีดสุด ตอนรับผลประโยชน์ก็เอาแต่หน้า พอมีปัญหากลับไม่ช่วยเหลือกันเลยสักหน่อย เจษเดินกำมือของตัวเองไปยังมุมห้องมุมหนึ่งก่อนจะล้วงเข้าไปยังช่องที่ถูกทำขึ้นหลังกำแพงเขาเอื้อมมือไปหยิบเครื่องสำรองข้อมูลขนาดพกพา และนี่คืออาวุธลับของเขาในการเอาตัวรอดจากสถานการณ์อย่างนี้..“ถ้าฉันถูกจับได้... พวกแกทุกคนก็อย่าหวังจะได้อยู่กันอย่างมีความสุขเลย..” เจษเก็บข้อมูลนี้ไว้ในกระเป๋าเสื้อด้านใน ก่อนจะรีบเดินออกมาจากห้อง แต่สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ตำรวจในเครื่องแบบหลายสิบคนกำลังออกมาจากลิฟต์ที่เขากำลังจะใช้หนี ด้วยสัญชาตญาณของคนที่ทำผิด เหงื่อของเขาก็เริ่มไหลออกมาเป็นทาง“ไม่ทราบว่าคุณเจษเก็บของเสร็จแล้วหรือยังครับ... นี่คือเอกสารคำสั่ง และหมายเรียกตัวเพื่อสอบปากคำของคุณ ... หวังว่าคุณจะให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีนะครับ” เสียงของปาร์คก็ยังคงดูน่ากลัวอยู่เสมอ เจษที่ไม่รู้จะทำอย่างไรก็ได้แต่ยืนนิ่งๆโดยที่ไม่ตอบอะไรเลย จากนั้นตำรวจที่มากับผู้ช่วยปาร์คก็เอ่ยขึ้นมา“ทางเราขอแจ้งข้อหาของคุณ.. เนื่องจากทางบริษัทไลท์ได้แจ้งความกับทางเราด้วยหลักฐานที่พอจะเชื่อถือได้.. ดังนั้นคุณจึงถูกเชิญไปให้ปากคำที่สน. ในฐานะผู้ต้องสงสัยในการฉ้อโกงบริษัท... ทางเราขอแจ้งไปยังพนักงานทุกคนที่อยู่ทำงานในชั้นนี้ให้หยุดการทำงานลง วางทุกอย่างที่เกี่ยวกับงานไว้บนโต๊ะ และเดินออกมารวมกันที่ตรงนี้…” ตำรวจท่านนั้นเอ่ยกล่าวตามมาตรการของตำรวจในการตรวจค้น ก่อนจะชี้ให้ทุกคนมารวมตัวกันที่มุมห้องโถงกลาง จากนั้นตำรวจก็เข้าไปจัดการกับเอกสารทุกๆอย่าง และนำมันเข้าไปเพื่อตรวจสอบอีกทีหนึ่ง แอมและน้ำทิพย์พร้อมกับเพื่อนร่วมงานก็ตกใจแต่ก็ยังเดินไปตามที่ตำรวจเอ่ยกล่าว คนที่ตกใจมากที่สุดในที่แห่งนี้คงจะเป็นเจษ และดาวที่กำลังยืนเหงื่อตกอยู่“นี่คุณยังอยู่อีกหรือครับ.. ดีเลยครับ ผมคิดว่าคุณอาจจะมีส่วนร่วมในกระบวนการยักยอกเงินบริษัทในครั้งนี้.. เรียนเชิญคุณดาวทางนี้เลยครับ..” ผู้ช่วยปาร์คกล่าวพร้อมกับผายมือให้เธอมายืนข้างเจษผู้ต้องสงสัย เธอก็เดินออกมาอย่างว่าง่าย แน่นอนว่าเจษเองก็ไม่พูดอะไรออกมา ภายในหัวของเขาในตอนนี้ไม่มีคำว่ายอม แต่ตอนนี้แค่กำลังคิดหาทางรอดจากสถานการณ์นี้“ผมตกใจนิดหน่อยกับเหตุการณ์ในตอนนี้ ยังไงผมขออนุญาตไปเข้าห้องน้ำเพื่อสงบสติอารมณ์และตั้งสติก่อนได้ไหมครับคุณตำรวจ..” แน่นอนว่ามันเป็นความคิดที่ปัญญาอ่อนมา มันเหมือนกับเด็กน้อยที่กำลังหมดหนทาง ตำรวจที่ได้ยินอย่างนั้นก็ได้หันไปมองที่ผู้ช่วยปาร์ค และด้วยการที่ปาร์คนั้นรู้อยู่ก่อนแล้วว่าภายในตัวของชายคนนี้จะต้องมีหลักฐานอะไรบางอย่างอยู่แน่นอน เขาจึงให้โอกาสเจษในการซ่อนของชิ้นนั้น แล้วเดี๋ยวเขาจะเป็นคนไปหาของชิ้นนั้นด้วยตัวเอง“ก็ได้ครับ... ในตอนนี้คุณยังเป็นเพียงผู้ต้องสงสัย จึงไม่ได้เข้มงวดอะไรมาก แต่เราจะให้ตำรวจหนึ่งนายตามคุณไปด้วย ถ้าคุณคิดจะหนี ผมขอเตือนว่าจากผู้ต้องสงสัยจะกลายเป็นมากกว่าอย่างอื่นเอาได้นะครับ” ตำรวจที่ดูเหมือนเป็นหัวหน้ากล่าวออกมาบอกกับเจษหลังจากที่ได้รับสัญญาณจากผู้ช่วยปาร์คแล้ว เขาเรียกตำรวจคนหนึ่งให้ไปกับเจษด้วย....

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 5

นิยายแนะนำ

รองประธานของฉันเป็นสายลับ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 5

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้