ภายในค่ำคืนที่เงียบสงบร่างของเด็กสาวและหญิงสาว ที่มีชะตาต้องกัน หากแต่เพียงอยู่คนละภพที่ไร้ซึ่งลมหายใจได้ปรากฏดวงไฟสีทองดวงเล็กๆ พุ่งออกจากร่างกายของทั้งคู่
ดวงไฟดวงหนึ่งพุ่งเข้าไปในร่างของเด็กสาวที่นอนอยู่บนพื้นดิน
ส่วนดวงไฟอีกดวงลอยขึ้นไปเหนือท้องฟ้าประกายแสงระยิบระยับสาดส่องไปทั่วผืนฟ้า
บรรดาผู้คนต่างออกมาดูปรากฏการณ์แปลกประหลาดในครั้งนี้ก่อนจะตามมาด้วยแสงทั้งสี่สีที่เป็ตัวแทนของพลังธาตุทั้งสี่พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างพร้อมเพรียงกันของทั้งห้าอาณาจักร
บรรดาผู้พยากรณ์ของแต่ละอาณาจักรถูกเรียกตัวมาให้อธิบายเกี่ยวกับเหตุการณ์ประหลาดที่เกิดขึ้น
ซึ่งปรากฏการณ์นี้เกิดขึ้นไม่ถึงสิบลมหายใจกลับทำให้ทุกอาณาจักรเกิดความวุ่นวายและโกลาหล
ผู้พยากรณ์ของแคว้นทั้งห้าต่างพยากรณ์ออกมาเป็เสียงเดียวกันว่าในวันนี้จะมีผู้ที่มีความสามารถอันน่าเหลือเชื่อถือกำเนิดขึ้นในวันนี้
และในเวลานั้นเองที่บรรดาผู้นำของแต่ละอาณาจักรสั่งให้คนไปสืบดูว่ามีเด็กคนใดที่เกิดใน่เวลานี้หรือไม่
เจ็บ…
ทำไมถึงรู้สึกเจ็บได้ขนาดนี้
เพชรรู้สึกเจ็บร้างไปทั่วทั้งร่างกายก่อนที่เธอจะรู้สึกเหมือนกับมีใครมาฉายภาพเื่ราวในชีวิตของเด็กสาวที่เธอไม่รู้จักให้ดู
ความพยายามต่อความยากลำบากในการดำรงชีวิตการโดนดูถูก เอารัดเอาเปรียบในสังคมที่แบ่งแยก
ทุกคนต่างมุ่งขึ้นสูงต่าง้าความแข็งแกร่ง แต่กลับแสดงออกโดยการข่มเหงผู้ที่อ่อนแอกว่า??
เด็กสาวคนนี้ชื่อ จิวอิงเหรอ?
ภาพเหตุการณ์ต่างๆถูกฉายอย่าวต่อเนื่อง แต่ความรู้สึกและอารมณ์ของความโกรธความขวนขวายที่จะมีชีวิตรอดเพื่อเหตุผลหลักของการพยายาม ถูกส่งต่อมายังเพชร
ก่อนที่ทุกอย่างจะตกอยู่ในความมืดมิด
ในตอนนี้หากใครได้สังเกตร่างของเด็กสาวที่หมดลมหายใจกลับมาหายใจอีกครั้งจะต้องรู้สึกประหลาดใจกันอย่างแน่นอน
แสงระยิบระยับสีทองค่อยๆแทรกซึมไปในร่างกายของเด็กสาว ก่อนที่จะหายไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่ว่าร่างกายของเด็กสาวยังไม่อาจขยับเขยื้อนไปไหน
ชายชราใส่เสื้อผ้าเก่าๆหนวดเครารุงรังเดินผ่านมา ได้สังเกตเห็นร่างของใครบางคนนอนหมดสติอยู่ที่พื้นจึงได้เดินตรงไปก่อนจะตรวจชีพจรเพื่อดูว่าเด็กสาวผู้นี้ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่
ชายชราถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเด็กสาวคนนี้ยังมีชีวิต
ภายในโรงเตี้ยมแห่งหนึ่งปรากฏร่างของชายแต่งกายมอมแมม พร้อมกับอุ้มเด็กสาวที่หมดสติเดินเข้ามาด้านในของโรงเตี้ยม
สายตารังเกียจจากบรรดาผู้คนที่มาใช้บริการต่างมองทิ่มแทงไปยังบุคคลที่เพิ่งเข้ามาใหม่
“ออกไปๆ... อย่ามาสร้างความวุ่นวายแถวนี้”
ชายฉกรรจ์รูปร่างสูงใหญ่ดูเหมือนจะเป็คนดูแลความเรียบร้อยของโรงเตี้ยมแห่งนี้ตวาดชายชราดังลั่น พร้อมกับเรียกเสียงหัวเราะคิกคักของผู้ที่ชอบใจ
แต่ชายชรามีหรือจะสนใจ เขายังเดินตรงไปยังจุดหมายนั่นก็คือโต๊ะที่มีไว้ติดต่อขอเข้าพัก
ชายฉกรรจ์ที่ถูกเมินมีสีหน้าบิดเบี้ยวร่างสูงใหญ่พุ่งไปหาชายชราอย่างรวดเร็ว เขามีพลังธาตุลมขั้นกลางถึงแม้จะระดับหนึ่งแต่ก็นับได้ว่าแข็งแกร่ง
ลูกบอลสีฟ้าอ่อนๆปรากฏขึ้นในมือของชายฉกรรจ์ในขณะที่กำลังพุ่งตัวไปด้านหน้า
ชายชราที่เห็นการกระทำอันโง่เขลานั่นแค่นหัวเราะอีกฝ่ายออกมาอย่างน่าสมเพช
ชายชราในชุดเนื้อตัวมอมแมมะเิพลังของผู้ระดับสูงออกมาเขาสะบัดมือเล็กน้อยร่างของชายฉกรรจ์ที่พุ่งตัวเข้ามาก็กระเด็นลอยไปอีกทาง
บรรยากาศในโรงเตี้ยมเงียบสนิท….
ทางด้านเ้าของสถานที่แห่งนี้ที่มองเห็นเหตุการณ์นับั้แ่ต้นรีบวิ่งเข้ามาด้วยท่าทีอ่อนน้อม
ร่างกายอันแสนตุ๊ต๊ะรีบทำความเคารพชายชราตรงหน้า
“ท่านผู้าุโ มีอะไรให้ผู้น้อยรับใช้หรือขอรับ”
ชายชราแค้นยิ้มให้กับท่าทางเสแสร้งจอมปลอม ก่อนจะตอบอย่างขอไปที
“ข้า้าห้องสำหรับพักเจ็ดวันหนึ่งห้อง”
เ้าของโรงเตี้ยมที่ได้ยินดังนั้นจึงรีบสั่งให้คนพาแขกผู้นี้ไปที่ห้องพักทันที พร้อมกับกำชับบรรดาลูกน้องในโรงเตี้ยมว่าอย่าทำให้ชายชราผู้นี้โกรธเคืองเป็อันขาด
ชายชรามองการกระทำนั้นอย่างเหยียดๆแม้จะมีรูปลักษณ์อย่างไร ถ้ามีระดับพลังอันเป็ที่เกรงขามคนผู้นั้นย่อมถูกยกให้เหนือกว่าคนทั่วไป
เมื่อเข้ามาภายในห้องชายชราวางเด็กสาวไว้บนเตียงก่อนจะตรวจหากระแสพลังของเด็กสาวว่าอีกฝ่ายมีพลังสายไหน
แต่กลับต้องแปลกใจเมื่อหัวไหล่ของเด็กสาวกลับไม่มีสัญลักษณ์ใดปรากฏหากแต่ว่าภายในร่างกายของนางกลับมีกระแสของพลังธาตุวิ่งอยู่ เขาไม่เคยเจอเหตุการณ์เช่นนี้
ชายชราล้วงขวดกระเบื้องที่ใส่เม็ดยาไว้ออกมาสายตากวาดมองไปรอบๆ ห้องๆ จนเจอกาน้ำชาที่ถูกจัดเตรียมไว้ก่อนหน้า
มือเหี่ยวบดเม็ดยาให้ละเอียดก่อนที่จะนำมันไปผสมกับน้ำชาเล็กน้อยเพื่อที่จะป้อนให้กับเด็กสาวที่หมดสติได้ง่ายขึ้น
“ทีนี้ก็อยู่ที่ชะตาของเ้าแล้ว ว่าจะอยู่หรือจะไป”
ชายชรากล่าวขึ้นมาลอยๆเมื่อได้ทำหน้าที่ของตัวเองเสร็จก่อนที่ตัวเขาจะขอตัวไปชำระล้างร่างกายของตัวเองเสียหน่อย
ปล่อยให้เนื้อตัวมอมแมมเช่นนี้หากบรรดาสหายของเขามาเห็นเขาตกอยู่ในสภาพนี้คงไม่พ้นถูกนำไปล้ออีกหลายวัน
ว่าปรมาจารย์อันดับหนึ่งด้านโอสถไป๋หลิง จะอยู่ในสภาพราวกับขอทานเช่นนี้
...........................
ขอขอบพระคุณผู้สนับสนุนทุกท่านขอรับ