พี่สาวไม่รู้ว่าผมตื่น
นาฬิกาดิจิทัลข้างเตียงขึ้นเลขสี่ทุ่มกว่า
บ้านเงียบ
พัดลมเพดานหมุนช้า
ม่านปิดสนิท
ผมนอนหงาย
กางเกงขาสั้นรูดลงครึ่งขา
มือข้างหนึ่งดูภาพเคลื่อนไหวในมือถือ
อีกข้างกำความแข็งของตัวเอง
รูดช้า ๆ
ไม่กล้าเร็ว
กลัวเสียงดัง
กลัวว่าพี่สาวห้องข้าง ๆ จะยังไม่หลับ
หัวบานเป่ง
ทั้งตัวร้อน
มือชื้นจากน้ำเหนียวที่เริ่มซึม
ผ้าห่มลงไปอยู่ที่เข่า
ไม่ได้คลุม
กลางดึกแบบนี้ไม่ควรมีใครโผล่เข้าห้อง
ผมหลับตา
คิดภาพที่ห้ามคิด
รูดเร็วขึ้นนิด
ลมหายใจสั้นลง
สะโพกยกตามจังหวะมือ
แล้วได้ยินเสียงฝีเท้า
เบา
แต่ชัดบนพื้นไม้
ผมชะงัก
มือค้าง
หัวใจกระแทกซี่โครง
เสียงที่จับลูกบิด
เสียงบานประตูครูดเบา ๆ
ผมรีบคว่ำมือถือ
“เก่ง…” เสียงพี่กระซิบจากปากประตู “ยืมที่ชาร์จหน่อย แบตหมด”
ผมไม่ตอบ
สมองสั่งให้ดึงกางเกงขึ้น
มือไม่ทันขยับ
ความแข็งยังยืนโด่
เปลือยจากโคนถึงหัว
แข็งเกร็งทาบท้องน้อย
อาบเงาใต้แสงจาง
ผมเลือกทางเดียวที่คิดทัน
แกล้งหลับ
หลับตา
ผ่อนไหล่
ทำลมหายใจให้ยาว
ช้า
เหมือนคนหลับสนิท
ฝีเท้าเข้ามาในห้อง
กลิ่นสบู่หลังอาบน้ำของพี่ลอยมาก่อนตัว
เสียงผ้าเนื้อนุ่มสวบสาบ
เธอเดินเบา
แต่ผมยังได้ยินทุกก้าว
ที่ชาร์จเสียบอยู่ที่ปลั๊กหัวเตียง
ใกล้ตัวผมเกินไป
เธอหยุดข้างเตียง
เงียบนานผิดปกติ
ผมแอบหรี่ตามอง
เห็นเงาร่างในเสื้อกล้ามบาง
ขาสั้นจุ๊ดจู๋
ผมยาวปล่อย
มือถือในมือข้างหนึ่ง
อีกมือยังไม่ยื่นไปที่ปลั๊ก
สายตาเธอไม่ได้จับที่ชาร์จ
จ้องตรงที่ควรเป็กางเกงผม
ตรงที่ความแข็งของผม
โด่
ไม่มีอะไรคลุม
เธอกลืนน้ำลาย
เสียงดังในห้องเงียบ
ผมเกือบขยับ
เกือบปิด
แต่ยังแข็งจากเมื่อกี้
อารมณ์ค้าง
ยิ่งถูกมองยิ่งแข็ง
ตื่นเต้น
พี่ยืนนิ่ง
เหมือนเห็นของที่ไม่ควรเห็น
แต่ไม่ถอย
มือถือถูกวางลงบนโต๊ะข้างเตียงเบา ๆ
ที่ชาร์จยังเสียบคาเต้า
นิ้วเธอยื่นมา
หยุด เหมือนชั่งใจ
แล้วแตะหลังมือผมก่อน
เหมือนเช็กว่าผมจะตื่นไหม
ผมไม่ขยับ
ลมหายใจยังยาว
ปลอม
แต่หัวใจในอกเต้นแทบะเิ
นิ้วเธอเลื่อนจากหลังมือผม
ข้ามท้องน้อย
ชะงักเหนือโคน
แล้วแตะ
อุ่น
เบา
แค่ปลายนิ้วที่หัว
ผมเกร็งจนขาแข็ง
แต่ยังทำนิ่ง
ฟันในปากสบกันกรอด ๆ
เธอชะงัก
เหมือนใกับสิ่งที่ทำ
แต่แล้วก็แตะอีก
วนช้า ๆ
น้ำเหนียวของผมติดปลายนิ้วเธอ
“...” เสียงลมหายใจพี่สั้นลง
นิ้วเพิ่มเป็สอง
แล้วเป็ทั้งมือ
กำเบา ๆ
อุ้งมืออุ่น
มีเหงื่อ
รูดขึ้น
ลง
ช้า
ผ้าที่นอนครูดเมื่อข้อมือเธอเคลื่อน
ผมอยากคราง
กลั้น
เผลอดุ้งสะโพกโดยไม่ตั้งใจ
เธอหยุด
รอดู
ผมยังหลับตา
ยังไม่ตื่น
เธอรูดต่อ
กำแน่นขึ้น
จังหวะสม่ำเสมอ
เสียงฉ่ำเบา ๆ จากความเปียกที่หัว
กลิ่นสบู่ของพี่ปนกลิ่นตัว
ห้องแคบลงในหัว
นิ้วเธอช้าลง
แล้วมีอะไรอุ่นกว่าปลายนิ้ว
ลิ้น
แตะหัวครั้งหนึ่ง
เหมือนทดลอง
ถอย
แล้วแตะอีก
เลียวง
ช้า
เปียก
ผมเกือบหลุดเสียง
มืออีกข้างกำผ้าปูที่นอนแน่น
เธอชะงักอีกครั้ง
ลมหายใจร้อนรดท้องน้อยผม
แล้วเลียยาวจากโคนขึ้นหัว
อมลงไปครึ่งลำ
อุ่น
แน่น
ลิ้นดันด้านล่าง
มือผมอยากกดหัวเธอ
ยังไม่ทำ
ยังแกล้งหลับ
แต่ความแข็งตุบในปากพี่ชัด
ชัดจนรู้สึกเหมือนมันกำลังดิ้นดุบ ๆ อยู่ข้างใน
เธอดูดช้า
มือกำโคนช่วย
น้ำลายไหลตามมุมปากลงท้องผม
เปียก
เย็นเมื่อโดนลมพัดลม
ไม่นานเธอถอนปาก
เส้นน้ำลายยังเชื่อม
หายใจหอบแ่
ผมแอบหรี่ตาอีกครั้ง
เห็นพี่คุกเข่าข้างเตียง
แก้มแดง
ปากเปียก
สายตาจับความแข็งของผมที่เงางามจากน้ำลาย
เหมือนยังไม่เชื่อว่าตัวเองทำอะไรลงไป
จากนั้นเธอยืนขึ้น
ขึ้นคร่อมตัวผมบนที่นอน
คร่อมทั้งกางเกงตัวจู๋
แค่ดึงผ้าไปด้านหลัง
ร่องเปียกแนบลำแข็งผ่านผ้าบาง ๆ
เธอไม่ได้ใส่กางเกงใน
อุ่น
ชื้น
ลื่น
เธอถูช้า ๆ
ไปข้างหน้า
ถอยหลัง
มือยันหน้าอกผมเบา ๆ
เหมือนกลัวผมตื่น
ทั้งที่ก้นเธอถูแรงขึ้นทุกที
ผ้าเปียกติด
เสียงฉ่ำดังขึ้น
กลิ่นความรักอบอวล
พี่กัดริมฝีปาก
สะโพกกระทั้น
หัวนมดันเสื้อกล้าม
ตัวสั่น
ผมอยากยกสะโพกสู้
กลั้น
ทำเป็หลับ
ทั้งที่ทุกเส้นประสาทรู้ว่ากำลังถูกถูด้วยความเปียกของพี่สาวตัวเอง
เธอเร่งเร็วขึ้น
สั้นถี่
มือกำเสื้อนอนผมแน่น
ครางอู้อี้ในลำคอ
แล้วตัวเกร็ง
ร่องขมิบผ่านผ้า
น้ำใสเอ่อจนต้นขาด้านในผมเปียก
เข่าเธอสั่นคร่อมอยู่
เงียบ
พัดลมหมุน
พี่หอบ
ยังคร่อม
ยังไม่ลง
แล้วเธอเลื่อนตัวลง
ก้ม
เลียลำที่เปียกจากน้ำของเธอ
อม
ดูดช้า
เหมือนเช็ด
เหมือนเก็บหลักฐานด้วยปาก
ความอุ่นและความเปียกปนกัน
ผมเกือบเสร็จตอนนั้น
แต่เธอถอนก่อน
จัดกางเกงตัวเอง
ดึงเป้ากลับ
ยืนข้างเตียง
ดึงที่ชาร์จจากเต้าบนกำแพง
แล้วเดินออกไป
ประตูปิดเบา ๆ
ผมลืมตาในความมืด
ความแข็งยังโด่
ท้องน้อยเปียก
กลิ่นพี่ยังติดผ้าห่ม
มือผมไม่กลับไปรูดต่อ
แค่นอนเบิกตาโพลง
หัวใจยังระรัว
---
คืนต่อมาเกิดอีก
กลางดึก
มือผมยังไม่ทันเริ่ม
ประตูเปิด
พี่เข้ามา
ไม่พูด
ผมแกล้งหลับทุกครั้ง
เธอแตะ
รูด
อม
คร่อมถู
เสร็จ
แล้วเลียเก็บ
ออกไป
บางคืนแค่กำรูดจนผมเกือบแตก แล้วหยุด
บางคืนคร่อมนาน
กางเกงในเธอเปียกจนเย็น
ผมไม่เคยลืมตาเต็มที่
ไม่เคยพูด
แค่แกล้งหลับ
ปล่อยให้เกิดขึ้น
ทั้งที่ทุกครั้งอารมณ์ค้างจนเช้า
จนคืนนั้น
---
นาฬิกาขึ้นเลขเก้า
ประตูเปิดเร็วกว่าปกติ
ฝีเท้าพี่ไม่ระแวดระวัง
ผมแกล้งหลับ
กางเกงรูดไว้รอ
ความแข็งโด่จากอารมณ์ค้างทั้งวัน
เธอไม่รอช้า
กำทันที
รูดแรง
อมลึก
มือบีบไข่
สะโพกผมขยับตามโดยห้ามไม่อยู่
แล้วเธอขึ้นคร่อม
ถูแรง
เร็ว
ผ้าเปียกฉ่ำ
ครางแ่ติด ๆ กัน
มือกดอกผมแรงกว่าทุกครั้ง
ผมเสียวจนฟันสั่น
ยังหลับตา
ยังไม่พูด
พี่เร่ง
ตัวเกร็ง
น้ำทะลักผ่านผ้าเปียกโชก
ตัวทรุดคร่อมผม
หอบ
หอมกลิ่นตัวปนกับกลิ่นเหงื่อ
ยังไม่ทันพัก
เธอก้มลงอมต่อ
ลิ้นเลียความเปียกของตัวเองออกจากลำผม
แล้วดูดลึก
ตอนนั้นเองที่ผมทนไม่ไหว
มือยกขึ้น
วางหลังหัวพี่
ไม่แรงตอนแรก
แล้วค่อยกดลง
สะโพกดันขึ้น
เข้าปากเธอ
พี่ชะงัก
แต่ไม่ถอน
ผมลืมตา
เห็นสายตาเธอเบิก
ปากเต็ม
น้ำตาซึมมุมตาจากความลึก
“รู้...” เสียงผมแหบ
ขาด
ยังดันจังหวะปากเธอ “รู้ว่าพี่... แอบมาทำ”
พี่พยายามถอย
ผมกดหัวไว้
ไม่แรง
แต่ไม่ให้หลุด
เด้าปากสั้นถี่
เสียวจนหน้ามืด
แล้วปล่อยสุด
กระตุกในปากเธอ
อุ่น
พุ่ง
พี่กลืนไม่หมด
บางส่วนไหลมุมปากลงคาง
ผมผ่อนมือ
เธอถอนปาก
"แค่ก ๆๆ"
มือปาด
หายใจหอบ
นั่งคุกเข่าข้างเตียง
แก้มแดง
ผมยุ่ง
น้ำตารื้น ตัวสั่น
ห้องเงียบ
เหลือแค่เสียงพัดลม
กับกลิ่นความรัก
พี่มองผม
ปากยังเปียก
ผมยังหอบ
ท่อนล่างยังเปลือย
ท้องน้อยเปียกน้ำของเราปนเป
“...รู้ั้แ่เมื่อไหร่” เสียงพี่แหบ
“ั้แ่ครั้งแรก” ผมตอบ
ไม่ดัง
ชัด
เธอเม้มปาก
เหมือนจะโกรธ
เหมือนจะอาย
แล้วมองลงพื้น
ไม่รีบออกไป
ไม่รีบเล่นบทพี่สาว
แค่คุกเข่าอยู่ตรงนั้น
ลมหายใจยังไม่เรียบ
ผมไม่ขอโทษ
ไม่ขอต่อ
แค่รู้ว่าทุกอย่าง
สิ้นสุดในคืนนี้
นอกหน้าต่างยังมืด
บ้านยังเงียบ
พี่ค่อย ๆ ยืน
จัดขาสั้น
เดินไปที่ประตู
มือจับลูกบิด
ชะงัก
ไม่ได้หันมา
แล้วเปิดประตู
เดินออกไป
ปิดเบา ๆ เหมือนทุกคืนที่ผ่านมา
ผมนอนหงาย
มองเพดาน
ความแข็งอ่อนลงช้า ๆ
ยังจดจำัับดเบียด
ความนุ่มชื้นโอบห่อของปาก
ราตรียังอีกยาว
แต่การแกล้งหลับ
จบแล้ว...
190
![แผนลับจับกินเพื่อนสาวของหนุ่มวิศวะ [pwp]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1779410963_2430740.webp)
![ทางใครทางมัน! เราหย่ากันแล้ว! [สามบุพเพสกุลซือ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1743423902_10008268.webp)
