“คุณดาก็เพิ่งคลอดนายก็รู้ความรู้สึกนี้ดีนี่หว่า” คณินถามกลับทำให้สันต์ชัยตอบด้วยความเงียบ
เขายอมรับตามที่คณินพูดมาเขาแค่ช็อกที่เพื่อนสนิทมีลูกสาววัยสี่เดือนซึ่งนำหน้าเขาไปแล้ว ก่อนหน้านี้เพิ่งจะค่อนขอดให้มันมีลูกแต่กลายเป็ว่ามันนำไปแล้ว
“ยังไงฉันฝากเื่ลูกด้วยนะสันต์”
“เป็หน้าที่ของฉันอยู่แล้ว”
คณินกลับมาที่ห้องทำงานหลังจากคุยธุระกับสันต์ชัยจบมือหนาหยิบโทรศัพท์มาวิดีโอคอลหาใครบางคนทันที เดี๋ยวนี้เขาคิดถึงแต่ลูกกับแม่ของลูกสองคนนี้เข้ามาวิ่งวุ่นก่อกวนในใจไม่หยุด แต่ว่าโทร.ไปกี่ครั้งก็ไม่รับสายเขาก้มมองเวลา ตอนนี้หกโมงครึ่งแล้ว อีกฝ่ายคงยุ่งอยู่ เขาไม่อยากรบกวน กัญญาภัคคงกำลังป้อนนมลูกหรืออาบน้ำเลี้ยงลูกอยู่ก็เป็ได้
ชายหนุ่มเดินออกมาจากห้องทำงานรุจน์ก็เดินเปิดยิ้มเข้ามา หน้าตาของมันดูมีความสุขจนเขารู้สึกหมั่นไส้“นายลาไปวัดมาหรือวะรุจน์ นึกยังไงไปวัด”
“ผมก็ไปไหว้พระทำบุญตามปกติน่ะครับ”
“เหรอ”คณินไม่ได้ซักไซ้อีก แต่ดูหน้าตามันแล้วก็ให้นึกเมตตาไม่อยากดุด่ามันมากไม่รู้เพราะอะไร
“นายหัวครับวันนี้นายหัวนัดกับคุณเฉินไว้นะครับ”
“รู้แล้วจะไปหามันอยู่” คณินนัดคุยงานกับมิสเตอร์เฉิน พวกเขาทำธุรกิจร่วมกัน สองสามเดือนมิสเตอร์เฉินจะแวะมาทีไว้ค่อยโทร.หาลูกสาวอีกทีก็ได้ นายหัวหนุ่มบอกตัวเองแล้วขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นสิบห้าซึ่งเป็ส่วนของรูฟท็อปผับ
มิสเตอร์เฉินชอบความเป็ส่วนตัวคณินเลยจองห้องวีไอพีให้พอไปถึงคณินก็เดินไปจับมือกับเพื่อนชาวต่างชาติที่มาสนิทกันเพราะดีลธุรกิจกัน เขาและเฉินดีลธุรกิจกันมาสิบปีั้แ่รุ่นพ่อของแต่ละฝ่ายจนมาถึงรุ่นลูกก็คือเขากับเฉิน
คณินนั่งลงแล้วสั่งเครื่องดื่มสีอำพันมาดื่มเมื่อมองไปยังแก้วของเพื่อนก็เห็นว่าอีกฝ่ายดื่มไปจนหมดแล้ว เขาเลยจัดการชงเหล้าให้เพื่อนหากแต่เพื่อนก็ไม่สนใจแก้วเหล้าที่เขาลงทุนชงและยื่นไปให้
“สนใจอะไรอยู่วะเหล้าตรงหน้าไม่สน” คณินถามขำๆ
มิสเตอร์เฉินเลื่อนสายตาจากหน้าจอมาพูดเป็ภาษาจีนกับคณิน“ดูสาว”
“เหรอสวยไหมล่ะ”
“สวยมาก เออณิน ฉันอยากหัดพูดไทย อยากจีบผู้หญิงคนนี้”
“ได้สิฉันจะสอนให้ นายอยากพูดคำไหนก่อนล่ะ ผมชอบคุณ คุณน่ารักมาก อะไรแบบนี้ก่อนดีไหมผู้หญิงน่าจะชอบ”
“ถ้าบอกชอบเขาจะใไหมเพิ่งเคยเจอกันครั้งเดียว”
“เขาเป็ใครชื่ออะไรวะ”
“ชื่อคุณกัญญาภาค”
“ชื่ออะไรนะ”คณินถามซ้ำ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน
“ฉันออกเสียงภาษาไทยไม่ชัดชื่อเขาก็ออกเสียงยาก เขาชื่อกัญญาภาค”
“กัญญาภัค”คณินแก้ให้
“ใช่ๆ”มิสเตอร์เฉินเสริม “เขาสวยมาก ฉันมีรูปเขาด้วย”
“ไหนวะ”
มิสเตอร์เฉินไม่ทันจับน้ำเสียงของเพื่อนสนิทได้ว่าแข็งกระด้างผิดปกติเพราะมัวแต่กระตือรือร้นอวดรูปสาวสวยให้เพื่อนดู
“คนนี้”
คณินหน้านิ่งขึงไปทันทีเมื่อเห็นว่าคนในรูปคือใคร
“เป็ไง สวยใช่ไหม”มิสเตอร์เฉินอวดต่อ พอดีกับสายของกัญญาภัคโทร.เข้ามาอีกแต่มิสเตอร์เฉินก็ไม่รับสายและยังอวดให้คณินดู “เขาโทร.มาหาฉันแต่ฉันว่าจะไม่รับสายเขา”
ดวงตาของคณินยิ่งแข็งกร้าวมากขึ้นตอนถาม“ทำไมไม่รับล่ะ”
“เขาโทร.มาถามเื่งานเขาอยากให้ฉันหาลูกค้าไปลงที่รีสอร์ต ฉันนัดว่าจะบอกเขาหลายวันแล้วแต่ยังไม่ได้บอก จริงๆ ฉันก็เริ่มหากรุ๊ปทัวร์ที่จะไปลงที่รีสอร์ตของเขาแล้วละ ลูกค้าเป็คนละกลุ่มกับที่เดอะสกาย”มิสเตอร์เฉินรีบอธิบาย ไม่อยากให้เพื่อนมองว่าเขาเอายอดจองห้องของเดอะสกายไปให้อีกที่ซึ่งจะทำให้ผิดใจกัน
“ตกลงที่เขาโทร.มาหานายเพราะมาตามงาน”
7K
