เย่กรุ๊ปงดส่งน้ำมันให้หานทรานสปอร์ตเป็นเวลาสามวัน ผลกระทบที่เกิดขึ้นกับบริษัทมีไม่น้อย ลูกค้าหลายรายเรียกร้องเงินชดเชยที่ทำให้พวกเขาสูญเสียรายได้ที่เกิดจากการขนส่งล่าช้า ทำให้หานทรานสปอร์ตต้องจ่ายเงินชดเชยออกไปเป็นจำนวนมหาศาล
“แกบอกฉันซิว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ อยู่ดีๆ ทำไมเย่กรุ๊ปถึงงดส่งน้ำมันให้เรา!” หานเฟิงโยนรายงานการเงินลงบนโต๊ะทำงานอย่างแรง “แค่เมื่อวานวันเดียวเราเสียเงินรายได้ไปหลายสิบล้าน นี่ยังไม่รวมถึงที่ลูกค้าเรียกร้องเงินชดเชยที่เราขนส่งสินค้าให้เขาไม่ทันอีก ใครจะบอกฉันได้บ้างว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
“ผมกับเย่จื่อหานเข้าใจผิดกันนิดหน่อยครับ”
“เข้าใจผิด? เข้าใจผิดกันเรื่องอะไร เรื่องของคุณหนูหลิงคนนั้นเหรอ?” หานเฟิงมองหน้าลูกชายอยู่สักพัก “ตอนนั้นฉันสนับสนุนให้แกจีบหลิงผูเถาก็จริง แต่ผ่านมาหลายปีฉันก็ไม่คิดเรื่องนี้แล้ว ยิ่งเธอหมั้นกับเย่จื่อหาน ฉันก็คิดไว้แล้วว่าจะให้แกถอย เราสู้กับตระกูลเย่ไม่ได้หรอก อีกอย่างสองคนนั้นก็ดูจะรักกันมาก แกดูข่าวตามหน้าสังคมสิ มีข่าวที่พวกเขาโชว์หวานกันออกสื่ออยู่ทุกวัน แล้วแกจะเข้าไปแทรกกลางระหว่างพวกเขาได้ยังไง ฉันบอกแกไว้เลยนะว่าให้แกตัดใจจากเธอซะ”
“แล้วถ้าเถาเถาไม่ได้รักเย่จื่อหานล่ะครับพ่อ”
“ถ้าเธอไม่รักเย่จื่อหานแล้วเธอจะรักใคร คงไม่ใช่แกหรอกนะ” หานเฟิงส่ายหน้า “เป็นไปไม่ได้หรอก อย่าว่าแต่ในหนังสือพิมพ์เลย ตอนที่ฉันกับแม่ของแกไปงานเลี้ยง เราก็เห็นหลิงผูเถากับเย่จื่อหานตัวติดกันอยู่ตลอด ถ้าพวกเขาไม่ได้รักกันแล้วจะเรียกว่าอะไร”
“พ่ออย่าเพิ่งพูดเรื่องนี้เลยครับ เรามาคิดกันก่อนดีกว่าว่าเราจะแก้ปัญหาเรื่องนี้ยังไง” หานซ่งเฉวียนไม่ได้อธิบายให้คุณพ่อฟัง เอาไว้ให้เขากับเถาเถาตกลงกันได้เสียก่อน ถึงตอนนั้นเขาจะพาเธอมาแนะนำกับครอบครัวอย่างเป็นทางการอีกครั้ง
“ฉันจะไปพบคุณเย่สักหน่อย” หานเฟิงหันจ้องลูกชาย “แกแน่ใจนะว่าที่แกกับเย่จื่อหานเข้าใจผิดกันไม่ได้เกี่ยวกับหลิงผูเถา”
“คุณพ่อจะไปพบคุณเย่วันไหนครับ ผมจะไปด้วย”
หานเฟิงเห็นลูกชายไม่ตอบคำถาม ในใจเขาก็คิดได้แล้วว่าเรื่องนี้อาจจะเกี่ยวกับการแย่งผู้หญิงของผู้ชายสองคน แต่หลิงผูเถากับเย่จื่อหานหมั้นกันแล้ว ลูกชายของเขาทำไมยังไม่ตัดใจ “ซ่งเฉวียน ฉันอาบน้ำร้อนมาก่อนแก ที่แกคิดกับเธอมันไม่ใช่ความรักหรอก แกยังไม่ต้องตอบฉัน แต่แกลองกลับไปทบทวนดูว่าความรู้สึกที่แกมีให้เธอมันคือความรักหรือแค่อยากเอาชนะ”
“พ่อครับ ผมรู้ว่าผมกำลังทำอะไรอยู่ ผมรับรองว่าจะไม่ทำให้บริษัทของเราเดือดร้อนหรอกครับ หรือแม้จะมีอะไรเกิดขึ้น คุณพ่อก็มั่นใจได้เลยว่าผมจะไม่ปล่อยให้ครอบครัวของเราต้องลำบาก ผมกับเพื่อนมีกิจการอยู่ที่เมืองนอก รายได้แต่ละปีไม่น้อยเลยครับ”
หานเฟิงคิดในใจ จะไม่เดือดร้อนได้ยังไง ถ้าลูกชายของเขาไปทำให้ตระกูลเย่รำคาญใจ ตระกูลหานก็คงจะมีจุดจบไม่ต่างจากตระกูลหวง แค่คิดถึงตรงนี้ หานเฟิงก็แทบจะหายใจไม่ออกแล้ว
“ฉันคงห้ามแกไม่ได้ใช่ไหม งั้นแกก็จำไว้ว่าฉันกับแม่ของแกแก่แล้ว ผิดถูกก็ทำกันมามาก เราไม่อยากให้แกเดินตามรอยของเรา ฉันอยากให้แกเลือกเดินในทางที่ถูก”
“ถูกผิดของแต่ละคนไม่เหมือนกันครับพ่อ”
“ถือว่าฉันเตือนแกก็แล้วกัน” หานเฟิงถอนหายใจ “แล้วนี่ฉีฉีหายไปไหน ฉันไม่เห็นหน้าน้องสาวแกมาหลายวันแล้ว”
“ฉีฉีไปเที่ยวเพื่อนที่ต่างจังหวัดครับ”
“นี่ก็อีกคนที่ทำให้ฉันกลุ้มใจ นอกจากจะออกไปเที่ยวเล่นและใช้เงินเก่งแล้ว ที่เหลือน้องแกก็ทำอะไรไม่ได้เรื่องสักอย่าง”
“คุณพ่อกับคุณแม่เลี้ยงเธอมาแบบนั้นเองนี่ครับ”
“นั่นสินะ เป็นความผิดของฉันเองที่เลี้ยงลูกไม่เป็น เอาล่ะ...ฉันจะให้เลขาโทรติดต่อคุณเย่ แกเตรียมตัวไว้หน่อยก็แล้วกัน”
“ครับพ่อ” หานซ่งเฉวียนเดินออกจากห้องทำงานของคุณพ่อ ‘เย่จื่อหาน แกอาศัยว่าตระกูลของแกร่ำรวยก็เลยเล่นงานตระกูลเล็กๆ ของฉัน รอให้เจ้านายฉันมาถึงก่อน ตอนนั้นตระกูลอันดับหนึ่งคงไม่ใช่ตระกูลเย่ของแกอีกแล้ว’
“ยืนยันมาแล้วว่าโรเบิร์ตกำลังจะเดินทางเข้าประเทศของเราเร็วๆ นี้ นายเตรียมตัวไว้ยังไงบ้าง” หลิงซีฮันถามเย่จื่อหาน
“ผมเข้าระบบตรวจสอบเส้นทางการเงินของเขาแล้ว พบว่าก่อนหน้านี้มีการโอนเงินเข้าบัญชีในต่างประเทศ ก่อนจะแลกเปลี่ยนเป็นเงินสดแล้วทยอยขนเข้าประเทศเราตามแนวชายแดน ยังมีที่พวกเขาลักลอบขนยาเสพติดปะปนมากับสินค้าที่ขนส่งมาทางเรือด้วยครับ หานซ่งเฉวียนไปเรียนอยู่ต่างประเทศแค่ไม่กี่ปี แต่กลับได้ขึ้นเป็นมือขวาของเจ้าพ่อค้ายาเสพติดอันดับต้นของโลกอย่างโรเบิร์ตได้ นับว่าเขาไม่ธรรมดาเลยนะครับ” เย่จื่อหานยื่นเอกสารให้ “พี่ใหญ่อ่านผลประกอบการของหานทรานสปอร์ตดูสิครับ ถ้าไม่สงสัย เราก็โง่เต็มที”
หลิงซีฮันรับเอกสารมาอ่าน “กิจการเดินเรือของหานทรานสปอร์ตขาดทุนมาหลายปี พอหานซ่งเฉวียนกลับมาบริหาร กำไรจากตรงนี้กลับแทรงหน้าการขนส่งด้านอื่นไปไกลลิบ นายไปตรวจสอบต่ออีกหน่อยว่าพวกเขาส่งสินค้าต่อไปที่ไหน เขาคงไม่คิดจะใช้ประเทศของเราเป็นศูนย์กลางการขนส่งยาเสพติดในภูมิภาคนี้หรอกนะ”
“ได้ครับ เดี๋ยวผมจะจัดการเรื่องนี้ให้ ว่าแต่พี่ใหญ่ หลังจบงานนี้พี่จะลาออกจากการเป็นตำรวจสากลจริงๆ เหรอครับ”
“ถ้าไม่ใช่เพราะนายชิงลาออกก่อนฉัน ป่านนี้ฉันคงได้ลาออกไปนานแล้ว”
“ถึงหัวหน้าจะอนุมัติการลาออกให้ผม แต่มันก็แค่ไม่ต้องออกไปปฏิบัติงานภาคสนามเท่านั้น ตอนนี้ผมยังเป็นเจ้าหน้าที่ในแผนกไอทีอยู่เลยนะครับ”
“ความจริงฉันยื่นหนังสือลาออกไปพร้อมนาย เพียงแต่พวกเขายังไม่อนุมัติ พวกเขาอยากให้ฉันจัดการกับโรเบิร์ตและเครือข่ายทั้งหมดให้เสร็จก่อน อีกอย่างพวกเขาก็ให้ฉันทำเหมือนนาย คือไม่ต้องออกไปปฏิบัติงานภาคสนาม แต่เรื่องจารกรรมข้อมูล พวกเขาก็ไม่ยอมปล่อยฉันไปเหมือนกัน”
“ก็ใครใช้ให้ผมกับพี่ถูกเรียกว่าอัจฉริยะไอทีกันล่ะครับ” เย่จื่อหานเขียนโค้ดอยู่หน้าจออย่างตั้งใจ “ผมเชื่อมต่อระบบของเราเข้ากับระบบไอทีของหานทรานสปอร์ตแล้วนะครับ รอแค่ให้โรเบิร์ตมาถึง เราก็จะจัดการเขาได้แล้ว พี่กับว่าที่พี่สะใภ้จะได้เข้าพิธีแต่งงานกันอย่างสบายใจ”
“ฉันก็ลุ้นให้วันที่โรเบิร์ตเดินทางมาถึงจะไม่ตรงกับวันแต่งงานของฉัน ถ้าเป็นอย่างนั้นคงยุ่งน่าดู เอาล่ะ...นายจะไปหาเถาเถาก็ไปเถอะ นี่ก็ใกล้เวลาที่ฉันต้องประชุมทางไกลกับหัวหน้าแล้ว ไว้คืบหน้ายังไงฉันจะบอกก็แล้วกัน” หลิงซีฮันกำชับ “ช่วงนี้นายก็ต้องระวังตัวและดูแลเถาเถาให้ดีด้วย บอกตามตรงว่าฉันไม่ไว้ใจหานซ่งเฉวียน”
“ผมจะดูแลเถาเถาอย่างดีเลยครับ พี่ไม่ต้องห่วง”
หลิงซีฮันกับเย่จื่อหานรู้จักกันตั้งแต่พวกเขายังเรียนอยู่ที่ต่างประเทศ ตอนนั้นหลิงซีฮันเรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัยทางด้านไอที ด้วยความสามารถที่เหนือกว่าเพื่อนร่วมสถาบันทำให้เขาได้รับการทาบทามให้เข้าทำงานในสำนักงานตำรวจสากลตั้งแต่นั้น
ส่วนเย่จื่อหานได้เข้าไปทำงานทีหลัง ความสามารถของเขาถูกค้นพบตอนที่อยู่ๆ เขาก็เจาะเข้าไปในระบบรักษาความปลอดภัยของสำนักงานตำรวจสากลในคาบเรียนวิชาคอมพิวเตอร์ แม้ระบบนั้นจะเป็นเพียงระบบทดลองเอาไว้หลอกแฮกเกอร์จากทั่วโลก แต่เย่จื่อหานกลับผ่านด่านต่างๆ เข้าไปจนเกือบจะเจาะเข้าระบบจริงได้ และเวลาที่เขาใช้ก็เร็วมากทีเดียว
เรื่องนี้สร้างความฮือฮาให้กับแผนกไอทีของสำนักงานตำรวจสากลไม่น้อย ยิ่งได้รู้ว่าเขาเป็นเพียงนักเรียนชั้นมัธยม อัจฉริยะอายุน้อยจะไม่เป็นที่ต้องการของหน่วยงานระดับนานาชาติได้อย่างไร เย่จื่อหานจึงเป็นคนประเทศ C คนที่สองที่ได้เข้าไปทำงานในแผนกไอทีของสำนักงานตำรวจสากล ตามหลังหลิงซีฮันไม่นาน
หลังจากที่หลิงซีฮันกับเย่จื่อหานเข้าทำงานกับสำนักงานตำรวจสากลมาได้หลายปี และครอบครัวก็ต้องการให้พวกเขาเดินทางกลับบ้านเกิดเสียที ทั้งคู่จึงไปทำเรื่องลาออก เย่จื่อหานได้รับการอนุมัติให้ลาออกก่อน แต่มีเงื่อนไขว่าเขายังต้องทำหน้าที่จารกรรมข้อมูลให้สำนักต่อไปโดยไม่มีวันเกษียณ ซึ่งเย่จื่อหานก็ไม่ได้ปฏิเสธ ขอแค่เขาไม่ต้องออกไปทำงานภาคสนาม และได้กลับมาอยู่บ้านเกิดเพื่อสร้างครอบครัวกับคนรักเท่านั้นก็พอ
ส่วนหลิงซีฮันที่นอกจากจะเป็นเจ้าหน้าที่ไอทีแล้ว เขายังเป็นผู้เชี่ยวชาญในหน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิดอีกหนึ่งตำแหน่ง การลาออกของเขาจึงไม่ได้รับอนุมัติในทันที และหัวหน้ายังมอบหมายงานสุดหินชิ้นสุดท้ายคือการจับตัวโรเบิร์ต พ่อค้ายาเสพติดข้ามชาติให้เขาอีกด้วย และยังบอกอีกว่า การลาออกของเขาจะมีผลอนุมัติก็ต่อเมื่อเขาทำภารกิจนี้สำเร็จ
หลิงซีฮันอยากจะด่าหัวหน้าออกไปจริงๆ โรเบิร์ตเป็นใคร? พ่อค้ายาที่เหมือนเงาไร้ตัวตน ข้อมูลที่มีก็น้อยยิ่งกว่าอะไร แต่หัวหน้ากลับสั่งให้เขาทำงานนี้พร้อมกับยกเอาเรื่องการลาออกของเขามาเป็นเงื่อนไขอีก ถึงอยากปฏิเสธก็ปฏิเสธไม่ได้แล้วไหม
หลิงซีฮันกับเย่จื่อหานช่วยกันหาข้อมูลของโรเบิร์ตอย่างลับๆ มาหลายปี จนถึงวันนี้ที่พวกเขามีข้อมูลของโรเบิร์ตและเครือข่ายมากพอที่จะจับคนกลุ่มนั้นมารับโทษทางกฎหมายได้แล้ว และคนที่ทำให้พวกเขาหาข้อมูลของคนเหล่านี้ได้ก็มาจากหานซ่งเฉวียน เริ่มตั้งแต่ที่หานซ่งเฉวียนกับหานซูฉีถูกส่งไปเรียนที่ต่างประเทศ เพราะตระกูลหานอยากปิดข่าวเรื่องที่หานซูฉีโกงการสอบ
หลิงซีฮันเตือนให้เย่จื่อหานคอยติดตามความเคลื่อนไหวของหานซ่งเฉวียน เพราะเห็นว่าหานซ่งเฉวียนมีพฤติกรรมไม่น่าไว้ใจ ทั้งยังเป็นห่วงความปลอดภัยของน้องสาว เมื่อเป็นเรื่องเกี่ยวกับหลิงผูเถา เย่จื่อหานก็ไม่เคยประมาท แฮกเกอร์มือระดับเทพอย่างเขาติดตามความเคลื่อนไหวของหานซ่งเฉวียนอยู่ตลอด จนรู้ว่าหานซ่งเฉวียนเข้าสู่วงการค้ายาเสพติดด้วยเหตุบังเอิญที่หานซ่งเฉวียนได้ช่วยชีวิตโรเบิร์ตไว้
เรียกได้ว่าความบังเอิญของแต่ละคนไม่เหมือนกัน คนดีมักจะบังเอิญเจอแต่เรื่องดีๆ เหมือนเย่จื่อหานที่ตามจนเจอข้อมูลของพ่อค้ายาเสพติดข้ามชาติที่พวกเขาพยายามหาข้อมูลมาหลายปี เพียงเพราะเขาติดตามดูความเคลื่อนไหวของหานซ่งเฉวียนอยู่เท่านั้น ผลงานนี้ทำให้เขาได้รับคำชมและเงินเพิ่มพิเศษจากหน่วยงานเป็นจำนวนมาก
ส่วนคนไม่ดีอย่างหานซ่งเฉวียน กลับบังเอิญได้ช่วยชีวิตพ่อค้ายาเสพติดไว้ ทั้งยังได้เข้าสู่วงการค้ายาเสพติดอย่างเป็นทางการ จุดจบของชีวิตเขาจึงถูกกำหนดไว้เรียบร้อยแล้ว
![พลิกฟ้าคืนชีวาชายาอนุ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1673880780_61221625.webp)
295K
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)