[จบแล้ว]ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90

17 2-2

            ตอนที่ 33 วงอโคจร

            ได้ยินป้าผางพูดคำว่า ‘โป๊กเกอร์’ เธอก็มั่นใจว่า สิ่งที่ป้าผางพูดนั้นไม่ได้หมายถึงการเล่นโป๊กเกอร์แบบในบ่อนจริงๆ แต่เป็นการเทียบแต้มแข่งกับเจ้ามือ ใครแต้มเยอะกว่าก็ชนะ ใครแต้มน้อยกว่าก็แพ้ไป

            หลินจิงซูรู้ได้ทันที นี่นับเป็นกลโกงในสมัยโบราณอย่างที่เธอเคยได้ยินมาตอนเด็กๆ กระทั่งในยุคปัจจุบันก็ยังมีการเล่นกันอย่างแพร่หลายโดยใช้ชื่อเรียกว่า ‘บาคาร่า’

            การโกงด้วยการเล่นพนันประเภทนี้ได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงปี 1990เป็นต้นมา เนื่องจากยังไม่มีกฏหมายควบคุมออกมาอย่างชัดเจนเท่าที่ควร ทำให้หลายพื้นที่ถูกเรียกว่าเขตพื้นที่สีเทา มีนายทุนจำนวนไม่น้อยที่ตั้งบ่อนลักษณะแบบนี้ขึ้นมาทั่วประเทศ เพื่อหลอกเอาเงินจากประชาชนคนอื่นๆ

            “ป้าผาง หยุดร้องไห้แล้วค่ะ ไม่อย่างนั้นป้าจะต้องหมดตัวจริงๆแน่!”

            หลินจิงซูปลอบประโลม

            ป้าผางได้ยินเช่นนั้น เธอถึงกับขมวดคิ้วและรู้สึกไม่พอใจขึ้นมาเล็กน้อย

            “ก็นั่นเป็นเงินที่ป้าสู้อุตส่าห์หามาอย่างยากลำบาก! ทำไมป้าถึงจะร้องไม่ได้?! ป้าอยากร้องก็ต้องได้ร้องสิ!”

            “ป้าผาง พาหนูไปที่นั่นหน่อยจะได้มั้ยคะ?”

            หลินจิงซูบอกยิ้มๆ

            “ล้อเล่นรึเปล่า? ยังจะให้ป้าไปที่บ้าๆแบบนั้นอีกเหรอ? เห็นว่าป้ายังเสียเงินไม่พอใช่มั้ย?”

            “ป้าผางคะ ป้าเคยได้ยินคำพูดว่า โชคมือใหม่บ้างรึเปล่าคะ? คนเล่นไพ่ไม่เป็นหยิบจับไพ่ใบไหนก็เป็นเงินเป็นทอง บางทีหนูอาจจะมีโชคแบบนั้นอยู่บ้าง?”

            ได้ฟังคำพูดของหลินจิงซู ป้าผางเองก็เริ่มลังเลสับสนเช่นกัน

            แต่คำว่าโชคมือใหม่นั้น เธอเองก็เคยได้ยินมาจริงๆ หรือบางทีการพาเด็กสาวคนนี้ไปด้วย…เธออาจจะเป็นตัวนำโชคก็ได้?

            เห็นท่าทางลังเลของป้าผาง หลินจิงซูจึงพูดเสริมขึ้นว่า

            “ป้าผาง ครั้งนี้ก็ไม่ต้องเล่นเยอะ แล้วถ้าโชคมือใหม่ของหนูไม่ดีจริงๆ เราก็จะได้หยุดทัน แต่ถ้าป้าคิดจะเอาคืนด้วยการอาศัยโชคของตัวเองอย่างเดียว หนูว่าไม่น่าจะรอดแน่ค่ะ”

            ได้ฟังคำอธิบายจากปากของหลินจิงซู ป้าผางได้แต่พยักหน้าเห็นด้วยอย่างที่สุด ดวงตาของเธอพร่างพราวเป็นประกายเปี่ยมไปด้วยความหวังอีกครั้ง

            “ก็จริงอย่างที่หนูพูดนะ! นั่นเป็นเงินที่ป้าหามาอย่างยากลำบากตลอดหลายปี ยังไงก็ต้องกลับไปเอาคืนมา! ซูซูน้อย ถ้าหนูเป็นตัวนำโชคจริงๆ เดี๋ยวป้าจะซื้อเนื้อหมูสักสิบกิโลให้แทนคำขอบคุณเลยล่ะ!”

            เมื่อเห็นว่าป้าผางเห็นดีเห็นงามด้วยแทบจะในทันที หลินจิงซูจึงได้แต่แอบส่ายหน้าไปมาอย่างเงียบๆ เป็นอย่างที่ ‘โคตรเซียนคนนั้น’ พูดไว้ไม่มีผิด คนบ้าพนันไม่ต่างอะไรกับคนถูกผีสิง ตรรกะความเชื่อทั้งหมดที่เคยมีจะถูกลบล้างจนหมดสิ้น ใครพูดใครเป่าหูหน่อยก็จะเชื่อไปหมด ขนาดเรื่องไร้สาระงมงายอย่างโชคมือใหม่ก็ยังเชื่อเป็นตุเป็นตะ

              แต่แน่นอนว่าหลินจิงซูมีเจตนาดี ไม่คิดจะปล่อยให้ป้าผางต้องพึ่งพาโชคมือใหม่ไร้สาระอะไรนั่นแต่อย่างใด ตรงกันข้าม เธอตั้งใจจะพาอีกฝ่ายไปหักเหลี่ยมเซียนไพ่ขี้โกงเสียหน่อย

            ‘โคตตรเซียนคนนั้น’ ที่หลินจิงซูพูดถึงก็คือ เหลาหวางโถว ลุงภารโรงง่อยประจำโรงงานอาหารกระป๋องแมวที่เธอเคยทำงานในชีวิตก่อนหน้านั่นเอง บรรดามนุษย์ป้าทั้งหลายในโรงงาน มักจะชอบนัดกันเล่นไพ่นกกระจอกในช่วงเวลาพักกลางวันและหลังเลิกงาน บางครั้งที่คนขาด พวกเธอก็มักจะทาบทามให้หวางโถวมาช่วยนั่งให้ครบขา ส่วนหลินจิงซูที่ไม่เคยแตะต้องหรือเล่นการพนันเหล่านี้เลย ก็มักจะทำตัวเป็นผู้ชมคอยยืนเกาะติดข้างวงไพ่แทน และเฝ้าสังเกตดูกลวิธีการเล่นของหวางโถวมาโดยตลอด กระทั่งวันหนึ่ง จึงได้เกิดตกผลึกค้นพบว่า วิธีเล่นไพ่ของเหลาหวางโถวนั้นแตกต่างจากเหล่ามนุษย์ป้าอย่างสิ้นเชิง

            เท่าที่เธอจำได้ เหลาหวางโถวคนนี้ไม่เคยแพ้เลยสักตา ซึ่งไม่รู้ว่าจะเป็นโชคดีอะไรหรือไม่

            ไม่ว่าจะเป็นการเล่นไพ่นกกระจอกหรือไพ่อย่างอื่นก็ตาม ทั้งหมดก็ล้วนแล้วแต่ขึ้นอยู่กับโชคไม่ใช่เหรอ?

            นับตั้งแต่นั้นมา เธอก็ยิ่งเพิ่มความละเอียดละออในการเฝ้าจับสังเกตเวลาที่หวางโถวเล่นไพ่ ชนิดที่เรียกว่าตาไม่กระพริบเลยทีเดียว ยิ่งสังเกตนานเข้า ในที่สุดเธอจึงค้นพบความผิดปกติบางอย่างที่ซุกซ่อนอยู่จริงๆ

            เพราะมีหลายครั้งที่เหลาหวางโถวแอบเปลี่ยนไพ่ในมืออย่างลับๆ แต่ถึงแม้เขาจะโกงซึ่งหน้า หลิงจิงซูก็ต้องจับสังเกตให้ดีจริงๆจึงจะสามารถมองทัน!

            แต่ครั้งนั้น หลินจิงซูไม่ได้พูดอะไรออกมา นั่นเพราะท้ายที่สุด เธอก็เพียงเห็นด้วยตาเท่านั้น ไม่มีหลักฐานสำหรับยืนยันหรือเอาผิดได้ว่าเขาแอบเปลี่ยนไพ่จริงๆ

            จนกระทั่งวันหนึ่ง เธอเดินไปเผชิญหน้ากับเหลาหวางโถว และเอ่ยถามเรื่องนี้ออกไปตามตรง แต่ใครจะคาดคิดว่า อีกฝ่ายกลับหัวเราะเสียงดังลั่นและพูดกับหลินจิงซูว่า ระหว่างที่เปลี่ยนไพ่นั้น เขาจงใจลดความเร็วลงเพื่อให้เธอสังเกตเห็น มิหนำซ้ำยังบอกอีกว่า หากเขาไม่ต้องการให้เห็นจริงๆ ต่อให้โกงให้ดูต่อหน้า ก็ไม่มีใครสามารถจับผิดเขาได้ทันแน่

             ส่วนเหตุผลที่เขาจงใจปล่อยให้หลินจิงซูมองออกนั้น เป็นเพราะเหลาหวางโถวเล็งเห็นถึงพรสวรรค์และความเฉลียวฉลาดของหลินจิงซู จึงต้องการให้เธอรับสืบทอดเคล็ดวิธีการโกงไพ่นับร้อยรูปแบบของเขานั่นเอง เขาคงรู้สึกเสียดายอย่างมาก หากต้องให้เคล็ดวิชาดีๆนี้ต้องตายไปกับตัวเขา

            ตั้งแต่นั้นมา ทุกเย็นหลังเลิกงานจึงเปรียบเสมือนว่าหลินจิงซูได้อุทิศตนให้แก่นิกายในหนังจอมยุทธ์ เฝ้าร่ำเรียนทักษะการเคลื่อนไหวต่างๆจากเหลาหวางโถว และไม่ว่าจะยากลำบากแค่ไหน เธอก็อดทนฝึกฝนและขัดเกลาฝีมืออย่างหนักหน่วง

            จนกระทั่งวันที่ฝึกวิชาสำเร็จ วันนั้นเหลาหวางโถวได้กำชับกับเธออย่างจริงจังว่า ‘ห้ามเล่นการพนันทุกชนิดโดยเด็ดขาด’ พร้อมกับเปิดเผยความจริงในอดีตของเขาให้เธอฟังตามตรง

            ในอดีต เหลาหวังโถวได้ชื่อว่าเป็น ‘โคตรเซียน’ แห่งคาสิโนใหญ่ในมาเก๊า เขาหลงระเริงไปกับโลกแห่งแสงสีและความมั่งคั่ง จนเหลิงใจไปทำให้เจ้าพ่อในนั้นหลายคนรู้สึกขุ่นเคือง คนเหล่านั้นจึงได้จ้างเซียนพนันนับสิบคนช่วยกันรุมกินโต๊ะเขาจนแพ้ราบคาบหมดตัว ผลสุดท้ายแทบเอาชีวิตไม่รอด ถูกรุมกระทืบจนขาพิการ ก่อนจะถูกถีบหัวส่งออกจากคาสิโนใหญ่ในมาเก๊า

            หลินจิงซูตระหนักได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้นต่อจากนั้น เหลาหวางโถวหนีมาที่จีนแผ่นดินใหญ่ และมาทำงานเป็นภาโรงทำความสะอาดโรงงานอาหารกระป๋องแมวนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

            เรื่องราวชีวิตอันแสนขมขื่นของเหลาหวางโถว หลินจิงซูสลักจำลึกไว้สุดขั้วหัวใจ และได้สาบานกับตัวเองไว้ว่า ชีวิตนี้จะไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับการพนันทุกชนิดอย่างเด็ดขาด

            เมื่อไหร่ก็ตามที่เข้าไปพัวพันกับวงอโคจรเหล่านี้ วันแรกคุณอาจใช้ชีวิตหรูหราดื่มกินดุจดั่งราชา แต่ทุกอย่างล้วนเป็นเรื่องฉูดฉาด และไม่อาจพลาดพลั้งแม้เพียงครั้งเดียว เพราะวันต่อมา คุณอาจจะกลายเป็นขอทานข้างถนนไปเลยก็ได้

             แค่คิดจะยุ่งเกี่ยวกับการพนัน ไม่ใช่เพียงแค่หมดเนื้อหมดตัว แต่กระทั่งครอบครัวก็ยังพังไม่เป็นท่าเช่นกัน