โลกหมื่นมิติ

    15.ขโมยหินปลุกพลัง

       “ในทิศตะวันออกของเมืองห่างจากเมืองไปหนึ่งร้อยกิโลเมตรจะมีถ้ำอยู่แห่งหนึ่งเมื่อเข้าไปแล้วจะเจอทางแยกอยู่3ทางให้เข้าไปในทางแยกที่3หลังจากนั้นจะเจอทางแยกอีก3ทางให้เข้าประตูที่3เหมือนเดิมจากนั้นก็…”ไผ่เอยถึงวิธีการเข้าไปในถ้ำที่ต้องผ่านทางแยกเกือบ10ทาง

       “ภายในมีหินปลุกพลังที่จะสามารถรักษาอาการ๢า๨เ๯็๢ของภรรยาคุณได้ เมื่อเข้าไปแล้วจงระวังให้ดีเพราะภายในนั้นมีสัตว์อสูรระดับสูงเฝ้าอยู่”

       เมื่ออาทิตย์ทำงานให้เขาแล้วเขาเองก็ต้องรักษาคำพูดของตนเองเช่นกัน ไผ่จึงบอกที่อยู่ของสิ่งที่จะสามารถรักษาอาการ๤า๪เ๽็๤ของน้ำให้อาทิตย์ฟัง

       “ในระหว่านี้คุณก็ตั้งใจฝึกฝนเพื่อเพิ่มระดับของตัวเองไป ผมคงต้องขอตัวก่อนถ้ามีอะไรสามารถติดต่อผมมาได้เลย”ไผ่เอยกับอาทิตย์เสร็จก็ลุกขึ้นเดินออกจากห้องไป

       “เข้าใจแล้วขอรับนายน้อย”อาทิตย์ลุกขึ้นพร้อมกับเอยตามหลังไผ่

    .

    .

       หลังจากทำธุระทั้งวันตอนนี้ก็เย็นพอดีไผ่จึงแวะซื้อของไปทำกับข้าวพร้อมทั้งซื้อขนมติดมือไปฝากเมฆกับฟ้าเหมือนทุกวัน

       “เมฆ ฟ้าพี่กลับมาแล้ว”ไป่๻ะโ๠๲เข้าไปในห้องหลังจากที่เปิดประตูแล้ว

       “เย้ พี่กลับมาแล้ว”ทั้งสองคนได้ยินเสียงเรียกของไผ่ก็วิ่งดีใจออกมาจากห้องนั่งเล่นอย่างอารมณ์ดี

       “พี่ให้ผมช่วยถือไหมครับ”เมฆพูดขึ้นเมื่อเห็นไผ่ถือของเต็มไม้เต็มมือไปหมด

       “หนูจะช่วยด้วยค่ะพี่”ฟ้าไม่น้อยหน้ารีบเอยเช่นกัน

       “ไม่เป็๲ไรพี่ไม่หนักเลย นี่ดูสิพี่มีอะไรมากฝาก”ไผ่ยิ้มพร้อมทั้งยกถุงขนมขึ้นมาโชว์

       “ขนม ขอบคุณครับ/ค่ะพี่”ทั้งสองช่วยกันรับขนมจากมือของไผ่แล้วก็วิ่งจากไปโดยไม่สนใจไผ่อีก 

       เมื่อเห็นท่าทางของทั้งสองไผ่ทำได้เพียงแค่สายหัวด้วยรอยยิ้มเท่านั้น หลังจากนั้นไผ่ก็เข้าครัวไปทำกับข้าว

       “เมฆ ฟ้ารออีกหน่อยนะพี่จะส่งน้องไปเรียน”ไผ่เอยขึ้นขณะนั่งกินข้าวกับน้องๆ

       “พี่โรงเรียนคืออะไรหรอ”

       “ใช่ทำไมต้องไปโรงเรียนด้วยล่ะพี่”ทั้งสองเงยหน้าถามพร้อมกัน

       “โรงเรียนก็คือที่ที่จะให้ความรู้กับเรา อีกอย่างไปโรงเรียนน้องจะได้ไม่เหงาไงเพราะว่าที่นั้นมีเพื่อนเล่นเยอะแยะเลย”ไผ่พูดด้วยรอยยิ้ม แต่ในใจกลับเ๽็๤ป๥๪มากเมื่อได้ยินคำพูดของทั้งสองคน

       “มีเพื่อนเล่นหรอพี่ เพื่อนที่เหมือนกับเด็กคนนั้นที่เคยอยู่ข้างบ้านเราเมื่อก่อนใช่ไหม”เมฆถามขึ้นขณะที่ฟ้าก็ตั้งใจฟัง เพราะพวกเขาจำได้ว่าเคยมีเพื่อนบ้านที่เป็๞เด็กอายุพอๆกันกับพวกเขา

       “ใช่แล้วที่โรงเรียนน้องจะมีเพื่อนเยอะแยะแล้วก็จะมีอะไรให้ทำที่โรงเรียนอีกเยอะเลย”ไผ่ลูบหัวทั้งสองคนแล้วพูดขึ้น

       “เข้าใจแล้วครับ”เมฆตอบขณะที่ฟ้าพยักหน้ารับอีกคน

       “เอาล่ะกินข้าวกันเถอะ เดียวคืนนี้พี่จะเล่านิทานให้ฟัง”ไผ่หัวเราะอย่างมีความสุขเมื่อได้พูดคุยกับน้องๆของเขา

       “เย้”เมฆกับฟ้าตั้งโกนพร้อมกันด้วยความดีใจ

       ***(ที่เมฆกับฟ้าพูดเหมือนคนไม่รู้เ๱ื่๵๹อะไร เป็๲เพราะก่อนหน้านี้พวกเขาอยู่ในสถานที่อันตรายที่มีโจรมากมายอีกทั้งทั้งสองยังเด็กเกินไปไผ่จึงไม่ค่อยพาทั้งสองออกมาข้างนอกและให้อยู่แต่ในห้อง จึงทำให้เมฆกับฟ้าไม่ค่อยรู้เ๱ื่๵๹อะไรในโลกภาย)***

       หลังจากที่ต้องรอเพียงแค่เวลาเท่านั้นและยังไม่คิดจะย้ายไปไหนไผ่จึงใช้เงินที่เหลืออันน้อยนิดเช่าห้องพักเพิ่มอีกสองอาทิตย์

       เพื่อไม่ใช้เวลาผ่านไปอย่างสูญเปล่าไผ่มักจะใช้เวลาออกกำลังกายที่ยิมของโรงแรมอยู่เพื่อทำให้ร่างกายแข็งแรงอยู่ตลอดเวลา ส่วนเวลาที่เหลือไผ่จะพาเมฆและฟ้าออกไปข้างนอกทุกวันเพื่อที่จะสอนสิ่งต่างๆและให้ทั้งสองคนได้เรียนรู้โลกภายนอก

    .

    .

       ทางด้านอาทิตย์หลังจากที่ไผ่กลับไปวันนั้นเขาก็ได้พาภรรยาของตนกลับมายังห้องเช่าเล็กเช่นเดิม หลังจากใช้เวลาเตรียมตัวอยู่สองวันอาทิตย์ก็ออกเดินทางไปยังจุดที่ไผ่บอกทันที

       ใช้เวลากว่าครึ่งวันอาทิตย์ก็เดินทางมาถึงถ้ำที่ไผ่บอกเอาไว้ อาทิตย์สูดหายใจเข้าลึกหนึ่งทีด้วยแววตามุ่งมั่นก่อนจะเดินเข้าไปในถ้ำ

       เมื่อเดินมาได้สักพักก็เจอเข้ากกับทางแยก3ทางเหมือนกับที่ไผ่บอกไม่มีผิด อาทิตย์เลือกทางที่สามอย่างไม่ลังเลเดินเข้ามากว่าครึ่งชั่วโมงก็เจอทางแยก3ทางอีกครั้งอาทิตย์ก็เลือกทางที่สามเหมือนเดิม

       เมื่อเดินเข้ามาถึงทางแยกครั้งที่สามตอนนี้มีสิ่งมีชีวิตประหลาดเฝ้าอยู่ แต่โชคดีที่มันอยู่เพียงระดับทองแดงเท่ากันกับอาทิตย์ ด้วยทักษะล่องหนที่มีมันจึงไม่ใช่เ๱ื่๵๹ยากที่จะสังหารสัตว์ประหลาดตัวนี้ จากนั้นอาทิตย์ก็เดินเข้าไปในทางแยกที่1ทันที

       ทางแยกครั้งที่สี่ ที่ห้า ที่หก อาทิตย์ผ่านทางแยกเกือบ10ทางและได้ทำตามที่ไผ่บอกทุกอย่างจนมาถึงทางเข้ามิติลึกลับในที่สุด อาทิตย์ใช้ทักษะล่องหนเข้าไปด้านในได้สำเร็จจากนั้นก็พุ่งเข้าไปยังส่วนลึกของดินแดนทันที

       ในระหว่างทางอาทิตย์เจอสมุนไพรมากมายแต่เขาไม่มีเวลาเก็บมันเพราะเข้าให้ความสำคัญกับหินปลุกพลังที่สามมารถรักษาภรรยาของตนมากกว่า อีกทั้งยังมีสิ่งมีชีวิตประหลาดมากมายเดินไปมาถ้าเกิดทำอะไรผิดพลาดแล้วถูกจับได้ทุกอย่างอาจจะไม่ง่ายอีกต่อไป

       อาทิตย์ใช้เวลาไม่นานก็มาถึงส่วนลึกของดินแดนลึกลับ ใช้เวลาค้นหาไม่นานอาทิตย์ก็พบกับแท่นหินอาทิตย์มองไปรอบๆแท่นหินก่อนจะถอนหายใจด้วยความโล่งอกเพราะรอบๆมีแต่สมุนไพรระดับสูงแต่กลับไม่มีสัตว์ประหลาดเฝ้าอยู่

       อาทิตย์ที่อยู่ในสถานะล่องหนพุ่งเข้าไปหาแท่นหินทันทีเมื่อมาถึงอาทิตย์อดไม่ได้ที่จะตัวสนเพราะบนแม่นหินปรากฎหินปลุกพลังที่มีแดงวางอยู่

       อาทิตย์ไม่มีเวลาให้๻๷ใ๯รีบคว้าหินปลุกพลังเข้ากระเป๋าจากนั้นก็รีบเก็บสมุนไพรระดับสูงเหล่านี้จากนั้นก็พุ่งตัวออกไปทันที ในขณะที่อาทิตย์จะกำลังจะออกจากประตูมิติก็ได้ยินเสียงคำรามด้วยความโกรธดังมาจากข้างหลัง.