1
มหาวิทยาลัยเบอร์มิ่งแฮม ลอนดอน
ที่มหาวิทยาลัยเบอร์มิ่งแฮมครึกครื้นไปด้วยนักศึกษาที่กำลังนำผลงานของตัวเองออกมาจัดแสดง มีนักศึกษาจากหลากหลายประเทศทั่วโลกที่เข้ามาศึกษาที่นี่และยังมีนักธุรกิจอีกมากมายที่ให้ความสนใจการจัดแสดงผลงานของนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ที่จัดขึ้นในทุกๆ ปี
มหาวิทยาลัยเบอร์มิ่งแฮมเป็อีกหนึ่งมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงอันดับต้นๆ ของประเทศอังกฤษ และติดอันดับท็อปในหลายๆ สาขาวิชา โดยเฉพาะด้านศิลปะและการออกแบบ ซึ่งวันนี้ก็เป็วันแรกของการจัดแสดง
พีชญา พิพิธพงศ์ หรือพู่กัน หญิงสาวสวยมากความสามารถ มีเสน่ห์ เป็ที่หมายปองของหนุ่มๆ เธอมีดวงตากลมโตสีน้ำตาล ขนตาเธองอนยาว
คิ้วเรียวได้รูป จมูกโด่ง เรียวปากเล็ก ใบหน้ารูปไข่ ผมมีสีน้ำตาลยักโศกเป็ลอนสวยตามแบบธรรมชาติ รูปร่างสูงเพรียวสมส่วน และเป็สาวสวยที่บรรดาหนุ่มๆ ให้ฉายากับเธอว่า คนสวยไร้หัวใจ เพราะเธอไม่เคยสนใจหนุ่มๆ คนไหนเลย ไม่แม้แต่จะให้ความหวังไม่เลยสักนิด ทำให้หนุ่มๆ
ต้องเสียใจไปตามๆ กัน
พู่กันกำลังเดินเข้างาน เพื่อตรงไปยังบูธของเธอและเพื่อนๆ ที่นำผลงานการออกแบบจิวเวลลี่เข้าร่วมอยู่หลายชิ้นงานรวมถึงผลงานของเธอด้วย
“พู่” เธอหันกลับไปยังที่มาของเสียงที่เรียกเธอ
“ดีน มาดูเขาจัดนิทรรศการเหมือนกันหรอ” ดีน หรือดีแลนด์
หนุ่มลูกครึ่งอังกฤษไทย หน้าตาหล่อเหลา เป็ดาราดังที่สาวๆ คลั่งไคล้ และเป็เพื่อนสนิทเธอด้วย เขาพยักหน้าตอบพร้อมเดินเข้ามาหาเธอ
“พู่นึกว่าดีนกลับเมืองไทยไปแล้วซะอีก”
“อืม มีบินพรุ่งนี้ วันนี้ว่างเลยแวะมาหา กะว่าจะมาดูผลงานเธอหน่อย”
“ไปกัน” พู่กันเอ่ยชวนแล้วเดินเข้างานพร้อมกัน
ที่โรงพยาบาล
หน้าห้องผ่าตัด มีเ้าหน้าที่กำลังเข็นคนไข้เตรียมเข้าห้องผ่าตัด เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น หมอหนุ่มเงยหน้าจากชาร์ตคนไข้ พยาบาลเปิดประตูเดินเข้ามา
“หมอภาคินคะ เคสผ่าตัดคนไข้พร้อมแล้วค่ะ”
“ครับ เดียวผมตามไปครับ” ภาคินวางชาร์ตคนไข้แล้วเดินออกจากห้องทำงานไปยังห้องผ่าตัดทันที
ภาคินเป็หมอศัลยแพทย์ จบแพทย์เฉพาะทางจากต่างประเทศ มีความเชี่ยวชาญและชำนาญการผ่าตัดให้คนไข้เป็อย่างมาก ถึงแม้ว่าเขาจะอายุยังน้อยก็ตาม แต่ความสามารถของเขาเป็ที่ยอมรับเป็อย่างมาก
ใบหน้าหล่อเหลา คิ้วดกดำ ดวงตาสีดำเข้ม แผ่นหลังกว้าง ท่วงท่า นิ่ง สงบ ดูสุขุม ใจเย็น
ภาคินกำลังผ่าตัดคนไข้เป็เวลาเกือบสองชั่วโมง ไฟหน้าห้องผ่าตัดปิดลง ไม่นานหนักหมอภาคินก็เดินออกมาพบญาติของคนไข้ ที่รออยู่หน้าห้องผ่าตัด
“เป็ยังบ้างค่ะหมอ”
“การผ่าตัดราบรื่นดีครับไม่มีอะไรให้น่าเป็ห่วง พักดูอาการหลังผ่าตัดที่ห้อง ICU ก่อนหนึ่งคืน ถ้าไม่มีปัญหาอะไร ก็สามารถย้ายห้องได้ครับ”
“ขอบคุณมากครับหมอ”
“ครับ หมอขอตัวก่อนนะครับ”
หมอภาคินเดินกลับไปที่ห้องทำงานหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูตอนนี้เวลาห้าทุ่ม มีหนึ่งข้อความจากภูผา ภูผาเป็พี่ชายของหมอภาคินดำรงตำแหน่งผู้บริหารโรงพยาบาลในเครือของตระกูลทุกแห่งทั้งในประเทศและต่างประเทศ ถึงเขาจะอายุห่างจากหมอภาคินแค่สองปีแต่เขาก็เป็ผู้ชายที่มากความสามารถบริหารงานของโรงพยาบาลในเคลือทุกแห่งได้เป็อย่างดีหมอภาคินเปิดอ่านข้อความจากพี่ชายทันที
“พรุ่งนี้หาเวลาว่างเข้ามาพบคุณปู่ด้วยนะ”
“ปู่บ่นคิดถึงบอกว่าไม่ได้เจอหน้านานมากแล้ว”
“ยังไงก็หาเวลาเข้ามาด้วยแล้วกัน” ภาคินถอนหายใจหลังจากอ่านข้อความเสร็จ ข้อความจากพี่ชายที่ส่งมานั้นเขารู้ได้ทันทีว่าปู่ของเขาเรียกเขาไปพบด้วยเื่อะไร พรุ่งนี้เป็วันหยุดของเขาพอดีไม่ได้เจอคุณปู่นานแล้วเหมือนกัน เห็นทีคงจะหลีกเลี่ยงเื่นี้ต่อไปไม่ได้แล้ว มือหนาก้มลงพิมพ์ข้อความตอบกลับพี่ชาย
“อืมเข้าใจแล้ว”ภาคินหยิบโทรศัพท์เก็บเข้ากระเป๋าก่อนจะเก็บของกลับห้องเขาใช้เวลาขับรถไม่ถึงสิบห้านาทีก็ถึงคอนโดที่เขาพักเป็คอนโดย่านกลางเมืองซึ่งไม่ไกลจากโรงพยาบาลมากนัก ทำให้ประหยัดเวลาในการพักผ่อนเมื่อถึงห้องเขาเก็บของเปลี่ยนเสื้อผ้า อาบน้ำ รีบเข้านอน
ที่งานนิทรรศการ พู่กันและดีนกำลังเดินออกมาจากงานจัดแสดง
“ไปหาอะไรกินกันฉันหิวข้าวแล้ว” ดีนเอ่ยชวน
“อืม หิวเหมือนกัน ไปกัน”
ทั้งสองเดินไปยังร้านอาหารที่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยมากนัก ทันทีที่สั่งอาหารเสร็จ ระหว่างรออาหาร โทรศัพท์ของพู่กันก็ดังขึ้นเธอมองดูที่หน้าจอก็รู้ว่าเป็พี่ชายที่โทรหาเธอ พู่กันรีบกดรับทันที
“สวัสดีค่ะพี่ณัฐโทรมาแต่เช้าเลยนะคะ”
“พี่กลัวจะรบกวนเธอเข้านอนนะสิ เลยต้องรีบตื่นแต่เช้าเพื่อมาโทรหาเธอนี่ไง” พู่กันอดขำกับคำพูดหยอกของพี่ชายไม่ได้
“พี่ณัฐมีธุระจะคุยกับพู่หรือคะ”
“อืม เมื่อไหร่เธอจะกลับสักที ทุกคนคิดถึงจะแย่แล้ว โดยเฉพาะคุณปู่ บ่นคิดถึงเธออยู่ทุกวัน”
“พู่ก็คิดถึงคุณปู่และทุกคนเหมือนกันค่ะ”
“ปากหวาน แต่ไม่จริงใจ คิดถึงทำไมไม่กลับบ้านสักทีล่ะยายตัวแสบ”
“ก็พู่ยังมีหลายอย่างที่ยังไม่ได้ทำนิคะ”
“พู่พี่มีอีกเื่ที่สำคัญมากมากอยู่เื่หนึ่ง พี่ว่าเธอน่าจะรู้ดี เื่นี้พี่ก็ช่วยเธอไม่ได้แล้วนะ พี่ไม่มีข้ออ้างอะไรจะบอกคุณปู่แล้วด้วย เห็นทีคราวนี้เธอคงเลี่ยงไม่ได้แล้วละ ถือซะว่ากลับมาช่วยพี่ทำงานละกัน”
“พู่” ณัฐนธีเรียกน้องสาวเมื่อเห็นว่าเธอเงียบไปนาน
“คะ”
“เธอฟังพี่อยู่หรือเปล่า”
“ฟังค่ะ”
“อืม เธอก็รีบจัดการทุกอย่างที่นู่นให้เสร็จแล้วรีบกลับมา ปู่ให้เวลาเธออีกหนึ่งเดือน ถ้าเสร็จก่อนก็ไม่ต้องรอกลับได้เลย พี่โทรมาบอกเธอให้เตรียมตัว พี่ต้องวางแล้ว รีบพักผ่อน ดูแลตัวเองด้วยนะ”
“ค่ะ”
“มีเื่อะไรหรอพู่” ดีนเห็นเพื่อนนั่งนิ่งอยู่นาน
“อ้อ พี่ณัฐโทรมาเร่งให้กลับบ้านนะสิ”
“ก็ดีสิ จะได้เจอกันบ่อยๆ”
“เจอกันบ่อยๆ” พู่กันทวนคำเพื่อน
“นายไม่กลัวแต่ฉันกลัวนะ บรรดาแฟนคลับผู้คลั่งรักของนายนะ” ดีนขำกับท่าทีของเธอ
“กินข้าวเถอะ”
“อืม”
“แล้วเธอจะกลับตอนไหนละ”
“พี่ณัฐบอกว่าให้เวลาหนึ่งเดือนต้องถึงบ้าน ฮือ ฮือ ฉันยังไม่อยากกลับเลย” พู่กันโอดคลวน
“อยู่ที่นี่ก็ห้าปีแล้วนะ ถึงเวลากลับแล้ว ว่างๆ ค่อยกลับมาเที่ยวก็ได้นิ” ดีนมองหน้าเพื่อน
ดูเธอจะไม่อยากกลับจริงๆ ใบหน้าที่บู้บี้แสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่อยากกลับ แต่ก็แปลกั้แ่ที่รู้จักพู่กันมา ไม่เห็นเธอจะมีความรักกับหนุ่มที่ไหน แล้วมีอะไรที่ทำให้เธอไม่อยากกลับบ้านกัน หรือเธอจะรักชีวิตที่อิสระแบบนี้ ดีนก้มหน้ากินข่าวต่อเมื่อเห็นอีกฝ่ายนิ่งเงียบเหมือนกำลังใช้ความคิดอย่างหนัก
หลังจากที่ทั้งสองกินข้าวเสร็จดีนเดินมาส่งพู่กันที่หอพัก
“พอแล้วส่งแค่นี้แหละ พรุ่งนี้นายต้องบินแต่เช้าไม่ใช่หรอ รีบกลับไปพักผ่อนเถอะ”
“อืม เจอกันที่เมืองไทยนะ ถึงแล้วส่งข่าวด้วย เข้าใจไหม”
“รับทราบครับคุณชาย” เธอโบกมือให้ดีนแล้วเดินเข้าที่พัก
เมื่อเปิดประตูห้อง ถอดรองเท้าวางกระเป๋าแล้วนั่งที่โซฟามองดูโทรศัพท์ในมือ พู่กันก็ถอนหายใจอย่าแรงเมื่อนึกถึงเื่ที่คุยกับพี่ชายเมื่อหนึ่งชั่วโมงที่แล้ว มันยังดังก้องอยู่ในหูอยู่เลย
“ปู่ให้เวลาเธออีกหนึ่งเดือน” พู่กันหลับตาลง
“ทำยังไงดี ทำยังไงดี เธอจะทำยังไง” พู่กันคิดในใจ
“ครั้งนี้เธอจะแก้ปัญหายังไงดี เธอไม่มีข้ออ้างแล้วจริงๆ จะข้ออ้างไหนก็คงใช้ไม่ได้ผลเหมือนที่พี่ณัฐบอกจริงๆ ด้วย ฮือ ฮือ เธอจะต้องกลับไปแต่งงานกับเขาจริงๆ หรอ”
“เฮ้ออ” เธอหยิบตุ๊กตาที่วางอยู่ด้านข้างมาแล้วะโอย่างดัง
“พี่ภาคิน นี่แนะๆ” พู่กันเอามือถึงหูตุ๊กตาอย่างแรง ด้วยความโกรธเ้าตัวต้นเื่
“คนบ้า พี่ปล่อยให้มาถึงขั้นนี้ได้ยังไงกัน หึ” เธอให้เวลาเขาจัดการปัญหานี้ตั้งห้าปี ใบหน้าแดงก่ำที่กำลังโกรธจัด ระบายอารมณ์กับตุ๊กตาจนพอใจ เธอโกรธตัวเองที่ลืมเขาไม่ได้สักที น้ำตากำลังไหลอาบแก้มเนียนของเธอ เมื่อเธอคิดถึงเื่ราวเก่าๆ
************************************************************************
***ฝากติดตามผลงานเื่ใหม่ด้วยนะคะ "ลิขิตลับในฟาร์มรัก"พบกันเร็วๆนี้ค่ะ
1K
