หลี่มี่เยว่ ลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกเหนื่อยล้า พลางถอนหายใจแ่เบา ภาพฝันเดิม ๆ วนเวียนอยู่ในห้วงสำนึกอีกครั้ง เสียงหวีดหวิวของลมกรรโชก พลังงานอันมืดมิดที่ปะทะกับแสงสว่างเจิดจ้า และเงาร่างของบุรุษผู้หนึ่งที่เธอไม่อาจมองเห็นใบหน้าได้อย่างชัดเจน เขายืนหยัดอยู่ท่ามกลางเปลวไฟและเศษซากปรักหักพัง ราวกับเป็ศูนย์กลางของมหาา เธอรู้สึกเ็ปแปลบที่หน้าอกทุกครั้งที่ฝันเช่นนี้ ราวกับความเ็ปนั้นเป็ของเธอเอง
ในฐานะเทพเซียนชั้นสูงแห่งตำหนักวารี หลี่มี่เยว่ ได้รับการยกย่องจากทั่วทั้งแดน์ เธอมีพร์ด้านการบำเพ็ญเพียร พลังเซียนธาตุน้ำของเธอแข็งแกร่งและบริสุทธิ์ยิ่งนัก ใบหน้างดงามหมดจด ดวงตาคู่โตเปล่งประกายอ่อนโยน ทว่าซ่อนความมุ่งมั่นและแข็งแกร่งไว้ภายใน ไม่ว่าใครก็ต่างคาดหวังว่าเธอจะเป็กำลังสำคัญของแดน์ในอนาคต หากแต่เบื้องลึกในใจของเธอ กลับเต็มไปด้วยคำถามมากมายเกี่ยวกับชาติกำเนิดของตนเอง เธอเป็เด็กกำพร้าที่ถูกเทพแห่งวารีรับมาเลี้ยงดู ไม่เคยมีใครบอกเล่าถึงพ่อแม่ที่แท้จริงของเธอ และความฝันประหลาดนี้ก็เป็อีกหนึ่งปริศนาที่คอยรบกวนจิตใจ
เช้าวันนั้น ท้องฟ้าเหนือแดน์ที่เคยสดใสพลันมืดมิดลงอย่างกะทันหัน เมฆทมิฬเข้าปกคลุมทั่วผืนฟ้า พลังมารอันเข้มข้นแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณู ทำให้เหล่าเทพเซียนทั่วทั้ง์ต่างตื่นตระหนก "เป็ไปไม่ได้! พลังมารแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ได้อย่างไรกัน!" เสียงของเทพาุโดังขึ้นด้วยความใ
หลี่มี่เยว่ ััได้ถึงแรงสั่นะเืมหาศาลที่มาจากทิศทางของประตู์ ซึ่งเป็ด่านหน้าสุดของแดน์ "นี่มัน... พลังของจอมมาร!" หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความกังวล ในประวัติศาสตร์ของแดน์ จอมมารจะบุกรุกขึ้นมาได้ก็ต่อเมื่อมีเหตุการณ์ร้ายแรงเกิดขึ้นเท่านั้น
เพียงชั่วพริบตาเดียว ปราการแห่งประตู์ก็พังทลายลง พร้อมกับปรากฏร่างของบุรุษผู้หนึ่งที่ยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง ร่างกายสูงใหญ่ แผ่รังสีอำมหิตน่าเกรงขาม ดวงตาสีโลหิตเ็าทว่าแฝงประกายอันตราย ริมฝีปากหยักลึกยกยิ้มมุมปากอย่างเยาะหยัน ผมสีรัตติกาลยาวสยายปลิวไสวไปตามลม เขาคือ มู่เหยียน จอมมารผู้ยิ่งใหญ่แห่งดินแดนอเวจี ผู้ที่ทำให้เหล่าเทพเซียนต่างหวาดกลัว
"เทพเซียนแห่ง์ ช่างอ่อนแอเสียนี่กระไร" เสียงทุ้มต่ำของ มู่เหยียน เอ่ยขึ้น น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม ดวงตาคมกริบกวาดมองเหล่าเทพเซียนที่พยายามรวมตัวกันตั้งรับ "ข้าเพียง้าของบางอย่างที่แดน์ไว้ หากพวกเ้าไม่ขัดขืน ข้าก็จะไม่ทำร้ายใคร"
เหล่าเทพเซียนชั้นนำพากันรุดหน้าเข้าปะทะกับจอมมาร การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด พลังเซียนและพลังมารเข้าปะทะกันจนเกิดเสียงสนั่นหวั่นไหว หลี่มี่เยว่ มองดูเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความมุ่งมั่น เธอรู้ดีว่าหน้าที่ของเธอคือการปกป้องแดน์ เมื่อเห็นว่าเหล่าเทพเซียนเริ่มเสียเปรียบ เธอก็ตัดสินใจที่จะเข้าร่วมการต่อสู้
"หยุดนะจอมมาร! ท่านคิดจะทำลายความสงบสุขของทั้งสามภพหรืออย่างไร!" หลี่มี่เยว่ เหาะทะยานเข้าสู่ใจกลางการต่อสู้ พลังธาตุน้ำของเธอพวยพุ่งออกมาราวกับคลื่นั์มหาศาล มุ่งเข้าโจมตี มู่เหยียน
มู่เหยียน หรี่ตาลงเล็กน้อย เมื่อเห็นเทพเซียนสาวผู้นี้เข้ามาขัดขวาง "หึ... เทพเซียนตัวน้อยก็กล้าหาญดีนี่" เขาแสยะยิ้ม ก่อนจะตวัดมือเรียกพลังมารเข้าปะทะกับพลังน้ำของ หลี่มี่เยว่
การปะทะกันของพลังที่ต่างขั้วทำให้เกิดคลื่นกระแทกมหาศาล เสียงะเิดังสนั่นหวั่นไหว หลี่มี่เยว่ ััได้ถึงพลังที่แข็งแกร่งกว่าที่เธอเคยเจอมา เธอพยายามรวบรวมพลังทั้งหมดที่มีเข้าตอบโต้ แต่ในเสี้ยววินาทีนั้น ดวงตาของเธอประสานเข้ากับดวงตาสีโลหิตของ มู่เหยียน หัวใจของเธอพลันเต้นผิดจังหวะ ราวกับมีบางสิ่งบางอย่างดึงดูดพวกเขาเข้าหากัน
"เ้าน่ะ... เคยเห็นข้าที่ไหนมาก่อนหรือไม่" มู่เหยียน เอ่ยถามเสียงเรียบ ทว่าแฝงความสงสัย ภายในแววตาเ็าของเขาฉายแววของความคุ้นเคยอย่างประหลาด ราวกับเทพเซียนสาวตรงหน้าไม่ใช่แค่ศัตรู แต่เป็ใครบางคนที่เขาตามหามาเนิ่นนาน
หลี่มี่เยว่ รู้สึกสับสน เธอไม่เคยพบจอมมารมาก่อน แต่คำถามของเขากลับทำให้ภาพในฝันผุดขึ้นมาในหัว ราวกับว่าบุรุษในฝันกับจอมมารตรงหน้าคือคนเดียวกัน "ข้าไม่รู้... ข้าไม่เคยพบท่านมาก่อน" เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงลังเล พลางสะบัดมือเรียกสายน้ำพันธนาการเข้าโจมตีอีกครั้ง
มู่เหยียน ไม่ได้หลบหลีก เขายืนนิ่งยอมให้สายน้ำรัดรึงร่าง ก่อนจะใช้พลังมารฉีกกระชากพันธนาการนั้นออกอย่างง่ายดาย "พลังของเ้า... ช่างแปลกประหลาดนัก" เขากล่าวพลางจ้องมอง หลี่มี่เยว่ ด้วยความสนใจ พลังบางอย่างในตัวเธอดึงดูดเขาอย่างรุนแรง พลังที่บริสุทธิ์ทว่าแฝงเร้นความลึกลับที่ไม่อาจหยั่งถึง "มานี่สิ... ให้ข้าได้ััพลังนั้นใกล้ ๆ"
จอมมารพุ่งเข้าหา หลี่มี่เยว่ อย่างรวดเร็ว ปราณมารสีดำทะมึนห้อมล้อมร่างของเขา หลี่มี่เยว่ รู้สึกถึงอันตราย เธอรวบรวมพลังเซียนทั้งหมดที่มี หวังจะขับไล่จอมมารออกไป ทว่าเมื่อพลังทั้งสองปะทะกันอย่างจัง ก็เกิดปรากฏการณ์ที่ไม่มีใครคาดคิด...
แสงสีขาวบริสุทธิ์กับเงามืดทะมึนกลืนกินซึ่งกันและกัน ก่อเกิดเป็พายุพลังงานที่บิดเบี้ยว ห้วงมิติรอบตัวพวกเขาสั่นะเือย่างรุนแรง แรงดึงดูดมหาศาลฉุดกระชากร่างของทั้งสองให้ลอยขึ้นไปบนฟ้า ก่อนที่แสงสว่างวาบเจิดจ้าจะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่าง เหลือทิ้งไว้เพียงความเงียบงันและความตกตะลึงของเหล่าเทพเซียนที่มองดูเหตุการณ์ตรงหน้า... จอมมารและเทพเซียนผู้ทรงพลัง ได้หายไปจากแดน์อย่างไร้ร่องรอย.