ณ โรงเรียนแห่งหนึ่ง
สนามฟุตบอล
“ไปเลยต้น เข้าเลยๆ สวย”เสียงเจี๊ยวจ๊าวะโกลางสนามบอลในคาบพละของชั้นม.5/2เหล่าชายๆต่างลงสนามเล่นฟุตบอลกันอย่างดุเดือด
แต่ไม่แววสะดุดตากับนักเรียนชายพึ่งย้ายมาใหม่รูปร่างสูงยาวเข่าดีผิวพรรณผ่องใสใบหน้าเรียวเรือนผมสีดำขลับระต้นคอรับกับชุดพละ เขาโดดเด่นอยู่ท่ามกลางสนามแสงแดดทอจ้าเหงื่อที่ไหลตามตัวทำให้กะจิตกะใจของสาวๆกระชุ่มกระชวยกันท่วนหน้า
“เด็กใหม่นี่น่ารักเนอะ” เสียงพูดคุยภายในกลุ่มสาวๆที่นั่งมองผู้ชายเล่นบอลต่างพากันชื่นชมนักเรียนใหม่ “สเป็คฉันเลยแหละ คงยังไม่มีใครมั้งพึ่งย้ายมาได้แค่อาทิตย์เดียวเอง”
ฟิ้วววว ~~ !
“อ่ะ ดูนั่นสิเล่นกีฬาเก่งด้วย เมื่อกี้ยิงเข้าประตูอย่างสวยเลยอร๊ายยย” ・//ε//・ฟินเฟ่ออ “นี่จริงหรอที่ว่าต้นเกลียดผญ.นะ” “ก็คือคนที่ชอบไปสารภาพมาอ่ะ โดยปฏิเสธไปหมดเลยใครๆเขาก็เลยคิดแบบนั้น” “ใช่ๆฉันได้ยินมาว่าถึงขั้นไม่ชอบให้ผู้หญิงไปแตะตัวเลยนะ” “โอ้ยไม่มั้งก็แค่เข้าถึงยากรึป่าว” “แต่ยังไงก็หล่อสุดๆไปเลย /// ”
“ฟู่ ~ ฮะฮะ แฮกแฮก” เหนื่อยชะมัด......... ผมชื่อต้นครับเป็นักเรียนม.ปลายธรรมดาคนหนึ่งที่จริงก็ไม่ธรรมดานะ ก็แหง!ไอ้เราดันหล่อเหลาระดับมารีโอ้ซะได้ อะฮึ่มมม!!55
ผมพึ่งย้ายมายังไม่ถึงสองอาทิตย์เลยครับพอดีแม่ผมแต่งงานใหม่ผมเลยย้ายมาอยู่กับพ่อที่ชนบทแทนก็ดีอยู่....
ชีวิตม.ปลายต่อจากนี้ก็คงจะน่าเบื่อไม่ต่างจากตอนม.ต้นที่ผ่านๆมาซักเท่าไหร่ แต่มีอยู่สิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมอยากมาเรียนก็คือ สาวๆ “เฮ้ย!ดูนั่นน้องน้ำเน็ตไอดอล” “โฮ้ยย!ไอ้ต้นมึงโดนพี่โอปอจีบว่ะอย่างเด็ดเล๊ย” “เชี่ยต้น!!น้องไอวาบอกชอบมึงหรอว่ะ” ก็ประมาณนั้นละครับ ถ้าเรียกผมก็คงแบบว่าป๊อปปูล่าละมั้ง หนุ่มฮอตอะไรงี้ เอาจริงๆผมพึ่งอกหักมาด้วยก็เลยหมดศรัทธากับความรักพวกนั้นไปแล้วเพราะแบบนี้เลยไม่มีแฟนสักทีและผมตั้งมั่นไว้เลยว่าจะไม่คบใครให้ใจเจ็บอีกแล้วจะขอชมสาวน่ารักๆ เล่นๆแบบนี้ไปวันๆดีกว่าเยอะ
ปรี๊ดดดดด ! /
“พวกเธอลุกขึ้นได้แล้ว!! เอาแต่หลบอยู่ใต้ร่มเดี๋ยวก็สั่งวิ่งรอบสนามซ่ะเลย” เสียงเป่านกหวีดจากครูพละคาบนี้เป่าไล่กลุ่มเด็กนักเรียนที่อู้พากันนั่งหลบแดดอยู่ใต้ร่มไม้ใหญ่ “ค่าาา ค่าาา”
“เห้ย!ต้นมองไรวะ” เด็กหนุ่มหน้าตาธรรมดาๆคนหนึ่งรีบวิ่งมากอดคอต้นพร้อมเอ่ยถาม“อ่อป่าว” “ไปกินข้าวเถอะจบคาบนี้พักเที่ยงพอดี” “อ่าเออๆ” จากนั้นแก๊งค์หนุ่มๆพากันเดินแยกตรงไปโรงอาหารทันที
โรงอาหาร
“พวกนั้นนะหรอ ดูดีใช่ไหมล่ะ” เสียงพูดคุยภายในกลุ่มของผมเองครับสงสัยพวกนี้จะสังเกตเห็นผมมองกลุ่มๆหนึ่งที่นั่งตรงข้ามกันด้านหน้านี้นานไปหน่อย “ทำไมอะเรา สนใจหรอ” “เฮ้ย!ป่าว” “นั่นน่ะมีแต่ตัวเต็งเลยนะโว้ย แก๊งหน้าตาดี” “ลึกลับจัดแต่ละคนในนั้นอ่ะ” “อย่างเช่นยัยนั่นน่ะชื่อทอฟ้าอยู่ห้องเดียวกับเราสวยใช่ไหมล่ะ” ผมหันไปมองตามนิ้วที่ชี้ของเพื่อนพบกับหญิงสาวนั่งหัวเราะยิ้มพล่ารวบผมสีน้ำตาลบลอนอ่อนๆผูกโบว์ขาวของโรงเรียนริมฝีปากกระจับดวงตากลมโตใบหน้าเรียวทรงสวยมีผิวที่ขาวมากจนซีดผิวไม่สว่างออกแนวซีดเผือกมากๆ “เห้ย!ยัยนั่นเสือตัวแม่เลยนะ สาวฮอตผู้ไม่เคยพลาดเป้าเลยสักครั้ง จีบใครแม่งก็ติด!! หักอกผู้ชายเป็ว่าเล่นเ้าชู้คาสโนวาอารมณ์นั้นเลย” จู่ๆเธอก็หันมาสบตากับผมสะงั้นผมนี่หันหลบแบบอัตโนมัติ “อ่อ” ไม่นานกลุ่มเธอก็พากันลุกขึ้นและเดินออกจากโรงอาหารไปเอาจริงป่ะ ให้อารมณ์เหมือนพวกไฮโซดาราเซเลบมองแล้วดูมีอิทธิพลอะไรทำนองนั้นเลยครับแต่ช่างมันผมไม่ค่อยสนใจอะไรพวกนี้เท่าไหร่ “เออไปกันเถอะ รีบแดกๆหน่อยพวกมึงอ่ะ” __________________________________________________________________
ฟุดฟิด ฟุดฟิด ..
“นี่กลิ่นอะไรกัน?”
“เราได้กลิ่นหอมหวาน”
“อยากกินจัง”
ฉันหันหลังไปตามทิศทางที่ได้กลิ่นขณะที่กำลังเดินจนต้องหยุดชะงักมองไปที่ผู้ชายคนนั้นที่พึ่งจะเดินสวนกันไป “เด็กใหม่ห้องเรานิ” ฉันหันหลังกลับพร้อมเดินตรงต่อเพื่อไปยังห้องน้ำ
ห้องเรียน
“อ้ากก!!ให้ตายเถอะกลิ่นหมอนี่แรงชะมัด” ฉันพลางพูดในใจพร้อมยกมือมาปิดจมูกเอาไว้แถมอีตานี่!!ยังอยู่ใกล้แค่เอื้อมเพราะนั่งอยู่โต๊ะหน้าฉันนี่ไง!คนบ้าอะไรกลิ่นแม่ง!โครตเย้ายวนจะรสชาติเป็แบบไหนกันนะลองแตะนิดหน่อยเป็ไงโอ๊ย!!ไม่ๆขืนได้ชิมมีหวังยิ่งกว่ายาเสพติดแน่ๆฉันต้องทนไปอีกกี่ปีละเนี่ย!!! ดีนะวันนี้ไม่ลืมใส่ถุงมือ ฉันเหลือบมามองมือของตัวเองที่สวมถุงมือสีใสบางๆออกแบบมาเฉพาะแวมไพร์อย่างเราๆ
ทางเดินออกประตูหน้ารร.
17 : 00
ในระหว่างที่ฉันกำลังเดินก้มมองโทรศัพท์อยู่นั้นก็เผลอชนกับใครคนหนึ่งร่างสูงสวมชุดกีฬากางเกงวอร์มเหมือนจะเป็นักกีฬาทีมรร. เขาล้มลงอย่างแรงโดยที่ฉันไม่กระทบเลยก็แหง!!ฉันเป็แวมไพร์นิ่
ตุ้บ ! ! !
“ขอโทษค่ะ คุณเป็อะไรหรือป่าวคะ? พอดีมัวแต่มองทางอื่น” “...ไม่เป็ไรครับ” ฉันก้มลงเก็บลูกบาสเกตบอล ???? ขึ้นก่อนจะส่งยื่นให้เขา “ขอบคุณครับ” / แตะ / เขายื่นมือมารับและมือของเขาแตะโดนมือฉันนิดหน่อยในตอนที่ฉันไม่ได้สวมถุงมือ ใช่!!ฉันได้รับพลังงานจากเขา ตาของฉันเบิกกว้างจ้องมองไปที่ชายตรงหน้า“หมอนี่เด็กใหม่นิ!”แต่ไม่ทันไรเขาก็หันหลังเดินจากไปซะงั้น
ในตอนนี้ฉันสตั้นไปนานกว่า3วิยกมือขึ้นและมองไปที่มือด้วยความประหลาดใจ “..นี่มัน.. อะไร?! เขาช่าง...”
แตกต่าง...!!!
ขออีกสักครั้ง...ฉันอยากััอีกครั้ง
ตึก ตึก ตึก
“นะ นี่! รอเดี๋ยว เดี๋ยว!!” ฉันวิ่งตามเขาไปเพราะอยากััอีกครั้ง รอฉันเดี๋ยวเซ้!!! แต่มันช่างมีอุปสรรค อ๊ะ!แสงแดด...
..แสงแดด โธ่!ลืมเอาแว่นกันแดดมาอีก
ฉันไม่มีปฏิกิริยาอะไรกับไม้กางเขนหรือกระเทียม
แต่!!!
จู่ๆพุ่งออกมากลางแดดแบบนี้มันทำให้ฉัน สีตาเปลี่ยน เฮอะ!ฉันไม่สนละว้อยย!!
อ๊ะ!!! เซๆ “เฮ้ย? กรี๊ดดดด!”
“อ๊า..แย่แล้ว” ไม่ทันไรฉันก็สะดุดขาตัวเองล้มลงต่อหน้าเขาที่หันมาเพราะเสียงของฉัน “เดี๋ยวสิ”
หมับ ! ! ! “กรี๊ดดดดดด @#$&@@~”
“ทำอะไรของเธอ โรคจิตรึไง” ಠ_ಠ เขาเอ่ยพูดกับฉันด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจเอาอย่างมากและยืนมองลงมาฉันที่ล้มนั่งอยู่หน้าเขาก่อนที่จะเหลือบสายตามาที่มือของฉันที่ชะงักอยู่ตรงนั้น
“อา..นี่มัน” โอ้วพระเ้าช่วยฉันล้มตัวลงแต่มือฉันดันไปจับน้องชายตานี่พอดีให้ตายเหอะ! ⁄(⁄ ⁄•⁄-⁄•⁄ ⁄)⁄
ขายขี้หน้า ชะมัดเลย
“..ฉัน....ฉันขอโทษ...”
เมื้อกี้ฉันจับ..!? ไม่ ไม่มีทาง มันต้องไม่ใช่ไอ้นั่นสิ!!ใจเย็นมีสติหน่อยต้องทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น!! “เอ่อ..ขอโทษนะพอดีเราเดินสะดุดซุ่มซ่ามจริงๆ นายเจ็บตรงไหนรึป่าว?” ⁄(⁄ ⁄•⁄-⁄•⁄ ⁄)⁄
“โรคจิตเป็บ้า เธอคิดหรอว่าฉันดูไม่ออกว่าจงใจเรียกตามหลังขนาดนั้นเป็ใครก็คิดทั้งนั้น”
มะ ไม่ใช่แล้วว!!! ฉันเนี่ยนะ..เป็โรคจิต?!!
พอเขาพูดจบก็รีบหันหลังให้ฉันและรีบเดินออกไปอีกครั้งแล้ววว “เดี๋ยวสิ นายกำลังเข้าใจผิดนะฉันไม่ได้ตั้งใจจะจับตรงนั้น..คือมันดูน่าอร่อย ไม่ใช่!ฉันไม่ได้หมายถึงไอ้นั่น!! เอาเป็ว่าฉันตั้งใจจับตัวนายจริงแต่ฉันพึ่งเคยครั้งแรกนะ!!!”
“ฉันตั้งใจจับตัวนายจริง?”
.................
อ้ากกก!!นี่ฉันเอ๋ออะไรเนี่ย “เอ่อ..ฉันหมายความว่า..” ทำไงดีพัง พัง พัง !!!
“ยัยบ้าโรคจิต อย่าได้เจอกันอีกเถอะ” อะไรของเธอ!!! บ๋องชะมัด หรือว่าแอบชอบเราวะ ////-////
“อะไรกัน ฉันน่ะนะโรคจิต?” เอ้า!ไปซ่ะแล้วจะบ้าตายนี่่มันวันอะไรของฉันเนี่ยซวยฉิบหายเลยว๊อยยยยยย
“โธ่เอ๊ยย! ก็บอกว่าไม่ใช่ไง" ////-///
3K
