เหรียญที่ได้รับ
ไม่มีตรา ไม่มีรอยขีด ไม่มีที่มา
แต่หนักกว่าที่ควรจะเป็
ไม่ใช่เพราะโลหะ หากเพราะ ความหมาย
---
ทรัซวางเหรียญลงบนโต๊ะ เสียงกระทบเบา
แต่เรกัลป์กลับเงียบผิดปกติ “เ้าไม่พูด?”
> “เหรียญพวกนี้” เรกัลป์กล่าวช้า ๆ
“เคยใช้จ่ายมาก่อน…ในาที่ไม่มีชื่อ”
ทรัซไม่ถามต่อ เขาเริ่มเรียนรู้แล้วว่า
บางคำตอบ ยิ่งรู้เร็ว ยิ่งอันตราย
เช้าวันถัดมา ชื่อของทรัซ
ไม่ปรากฏบนบอร์ดภารกิจ
แต่เมื่อเขาเดินผ่าน
กระดาษแผ่นหนึ่ง หล่นลงมาเอง
ไม่มีหมุด ไม่มีรอยฉีก ราวกับ…รออยู่แล้ว
> ภารกิจเดี่ยว
เวลา: คืนนี้
สถานที่: เขตนอกเมือง — โรงเก็บน้ำแข็งเก่า
เงื่อนไข: ห้ามมีพยาน
ค่าจ้าง: ชำระแล้ว
ทรัซมองรอบตัว ไม่มีใครสนใจ ไม่มีใครมอง
> “นี่ไม่ใช่ระบบของสมาคม” เรกัลป์พูดทันที
“นี่คือระบบที่แทรกอยู่ข้างใน”
โรงเก็บน้ำแข็ง เป็อาคารร้าง
ใช้เก็บน้ำแข็งธรรมชาติในอดีต
ตอนนี้ เป็เพียงเงากับความหนาวที่กัดกระดูก
ทรัซมาถึงก่อนเวลา เขาไม่เข้า เขารอ
> “มีคนอยู่แล้ว” เรกัลป์เตือน
“กี่คน”
> “สาม”
“หนึ่งซ่อนเก่งกว่าเงา”
“อีกสอง…ซ่อนในกฎ”
---
เสียงฝีเท้าแรก ไม่ดัง
เสียงฝีเท้าที่สอง ไม่ควรมี แต่มี
ชายร่างสูง คลุมผ้าดำ เดินออกจากเงา
“เ้าไม่ช้า” เขาพูด
“เ้าไม่เร็ว” ทรัซตอบ
ชายคนนั้นยิ้มบาง เหมือนพอใจ
“ดี”
“คนแบบนี้…ไม่ทำให้งานเสีย”
ภารกิจถูกอธิบายสั้นมาก
“มีของ”
“ไม่ใช่ของเ้า”
“ไม่ใช่ของข้า”
“แต่ไม่ควรถึงปลายทาง”
“ถ้าข้าถามว่าคืออะไร”
“เ้าไม่ควรถาม”
ทรัซพยักหน้า
ของนั้น เป็กล่องไม้
ไม่มีตรา ไม่มีผนึก
แต่มี เงาไม่ตรง
ไม่ใช่เงาของกล่อง แต่เป็เงาของสิ่งที่
“ไม่ควรอยู่ข้างใน”
> “ข้าไม่ชอบมัน” เรกัลป์กล่าว
“มันหิว”
กลางทาง พวกเขาถูกดัก
ไม่ใช่โจร ไม่ใช่นักล่า เป็ “ผู้คุมกฎ”
ชุดคลุมสีเทา ตราสัญลักษณ์เมือง
ดาบไม่ชัก แต่พร้อม
“ตามกฎหมายเมือง” หนึ่งในนั้นพูด
“ขบวนนี้ต้องถูกตรวจ”
ชายชุดดำหยุดเดิน
ทรัซไม่ขยับ
> “ถ้าพวกมันเปิดกล่อง” เรกัลป์กระซิบ
“เื่จะไม่จบคืนนี้”
---
ทรัซก้าวออกหน้า
“ข้าจะให้ตรวจ” เขาพูด
ทุกคนหันมามอง แม้แต่ชายชุดดำ
“แต่ต้องตรวจข้าแทน”
ความเงียบตกลงมา หนักหน่วง
หัวหน้าผู้คุมมองทรัซ นานกว่าที่ควร
“เ้าเป็ใคร”
“คนที่อยู่ตรงนี้” คำตอบเรียบ
แต่ ถูกต้องอย่างน่ากลัว
ชั่วอึดใจต่อมา เสียงฝีเท้าหาย
ไม่ใช่การต่อสู้ ไม่ใช่การฆ่า
แต่เป็การ “ทำให้ไม่เคยเกิด”
เมื่อผู้คุมรู้ตัวอีกที พวกเขายืนอยู่คนเดียว
ในหิมะ
กล่องยังอยู่ ขบวนยังเดิน
แต่ในรายงาน คืนนี้ ไม่มีเหตุการณ์
---
ปลายทาง กล่องถูกทิ้งลงเหว
ไม่แตก ไม่ดัง เหมือนมัน “รู้ที่ของตัวเอง”
ชายชุดดำหันมา
“เ้ารู้ไหม”
“ถ้าเ้าปฏิเสธคืนนี้”
“เ้าจะยังเป็นักล่าหน้าใหม่ธรรมดา”
ทรัซมองเหว สายลมพัดแรง
“แล้วถ้ารับ”
ชายชุดดำยิ้มเศร้าแต่จริงใจ
“เ้าจะไม่ธรรมดาอีกเลย”
ก่อนแยก ชายคนนั้นพูดเบา ๆ
“ต่อไปนี้ จะมีงานที่ไม่มีทางเลือก ไหลมาหาเ้าเอง”
“และวันหนึ่ง เ้าจะรู้ว่าใครเป็คนส่งงานแรก”
ทรัซไม่ตอบ
คืนนั้น ชื่อของเขา
ถูกเพิ่มเข้าในบัญชีอีกเล่มหนึ่ง
ไม่ใช่ของสมาคม ไม่ใช่ของเมือง
เป็บัญชีที่ใช้ เฉพาะเมื่อโลก
้า “มือที่ไม่มีลายเซ็น”
> รหัส: ว่าง
สถานะ: ใช้งานได้
ระดับความเสี่ยง: ไม่ประเมิน
ทรัซยืนมองหิมะตกใส่รอยเท้าตัวเองจนหายไป
“เรกัลป์”
> “?”
“ถ้าวันหนึ่ง ข้าหายไปจากบันทึกทั้งหมด”
> “…ข้าจะจำเ้าได้”
ทรัซพยักหน้า
เพราะเขาเริ่มเข้าใจแล้วว่า
การมีอยู่ของเขา กำลังถูกเขียนด้วยหมึกที่ลบตัวเอง
---
119
![ทะลุมิติมาหมอหญิงอย่างข้าจะยิ่งใหญ่ในใต้หล้าให้ดู [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1757389753_11392520.webp)