แสงแดดยามเช้าส่องผ่านผืนน้ำในคฤหาสน์ใหญ่
เมื่อเงาอำนาจเก่าอันมัวหมองถูกชำระล้าง หลินเหยียนก็เริ่ม “สร้างสิ่งใหม่” ให้กับตระกูลไป๋ที่แทบล่มสลายเพราะความโลภและการแย่งชิง
เขาไม่แต่งตั้งตัวเองเป็ "ผู้นำ" อย่างเต็มตัว
แต่กลับก่อตั้ง สภาที่ปรึกษา 5 ทิศ แบ่งอำนาจบริหาร กระจายหน้าที่ให้ผู้าุโ, นักยุทธ์, ผู้บัญชี, ผู้รักษากฎหมาย และตัวแทนจากชาวบ้าน
“อำนาจที่แท้จริง คือการสร้างโอกาสให้ผู้อื่นมีสิทธิ์ตัดสินอนาคตของตน”
– คำพูดของหลินเหยียนในวันตั้งสภา ถูกสลักไว้หน้าประตูใหญ่
ขณะเดียวกัน เขาเปิด “หอศึกษายุทธ” สำหรับลูกหลานที่ไม่มีพร์
เปลี่ยนแิเดิมที่ยึด “สายเืเป็ใหญ่” เป็ “ความสามารถเป็หลัก”
ในเวลาเพียงครึ่งเดือน ตระกูลไป๋เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็หลังมือ
คนในเริ่มพูดกันว่า
“นี่คือยุคของผู้กล้า ไม่ใช่ยุคของผู้มีสายเื”
แต่การปฏิรูปย่อมไม่ง่ายดายนัก—ศัตรูเดิมยังคงซ่อนตัวในเมืองหลวง
เหล่าขุนนางบางคนเริ่มหวาดหวั่นต่อแิของหลินเหยียน
และจากชายแดนทางเหนือ ก็เริ่มมีเงากองกำลังปริศนาเคลื่อนไหว...