ตอนที่ 20 ทดสอบ
ชิงฉานถอนหายใจออกมาหลังจากที่มองไปยังพื้นที่อีกสองมู่ที่เป็พื้นที่สำหรับการปลูกข้าวโพด
หากข้าวโพดสามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้อย่างที่เขาคิดเขาก็ไม่จำเป็ต้องกังวลในเื่ของการพัฒนาดินแดนของเขาแต่กว่ามันจะแสดงผลลัพธ์ออกมาได้นั้นยังจำเป็ต้องใช้เวลาอีกหลายชั่วโมง
พื้นที่ทั้งสองมู่ได้ทำการเพาะปลูกจนเสร็จสิ้นแล้วแต่ชิงฉานก็ยังไม่ออกไปจากมิติฟาร์ม แต่เขากลับมองไปยังหัวไชเท้าอย่างพิถีพิถัน เขาไม่ได้รู้ว่ามันจะสามารถเก็บเกี่ยวได้เมื่อไหร่แต่ทันใดนั้นเขาก็เอามือตีหัวตัวเองด้วยความคิดบางอย่างที่พุดขึ้นมา “ใช่แล้ว อ๊ากฉันลืมไปได้ไงนี้ ก็แค่ถามมิติเลยสิถ้าจำไม่ผิดตอนที่เล่นเกมส์มันน่าจะมีฟังก์ชั่นนี้อยู่นะ มิติ!เหลือเวลาอีกเท่าไหร่หัวไชเท้าถึงโตเต็มที่?”
เสียงสะท้อน[เหลือเวลาอีกสามนาทีก่อนที่หัวไชเท้าจะโตเต็มที่]
ชิงฉานพยักหน้าพร้อมบ่นพึมพำ“อีกสามนาที สามนาทีถ้าอีกสามนาทีถ้างั้นฉันรอเก็บเกี่ยวพวกหัวไชเท้าด้วยเลยดีกว่า ในขณะที่รอจะได้ซื้อเมล็ดหัวไชเท้าเตรียมไว้ด้วย”
จากนั้นเขาก็ใช้เงินหนึ่งร้อยห้าสิบเหรียญทองเพื่อซื้อถุงเมล็ดหัวไชเท้า เมื่อมองไปยังกระเป๋าเงินก็เห็นว่าเหลือเงินเพียงสามร้อยห้าสิบเหรียญทองแต่ชิงฉานก็ไม่ได้ใส่ใจกับเื่นี้ ตอนนี้เขากำลังคิดถึงแผนการต่าง ๆ ขณะเดินไปด้วยในแดนทมิฬ ถ้าหากเขาไม่สามารถที่จะพัฒนาที่ดินได้เร็วพอพวกเขาก็จะทำได้เพียงแค่อยู่รอด แต่ถ้าเขาพัฒนาเร็วเกินไปก็อาจทำให้บางคนสงสัยได้ดังนั้นเขาจึงมุ่งเน้นพัฒนามิติฟาร์มของเขาแทน ตราบเท่าที่เลเวลของมันเพิ่มขึ้นมันก็ไม่ได้สร้างปัญหาให้กับพวกเขา
นอกจากนี้เขายังต้องเตือนตัวเองด้วยว่าเขาไม่สามารถที่ขายหัวไชเท้ามากเกินไปด้วยเพราะถ้าไม่งั้นแล้วมันจะทำให้ราคาผลผลิตตกลง และเขาจะได้รับผลกระทบ แต่น่าเสียดายที่เขาไม่มีโทรศัพท์ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถที่จะบอกเื่นี้กับฟางได้ ได้แต่หวังว่าฟางจะไม่รับคำสั่งซื้อของหัวไชเท้าจนมากเกินไป
แต่เดิมชิงฉานไม่้าที่จะพึ่งพามิติฟาร์มมากเกินไปอยู่แล้วเพราะมันเป็สิ่งที่ดูเหลือเชื่อมาก และมิติแห่งนี้อาจจะหายไปเมื่อไหร่ก็ได้ซึ่งถ้าหากว่ามิติแห่งนี้หายไปละก็ ตระกูลเฉินอู้คงจบสิ้นเป็แน่แต่ตอนนี้เขาไม่มีทางเลือก จึงต้องอาศัยมิติฟาร์มไปก่อน ซึ่งหากมิติฟาร์มมีเลเวลที่เพิ่มขึ้นมันก็จะช่วยให้การพัฒนาดินแดนเป็ได้อย่างราบรื่นนอกจากนี้เขาก็ยังไม่วางใจเื่การปรับปรุงดินในแดนทมิฬ เพราะถ้าหากเขาไม่ปรับปรุงไว้บ้าง ไม่งั้นแล้วเขาจะไม่เหลืออะไรเลยหากมิติฟาร์มนั้นหายไป
ทุกขั้นตอนเป็การคิดวิเคราะห์ในการพัฒนามิติฟาร์มและพื้นที่ในแดนทมิฬทั้งสิ้น
การที่จะทำให้มิติฟาร์มนั้นมีเลเวลที่เพิ่มขึ้นจำเป็ต้องใช้เงินจำนวนมาก และมากขึ้นเรื่อย ๆ ชิงฉานเข้าใจถึงจุดนี้ดีชีวิตในอดีตของเขามีสองแอคเคาท์ที่ใช้เล่นเกม ซึ่งแอคเคาท์แรกเขามีเพื่อนกว่าสี่ร้อยคน ซึ่งมันน่าสนใจที่สามารถจะขโมยอาหารจากเพื่อนได้แต่เขาก็ค่อย ๆ หมดความสนใจลง
แอคเคาท์ที่สองเป็แอคเคาท์ใหม่ที่เขาเล่นด้วยตัวคนเดียวโดยที่เขา้าที่ดูว่าถ้าพัฒนาด้วยตัวคนเดียวนั้นจะเกิดอะไรขึ้น และเขาสามารถทำมันไปได้ไกลมากแค่ไหน
เขารู้ดีว่าผลที่ตามมานั้นจะเป็อย่างไรในตอนเริ่มต้นนั้นเป็สิ่งที่ง่ายดาย แต่เมื่อฟาร์มนั้นมีเลเวลที่สูงขึ้นจนถึงเลเวลยี่สิบและเปิดทุ่งเลี้ยงสัตว์ เขาก็พบว่าเขานั้นมีเงินไม่เพียงพอ ซึ่งเมื่อเขาไม่มีเงินเพียงพอในการเพิ่มเลเวลทุ่งเลี้ยงสัตว์เขาก็ไม่มีเงินที่จะเพิ่มเลเวลฟาร์ม นี่คือสิ่งที่สอนชิงฉานให้ระวังในการวางแผนมากขึ้นถึงเื่รายได้จากฟาร์มและทุ่งเลี้ยงสัตว์มากขึ้น เขาจำเป็ต้องคำนวณถึงรายละเอียดในเื่ของผลผลิตใด และสัตว์ชนิดใดที่จะทำเงินให้เขามากที่สุดนี่คือสิ่งที่เขาเรียนรู้จากการที่เขานั้นเล่นเกมเพียงคนเดียว
ซึ่งมันเป็สถานการณ์ที่คล้ายกันโดยที่เขาพยายามจะอัพเลเวลฟาร์มของเขาถึงแม้ว่าเขาจะเคยมีประสบการณ์มาบ้างแล้ว แต่เขาก็ไม่เคยลืมที่จะนำสิ่งต่าง ๆ ในมิติฟาร์มไปพัฒนาพื้นที่ในแดนทมิฬนั่นหมายความว่าเขาต้องจับตาดูกองทุนของเขาอย่างใกล้ชิดและวางแผนอย่างระมัดระวังในทุก ๆ ขั้นตอน
ทันใดนั้นก็มีเสียงสะท้อนขัดจังหวะความคิดของเขา[หัวไชเท้าได้เติบโตเต็มที่แล้ว โปรดเก็บเกี่ยวให้เร็วที่สุด]
เมื่อได้ยินเช่นนั้นชิงฉานก็ยังไม่รีบที่จะสั่งให้ทำการเก็บเกี่ยวหัวไชเท้าแต่กลับมองไปยังพวกมันด้วยความคิดต่าง ๆ นานา
ครั้งสุดท้ายที่เขาทำการเก็บเกี่ยวหัวไชเท้าใบของหัวไชเท้านั้นหายไปเอง เขาสันนิฐานว่ามิติมองว่าใบหัวไชเท้านั้นเป็ขยะแต่จริง ๆ แล้วสิ่งเหล่านี้มันนำไปใช้ประโยชน์ได้ ชิงฉาน้าที่จะเก็บใบหัวไชเท้าเหล่านี้เพราะเขาสามารถนำไปเป็อาหารให้กระต่ายเนื้อได้
ตอนนี้หัวไชเท้านั้นโตเต็มที่พร้อมเก็บเกี่ยวแล้วถ้าหากเขาให้มิติฟาร์มนั้นเก็บเกี่ยวหัวไชเท้าแบบปกติ เขาคงจะไม่ได้ใบเหล่านี้แน่ ๆชิงฉานได้เพียงแต่หวังว่ามิติแห่งนี้จะทำตามคำสั่งของเขาตามที่เขาคิดไม่เช่นนั้นแล้วอาหารที่ใช้สำหรับเลี้ยงกระต่ายเนื้ออาจจะมีปัญหา
ในมิติแห่งนี้เขาสามารถได้อาหารอัตโนมัติเมื่อผลผลิตนั้นสามารถเก็บเกี่ยวได้ แต่นั้นมันก็ยังไม่เพียงพอ มันอาจเกิดปัญหาขึ้นมาได้หาเขาไม่สามารถที่จะเก็บพวกใบหัวไชเท้าหรือต้นข้าวโพดหากมิติยังมองพวกมันเป็ขยะ ในอดีตตอนที่เขาเล่นเกมนั้นเขาไม่มีปัญหาพวกนี้แต่ตอนนี้เขา้าสิ่งเหล่านี้ เพื่อที่จะพัฒนาความเป็อยู่ของพวกเขา
ชิงฉานขมวดคิ้วเขากลัวว่ามิตินั้นจะไม่ยอมรับคำสั่งเื่วิธีการเก็บเกี่ยวหัวไชเท้าใหม่นี้หลังจากที่สูดลมหายใจ เพื่อที่จะสงบสติอารมณ์ของเขาก่อนจะกล่าวว่า“เก็บเกี่ยวหัวไชเท้า ทำการเก็บหัวไชเท้า และใบให้แยกออกจากกัน”
เมื่อพูดจบประโยคใจของชิงฉานเต้นรัว เขากลัวว่ามันจะล้มเหลวซึ่งหากเขาไม่สามารถที่จะเก็บใบหัวไชเท้าได้ เขาจำเป็ต้องหาวิธีอื่น เพื่อใช้ในการเก็บเกี่ยวพวกมันแทนซึ่งคำตอบเดียวที่เขาคิดได้ในตอนนี้คือให้ทาสเข้ามาเก็บเอง แต่มันจะล่าช้ามาก และยังมีโอกาสสูงที่จะทำให้มิติฟาร์มถูกเปิดโปง
จากนั้นมิติก็ตอบกลับหัวไชเท้านั้นบินออกจากพื้นเขาไปในตระกร้า ซึ่งหลังจากที่เก็บเกี่ยวหัวไชเท้าทั้งหมดแล้วชิงฉานก็สูดลมหายใจก่อนที่จะไปยังยุ่งฉาง จากนั้นเขาก็เอามือััที่ยุ้งฉาง
จากนั้นยุ้งฉางก็ทำการแสดงหน้าต่างบอกรายละเอียดเก็บกับสิ่งต่างๆ ที่เก็บไว้ตรงหน้าชิงฉาน ซึ่งมีหัวไชเท้า และใบหัวไชเท้าแยกกันอยู่
ชิงฉานกำหมัดแน่นพร้อมกับร้องไชโยอย่างมีความสุขสำเร็จแล้ว! เขาไม่เคยคาดหวังเลยว่ามิติจะทำให้เขาประหลาดใจได้ขนาดนี้ไม่เพียงแต่ช่วยเขาในการเก็บเกี่ยวผลผลิตต่าง ๆ แล้วมิติยังทำตามความคิดของเขาได้ด้วย
ั้แ่ที่ชิงฉานมีมิติฟาร์มแห่งนี้เขารู้สึกว่ามันคล้ายกับเกมที่เขาเคยเล่นในอดีตซึ่งเขาคิดว่ามันจะทำงานตามคำสั่งฟังก์ชั่นที่มันเคยมีอยู่ในเกมเท่านั้นแต่ด้วยความสำเร็จอันนี้ทำให้เขาตระหนักได้ว่าในมิติแห่งนี้เขาสามารถควบคุมกระบวนการได้แทบทุกอย่างราวกับเป็พระเ้าหรือแอดมินของระบบ
หลังจากร้องออกมาด้วยความดีใจชิงฉานก็สามารถสงบสติอารมณ์ได้ ก่อนที่จะมองไปรอบ ๆ ในมิติฟาร์ม ซึ่งไม่เหลืออะไรให้เขาทำแล้วจึงออกจากมิติไป
เมื่อกลับมายังห้องของเขาชิงฉานก็หัวเราะออกมา มิติฟาร์มทำให้แดนทมิฬแห่งนี้จะกลายเป็พื้นที่การเกษตรที่ใหญ่ที่สุดในทวีปแต่เขาจำเป็ต้องคุ้นเคยกับความสามารถของมิติให้มากที่สุด นี่คือสิ่งเดียวที่จะทำให้เขารู้สึกปลอดภัย
แม้ว่าเขา้าที่จะเพิ่มเลเวลมิติฟาร์มแต่สุดท้ายแล้วเขาจำเป็ต้องใช้มิติในการพัฒนาดินแดนของเขาด้วยเช่นกัน ชิงฉานคิดว่าซักวันหนึ่งมิติฟาร์มอาจจะหายไปเพราะเขาเชื่อในเื่อนิจจังดังนั้นสิ่งที่เขาเชื่อนั้นมีแต่สิ่งที่สองมือขอเขานั้นสร้างมันขึ้นมา
สำหรับชิงฉานมิติเป็เหมือนเพื่อนที่ทำให้เขายังรู้สึกเชื่อมต่อกับโลกของเขาอยู่ถ้าแม้ว่าเขาจะเป็โอตาคุที่ไม่ค่อยได้มีเพื่อนมากนักแต่มันเป็เพราะจิตใจที่้าจะเปลี่ยนดินแดนทมิฬแห่งนี้ ทำให้เขานั้นมีความสงบสุขเล็กน้อยในจิตใจ
เขาไม่เชื่อในเื่ของโชคลางในอดีตเขาจึงไม่เคยซื้อหวย เงินทุกบาทนั้นเขาได้มาจากน้ำพักน้ำแรงของตนเองเขาไม่เคยเชื่อว่าจะมีใครสักคนให้เงินกับเขาโดยไม่มีเหตุผลเขาเชื่อว่าทุกคนจะได้บางสิ่งบางอย่างจากความพยายามของพวกเขา
หลังจากที่ออกจากมิติชิงฉานก็ไม่เดินออกไปจากปราสาท เขา้าจะวางแผนพัฒนาแดนทมิฬเขาเป็คนที่กังวลเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงในแดนทมิฬแห่งนี้เพราะไม่มีใครรับประกันได้ว่าจะไม่มีคนที่จะเดินทางมาในดินแดนแห่งนี้ซึ่งหากวันใดวันหนึ่งเกิดมีคนเขามา และพบพื้นดินอันอุดมสมบูรณ์แห่งนี้แล้วละก็พวกเขาต้องสงสัยเป็แน่
ด้วยความคิดเ่าั้ทำให้ชิงฉานบ่นพึมออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ“ดูเหมือนว่ามันจะเป็ความคิดที่ดีว่าต้องไปสำรวจแดนทมิฬเพิ่มในวันพรุ่งนี้”
จากนั้นเขาก็ผล๊อยหลับไป
จบตอนแล้วนะครับผมฝากติดตามพวกเราได้ที่เพจ Mysterybox ด้วยนะครับ
มหาจอมเวทย์กับฟาร์มลึกลับลงสอง่เวลา 10:30น. และ 14:00น. นะครับ
ติดตามพวกเราได้ที่เพจ : https://www.facebook.com/profile.php?id=100088594190101