ตอนที่ 17 : เงาสะท้อนแห่งตน
"นี่มัน..."
หลงเทียนจ้องมองร่างที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา ร่างนั้นมีใบหน้าเหมือนเขาทุกประการ แต่สิ่งที่แตกต่างออกไปคือ...
ดวงตาของมันเป็สีดำสนิท
"ข้าเป็เ้า"
เสียงของเงานั้นเย็นเยือกและก้องกังวาน ราวกับเสียงสะท้อนจากห้วงอเวจี
"เป็ไปไม่ได้..." หลงเทียนกำกระบี่แน่น
"ข้าคือเงาที่เ้าทอดทิ้ง ข้าคือความมืดที่เ้าไม่เคยยอมรับ"
เงานั้นยิ้ม รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความลึกลับและน่ากลัว
"มาสิ... จงต่อสู้กับข้า และดูซิว่าเ้าจะสามารถเอาชนะตัวเองได้หรือไม่"
---
[โลกมนุษย์ – ฐานบัญชาการของลี่ซิน]
ที่ฐานบัญชาการของลี่ซิน บรรยากาศเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด
"องค์หญิง เราได้รับรายงานว่าเผ่าปีศาจกำลังรวมตัวกันทางทิศตะวันออก"
เฟิงหลินกล่าวพลางคลี่แผนที่ออก
"พวกมันกำลังเตรียมเปิดาครั้งใหม่..."
ลี่ซินขมวดคิ้ว "แต่เรายังไม่พร้อมสำหรับศึกครั้งใหญ่อีกครั้ง"
"แล้วเราจะทำอย่างไรดี?"
"เราต้องหาพันธมิตร..."
สายตาของนางแน่วแน่ นางรู้ดีว่าหากพวกเขาต้องเผชิญหน้ากับเผ่าปีศาจเพียงลำพัง ความหวังที่จะรอดนั้นแทบไม่มีเลย
---
[เส้นทางแห่งเงา – การต่อสู้ที่ไม่มีวันสิ้นสุด]
ฟุ่บ!
หลงเทียนพุ่งเข้าหาเงาตรงหน้าด้วยความเร็วสูง เขาฟาดกระบี่ลงไปอย่างรุนแรง
แต่เงานั้นก็สามารถหลบได้อย่างง่ายดาย
"เร็วเกินไป..."
ก่อนที่หลงเทียนจะทันตั้งตัว เงานั้นก็สวนกลับด้วยดาบสีดำสนิท
ฉัวะ!
เสื้อของหลงเทียนถูกฉีกขาด โลหิตไหลซึมออกจากแผลที่แขนของเขา
"เ้าใช้กระบวนท่าเหมือนข้า..."
เงานั้นยิ้ม "แน่นอน ข้าเป็เ้า... หรือเ้าเป็ข้า?"
---
[หอคอย์ – เทพสูงสุดและคำพยากรณ์]
เทพสูงสุดจ้องมองลงมายังโลกเบื้องล่าง เขาถอนหายใจเบาๆ
"ชะตาของเขากำลังถูกทดสอบ..."
เทพาุโที่ยืนอยู่ข้างๆ เอ่ยขึ้นด้วยความกังวล "ท่านหมายถึงองค์ชายหลงเทียนหรือ?"
เทพสูงสุดพยักหน้า "หากเขาไม่สามารถเอาชนะตัวเองได้... เราคงต้องเตรียมรับมือกับบางสิ่งที่เลวร้ายยิ่งกว่าที่เคยเกิดขึ้น"
---
[เส้นทางแห่งเงา – จุดเปลี่ยนของหลงเทียน]
เงานั้นมองหลงเทียนที่หอบหายใจหนัก
"เ้าจะไม่มีวันเอาชนะข้าได้ เพราะเ้ากลัวข้า"
"ข้าไม่ได้กลัว!" หลงเทียนตวาด
"เช่นนั้นหรือ? แล้วเหตุใดเ้าถึงยังลังเล?"
เงานั้นพุ่งเข้าใส่อีกครั้ง หลงเทียนยกกระบี่ขึ้นป้องกัน
"เ้ายังไม่เข้าใจหรือ?"
"เ้าจะไม่มีวันแข็งแกร่งขึ้น หากเ้ายังปฏิเสธเงาของตัวเอง"
"จงยอมรับข้า และเ้าจะก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเอง"
ดวงตาของหลงเทียนเบิกกว้าง
"ยอมรับ... เงาของตัวเอง?"
561
