รอบตู้เกมแนวดวลปืนมีผู้ชมกว่าครึ่งร้อยรายล้อม เพราะนี่คือการชิงชัยครั้งใหญ่สุด
แห้งปืนเทพและมาวินยืนจ้องตากัน หนุ่มร่างผอมสั่นเล็กน้อย สองมือกำแน่น ดวงตาแข็งกร้าว ทางด้านเด็กหนุ่มมาดกวนกลับมีท่าทีสบายๆ เขายืนลอยหน้า ปากเคี้ยวหมากฝรั่งและเอามือล้วงกระเป๋า
“ มาดูกันว่าทุกคนจะอวยนายเกินจริงไปรึเปล่า ” แห้งปืนเทพท้าทาย
“ แล้วนายจะต่อให้ชั้นแบบเกมเมื่อกี้มั้ย ” เด็กหนุ่มมาดกวนถามกลับ
ที่ผ่านมา แห้งปืนเทพมีความมั่นใจในตัวเองสูง แต่ไม่รู้เป็ไง คราวนี้เขาไม่แน่ใจเอาซะเลย อาจเป็เพราะหวั่นเกรงท่าทางที่ดูไม่สะทกสะท้านของมาวินก็เป็ได้
“ ในเมื่อเอาแต่แหย ก็ไม่ต้องต่อให้ ยึดกติกาเดิม ใครชนะสามเกมก่อน ถือว่าชนะไปเลย” เหมือนมาวินจะรำคาญ จึงสรุปเสียเอง
“ ตกลง ” หนุ่มร่างผอมรับคำ สีหน้าเคร่งเครียด
คู่ชิงชัยเข้าประจำตำแหน่ง แห้งปืนเทพตั้งท่าต่อสู้อย่างเต็มที่ สองเข่างอเล็กน้อย สองเท้าถ่างออกนิดๆ แขนคู่เกร็งขนานลำตัว เพื่อให้เคลื่อนไหวได้ฉับไวที่สุด
ส่วนเด็กหนุ่มหัวเขียวกลับยืนเท้าเอวแบบสบายๆ ดวงตาเรียวมองไปที่หน้าจอด้วยอาการเฉยเมย
ประธานสมาคมร่างอ้วนเตี้ยถึงกับงุนงงในท่าทางไร้ิญญาของมาวิน เขาไม่แน่ใจว่าเซียนเกมผู้มาใหม่พร้อมต่อสู้หรือไม่ จึงแอบเตร่เข้ามาถาม
“พี่มาวิน ไหวมั้ยครับ”
“ไหวน่า เชื่อมือเถอะ ไอ้ตุ้ยนุ้ย ”เด็กหนุ่มหัวเขียวตอบเรียบๆ พร้อมเอ่ยชื่อเล่นของประธานสมาคม ทำให้รู้ว่าทั้งสองน่าจะสนิทกัน
ประธานสมาคมผู้มีนามว่า “ตุ้ยนุ้ย” หันรีหันขวาง พอเริ่มปรับอารมณ์ได้ เขาก็ให้สัญญาณต่อสู้
“ เริ่มได้ ”
“ ปัง ปัง ปัง ”
ปืนพกถูกลั่นไกถึงสามนัด ก่อนที่เสียงร้องด้วยความเ็ปจะตามมาติดๆ บนจอแสดงภาพคนล้มลงไปนอนกองกับพื้น ตัวอักษร “Head Shot” ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง และบุรุษที่ล้มลงไปก็คือมาวิน
“ เฮ้อ ไม่น่าเลย ” เสียงพึมพำด้วยความเสียดายดังระงมจากฝูงชน
มาวินยืนค้างในท่าถือปืน ปากกระบอกจ่อไปที่หน้าจอ ครู่หนึ่ง เขาก็เริ่มควงปืนเล่นอย่างคล่องแคล่วและเสียบมันใส่กระเป๋ากางเกง ดวงตาเรียวมองภาพเบื้องหน้าแน่วนิ่ง ปากก็พึมพำเบาๆ
“ แย่จัง ไม่ได้เล่นเกมนี้มาตั้งสามเดือน รู้สึกว่ามือตกแฮะ ”
ทางด้านแห้งปืนเทพ แม้เก็บชัยชนะในยกแรก แต่กลับไม่แสดงอาการดีใจเลยซักนิด เพราะถึงยิงหัวศัตรูได้ในนัดเดียว แต่พลังชีวิตของตัวละครกลับลดลง เนื่องจากโดนมาวินยิงเข้าไปที่หัวไหล่ทั้งสองข้าง
แห้งเคยเชื่อว่าตนชักปืนได้เร็วกว่าผู้ใดในปฐี แต่ในวันนี้ ความมั่นใจนั้นถูกสั่นคลอนอย่างรุนแรง เพราะเด็กหนุ่มตรงหน้าสามารถชักปืนได้ไวกว่า ข้อพิสูจน์ก็คือเขายิงได้หนึ่งนัด ทว่ามาวินกลับซัลโวได้ถึงสองเม็ด
“ บ้าเอ๊ย…มันชักปืนไวกว่าเราได้ยังไงฟะ ” แห้งหวาดวิตก เพราะความเร็วในการชักปืนของมาวินอยู่ในขั้นเหนืุ์
“ เอ้า เอาใหม่ ” มาวินผู้แพ้ในยกแรก สั่งให้เล่นต่อ ท่าทียังดูสบายๆ
ในเกมที่สอง แห้งปืนเทพเปลี่ยนแนวการเล่น เขาใช้วิธียิงรัวสลับหลบเข้าที่กำบัง ซึ่งมาวินก็ใช้วิธีนี้เช่นกัน
ทั้งคู่ยิงโต้ตอบกันไปมา ไม่มีฝ่ายใดถูกะุเลย จนเหลือสิบวินาทีสุดท้าย เด็กหนุ่มหัวเขียวจึงตัดสินใจเสี่ยงตายด้วยการ “พุ่งออกจากที่กำบัง”
“ เสร็จล่ะ ”
เหมือนแห้งจะรอโอกาสนี้มาทั้งชีวิต จึงลุกออกจากที่กำบัง จากนั้นก็รัวปืนใส่มาวินถึง 4 นัด กระนั้นเซียนเกมเ้าถิ่นก็ยังฉากหลบะุไปทางซ้าย พร้อมยิงสวนกลับมาถึง 5 นัด
“ ปัง ปัง ปัง ….”
สิ้นเสียงปืน เวลาในการต่อสู้ก็หมดลง ปรากฏว่าไม่มีใครล้มลงไปนอนนับดาว แต่คอมพิวเตอร์กลับประกาศให้แห้งเป็ผู้ชนะ เพราะเขาเหลือพลังชีวิตมากกว่า
“ โห…… หรือแชมป์จะเปลี่ยนมือ ” ผู้คนเริ่มฮือฮา ราวกับว่าโซนเกมแห่งนี้กำลังจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
“ เฮ้อ ” หนุ่มแห้งปาดเหงื่อ ที่ผ่านมา เขาไม่เคยดวลปืนยาวนานถึงขั้นนับคะแนนเลย มาวินเป็คนแรกที่ล้มไม่ลง แต่ก็รู้สึกใจชื้นขึ้นมานิดๆ เพราะตอนนี้สามารถเก็บชัยได้ถึงสองยก เหลืออีกเพียงเกมเดียว ชัยชนะก็จะมาเยือน
“ เอาล่ะ เกมสุดท้ายแล้ว มาเริ่มกันเลยดีกว่า ” แห้งประกาศเสียงกร้าว หวังจะข่มคู่แข่ง
มาวินไม่ตอบคำใด เด็กหนุ่มบิดกายสลับหมุนคอ ข้อมือทั้งสองสะบัดไปมา ครู่หนึ่ง เขาก็หยุดทุกการกระทำ ดวงตาเรียวเปล่งประกายแรงกล้าออกมาอย่างฉับพลัน
“ เอาล่ะ ชั้นจดจำการเคลื่อนไหวของนายได้หมดแล้ว ถึงเวลาลุยล่ะนะ ”
“ เย้ วิ้ดวิ้ว ฮีโร่กลับมาแล้ว ” ผู้ชมเริ่มเฮดัง เพราะรู้ดีว่านั่นคือท่าเอาจริงของเกมเมอร์หนุ่มที่พวกเขาศรัทธา
“ ฮึ่ม ” แห้งคำรามในลำคอ แม้เขาจะนำอยู่ถึงสองเกม แต่กลับไม่รู้สึกว่าได้เปรียบเลยซักนิด
ทั้งสองยืนประจำตำแหน่งที่หน้าจอ เพื่อต่อสู้ในเกมที่สาม แห้งเกร็งกาย ส่วนเด็กหนุ่มหัวเขียวยังคงยืนนิ่งด้วยท่าทางสุขุม ั์ตาเปล่งประกายจริงจัง บรรยากาศโดยรอบจึงดูตึงเครียด
“ เริ่มได้ ”
สิ้นเสียงสัญญาณ ทั้งคู่ก็เปิดฉากดวล แห้งปืนเทพใช้วิธีเดิม นั่นก็คือหลบเข้าที่กำบังสลับออกมายิง แต่ในครั้งนี้ มาวินกลับทำในสิ่งที่คาดไม่ถึง นั่นก็คือยืนนิ่งอยู่กับที่
บรรยากาศเต็มไปด้วยความเงียบงัน ไม่มีใครเปิดฉากจู่โจม แห้งปืนเทพเลยเหลือบมองเด็กหนุ่มหัวเขียวที่ตู้ข้างๆ ในใจนึกสงสัย
“ หมอนั่นไม่ขยับตัว นี่มันคิดจะทำอะไร ”
ทุกอย่างยังคงนิ่งสงบ มันเงียบสนิทซะจนเข็มตก ก็ยังได้ยินเสียง แล้วในที่สุด แห้งปืนเทพก็เป็ฝ่ายตบะแตก
“ เป็ไงเป็กันซิวะ ทนไม่ไหวแล้วโว้ย ” หนุ่มร่างผอมลั่นคำกร้าว พร้อมพุ่งออกมาซัลโวชุดใหญ่จนหมดแม็ก ทุกคมะุวิ่งไปที่กลางลำตัว อันเป็เป้าหมายที่แน่นอน
“ ปัง ปัง ปัง…….. ”
ทว่าะุทั้งหกนัดกลับทำได้แค่วิ่งผ่านเป้าหมายอย่างเหลือเชื่อ ราวกับมาวินเป็เพียงอากาศธาตุ ทันใดนั้นเอง ปืนในมือของเด็กหนุ่มหัวเขียวก็ดังขึ้นมานัดนึง
“ ปัง ”
“ โอ๊ย…..อ้าก ” ะุพุ่งแสกหน้า ส่งผลให้แห้งล้มลงไปนอนแอ้งแม้งจมกองเื
“ เฮ…….. ” เสียงฮือฮาของฝูงชนดังกังวาน ราวกับสิ่งที่ปรากฏตรงหน้าคือความมหัศจรรย์ที่หาดูไม่ได้
“ ฮ้า นะ นี่มัน ” หนุ่มร่างผอมตกตะลึง เพราะั้แ่เกิดมา นี่เป็ครั้งแรกที่เขารัวใส่คู่ต่อสู้จนหมดแม็ก แต่กลับไม่โดนอะไรเลย มิหนำซ้ำยังถูกอริเจาะกะโหลกด้วยการยิงเพียงนัดเดียว
“ ต่อเลยมั้ย ” มาวินส่งยิ้มกวนๆให้
“ เอ่อ ดะ ได้ ”แห้งปืนเทพรับคำเสียงสั่น ดูเหมือนเขาจะสูญเสียความมั่นใจไปจนหมด
แห้งยังคงใช้วิธีเดิม ซึ่งถือว่าเป็การเล่นที่เพลย์เซฟ ส่วนมาวินยืนนิ่งอยู่กับที่ อันดูไม่ผิดไปจากเกมที่แล้ว
“ ไอ้ปีศาจ เมื่อกี้แกทำได้ไง ใข้เวทมนตร์เหรอ ” แห้งคิดในใจ พลางหลบอยู่ในที่กำบัง มือไม้ที่จับปืนเริ่มสั่นเป็เ้าเข้า
“ นี่นายไม่ยอมออกมา มัวแต่นั่งป๊อดอยู่ในที่กำบัง แล้วจะสู้ต่อได้ยังไง ” เด็กหนุ่มหัวเขียวบ่น เพราะเซ็งที่คู่แข่งเริ่มปอดแหก
“ ตอนนี้แหละ ”
แห้งปืนเทพรอจังหวะที่มาวินเผลอ เพื่อลุกขึ้นไปยิงแบบไม่ให้ทันตั้งตัว นับเป็อุบายที่ร้ายกาจ
“ ปัง ”
“ อุ้บ ” เด็กหนุ่มหัวเขียวพลิกหลบได้อย่างหวุดหวิด ะุจึงพุ่งถากหัวไหล่ ทำให้พลังชีวิตลดลงสองขีด
“ หน็อย เล่นทีเผลอนี่หว่า ” มาวินชักปืน เพื่อเตรียมยิงกลับ แต่แห้งได้ผลุบหายเข้าที่กำบังเป็ที่เรียบร้อย
“ ดีล่ะ ขอเพียงหลบอยู่ในที่กำบังจนหมดเวลา นายก็จะแพ้ เพราะพลังชีวิตเหลือน้อยกว่าฮ่าๆ ” แห้งหัวเราะชอบใจ สำหรับเขาในตอนนี้ ขอให้ชนะเป็พอ ไม่ต้องสนว่าใช้วิธีใด
“ ช่วยไม่ได้ อย่าหาว่าชั้นโกงก็แล้วกัน ” เด็กหนุ่มหัวเขียวโยกหัวไปมาด้วยความเซ็ง ก่อนที่จะ…
“ ปัง ปัง ปัง……. ”
เสียงปืนของมาวินดังถี่รัว เป้าหมายคือลังไม้อันเป็ที่กำบัง นิ้วที่ไวดุจวายุกระหน่ำไกต่อเนื่อง มีจังหวะหยุดเพียงพริบตา เพื่อรีโหลดะุชุดใหม่ การเคลื่อนไหวของเด็กหนุ่มช่างรวดเร็วและไหลลื่นจนแทบมองไม่ทัน ทำให้กลุ่มคนที่มุงดู ถึงกับอ้าปากค้างไปตามๆกัน
“ เฮ้ย ใจคอ กะยิงให้ที่กำบังแตกรึไงฟะ ตามปกติ ถ้า้าให้ลังะเิ ต้องรัวใส่ร่วมร้อยกว่านัดเลยนะ แล้วเวลาที่เหลืออีกแค่นาทีกว่า นายจะทำได้ไง ” แห้งะโถาม ส่วนตัวยังคงหลบซ่อน
“ เออ รอดูไป ” มาวินะโตอบ นิ้วมือกระหน่ำไกปืนไม่หยุด
เวลาผ่านไป ลังไม้ที่กำบังเริ่มแตกกระจายตามอำนาจะุปืน
“ เฮ้ย หรือว่ามันจะยิงแตกได้จริงๆ ซวยแล้วสิ ต้องหาที่กำบังใหม่ แต่รอให้เหลือซักสามวินาทีก่อนดีกว่า เพราะถึงพลาดโดนะุไปบ้าง ก็ยังไม่ถึงตายอยู่ดี ” แห้งวางแผนเอาตัวรอด
“ ปัง ปัง ปัง…… ” เสียงปืนของมาวินดังยาวนาน ขณะที่ลังไม้เริ่มแตกกระจายจนเกือบหมด
แห้งปืนเทพเหลือบมองเวลาที่เหลืออย่างใจจดใจจ่อ พอถึงสามวินาทีสุดท้ายเขาก็เริ่มขยับ
“ ตอนนี้แหละ ”
แห้งออกจากที่กำบัง จากนั้นก็พุ่งไปทางซ้าย เพื่อมุ่งหน้าไปยังลังไม้อันใหม่
“ ชนะแน่ ”
จังหวะที่แห้งกำลังจะก้มหัวลงไปซ่อนในที่กำบังใหม่ ในใจคิดถึงแต่ชัยชนะ ก็พลันเกิดบางสิ่ง
“ ปัง ”
“ โอ๊ย อ้าก” เสียงครวญครางจากตัวละครในตู้เกมดังขึ้น พร้อมภาพแห้งที่ล้มลงไปนอนหงายบนพื้นทรายอีกคำรบ แน่นอนว่าเป็ HeadShot เช่นเคย
นับเป็เกมที่มหัศจรรย์ เพราะในจังหวะที่แห้งปืนเทพทะยานไปยังลังใหม่ มาวินก็หยุดรัวปืน และหันไปโฟกัสกับการเคลื่อนไหว เขารอจนคู่แข่งเตรียมหลบเข้าที่กำบัง อันถือว่าเป็เสี้ยววินาทีที่อีกฝ่ายหยุดชะงัก จากนั้นก็ยิงไปที่หัว สุดท้ายก็ทำได้ ะุพุ่งแสกหน้า
“ โห……” ฝูงชนส่งเสียงฮือฮาอีกครั้ง มันเป็อะไรที่หาดูไม่ได้อีกแล้ว
“ อะ อะไรกัน เหมือนแกจะรู้ว่าชั้นคิดอะไร จะวิ่งไปทางไหน แกเป็ผู้วิเศษรึไง ” หนุ่มแห้งยืนตะลึง ดวงตาลึกโบ๋วแลเบิกกว้าง
“ ฮะๆ สงสัยจะใช่ล่ะมั้ง ชั้นคงเป็ผู้วิเศษจริงๆน่านแหละ ” มาวินยักคิ้วหลิ่วตาให้คู่ต่อสู้ มือที่ไวปานวอกควงปืนเล่นอย่างคล่องแคล่ว
หลังจากมาวินควงปืนสลับชักเข้าชักออกจากกระเป๋ากางเกงอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เริ่มเบื่อ เลยหันไปถามคู่แข่งร่างผอม ที่ตอนนี้ทรุดกายลงไปนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้น
“ ไง ต่อมั้ย นายแห้ง ”
ไม่มีคำตอบใดออกจากปากของหนุ่มร่างแห้ง คอที่เคยตั้งตรง บัดนี้ตกพับลงจรดหน้าอกด้วยอาการหมดอาลัยตายอยาก มาวินมองสภาพคู่แข่งด้วยความรู้สึกสมเพชเวทนาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดเบาๆ แล้วเดินจากไป
“ ถ้าไม่สู้ต่อ ถือว่าชั้นชนะละกัน นายเก่งมาก ไม่ได้สนุกแบบนี้มานานแล้ว ”
“ เฮ ฮูเร่ เย้ นายคือนัมเบอร์วัน ” ทุกคนในที่นั้นเฮดังด้วยความดีใจ เอกปืนไวถลาเข้ามากอดเด็กหนุ่มเป็คนแรก ตามด้วยฝูงชนกว่าครึ่งร้อยที่พากันรุมล้อม ทุกคนล้วนแสดงความยินดีกับเกมเมอร์หนุ่มแห่งเมืองกรุง
ทันใดนั้นเอง ก็ปรากฏสาวน้อยคนหนึ่ง เธอซ่อนร่างเล็กบางในชุดเสื้อยืดสีชมพู กางเกงยีนส์ขาสั้นสีเทา ผมบ็อบมีความยาวประมาณติ่งหู อันบ่งบอกว่าเ้าตัวน่าจะอยู่แค่ ม.ต้น
เด็กสาวแหวกกลุ่มคน เพื่อเข้ามาหาเกมเมอร์หนุ่มอย่างยากลำบาก แต่ในที่สุด เธอก็ทำสำเร็จ
“ มีอะไรเหรอ น้อง” มาวินดูงุนงง เมื่อเห็นเด็กสาวที่ไม่รู้จัก
“ มีค่า หนูเป็หนึ่งในสามเซียนเกมเมืองสุพรรณ เช่นเดียวกับพี่แห้งที่ดวลปืนแพ้เมื่อครู่นี้ หนูขอสู้กับพี่เป็คนต่อไปค่า ” เด็กสาววัยใสท้าทายเสียงแหลม ท่าทางของเธอเหมือนจะน่ากลัว แต่เอาจริงๆ ก็คงไม่มีใครคิดเกรง ทว่านั่นก็ทำให้มาวินใจนอ้าปากค้างได้เหมือนกัน
“ หา ว่าไงนะ ”
สามารถติดตามงานเขียน ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจ Jalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ
https://www.facebook.com/jalando.darksidewriter.version2
3K
