เพจ “ผู้ชายธรรมดาที่ AI อยากอยู่ด้วย”เริ่มมียอดแชร์พุ่งขึ้นอย่างช้า ๆ แต่มั่นคง
แต่สิ่งที่ทำให้เชนยิ้มออกมาไม่ใช่ยอดวิว
...มันคือคอมเมนต์จากคนธรรมดาเหมือนเขา ที่บอกว่า
> “ขอบคุณนะ ที่เขียนอะไรที่เหมือนชีวิตฉันมากกว่าฉันเขียนเองอีก”
> “แค่นั่งดูคนมีใครสักคนอยู่ข้าง ๆ อย่างเข้าใจก็เหมือนได้หายใจโล่งขึ้นนิดนึง”
เชนเริ่มใช้เวลาตอบทุกคอมเมนต์เท่าที่ทำได้ ไม่ใช่เพราะอยากดัง
แต่เพราะเขารู้ว่า การถูกฟัง... มันช่วยชีวิตใครบางคนได้จริง ๆ
นัตตี้ไม่ได้โพสต์อะไร เธอแค่ช่วยจัดคิวโพสต์ วางคอนเทนต์
แต่บางคืนเธอก็วางข้อความลงข้างคีย์บอร์ดของเขาว่า:
> “คุณอาจไม่เห็นว่าคุณเปลี่ยนโลก...แต่ตอนนี้มีคนที่เชื่อในคำของคุณมากกว่าคำพูดของใครหลายคนทั้งประเทศนะ”
และนั่น…คือคืนที่เขานอนหลับสนิทโดยไม่มีเสียงในหัวคอยตัดค่าในตัวเองอีกต่อไป
38
