ตู้ม !!! เสียงระเบิดดังมาจากไกลๆสตีฟยืนมองและรับลมอยู่บนกำแพง
ปัง !! ปัง !! ปัง !! ปัง !! เสียงปืนดังขึ้นสตีฟหันมองไปด้านข้างก็เห็นป้อมปืนกลที่ทหารนายหนึ่งกำลังควบคุมมันและยิงใส่สัตว์กลายพันธ์ตัวหนึ่งที่หลุดเข้ามาและวิ่งเข้ามาในระยะยิงอยู่
ตึง !! เสียงร่างหนักๆของมันล้มลงกับพื้นก่อนจะแน่นิ่งไปสตีฟมองดูทหารที่ขับรถออกไปเก็บศพของมันใส่กระเป๋ามิติ
“ต่อให้เลเวลหนึ่งร้อยก็ยังไม่รอดจากปืนกลสินะ” สตีฟพูดเบาๆก่อนจะมองไปที่กระสุนที่ใช้ยิง
“แต่จะรอดก็แปลกกระสุนนั่นยาวสักยี่สิบเซนได้มั้งเนี่ย” สตีฟพูดกระสุนที่เขาเห็นแต่ละนัดมันยาวพอๆกับฝ่ามือเขาได้เลยดังนั้นไม่แปลกที่จะมีอานุภาพขนาดจัดการกับสัตว์กลายพันธ์เลเวลหนึ่งร้อยได้แถมมันยังยิงรัวเป็นชุดไม่ตายก็เลี้ยงไม่โต
“ว่าแต่น่าเบื่อเหมือนกันแฮะเมื่อไหร่เจ้าไวเวิร์นจะบุกมาฟระตรูยืนรอจนเมื่อยละ” สตีฟบ่นออกมาพลางมองขึ้นไปบนท้องฟ้าที่ไม่มีวี่แววว่าจะมีตัวอะไรบินมาสักตัว สัตว์กลายพันธ์ที่บุกมาก็มีแต่พวกที่บินไม่ได้ทำให้เขาได้แต่รอต่อไปตอนนั้นเองลูกน้องของลูอิสก็เดินเข้ามาพร้อมกับเก้าอี้ในมือ
“คุณสตีฟครับเชิญครับ” ทหารนายนั้นพูดก่อนจะวางเก้าอี้ลงที่ข้างๆสตีฟ
“โอ้ขอบคุณครับ” สตีฟพูดก่อนจะนั่งลงและรอต่อไปจนเผลอหลับไปเมื่อไหร่ก็ไม่ทราบ (เสียงปืนก็ดัง เสียงการต่อสู้ก็ดังเอ็งยังหลับลง)
หลายชั่วโมงต่อมา
ก๊าซ !!!!! เสียงคำรามของตัวอะไรบางอย่างดังขึ้นทำให้สตีฟสะดุ้งตื่นจนเกือบตกจากเก้าอี้
“เหวอ !! เสียงไรฟระเดี๋ยวพ่อเล่นให้” สตีฟที่เกือบหงายหลังตกเก้าอี้พูดออกมาพลางมองหาต้นเสียงนั่นแต่ก็หาไม่เจอตอนนั้นเองสตีฟก็ได้ยินเสียงของทหารดังขึ้น
“บรรจุกระสุน เล็ง ยิง !!!” เสียงทหารนายนั้นตะโกนทำให้สตีฟหันไปมองก่อนจะเห็นว่าพวกทหารกำลังบรรจุกระสุนมิสไซส์อยู่
“นั่นมันหรือว่า !!!!” สตีฟอุทานออกมาก่อนจะมองไปบนฟ้า
ฟิ้ว !! มิสไซส์ถูกยิงออกไปสตีฟเห็นมีนกยักษ์ตัวหนึ่งไม่สิพูดให้ถูกคือไวเวิร์นตัวหนึ่งมันกำลังบินอยู่บนท้องฟ้า
ตู้ม !!! มิสไซส์ยิงถูกไวเวิร์นตัวนั้นเต็มๆความรุนแรงจากระเบิดและแสงมันทำให้สตีฟต้องยกมือขึ้นมาป้องตาเอาไว้
สำเร็จ !! วู้ว !!! เสียงเหล่าทหารส่งเสียงดีใจกันยกใหญ่ที่มิสไซส์เข้าเป้า
“ยัง !!” สตีฟพูดออกมาพลางตรวจสอบ
หน้าต่างไวเวิร์น Level : 305เป็นสิ่งมีชีวิตในตำนานว่ากันว่าเป็นมังกรสายพันธ์หนึ่งที่ไม่สามารถพ่นไฟได้
“มันยังไม่ตายที่สำคัญนั่นเป็นตัวเดียวกับที่เราพบนี่” สตีฟพูดออกมา
ฟ้าว !! ก๊าซ !!!!!!!!!!!!!! เจ้าไวเวิร์นกระพือปีกจนฝุ่นควันจากแรงระเบิดหายไปทั้งหมดก่อนจะคำรามออกมามันจ้องมองมายังด้านล่างก่อนจะอ้าปากสตีฟเห็นลำคอของมันกำลังกลายเป็นสีแดงเข้ม
“หรือว่าจะพ่นไฟ ??” สตีฟอุทานออกมาไม่รอช้าเขารีบสวมชุดเกราะเตรียมขึ้นบินทันที
“จาวิสเตรียมขึ้นบิน !!!” สตีฟออกคำสั่งกับเอไอที่ติดมากับชุดแต่ไม่มีเสียงอะไรตอบกลับมา
ครอก !! ฟี้ !! ครอก !! ฟี้ !! สตีฟได้ยินเสียงกรนเบาๆเข้ามาในหู
“เฮ่จาวิสแกหลับเรอะ !!!” สตีฟถามเสียงดังนี่เอไอมันหลับได้ด้วยงั้นเหรอ
คะ คะ ครับคุณสตีฟผมไม่ได้หลับนะครับแค่งีบไปเท่านั้น เสียงจาวิสพูดเหมือนสะดุ้งตอบกลับมา
“งีบพ่องรีบขึ้นบินเร็วเราต้องรีบไปหยุดเจ้านั่น !!” สตีฟพูดเพราะที่คอของเจ้าไวเวิร์นสีมันเข้มขึ้นเรื่อยๆ
รับทราบครับคุณสตีฟ เสียงจาวิสตอบก่อนจะเริ่มเปิดการทำงานของชุดเกราะทันทีแต่ระบบยังไม่ทันเริ่มทำงานเจ้าไวเวิร์นก็พ่นไฟ??? ออกมาเสียก่อน
ปิ้ว !! ตู้ม !!! ลำแสงถูกยิงออกมาจากลำคอของเจ้าไวเวิร์นมันพุ่งตรงลงมาโดนป้อมปืนมิสไซส์เต็มๆ
อ๊าก !!! เสียงเหล่าทหารที่อยู่ใกล้ๆร้องออกมาแรงระเบิดของมันทำให้ป้อมปืนมิสไซส์พังไปทันทีสตีฟเห็นดังนั้นก็อ้าปากค้างอึ้งไปเหมือนกัน
“เอ็งพ่นไฟเป็นลำแสงงั้นเรอะ จะแหกทฤษฎีเกินไปแล้ว” สตีฟพูดออกมาตอนนั้นเองชุดเกราะของสตีฟก็พร้อมบินแล้ว
กรุณาเอามือไว้ข้างลำตัวด้วยครับคุณสตีฟ เสียงจาวิสพูดและเมื่อสตีฟเอามือไว้ข้างลำตัวไอพ่นที่ติดอยู่ที่มือก็เริ่มทำงานทันที
ฟู่ !!! ร่างของสตีฟค่อยๆลอยขึ้นและเมื่อไอพ่นจากชุดเกราะทำงานเต็มที่สตีฟก็พุ่งเข้าใส่ไวเวิร์นตัวนั้นทันที
จะบินถึงเป้าหมายในอีก ห้าวินาทีขอแนะนำให้หลบเพราะชุดเกราะไม่ได้ออกแบบมาให้พุ่งชนเป้าหมายหรือคุณสตีฟจะใช้ระบบทำลายตัวเองเพื่อทำลายเป้าหมายก็ได้แต่กระผมไม่ขอแนะนำเพราะแรงระเบิดมันไม่ได้แรงกว่ามิสไซส์สักเท่าไหร่คาดว่าศัตรูอาจจะแค่คันๆจากแรงระเบิด เสียงจาวิสบอกกับสตีฟ
“ใครจะไประเบิดตัวเองล่ะเฟ้ยตรูจะเข้าไปชกมัน !!” สตีฟพูด
จะปะทะในอีก สาม สอง ............ สตีฟได้ยินดังนั้นก็เตรียมออกหมัดชกทันที
ตู้ม !! หมัดของสตีฟชกเข้าใส่เต็มๆร่างของไวเวิร์นตัวนั้นร่างของมันลอยละลิ่วปลิวไปหลายสิบเมตร
ก๊าซ !!!!!! เสียงของเจ้าไวเวิร์นร้องออกมา
คุณสตีฟครับเกิดปัญหาแล้วครับ เสียงจาวิสรายงาน
“มีอะไรจาวิส” สตีฟถามพลางเตรียมบินตามไปต่อยมันต่อ
เนื่องจากแรงจากหมัดของคุณสตีฟแรงเกินไปทำให้เกราะหุ้มมือเริ่มร้าวครับถ้ายังฝืนใช้ต่อไปกระผมเกรงว่ามันจะพังและคุณจะบินต่อไปไม่ได้เพราะไอพ่นนั้นถูกติดตั้งเอาไว้ที่ฝ่ามือครับ จาวิสอธิบาย
“เวรกรรมอย่างนี้ตรูก็สู้ไม่ได้อ่ะดิ อ๊ะนึกออกแล้วเอาแบบนี้แล้วกัน” สตีฟนึกวิธีดีๆออกจึงบินเข้าหาเจ้าไวเวิร์นอีกครั้ง
ก๊าซ !!!! เจ้าไวเวิร์นที่ตั้งหลักได้หลังจากถูกต่อยกระเด็นมันหันมามองสตีฟก่อนจะอ้าปากเตรียมยิงลำแสงจากปากมันอีกครั้ง
ปิ้ว !! ลำแสงถูกยิงออกมาแต่สตีฟเห็นตั้งแต่มันอ้าปากแล้วจึงหมุนตัวควงสว่านหลบ
“อุ๊ก !! จะอ้วก” สตีฟทำท่าผะอืดผะอม
การหมุนตัวควงสว่านด้วยความเร็วขนาดนี้จะทำให้เกิดแรงจีระดับสูงกระผมไม่แนะนำให้ผู้ไม่ชำนาญทำครับคุณสตีฟ เสียงจาวิสเตือน
“ทำไมไม่บอกพรุ่งนี้เลยล่ะเฟ้ย !!” สตีฟบ่น
ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้จะบอกอีกครั้งครับคุณสตีฟ จาวิสพูด
“เอาที่เอ็งสบายใจจาวิส !!!” สตีฟพูดก่อนจะบินเข้าไปหาไวเวิร์นด้วยความเร็วสูง
ฟิ้ว !! ฟิ้ว !! ฟิ้ว !! สตีฟบินฉวัดเฉวียนหลบการยิงลำแสงของมันแทนที่จะควงสว่านเพราะเขายังไม่อยากอ้วกทั้งๆที่ใส่เจ้าเกราะนี่อยู่
ก๊าซ !!! ไวเวิร์นคำรามออกมาอย่างโมโหที่สตีฟหลบการโจมตีของมันได้หมดและในที่สุดสตีฟก็เข้าถึงตัวของมันอีกครั้งแต่ครั้งนี้สตีฟไม่ได้ต่อยเขาเลือกที่จะบินผ่านร่างของมันไปและเมื่อมาถึงบริเวณหางของมันสตีฟก็หยุดและคว้าหมับเข้าที่หางของมันด้วยสองมือทันที
“จาวิสฝากควบคุมไอพ่นที่ขาที” สตีฟสั่งการเจ้าเอไอ
ได้ครับคุณสตีฟ เสียงจากวิสตอบกลับมา
“เอาล่ะนะ ฮึบ !!!!” สตีฟออกแรงดึงหางของเจ้าไวเวิร์นก่อนจะออกแรงเหวี่ยงมัน
“ย๊าก !!!!!!!!!!!!!!!!!!!” สตีฟร้องตะโกนออกมาก่อนจะมองไปยังด้านล่างหาพื้นที่ว่างๆและเหวี่ยงเจ้าไวเวิร์นลงไปทันที
ตู้ม !!! ร่างขนาดใหญ่ของเจ้าไวเวิร์นตกลงกระแทกพื้นเสียงดังจนทำให้พวกฮีโร่ที่สู้กับสัตว์กลายพันธ์อยู่ถึงกับชะงักไปสตีฟไม่รอช้าพุ่งลงมาจากท้องฟ้าทันที
ตึก !! ร่างของสตีฟบินลงมายืนบนพื้นดินอีกครั้งเขาอาศัยจังหวะที่ไวเวิร์นยังตั้งตัวไม่ได้รีบถอดเก็บชุดเกราะใส่ไปในกระเป๋าผ้ากันเปื้อนด้านหน้าที่มีกระเป๋าผ้ามิติของเขายัดเอาไว้และเดินเข้าไปหามันทันที
“เอาล่ะแกอยู่บนพื้นเหมือนกันแล้วเท่านี้ก็ไม่ต้องกังวลตอนต่อยแล้ว” สตีฟเดินเข้าไปหาไวเวิร์นทันที
ควับ !! ควับ !! ไวเวิร์นค่อยๆลุกขึ้นมาก่อนจะสะบัดหัวไล่ความมึนงงออกไปมันมองมาทางสตีฟก่อนจะส่งเสียงขู่ออกมา
กรร !!!!! ไวเวิร์นส่งเสียงขู่อยู่ในลำคอมันไม่ยิงลำแสงออกมาอีกแล้วเพราะมันเห็นว่าสตีฟหลบได้ตลอด
พรึบ !! มันยกปีกที่เหมือนค้างคาวของมันขึ้นมาซึ่งที่ปีกนั่นมีปลายแหลมๆมีลักษณะคล้ายกรงเล็บ

พิมพ์คำอธิบายที่นี่
ติ๋ง !! ติ๋ง !! สตีฟเห็นหยดน้ำสีดำๆบางอย่างกำลังหยดลงมาจากปลายปีกของมัน
“พิษเหรอนั่นพิษสงรอบตัวจริงนะแถมหางเอ็งก็แหลมเสียด้วยโดนเสียบไปท่าจะยุ่ง” สตีฟพูดออกมาเขาไม่รู้ว่าน้ำที่หยอดจากปลายปีกที่เป็นกรงเล็บนั่นจะใช่พิษหรือเปล่าแต่ระวังไม่ให้ไปโดนมันจะดีกว่า
ก๊าซ !! ตึง !! ตึง !! ตึง !! ตึง !! ไวเวิร์นคำรามออกมาก่อนจะพุ่งเข้าใส่สตีฟ
“ความเร็วมันไม่มากเท่าไหร่ถึงเลเวลจะสามร้อยก็เถอะความเร็วมันน่าจะอยู่ที่สองร้อยต้นๆ” สตีฟลองประเมินความเร็วของเจ้าไวเวิร์นนี่ดูก่อนจะพุ่งเข้าใส่มันเช่นกัน
ควับ !! ตู้ม !! ไวเวิร์นใช้ปีกข้างหนึ่งของมันโจมตีใส่สตีฟแต่ด้วยความเร็วที่น้อยกว่าของมันทำให้สตีฟหลบได้ไม่ยาก
“เหวอ !!!” สตีฟเผลออุทานออกมาหลังจากหันไปมองความเสียหายที่เกิดจากการโจมตีของมันเพราะเพียงแค่มันตวัดปีกโจมตีทีเดียวถึงกับทำให้พื้นดินแยกออกจากกันเป็นทางยาวหลายร้อยเมตร
“ค่าความแข็งแกร่งของมันจะต้องทะลุสี่ร้อยไปแล้วแน่ๆตรูเองยังทำงี้ไม่ได้เลย ” สตีฟพูดออกมาก่อนจะหันไปหาไวเวิร์นที่เตรียมโจมตีใส่เขาอีกครั้ง
ฟุ่บ !! ตู้ม !!! สตีฟหลบการโจมตีของมันได้แต่สภาพพื้นที่ด้านหลังของสตีฟก็ถูกแยกเป็นทางยาว
เมื่อหลบการโจมตีได้สตีฟไม่รอช้าพุ่งเข้าประชิดตัวมันทันที
ฟุ่บ !! ร่างของสตีฟพุ่งเข้าไปประชิดตัวของไวเวิร์นก่อนสตีฟจะกระโดดและอัปเปอร์คัตใส่มัน
ตู้ม !! ไวเวิร์นถูกสตีฟอัปเปอร์คัตเข้าเต็มๆจนหน้าของมันถึงกับหงายขึ้นไปด้านบน
“ชิ !! ค่าพลังกายของมันเยอะกว่าค่าความแข็งแกร่งเราสินะขนาดใส่เต็มแรงยังได้แค่นี้” สตีฟสบถออกมาตอนนั้นเองเป็นจังหวะที่สตีฟลอยตัวอยู่ในอากาศไวเวิร์นมันได้ใช้หางของมันที่มีลักษณะแหลมคล้ายหอกแทงใส่สตีฟ
ฉึก !! อ๊าก !!!! สตีฟร้องออกมาเพราะหางของมันแทงถูกขาของสตีฟเต็มๆก่อนไวเวิร์นจะสะบัดหางของมันจนร่างของสตีฟปลิวออกไปหลายร้อยเมตร
ฟิ้ว !!! ตู้ม !!! ร่างของสตีฟปลิวไปกระแทกกับพื้นอย่างแรง
“อ๊ากเจ็บว้อย !!!!” สตีฟร้องออกมาเขาไม่ได้เจ็บแบบนี้มานานมากแล้วตั้งแต่สู้กับโกทแมนที่ทำเอาเขาซี่โครงหัก
ไอ้เวรแทงมาได้คอยดูเถอะพ่อจะเอาคืนให้หนักเลย สตีฟค่อยๆลุกขึ้นมาเนื่องด้วยขาของสตีฟถูกแทงจนบาดเจ็บทำให้เขาค่อยๆกระเผลกเข้าไปหามันอีกครั้ง
จบ...