เมื่อ วทัญญา และ อีธาน ได้กลับเข้าสู่ภาวะปกติแล้ว หญิงสาวก็พลิกนอนตะแคงข้าง หันหลังให้ชายหนุ่ม ซึ่งทำให้ อีธาน ได้เห็นความโค้งเว้าของเรือนร่างอันเย้ายวนเร้าใจสวยงาม ที่เขาชื่นชอบและชื่นชมเป็ยิ่งนัก
“ไม่เอาน่า อย่างอนกันเลยนะครับ” อีธาน เอ่ยขึ้นพร้อมกับดึงร่างบางเข้ามาสวมกอดไว้ทางด้านหลัง
“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ ฉันไม่ได้งอนย่ะ ฉันโกรธและเกลียดคุณต่างหากล่ะ” วทัญญา หันหน้ามองคนตัวโต พร้อมกับเข่นเขี้ยว และพยายามขัดขืนออกจากอ้อมกอดแกร่งของชายหนุ่ม แต่ก็ไม่เป็ผลสำเร็จ
“เอ้!.. คนไทยเขาว่ากันว่าผู้หญิงบอกว่าเกลียด แปลว่าผู้หญิงรัก ท่าจะจริงเฮะ!” อีธาน กล่าวล้อๆ คนตัวเล็ก อย่างอารมณ์ดี
“คุณอีธาน คนบ้า!.. ประสาทใหญ่แล้ว ปล่อยฉันนะ ปล่อย!” วทัญญา แว้ดส่งให้คนตัวโต และพยายามดิ้นขลุกขลักออกจากอ้อมแขนแกร่งอีกครั้ง แต่ยิ่งดิ้นก็เหมือนกับอ้อมแขนแกร่งนั้น แน่นกระฉับเข้าไปเรื่อยๆ และเรื่อยๆ และในจังหวะหนึ่งหญิงสาวเผลอดิ้นอย่างแรง จึงทำให้แกนกายสาวเจ็บแปลบขึ้นมาอย่างคาดไม่ถึง
“โอ้ย!..” วทัญญา อุทานออกมาในทันที จิตสำนึกหวนกลับไปย้ำเตือน ให้คิดถึงสิ่งที่พึ่งเสร็จสิ้นลง รู้สึกใจหาย เสียดายสิ่งที่หวงแหนไว้มาตลอดความสาวของเธอ ก็ก่อให้เกิดความหดหู่ขึ้นมาในจิตใจ จนทำให้น้ำตาไหลรินออกมาจากดวงตาคู่สวยนั้น
“เจ็บเหรอ ผมขอโทษที่ทำรุนแรงไปหน่อย อย่าร้องไห้เลยนะคนดี” อีธาน เมื่อเห็นอาการหยุดชะงักและสีหน้าเ็ป พร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาของคนตัวเล็ก ก็ขอโทษขอโพยเป็การใหญ่
“เดี๋ยวผมจะแก้ตัวใหม่ จะไม่ทำให้คุณเจ็บอีก” ว่าแล้ว อีธาน ก็พรมจูบไล่เลื่อนไปบนไหล่ หลังนวลเนียน จน วทัญญา ขนลุกซู่ เสียวสะท้านอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว
“อุ้ย!..อื้อออ! ยะ อย่าค่ะ” วทัญญา อุทานออกมาเบาหวิวแทบจะไม่ได้ยินเสียงเลย
“คราวนี้ ผมจะไม่ทำให้คุณต้องเจ็บอีก ผมรับรอง” อีธาน ใช้มือหนาแกร่งจับศีรษะทุยของ วทัญญา ให้หันเอียงหน้ามาหาตน แล้วเอ่ยพร่ำบอกคนตัวเล็กชิดริมฝีปากบางจิ้มลิ้ม กดจูบลงไปหาปากบางจิ้มลิ้มอย่างโหยหา
เพราะจากที่คนตัวเล็ก พยายามดิ้นรนออกจากอ้อมแขนแกร่งของเขาเท่าไร ร่างกายของทั้งสองก็ยิ่งแนบชิดสนิทกันมากขึ้น และมากขึ้น จนอะไรๆ ที่มันได้สงบลงไปเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว ก็ตื่นตัวขึ้นมาเต็มที่อีก
และตอนนี้อีธาน ไม่อาจที่จะควบคุมความ้าได้อีกต่อไปแล้ว อยากปลดปล่อย ความทรมานนั้นออกมาให้รู้แล้วรู้รอดไป จึงจับขาเรียวเล็กข้างหนึ่งขึ้น แล้วค่อยๆ สอดประสานแกนกายแกร่ง เข้าไปในใจกลางอันนุ่มนิ่มอุ่นๆ ลื่นๆ ชุ่มฉ่ำ ของคนตัวเล็กอย่างช้าๆ และเบาที่สุดเท่าที่จะทำได้
“โอ้!.. ซู่ววว์!.. อื้ออ!..” วทัญญา เผลอครางออกมาอย่างกลั้นเอาไว้ไม่อยู่
“โอ้! ทูนหัว ข้างในคุณฟิตมาก มันดีเหลือเกิน” อีธาน กล่าวพำพึมครางออกมาด้วยเสียงกระเซ้า
“เราจะมีความสุขด้วยกัน ผมสัญญา” อีธาน กล่าวกระเซ้าขึ้นมาอีกรอบ
แล้วทุกอย่างก็ค่อยๆ ดำเนินไปอย่างนุ่มนวลอ่อนนุ่ม อ่อนหวาน เป็จังหวะจะโคน และเร้าร้อนไปด้วยในตัว จนทุกอย่างได้ดำเนินเข้าสู่ความสุขหฤหรรษ์ สุขสมกันถ้วนทั่ว ซึ่งชายหนุ่มทำให้ วทัญญา แทบจะสำลักความสุขที่เขาได้มอบให้ในรอบนี้ ตามที่เขาได้ให้สัญญาไว้จริงๆ
“คุณช่างหอมหวานไปทั้งตัวเลย ทูนหัว” เมื่อทุกอย่างได้จบลงอีกรอบ อีธาน ก็กล่าวกระซิบที่ข้างหูเรียวเล็ก ซึ่งทำให้ วทัญญา อายจนหน้าแดงราวกับลูกตำลึงสุก แดงลามไปจนถึงใบหูเลยทีเดียว
“คุณปล่อยฉันไปเถอะนะคะ ในเมื่อคุณได้สิ่งที่คุณ้า สมใจแล้ว ก็ปล่อยฉันไปเถอะค่ะ” วทัญญา กล่าวอ้อนวอนคนตัวโตที่สวมกอดเธอไว้ไม่ยอมปล่อยอยู่อย่างนั้น
“ใครบอกว่าผมสมใจ ผมยังไม่อิ่มเลยด้วยซ้ำ ยังอยากจะรักคุณอีกอยู่เลย ทูนหัว” อีธาน กล่าวพร้อมกับส่งสายตากรุ่มกริ่มมาให้
“คุณ!.. ทำไมคุณหื่นอย่างนี้นะ คนบ้า” วทัญญา หน้าแดงกว่าเดิมอีก พลางกล่าวต่อว่าคนตรงหน้าอย่างอายๆ
“ก็คุณน่ารัก น่าใคร่ ไปหมดทั้งตัวขนาดนี้ ผมก็อดใจไม่ไหวนะสิ”
อีธาน กล่าวยิ้มๆ แล้วเขาก็พลิกร่างหนาแกร่งบึกบึนขึ้นมาทาบทับร่างบาง และก็เริ่มกิจกรรมเข้าจังหวะอีกครั้ง และอีกครั้ง จน วทัญญา คอพักคออ่อน เพราะความเหนื่อยอ่อนหล้า ทันทีที่กิจกรรมเข้าจังหวะครั้งล่าสุดได้เสร็จสิ้นลง ซึ่งก็เป็เวลาปาเข้าไปบ่ายแก่ๆ แล้วนั้นเอง
๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
1K
