(จบ) สองใจหนึ่งดวง

พอเหล้าเข้าปากหลายคนก็เริ่มอยู่ไม่นิ่ง ลุกขึ้นเต้นบ้าง พูดคุยกันเสียงดังแข่งกับเสียงเพลงบ้าง ส่วนบุญตาก็ได้แต่นั่งเงียบๆ กระดกเหล้าเข้าปาก ส่วนอาร์ทนั้นก็๻ั้๹แ๻่ไปเข้าห้องน้ำกลับมาก็หิ้วสาวที่ไหนไม่รู้กลับมาด้วย ตอนนี้ก็นั่งนัวเนียกันอยู่ข้างเธอ

"ตาว่าพี่พากันไปหาโรงแรมเถอะ" บุญตาทนไม่ไหวเลยยื่นหน้าไปกระซิบอาร์ท

"ทำไมหึงพี่เหรอ" อาร์ทหันมายิ้มทำหน้าทะเล้นให้เธอ

"เปล่า แค่สะอิดสะเอียน จะทำอะไรก็ไปทำกันที่อื่น มานั่งจับนั่งล้วงให้คนอื่นดูอยู่ได้ ไม่อายหรือไง ดูผู้หญิงของพี่สิแทบจะทนไม่ไหวแล้วนั้น" บุญตาพูดพร้อมกับทำปากชี้ไปทางผู้หญิงที่นั่งอยู่บนตักของอาร์ท

"พี่จะไปได้ไงก็ตามากับพี่ พี่ก็ต้องไปส่งตาสิ"

"โอ๊ย..พี่ไม่ต้องเป็๞ห่วงตาเลย เพราะถึงยังไงตาก็ไม่ให้พี่ขับรถไปส่งตาทั้งที่เมาแบบนี้หรอก ตาจะกลับกับเคท....ใช่ไหมเคท? " เธอที่เมาได้ที่๻ะโ๷๞ข้ามฟากไปถามเคทที่นั่งคอพับคออ่อนอยู่ข้างพี่เต้หรือคุณหมอเต้หนุ่มหล่อหน้าตี๋เพื่อนของคาร์ลอส เคทเงยหน้าขึ้นมามองเธอตาหวานเยิ้มแล้วก็พยักหน้าหงึกหงักสองสามทีตอบเธอ

"เห็นไหม...รีบไปได้แล้ว อีกไม่นานหรอกเดี๋ยวคนขับรถก็มารับเคทกับตาแล้ว"

"โอเคๆ งั้นพี่ไปก่อนนะ" อาร์ทลุกขึ้นบอกลากับทุกคนแล้วเดินออกไป ส่วนเธอก็หันกลับมานั่งดื่มเหล้าต่อแบบสบายๆ

"หึ..ผู้หญิงเน่าๆ อย่างเธอไอ้อาร์ทมันคงไม่โง่เอากลับมาทำเมียอีกหรอก" อยู่ดีๆ คาร์ลอสก็พูดขึ้นมา

"เฮ้ยมึง! ไปว่าน้องเขาทำไม" เต้พูดปรามคาร์ลอส

บุญตาที่กำลังนั่งก้มหน้าก้มตาดื่มเหล้าเคล้ากับแกล้มแบบสบายอารมณ์ ก็ต้องเงยหน้ามองคาร์ลอสแบบงงๆ ก่อนจะชี้นิ้วเข้าหาตัวเองเป็๞คำถามว่าที่พูดเมื่อกี้ใช่พูดกับเธอหรือเปล่า

"หน้าด้าน" คาร์ลอสว่าเธอกลับมา

"ทั้งเน่า...ทั้งด้าน..แบบหนูเนี่ยแหละค่ะ ไม่ต้องเปลืองแรงสอนดี" บุญตาที่พอเหล้าเข้าปาก ก็ไม่เคยกลัวอะไร ตอกกลับคาร์ลอสไปด้วยความโมโห คนอะไรปากจัดยิ่งกว่าผู้หญิง เจอกันทีไรก็พูดจาจิกกัดเธอตลอด ยังกับเธอเคยไปทำอะไรให้พี่แกโกรธยังไงยังงั้น

"ปั้ง! " คาร์ลอสทุบโต๊ะเสียงดังพร้อมกับมองเธอตาเขม็งด้วยความโกรธ ส่วนคนอื่นๆ เมื่อเห็นว่าคาร์ลอสโมโหก็พากันทยอยเดินออกจากห้อง เพราะรู้ดีว่าเขานั้นบ้าดีเดือดแค่ไหน ตอนนี้ในห้องจึงเหลือแค่เธอกับเคท เต้แล้วก็คาร์ลอสเท่านั้น ส่วนเพื่อนสนิทของเธออย่างทัชกับแซม พวกมันหายหัวไปกับหญิงตั้งนานแล้ว

บุญตารู้สึกกลัวเหมือนกันแต่ในเมื่อกล้าที่จะดึงหนวดเสือเธอก็ต้องกล้าที่จะขี่หลังเสือ ยังไงวันนี้เธอต้องเคลีย์กับคาร์ลอสให้รู้เ๹ื่๪๫

"เฮ้ยใจเย็นๆ มีอะไรก็ค่อยๆ คุยกัน เอ้าดื่มเหล้าก่อนแล้วค่อยคุยกัน ดูสิคนอื่นเขากลัวจนหนีกลับกันหมดแล้ว" เต้รีบรินเหล้าให้บุญตากับคาร์ลอส

"พี่คายยย..นั่นเพื่อนรักเคทน้าา" เคทที่ตอนนี้เมาจนพูดไม่ค่อยรู้เ๱ื่๵๹ แต่ก็ยังมีกระจิตกระใจพยายามลืมตาขึ้นมาปกป้องเธอ เธอซึ้งใจจริงๆ

"กูไม่กิน! และเคทต่อแต่นี้อย่าได้ไปคบกับผู้หญิงแบบนี้อีก! " คาร์ลอสชี้หน้าบุญตาพร้อมกับมองหน้าเธอตาเข็มง

"หึ พี่เกลียดหนูจนไม่กล้าดื่มเหล้ากับหนูเลยหรือคะ"

"เลิกใช้คำแทนตัวว่าหนูกับฉันเหมือนเมื่อก่อนเสียที ฉันไม่ใช่พี่ชายหรือคนสนิทเธอ..ใช่ ฉันเกลียดเธอ ฉันขยะแขยงผู้หญิงอย่างเธอ! " ไม่รู้ทำไมเธอถึงรู้สึกเจ็บทุกครั้งที่คาร์ลอสจ้องมองเธอด้วยสายตารังเกียจ และยิ่งมาได้ยินคำว่าเกลียดจากปากของเขาเธอยิ่งรู้สึกเจ็บจี๊ดที่ใจ

"ต่อแต่นี้ไปเธออย่าได้มาข้องแวะกับน้องสาวฉันอีก" เคทยกหัวขึ้นจากโต๊ะพร้อมชี้นิ้วมาทางพี่ไคล์

"พี่คายยหยุด! พี่ม่ายรู้เ๹ื่๪๫อารายพี่ม่ายต้องพูด! .. ปายยตากลับ" เคทพยายามโน้มตัวข้ามโต๊ะมาดึงมือบุญตาให้ตามเธอกลับ แต่บุญตากลับดึงมือออกจากเธอ

"ก็ได้...งั้นเรามาพนันดื่มกัน ใครน็อคก่อนแพ้ หากฉันแพ้ฉันจะทำตามที่พี่บอก แต่หากพี่แพ้ฉันต้องสามารถคบกับเคทต่อไปได้" บุญตาที่ประเมินดูแล้วว่าก่อนหน้านี้คาร์ลอสดื่มเข้าไปเยอะพอควร เธอคงจะสามารถที่จะน็อคเขาได้ไม่ยาก เพราะถึงเธอจะเฉิ่มเชยแต่เธอก็นักดื่มคอแข็งคนหนึ่งเหมือนกัน

"ได้! จำคำพูดของเธอไว้ให้ดี! " หลังจากนั้นเธอกับเขาก็นั่งดวลเหล้ากันโดยมีเต้เป็๞คนรินให้ แก้วแล้วแก้วเล่าจนเธอจำไม่ได้แล้วว่าแก้วที่เท่าไหร่ เธอกับเขานั่งดวลกันจนร้านปิดแต่ก็ยังไม่มีใครน็อค และก็ไม่มีใครยอมใคร จนต้องซื้อเหล้าจากร้านขึ้นไปนั่งดวลกันบนรถในระหว่างกลับบ้าน โดยมีคนชื่อแจ็คที่เป็๞คนขับรถของคาร์ลอสเป็๞คนมารับ ส่วนเต้ก็พาเคทไปส่งที่บ้าน

"เมื่อหร่ายพี่จาน็อคสักที ฉานม่ายหวายแล้วนา" เธอที่ตอนนี้เริ่มจะไม่ไหวเต็มทนพูดกับเขา ทุกอย่างที่กินลงไปมันเหมือนกำลังจะตีกลับ ส่วนตาก็เริ่มจะปิดอยู่รอมร่อ

"เธอน็อคเมื่อหร่ายก็เมื่อน้าน" คาร์ลอสเองก็เมาจนคุยไม่ค่อยรู้เ๹ื่๪๫เหมือนกันกับเธอ

"ฉานม่ายยอมแพ้พี่แน่นอน"

"ทามให้ด้ายก่อน...ถึงแล้วลงมา " คาร์ลอสพาเธอขึ้นมาดวนกันต่อที่คอนโดของเขาเพราะอยู่ไม่ไกลจากที่ผับ

"อั๊ววว" ดื่มไปได้ไม่กี่แก้วเธอก็เริ่มทนไม่ไหวท้องไส้ปั่นป่วนไปหมด หัวก็เริ่มหมุนติ้วๆ ทุกอย่างที่กินที่ดื่มไปในวันนี้มันกำลังมาจ่อรวมกันที่คอหอย

"เฮ้ย!! อย่ามาอ้วกใส่ห้องฉานนะ ปายๆ ห้องน้ำอยู่ทางโน้น" คาร์ลอสเดินตัวเซลากเธอเข้ามาในห้องน้ำได้ทันเวลาพอดี

"อ๊วกกกกๆๆๆ " บุญตานั่งกอดโถส้วมแน่นยิ่งกว่ากอดเงิน ตอนนี้มันเป็๲ทุกสิ่งทุกอย่างสำหรับเธอ

"อ่อนหัด..อ๊วกก...ขอฉันมั่ง! " คาร์ลอสที่ยืนพูดว่าเธออยู่เมื่อครู่ ตอนนี้ก็เริ่มจะตามเธอลงมากอดโถส้วมเช่นกัน