“จะยืนอีกนานไหม”
เสียงร้องทักทายดังขึ้นเบาๆจากชายสวมชุดสีขาวเปื้อนไปด้วยดินโคลน จากสภาพคงไม่พ้นเมาเหล้าแล้วนอนกลิ้งไปกับพื้นดิน ตงฟางที่กำลังยืนอ้าปากกว้างให้กับตึกทักษะสูงใหญ่มีพลังงานมหาศาลมากมายพุ่งกระจายออกมา ถึงขั้นมองจ้องหน้าชายแก่ที่กล่าวทักทายเขาทันที ตามคำอธิบายของรุ่นพี่ ชายแก่สวมชุดขาวสกปรกโสโครกเปื้อนดินเป็ผู้ดูแลหน้าทางเข้าตึกทักษะ
“คุณลุงครับ ผมตงฟาง ลุงชื่ออะไร ข้างในเข้าได้กี่ชั่วโมงครับ”
“ฮ่าๆๆ” จากเดิมตงฟางชอบเรียกชายแก่ว่าตาแก่ เขากลับต้องเปลี่ยนคำพูดเป็คุณลุงพร้อมด้วยท่าทางนอบน้อม เพราะกลัวว่าจะถูกเตะออกไปจากตึกทักษะ ทว่าชายชุดขาวกลับส่งเสียงขำออกมา ทำเอาตงฟางย่นคิ้วรอคำพูดต่อไป
“แกนี่แปลกคนจริงๆ ใครก็ตามที่เดินทางมายังสถานที่แห่งนี้ หากเป็ครั้งแรกพวกเขาจะถามก่อนเป็อันดับแรกว่าข้างในมีกฎอะไรบ้าง เอาล่ะ ชื่อของฉันไม่สำคัญหรอก ฉันไม่ชอบคุยกับใคร ส่วนเวลาในการเข้าใช้งานแล้วแต่ความอดทนของแกเลย เพียงแต่ว่าอย่าขึ้นไปชั้นที่สูงกว่า 1”
“ถ้าผมขึ้นไป ผมจะถูกไล่ออกจากสถาบันไหมครับ”
“ไม่ หากแกไม่ฆ่าคนตายแกจะไม่มีทางถูกไล่ออก กฎที่ตั้งไว้ไม่ให้แกขึ้นไปชั้นบนก็เป็เพราะว่า ชั้นที่สูงขึ้นไปมีพลังิญญาสูงมากๆ แกต้องมีระดับพลังที่มากเทียบเท่าพลังข้างบนนั้นก่อน ไม่เพียงเท่านั้นนะ ทุกการอ่านหนังสือทักษะจำเป็ต้องใช้พลังิญญาด้วย ถ้าแกมีไม่มากพอ แกจะสลบ สุดท้ายก็ถูกหามออกมา”
“แสดงว่ากฎมันก็ตั้งเพื่อป้องกันไม่ให้ศิษย์อ่านหนังสือทักษะเกินตัวพวกเขา”
“ถูกต้อง สำหรับแกฉันแนะนำให้อ่านชั้น 1 ไปก่อน ถ้าไม่เป็ศิษย์สายนอก ชั้น 2 ยังไม่เหมาะกับแก”
การเป็ศิษย์สายนอกไม่ใช่แค่ต้องสู้ชนะศิษย์สายนอก จำเป็ต้องมีพลังระดับก่อตั้งิญญา ดังนั้นจึงไม่แปลกที่ศิษย์ทั่วไปจะไม่ได้รับอนุญาตให้ขึ้นไป
“ขอบคุณครับ ผมไปก่อนนะตาแก่”
คุณลุงครับถูกเปลี่ยนเป็ตาแก่ ทำเอาชายสวมชุดขาวสำลักเหล้าที่พึ่งกระดกไปทันที พลางมองจ้องไปยังตงฟางที่กำลังเดินส่ายก้นเข้าไปในตึก
“ไอ้เด็กเวรนี่ พอรู้ว่าฉันไล่แกออกจากตึกทักษะไม่ได้ก็เอาใหญ่เลยนะ”
“วาว~~”
สายตามองจ้องไปยังชั้นหนังสือมากมายภายในตึกทรงกลมขนาดใหญ่ มองไปด้านซ้ายมีหนังสือสันไม้มากมายไม่ซ้ำกัน มองไปด้านขวาของตึกทักษะที่มีหนังสือวิ่งกับฝั่งทางซ้ายล้วนเต็มไปด้วยหนังสือเช่นกัน สายตาของตงฟางกลับไปหยุดอยู่เพดาน แม้เขาจะสามารถมองทะลวงขึ้นไปจนเห็นหลังคาตึกทักษะ แต่ทุกๆชั้นกลับมีม่านพลังกางครอบเอาไว้ เพื่อไม่ให้ศิษย์เดินทางขึ้นไปยังชั้นสูงกว่าระดับของพวกเขาเอง
[ห้ามส่งเสียง ห้ามนำอาหารเข้ามาดื่มหรือกิน ห้ามก่อไฟ]
ป้ายเตือนติดไว้ข้างประตูบ่งบอกถึงข้อห้ามไม่ให้ทำภายในสถานที่แห่งนี้ ตงฟางที่กวาดตามองทุกที่จนรู้ตัวว่าเขาเข้าใช้งานชั้น 1 ที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมายได้นี้เอง จึงเดินเข้าไปหยิบจับหนังสือเล่มที่อยู่ติดกับทางเข้ามาอ่านทันที เขาอยากรู้ว่ามันเป็หนังสืออะไร
“นี่มัน ทักษะจริงด้วย”
หนังสือเล่มแรกเป็หนังสือทักษะเกี่ยวกับหมัด เล่มที่สองถูกหยิบขึ้นมาเป็ทักษะการใช้ดาบ เล่มต่อๆไปที่หยิบขึ้นมาล้วนเป็ทักษะไม่เหมือนกัน ระหว่างที่หยิบด้วยความดีใจเมื่อเห็นทักษะมากมายนี้เองนั้น ตงฟางก็ถูกทักทายจากชายคนหนึ่งที่เดินเข้ามาวางหนังสือกลับคืนชั้นทันที
“มาใหม่เหรอ”
“ใช่ ผมพึ่งมาใหม่ มีอะไรจะแนะนำผมไหมครับ”
“ไม่”
“รุ่นพี่ จากชุดแล้วเราเป็ศิษย์ทั่วไปเหมือนกัน ในฐานะที่รุ่นพี่เข้ามาก่อนผมขอเรียกรุ่นพี่ก็แล้วกัน ไม่คิดจะอธิบายอะไรให้น้องชายคนนี้ฟังหน่อยเหรอ”
ตงฟางหยิบหินิญญาออกมา 20 ก้อน เขา้าใช้มันซื้อคำอธิบายการเข้าใช้งานตึกทักษะแห่งนี้ ด้วยการจัดวางหนังสือไม่เป็หมวดหมู่ เขาจึง้าคนอธิบายวิธีการค้นหาหนังสือที่เขา้า
“จะถามอะไร” สายตาของตงฟางมองไปยังชายตรงหน้าที่มองเงินในมือของเขา
“เป็อย่างนี้นะรุ่นพี่ ผมลองดูหนังสือพวกนี้แล้วพบว่ามันเป็หนังสือทักษะคนละประเภทกัน ทำให้ผมรู้ว่าในตึกแห่งนี้ไม่มีการจัดหมวดหมู่ทักษะเลย จริงไหม”
“เป็แบบนั้นจริงๆ การจะหาหนังสือต้องอาศัยความชำนาญและโชค แต่มันก็มีวิธีทำให้การหาง่ายขึ้นอีกนิด”
“ยังไงเหรอ”
“ลองมองดูตรงนั้น” ตงฟางมองตามนิ้วชี้ของรุ่นพี่จนเห็นขอบเขตของตู้วางหนังสือ
“ภายในตึกทักษะมีหนังสือทักษะมากมาย บางชิ้นขาดหาย บางชิ้นอยู่ครบ อยู่ที่ใครจะดวงดีเจอมัน แม้จะเจอหนังสือทักษะขาด แต่มันก็ยังมีอีกโอกาสให้เจอหนังสือเล่มเดียวกัน ดูรอยต่อพวกนั้น ภายในตึกทักษะชั้น 1 จะมีตู้เก็บหนังสือ 4 ตู้เข้าด้วยกันเป็ทรงกระบอกตามลักษณะของตึกแห่งนี้ หากตู้แรกได้หนังสือขาดให้เดินทางไปตู้หนังสือที่สอง หรือไม่ก็สามสี่ เพียงเท่านี้ก็จะเจอแล้ว”
“แสดงว่าหนังสือทักษะหมัดกระทิงนี้มี 4 เล่มด้วยกัน รุ่นพี่แล้วถ้าเกิดมีคนชั่วนำหนังสือทั้งหมดไปวางไว้ในตู้เดียวกันเพื่อหาในตู้อื่นๆไม่เจอล่ะ” ตงฟางยกตัวอย่างด้วยความสงสัย
“ไม่มีทาง ภายในตู้หนังสือถูกวางค่ายกลเอาไว้ หนังสือทุกเล่มมีตู้ของมัน หนังสือในตู้ที่ 1 ไม่สามารถเก็บในตู้ที่ 2 ได้ หากนำออกไปจากตู้ที่ 1 จำเป็ต้องนำกลับมาคืน”
“อ๋อ แล้วยืมหนังสือได้กี่วัน”
“ไม่สามารถยืมได้ หนังสือทุกๆเล่มต้องอ่านภายในสถานที่แห่งนี้เท่านั้น ห้ามจดบันทึก ห้ามนำออกไป ทำได้เพียงแค่อ่านแล้วเก็บเข้าชั้น หากพบว่าแอบจดบันทึกหรือว่านำออกไป จะถูกลงโทษด้วยการห้ามเข้ามาเป็ระยะเวลา 1 ปี”
“มีกฎอะไรอีกไหมรุ่นพี่ แล้วหากมีคนขึ้นไปชั้น 2 ทั้งๆที่พลังไม่ถึงล่ะ”
“จะมีคนลากลงมาเอง แต่มันก็เสี่ยงเช่นกันเพราะการถูกโจมตีด้วยพลังิญญาทำให้าเ็ต้องพักฟื้นเป็เดือนๆ”
“อ๋อ ถ้าอย่างนั้นขอบคุณรุ่นพี่มาก นี่สำหรับคำแนะนำ”
ตงฟางจ่ายเงินแล้วเริ่มเดินหยิบหนังสือทักษะมาทดลองอ่าน ตอนนี้ได้เวลาแล้วที่เขาจะทดสอบความสามารถของตนเอง ว่าร่างกายของเขาไม่ยอมให้เขาฝึกทักษะอื่นเลยนอกจากดารา์ 108 ฝ่ามือหรือเป็เพราะว่า ทักษะที่เคยลองฝึกมาก่อนมันไม่เหมาะกับเขาที่ไม่มีสายเืจักรพรรดิเพลิง
“เราจะมาเสียเวลาไม่ได้ แต่เดี๋ยวก่อนนะ นี่มันหมายความว่ายังไงกัน”
ตงฟางอ้าปากกว้าง ทักษะที่เขาหยิบขึ้นมาอ่านล้วนแล้วเป็ทักษะขยะกันทั้งสิ้น เนื่องจากว่ามันสอนการใช้งานทักษะเพียงแค่ 4 ท่าในการโจมตีเท่านั้น ยกตัวอย่างเช่นทักษะหมัดกระทิงคลั่ง
ในหนังสือบอกวิธีการต่อยให้ทรงพลังที่สุด ด้วยการต่อยหมัดออกไป 4 หมัดก่อให้เกิดเป็กระบวนท่าต่อเนื่องขึ้นมาไม่เพียงเท่านั้นมันยังมีการบอกวิธีเคลื่อนพลังิญญาไปยังหมัดเพื่อเพิ่มพลังการทำลายให้สูงขึ้นไปอีกด้วย
ตงฟางกลับคิดว่าทักษะนี้มันยังมีจุดบกพร่องหลายอย่างด้วยกัน ทุกครั้งที่ใช้งานแม้จะทำให้ศัตรูาเ็หนักได้ก็ตาม หากไม่สามารถโจมตีโดนเป้าหมายมันก็ไร้ผลแล้วยังเป็การเปลืองพลังิญญาอีกด้วย หนำซ้ำทุกครั้งที่โจมตีจะมีการเปิดช่องว่างมากมาย ไม่เพียงเท่านั้น มันยังเป็ทักษะหมัดที่เน้นใช้หมัดขวา โดยทิ้งหมัดซ้ายเอาไว้เพียงเพื่อตั้งการ์ดเท่านั้น
“ให้ตายสิ ต่างจากทักษะของหนิงเหอลิบลับเลย”
ตงฟางหลับตานึกถึงน้องสาว ทักษะมากมายที่น้องสาวใช้งานผ่านหูผ่านตาเขาทั้งหมดเพราะเธอพยายามสอนให้เขาด้วยเช่นกันเพียงแต่เขาไม่สามารถใช้งานพวกมันได้เลยสักนิด ในทักษะของหนิงเหอมันไม่ได้มีเพียงแค่ 4กระบวนท่า มันมีมากมายหลากหลายอย่าง แต่ละทักษะโจมตีของเธอก็มีลูกเล่นไม่ซ้ำกัน ยิ่งพลิกหนังสือทักษะในชั้นที่ 1อ่านตงฟางก็รีบวางพวกมัน
ด้วยการที่เขาเป็ผู้เชี่ยวชาญการใช้งานศิลปะการต่อสู้ของโลกเดิมมาก่อน เขาจึงไม่จำเป็ต้องอ่านหนังสือทักษะในชั้นที่ 1เลยสักนิดเดียว เพียงแค่เปิดดูครั้งเดียวเขาก็จำได้ การเคลื่อนพลังของทักษะก็คล้ายกัน เขาจึงจดจำวิธีเคลื่อนพลังเท่านั้น เพราะมันสามารถต่อยอดในอนาคตให้กับเขาได้
ถึงมันจะใช้กับตัวเองไม่ได้ผล แต่เขาสามารถนำไปปรับแต่งจุดอ่อนให้กับคนอื่น ซึ่งการช่วยชี้แนะของเขานี้เองจะทำให้เขาก้าวเข้าไปในแผนการตัวเองได้อีกขั้น
“ฮ่าๆๆ” เสียงหัวเราะชอบใจดังออกมาจากตงฟาง ทันใดนั้นรุ่นพี่คนเดิมได้เดินเข้ามาหาเขาเพื่อกล่าวเตือน
“อย่าเสียงดัง”
“รุ่นพี่มาพอดีเลย ผมถามอะไรหน่อยสิ”
“ว่ามา”
“ว่ากันว่าสถาบันเฟยเทียนมีทักษะฝึกใช้งานพิษและมีทักษะฝึกความเป็มาร ของทั้งสองอย่างพวกมันอยู่ไหนเหรอ”
“ของที่ว่ามาอยู่ชั้น 2 ตัดใจซะ แกขึ้นไปไม่ได้หรอก”
“รุ่นพี่ ที่นี่มีกฎห้ามก่อไฟ แล้วถ้าใช้พลังอื่นจะได้ไหม”
“ที่นี่ให้ใช้ได้เพียงแค่ทักษะดวงตาสำหรับเพ่งอ่านหนังสือ ทักษะอื่นห้าม”
“อ๋อ เข้าใจแล้ว ลาก่อน”
ตงฟางกล่าวขอบคุณรุ่นพี่แล้วเดินเข้าไปหยิบหนังสือทักษะไม่ซ้ำกันในชั้นที่ 1 ถึงเวลาแล้วสำหรับการใช้งานความโกงของตัวเอง กระทั่งในมือของเขามีทักษะ 23 เล่ม ตงฟางก็เริ่มเดินเข้ามุมแล้วใช้งานพลังจิตของตัวเองคลุมไปยังหนังสือ จากนั้นก็เปิดหน้าแรกของพวกมันทุกๆเล่มเพื่ออ่าน
พรึ่บ!
ดวงตาของรุ่นพี่ที่แนะนำตงฟางเบิกกว้าง หลังจากเห็นตงฟางนั่งหลับตาอยู่มุมห้องไม่ข้องเกี่ยวกับใครอีก ในการหลับตาของตงฟางนี้เองกลับมีสิ่งแปลกประหลาดเกิดขึ้น นั่นคือหนังสือทั้ง 23 เล่มกำลังเปิดไปเรื่อยๆเหมือนกับมีใครกำลังอ่านมัน ไม่เพียงแค่หนังสือ 23 เล่มเท่านั้น หนังสือเล่มอื่นๆที่อยู่บนชั้นหนังสือต่างค่อยๆลอยเข้าหาตงฟางแล้วเปิดอ่านเช่นเดียวกัน สร้างความใให้รุ่นพี่ที่กำลังจ้องมองไม่น้อย
“นี่เขาอ่านหนังสือหลายเล่มพร้อมกันได้เหรอ เหลือเชื่อ แต่เดี๋ยวก่อนนะระดับััิญญาทำไมถึงปลดปล่อยพลังออกมานอกร่างกายได้”
ความสงสัยปรากฎบนใบหน้าของรุ่นพี่ ถึงอย่างนั้นกลับมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่เห็นการลงมืออ่านหนังสือของตงฟาง แม้จะมีผู้คนมากมาย เขากลับไม่พยายามทำตัวให้สะดุดตาคนอื่น มุมที่เขานั่งยังมีโต๊ะขวางกั้น จึงมีรุ่นพี่คนเดียวเท่านั้นเห็นเขาอ่านหนังสือหลายเล่มพร้อมกัน
“ไอ้เด็กนี่มันมีของนี่หว่า”
ชายแก่สวมชุดขาวเปื้อนโคลนฉีกยิ้มกว้างออกมา หลังจากเห็นตงฟางอ่านหนังสือภายในตึกทักษะ เขาไม่จำเป็ต้องเดินเข้าไปดูกลับสามารถเห็นด้วยตา เนื่องจากว่าข้างในตึกทักษะมีพลังงานของเขาคลุมเอาไว้อีกชั้น เพื่อตรวจสอบศิษย์ที่เข้าใช้งาน
“ใช้เวลามากเช่นกันนะเนี๊ย”
ตงฟางลืมตาตื่นแล้วบังคับหนังสือกลับเข้าที่ หลังจากใช้พลังจิตอ่านทักษะมากมายนี้ เขารู้ถึงวิธีการใช้งานพลังิญญามากขึ้นกว่าตอนอยู่หมู่บ้านหลายเท่าตัว เหลือเพียงแค่ทดลองใช้งานพลังเท่านั้น เขาไม่สามารถใช้งานมันในสถานที่แห่งนี้ได้จึงคิดว่าจะทดลองหลังจากกลับไปยังห้องพักของตัวเอง แต่เขากลับไม่คิดหยุดอ่านหนังสือเท่านี้ เพราะจุดหมายของเขาคือชั้น 2ในชั้น 1ไม่มีหนังสือตอบโจทย์เขาเลยสักเล่มเดียว
“รอก่อนทักษะพิษทักษะมาร ฉันกำลังจะไปหาพวกแกเดี๋ยวนี้แหละ”
286
![คู่บุพเพสะท้านฟ้า อยากเห็นนักว่าใครจะกล้ากับชายาผู้บ้าบิ่น [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1759893412_24922332.webp)
