หลังจากคืนอันเร่าร้อนที่เว่ยหลีเหว่ยได้ทบทวนความหลังกับไป๋สือจิ่นเขาปลาบปลื้มที่นางยังคงทำให้รู้สึกเต็มอิ่มอย่างที่สตรีอื่นมิเคยให้ได้ชายหนุ่มจอมเสเพลวางแผนที่จะแนบชิดกับนางอีก
‘จะว่าไปต้องขอบคุณแผนการของต้วนจินเซี่ยหากนางไม่คิดจุดกำยาน ไป๋สือจิ่นก็คงไม่ยอมรับง่ายเช่นนี้’
เช้าวันต่อมาเื่ซุบซิบระหว่างมือปราบหลิงกับคุณหนูต้วนกลายเป็หัวข้อสนทนาแทบทุกพื้นที่แม้ใต้เท้าต้วนจะไม่ยินดีรับหลิงจวิ้นเป็บุตรเขยแต่ก็จำต้องลดเสียงนินทาด้วยการเอ่ยว่าให้คนทั้งสองหมั้นกันไว้ก่อนติงฮูหยินผิดหวังอย่างยิ่งนางถึงกับล้มหมอนนอนเสื่อไปสองวัน
“ข้าไม่คิดเลยว่าจะผิดแผนเช่นนี้! ท่านผู้ตรวจการหายไปได้อย่างไร?”
“ท่านแม่! ข้าเองก็ไม่รู้! แต่พอเข้าไปในห้องก็กลายเป็มือปราบหลิงไปแล้ว”ต้วนจินเซี่ยแม้จะเสียดายที่ไม่อาจกลายเป็ฮูหยินของท่านผู้ตรวจการแต่ความสัมพันธ์ระหว่างนางกับมือปราบหลิงกลับตราตรึงใจ
หลิงจวิ้นเข้าไปทำพิธียกน้ำชาขอขมาต่อต้วนฮ่วนปิ่งบิดาของต้วนจินเซี่ยและติงฮูหยินเขายืนยันว่าเขายินดีจะส่งแม่สื่อมาทาบทามนางโดยเร็วที่สุด ต้วนจินเซี่ยที่ต่อหน้าบิดามารดาทำทีฮึดฮัด แท้จริงกลับพอใจอย่างยิ่งทว่ามารดาของนางกลับบอกว่าหากมีโอกาสค่อยถอนหมั้นในภายหลัง
“เอาไว้ข้าจะหาคุณชายตระกูลดีจากต่างเมืองมาแต่งงานกับเ้าเื่ของเ้ากับมือปราบหลิงก็รู้กันแค่ในเมืองเชียนเยานี่หากเ้าเดินทางไปแต่งงานที่เมืองอื่นก็คงไม่มีผู้ใดรู้?”
ต้วนจินเซี่ยใจหายนางคิดถึงคืนอันเร่าร้อนของตนกับมือปราบหลิงจนอดไม่ได้ที่จะแอบนัดแนะเขาไปยังเรือนร้างนอกเมืองโดยมีสาวใช้คนสนิทของ ต้วนจินเซี่ยเป็คนดูต้นทาง
สวบ! สวบ! สวบ!
เสียงฝีเท้าของคนที่ฝ่าดงหญ้าเข้ามาทำให้สาวใช้ของคุณหนูต้วนรีบหลบเข้าไปในหมู่ไม้ด้านหลังนางยกมือทาบอกใเพราะตนเองยังมิได้บอกกับคุณหนูและมือปราบหลิงที่พูดคุยกันอยู่ในเรือนร้าง
ร่างใหญ่ของคนสี่คนที่ถือดาบมาด้วยทำให้สาวใช้ถึงกับหน้าซีดพวกเขาผูกม้าเอาไว้ที่โรงเรือนโย้เย้ด้านนอก ก่อนจะเดินดุ่มๆ เข้าไปในเรือนร้างสาวใช้เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า จู่ๆ อากาศก็มืดครึ้มดูเหมือนฝนกำลังจะตกนางแอบถอยออกจากบริเวณนั้นไปรอที่เรือนเล็กข้าง คอยซุ่มดูว่าคุณหนูของตนจะออกมาจากเรือนนั้นยามใด?
มือปราบหลิงหูไวเขาได้ยินเสียงฝีเท้าคนก็รีบสวมเสื้อและหันไปช่วยหยิบสายรัดเอวให้หญิงคนรักก่อนจะพาเธอไปหมอบหลบอยู่ใต้หน้าต่างหากจะบุกออกทางด้านหลังเกรงจะเกิดเสียงเพราะเต็มไปด้วยกองไม้
ปึง! ปึง!
เสียงวางดาบกระแทกโต๊ะดังออกมาจากห้องด้านในชายทั้งสี่นั่งลงบนโต๊ะ หลิงจวิ้นใจหายวาบดีที่เขากับคุณหนูต้วนมาถึงก็ตรงเข้าไปด้านในมิได้นั่งบนโต๊ะที่ฝุ่นเขรอะกลางเรือนไม่เช่นนั้นคนทั้งสี่คงรู้ว่ามีคนเพิ่งเข้ามาที่นี่
“พวกที่ตายอีกสี่คนนั้นกำลังถูกสืบประวัติเราต้องรีบรายงานให้เบื้องบนได้รู้” ชายคนแรกเสียงดังด้วยความหงุดหงิด
“พวกเขาแบกศพคนพรรคัเทพเข้าไปด้วยแล้วคิดว่าจะได้ออกมาแต่สุดท้ายกลับถูกหักหลังจนตายกันทั้งหมด ดีที่ข้าไม่ได้เข้าไปด้วย” ชายคนที่สองพูดอย่างเสียวสันหลังทีแรกเขาเองก็ได้รับเลือกให้ไปพร้อมคนพวกนั้น แผนการยัดเยียดความผิดให้กับคนของพรรคัเทพดูเหมือนจะได้ผล
“หากแผนสำเร็จเหตุใดมือปราบเมืองเทียนถังจึงต้องสืบภูมิหลังทุกคนที่ตายด้วย?”
“กลิ่นเริ่มไม่ดีนี่ล่ะข้าจึงต้องรีบมารายงานหัวหน้า”
หลิงจวิ้นหูผึ่งเขาได้รับคำสั่งให้ติดตามคุณชายรองเว่ยมาจากเมืองเพื่อสืบคดีฏแม้ว่านายอำเภอเทียนถังและนายอำเภอเชียนเยาจะผนึกกำลังจนกวาดล้างกลุ่มนักฆ่าไปได้ถึงสามกลุ่มแต่มีรายงานทางลับว่ายังเหลือผู้ที่ก่อความวุ่นวายในพื้นที่ภาคเหนืออีกถึงสองกลุ่ม
“นี่ก็ใกล้แล้วพวกเราไม่เข้าไปในเมืองเลยหรือ?”
“เข้าไปไม่ได้ต้องรอให้คนออกมาติดต่อตามที่นัดหมาย ข้าส่งจดหมายไปแจ้งหัวหน้าสาขาแล้ว”
หลิงจวิ้นสังเกตการณ์แต่งกายของบุรุษทั้งสี่ก็ไม่พบข้อสังเกตว่าคนพวกนี้เป็คนของใคร?ฟังจากการพูดคุยแล้วมือปราบหลิงที่มีประสบการณ์ในการเป็มือปราบมาอย่างยาวนานก็พอจะรู้ว่าคนทั้งสี่น่าจะมีเ้านายที่ใหญ่โตในเมืองเชียนเยา
ต้วนจินเซี่ยฟังอย่างสงบทว่าด้านหน้าของนางพลันปรากฏตุ๊กแกตัวใหญ่หญิงสาวกำลังจะร้องออกมา มือปราบหนุ่มรีบยกมือขึ้นปิดปากของนางเอาไว้
“เ้าอดทนหน่อย! อย่าให้พวกมันรู้ว่าเราแอบฟัง!” เขากัดฟันกระซิบเบาๆ
หญิงสาวแตกตื่นพยายามสงบสติอารมณ์แล้วหันมาสบตาเป็เชิงว่าเข้าใจกับหลิงจวิ้นนางหันหน้าเข้าไปซุกอกคู่หมั้นเพื่อจะได้ไม่มองเห็นสัตว์ที่น่ากลัวตัวนั้น
ไม่นานนักสายฝนก็ปรอยสายเสียงฝีเท้าม้าหลายตัวดังขึ้นหน้าเรือนร้าง
“นั่นไง?มาแล้ว!”
คนทั้งสี่ที่นั่งรอบโต๊ะผุดลุกขึ้นพร้อมกันพวกเขาออกไปยืนออกันที่หน้าประตู ชายมาใหม่ในเสื้อคลุมดำเดินตามกันเข้ามา
“คารวะท่านหัวหน้าสาขา”
“นายอำเภอเทียนถังสั่งให้สืบเื่คนที่ตายทั้งหมดหรือ?”
“ใช่แล้วขอรับ! พวกข้าจึงรีบมารับคำสั่งต่อ”
“พวกเ้าลอบฆ่าพวกเขาไปหมดยังไม่สิ้นปัญหาอีก” คนที่ถูกเรียกว่าหัวหน้าสาขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดจากนั้นก็ใช้มือเปิดผ้าที่คลุมส่วนศีรษะออก
ต้วนจินเซี่ยอดไม่ได้นางหันหน้ามามองตามเสียงบุรุษที่เข้ามาใหม่ เมื่อหันไปเห็นหน้าคนผู้นั้นนางถึงกับชะงัก
“นายอำเภอเทียนถังสงสัยพรรคัเทพแล้วใช่หรือไม่?”
“ขอรับ!มีคำสั่งให้มือปราบออกซุ่มสืบเื่พรรคัเทพทั่วอำเภอ”
ต้วนจินเซี่ยเห็นหน้าคนรายงานหันมาทางนางพอดีคิ้วของหญิงสาวขมวดมุ่น ในใจนางก็ครุ่นคิดทบทวนว่าเคยเห็นคนผู้นี้ที่ใด?
‘อา....นั่นมัน! มือปราบที่เคยติดตามหัวหน้ามือปราบอู๋มาจากเมืองเทียนถังนี่?’
*************************
13K
