ดัดนิสัยคุณหนูขี้เมา

    ทำงานตอนตีสอง



       กลางดึก...


       กริ๊งง กริ๊งงง!!!


       เสียงโทรศัพท์ของไอ้วุฒิร้องระงมห้องนอน ชายวัยกลางคนถอนลมหายใจพร้อมกับพยุงร่างขนาดใหญ่ขึ้นมาดู ตอนนี้เป็๲เวลาตีสองเศษๆ แน่นอนว่า๰่๥๹เวลานี้คุณหนูโรสรินทร์มักจะโทรมาหาคนขับรถเสมอ ลุงเถื่อนรับโทรศัพท์ ก่อนจะเอ่ยเสียงนอบน้อมปนอารมณ์หงุดหงิดกับอีกฝ่าย


       “ครับคุณหนู”


       “นี่ มารับฉันทีสิ”


       “ที่ไหนครับ”


       โรสรินทร์บอกชื่อสถานที่ออกไป 


       เมื่อไอ้วุฒิได้ยินเช่นนั้นมันก็วางสายโดยไม่รอรายละเอียดใดๆทั้งสิ้น ชายวัยกลางคนรับรู้สถานบันเทิงและแหล่งอโคจรทุกซอกทุกมุมในกรุงเทพฯ เพราะเวลาหนึ่งปีที่คุณหนูขี้เมาโทรเรียกให้ไปรับ มันได้กลายเป็๲กิจวัตรประจำวันของคนขับรถเสียแล้ว


       “แม่ง กูต้องหาเวลาลางานพักผ่อนแล้วล่ะ”


       ไอ้วุฒิกุมขมับ...


       ร่างสูงใหญ่ผิวสีเข้มลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตา ชายวัยกลางคนหนีความลำบากมาจากต่างจังหวัดอันแสนไกล แน่นอนว่ามันมีลูกเมียและครอบครัวที่รอเงินช่วยเหลืออยู่ที่บ้านนอกมากมาย นั่นเป็๲สาเหตุที่ไอ้วุฒิไม่กล้าลาออกเพราะเ๽้านายที่นี่ให้เงินดี แถมที่นอนและข้าวปลาอาหารยังมีให้กินแบบฟรีๆโดยไม่ต้องเสียเงินสักบาท


       ยกเว้นเสียแต่ลูกสาวคนเล็กที่มันเห็น๻ั้๹แ๻่เป็๲วัยสาวแก่นแก้ว...


       ถ้าเกิดไม่มียัยคุณหนูขี้เมาให้แหกขี้ตาตื่นทุกๆตีสอง ชีวิตของไอ้ลุงบ้านนอกคงสบายกว่านี้!



       ณ ผับชื่อดัง...



       รถตู้สีดำจอดเทียบหน้าลานกว้าง 


       ไอ้วุฒิใช้สายตามองหาคุณหนูโรสจนไปเจอเข้ากับกลุ่มคนขนาดใหญ่ ตรงกลางเป็๲หญิงสาวรูปร่างสุดสะบึมในเสื้อผ้ากึ่งชุดชั้นในรัดรูป จากนักศึกษาในตอนเช้า...ตอนนี้เธอได้กลายเป็๲อีตัวในดงผู้ชายไปเสียแล้ว โรสรินทร์ฉีกยิ้มและหัวเราะไปกับการหยอกล้อจากคำพูดลามกของหนุ่มๆ จนลืมคนขับรถ 


       ความง่วงนอนของไอ้วุฒิทำให้มันเดินเข้าไปยกมือไหว้และกระแอมเรียกความสนใจจากลูกสาวผู้เป็๲นายอย่างโผงผาง


       “คุณหนูครับ”


       “…..มาแล้วหรอ”


       “เชิญครับ”


       คุณหนูโรสหันไปบอกลาหนุ่มๆนับสิบที่รายล้อมรอบตัวเธอ ก่อนจะเดินนำหน้าลุงเถื่อนขึ้นไปนั่งบนรถ ไอ้วุฒิอ้าปากหาวนอนตามหลัง แต่ยังดีที่มันโดปกาแฟก่อนออกจากคฤหาสต์มาแล้วหนึ่งแก้ว บนถนนเต็มไปด้วยความเงียบงัน แต่สายตาของคนขับรถที่มองผ่านกระจกหลังนั้นทำให้คุณหนูเริ่มรู้สึกตัว


       “แกมองอะไร”


       “เปล่าครับคุณหนู”


       ไอ้วุฒิรีบตอบ...


       อาจเป็๲เพราะชุดสายเดี่ยวที่คุณหนูโรสสวมใส่มันโป๊เปลือยเหมือนชุดชั้นใน เลยทำให้สัญชาตญาณความเป็๲ชายของไอ้วุฒิตื่นตัว 


       ชายวัยกลางคนไม่ได้กลับบ้านไปหาเมีย๻ั้๹แ๻่ที่เข้ามาทำงานถึงห้าปี ทุกวันนี้มันอยู่ได้ด้วยแม่นางทั้งห้าจนข้อมือแข็งแรงกว่าทุกสัดส่วน แน่นอนว่าไอ้ลุงคนขับรถเห็นเรือนร่างสุดยั่วยวนของโรสรินทร์จนชินตา บางครั้งบางครามันก็ใช้เต้านมและบั้นท้ายร่านๆของเธอเสริมแต่งจินตนาการให้ตัวเองเสร็จสมไปวันๆ


       และดูเหมือนชุดสายเดี่ยวสุดโป๊เปลือยที่โรสนำมาใส่คืนนี้นั้น...มันจะกระตุ้นกิเลสชายกลัดมันวัยพ่อได้ดีกว่าทุกชุดที่ผ่านมา!


       “พรุ่งนี้แกไม่ต้องมารับฉันที่มหาลัยนะ” เสียงหวานเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ


       “ถ้าคุณท่านถามล่ะครับ”


       “บอกไปว่าฉันต้องทำรายงานและจะต้องค้างที่ห้องเพื่อน”


       “แต่…”


       “ทำตามที่ฉันสั่งซะ”


       “ครับ คุณหนู”


       บ้านเพื่อนที่คุณหนูโรสรินทร์หมายถึงคงจะเป็๲ห้องนอนของชายหนุ่มคนใดคนหนึ่งไม่มีผิด นอกจากร้านเหล้าและสถานที่อโคจรทั้งหลายที่ไอ้วุฒิต้องไปรับ ยังมีคอนโดไม่ซ้ำหน้าที่คนขับรถต้องรีบออกไปรับในยามเช้ามืด พ่อและแม่ของโรสรินทร์ไม่รู้เลยว่าลูกสาวของตัวเองนั้นเสเพลแค่ไหน แต่ไอ้วุฒิก็ไม่แปลกใจเพราะผู้หญิงคนนี้นั้นตีสองหน้าได้เก่งกว่าใครๆอยู่แล้ว 


       ต่อหน้าผู้ใหญ่และคนทั่วไปเธอคือนางฟ้าจิตใจดี แต่เมื่ออยู่ลับหลังสังคม โรสรินทร์ก็เป็๲เพียงผู้ดีตีนแดงที่ผลาญเงินพ่อแม่ไปวันๆ!


       “ถึงแล้วครับคุณหนู”


       “ฉันรู้นะว่าแกไม่พอใจ แต่จะให้ทำไงได้…..อยากเกิดมาเป็๲คนใช้เองหนิ”


       ร่างระหงพูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกมาจากรถตู้...


       โรสรินทร์มองออกว่าสายตาของไอ้วุฒินั้นไม่พอใจกับการกระทำที่เธอมักจะเรียกมันออกมารับใช้ในเวลาพักผ่อน และแน่นอนว่าคุณหนูอย่างเธอมีหรือจะสนใจ ในเมื่อไอ้วุฒิเป็๲เพียงคนรับใช้...ก็ต้องทำตามความพอใจของเ๽้านายทุกอย่าง


       แบบนี้มันถูกต้องแล้ว!!!