ระบบชดเชยสุดแกร่ง

    บทที่ 6 : ทักษะการต่อสู้ระดับปฐพี วิชาดาบอัสนีม่วง!

     "ระบบ เปิดคู่มือโอกาส" เมื่อมาถึงที่ห่างไกลเล็กน้อย ลู่เสวียนก็คิดกับตัวเอง [ติ๊ง!] [คู่มือโอกาสถูกเปิดแล้ว] [ถ้าพบโอกาส ระบบจะนำทางให้] ขณะที่เสียงนี้จบลง ลู่เสวียนก็รู้สึกว่ามีคลื่นที่มองไม่เห็นกระจายอยู่รอบตัวเขา และมันก็ไม่หยุดจนกระทั่งกระจายห่างออกไปประมาณสิบลี้ โดยปกติอาณาเขตของนิกายจะต้องไม่เกินสิบลี้เท่านั้น ดังนั้นช่วงของคำแนะนำโดยบังเอิญ จึงไม่สามารถครอบคลุมอาณาเขตของนิกายได้ทั้งหมด แต่สามารถเคลื่อนที่ได้ด้วยการเคลื่อนไหวของลู่เสวียน "ดีจริงๆ!" ดวงตาของลู่เสวียนเป็นประกาย และเขาพบเส้นสีขาวลวงตาอยู่ทางด้านขวาของเขา เส้นสีขาวนี้ปรากฏขึ้นและหายไป ราวกับหมอกที่แผ่ขยายออกไปในระยะไกล "ลองไปดู" ลู่เสวียนเดินไปตามทางของเส้นสีขาว เดินไปจนสุดทาง เลี้ยวซ้ายและขวา และในที่สุดก็มาหยุดที่หน้าอาคารขนาดใหญ่ หอทักษะ! ตามชื่อ ที่นี่คือสถานที่ที่นิกายเก็บทักษะไว้และมันก็เป็นส่วนหนึ่งของนิกายตงหลิน ถ้าจะกล่าวถึงเรื่องนี้ เนื่องจากนิกายตงหลิน มีประสบการณ์การต่อสู้หลายครั้ง ทักษะการต่อสู้ระดับสูงจำนวนมากจึงสูญหาย และระดับสูงสุดที่เหลืออยู่ในหอทักษะของนิกายเป็นเพียงระดับลึกลับขั้นสูงเท่านั้น ไม่มีแม้แต่ทักษะการต่อสู้ระดับปฐพี ไม่เช่นนั้น นิกายจะไม่มาถึงจุดนี้ “เป็นไปได้ไหมว่ามีมรดกจากบรรพบุรุษอยู่?” หัวใจของลู่เสวียนขยับเล็กน้อย นิกายตงหลินมีอดีตอันรุ่งโรจน์มาก ว่ากันว่าเคยมีเต๋าจุนหลายคนเมื่อนานมาแล้ว! เต๋าจุนที่ว่าคือผู้นำของอาณาเต๋า! เป็นบุคคลอันดับหนึ่งในอาณาเต๋า! เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ ลู่เสวียนก็ยังคงเดินตามเส้นสีขาวต่อไป หอทักษะมีสามชั้น ชั้นแรกเต็มไปด้วยทักษะการต่อสู้ที่ไม่เป็นที่นิยม ชั้นสองเป็นทักษะการต่อสู้ระดับสีเหลือง และชั้นที่สามคือระดับลึกลับ แต่บนชั้นสาม มีเพียงศิษย์หลักอย่างลู่เสวียนเท่านั้นที่มีสิทธิ์มาและไปตามใจชอบ ลู่เสวียนคิดว่าเส้นสีขาวจะขยายไปถึงชั้นสาม แต่มันกลับหยุดอยู่ที่ชั้นหนึ่ง “อย่างที่คิดไว้ มันถูกซ่อนอยู่ในนี้จริงๆ ใครจะคิดล่ะว่าจะมีโอกาสอยู่ในทักษะการต่อสู้ที่ไม่เป็นที่นิยม” ลู่เสวียนรู้สึกมีอารมณ์เล็กน้อยในหัวใจของเขา และก็ได้พบทักษะที่ปกคลุมไปด้วยฝุ่นอยู่ในมุมที่ห่างไกล นี่เป็นทักษะการต่อสู้ที่ไม่ได้เป็นทักษะการต่อสู้หลักและมีพลังต่ำมาก จึงมีน้อยคนนักที่จะฝึกมัน และก็มีคนไม่มากที่จะหยุดที่ชั้นหนึ่งเพื่อดูมัน “วิชาดาบไม้ไผ่?” หลังจากที่หลู่เสวียนเปิดมัน เขาเหลือบมองและขมวดคิ้วเล็กน้อย ถ้าเขาอ่านถูก เนื้อหาในนี้ดูเหมือนจะไม่ลึกซึ้ง มันคือตำราทักษะการต่อสู้ธรรมดา โอกาสอยู่ที่ไหน? เดี๋ยวนะ! ลู่เสวียนพลันหรี่ตาลงในทันใด เขาใช้นิ้วถูหน้าห้าหน้าและพบว่าพื้นผิวของมันแตกต่างกันมาก มีบางอย่างอยู่ในนี้! เมื่อรู้สิ่งนี้ ลู่เสวียนก็ฉีกหน้าตำราด้านนอกทันที จู่ๆ ก็มีแสงจางๆ ปรากฏขึ้น อันที่จริงมันเป็นห้าหน้าทองคำ! หน้าทองคำหน้าแรกเขียนว่า... “วิชาดาบอัสนีม่วง” ระดับปฐพีขั้นต้น! “ระดับปฐพี!” ความตกใจปรากฏขึ้นบนมาใบหน้าของลู่เสวียน ระดับทักษะวิชาแบ่งออกเป็น 5 ระดับจากต่ำไปสูง ระดับธรรมดา ระดับสีเหลือง ระดับลึกลับ ระดับปฐพีและระดับสวรรค์ ว่ากันว่ามีระดับที่อยู่เหนือระดับสวรรค์อีกระดับหนึ่ง แต่ก็ไม่มีใครเคยเห็นมันมาก่อน เมื่อเวลาผ่านไป ผู้คนในโลกก็คิดว่าไม่มีอีกต่อไป “ข้าไม่ได้คิดเลยว่ามันจะเป็นระดับปฐพี!” ลู่เสวียนรู้สึกว่าริมฝีปากของเขาแห้งเล็กน้อย เหตุผลที่นิกายตงหลินเสื่อมถอย เป็นเพราะทักษะการต่อสู้ทั้งหมดที่อยู่ระดับปฐพีได้สูญหายไปและมีเพียงระดับลึกลับขั้นสูงเท่านั้นที่ยังคงเหลืออยู่ ซึ่งมันก็คือทักษะที่ลู่เสวียนกำลังฝึกอยู่ วิชาดาบซวนจิน! ระดับของทักษะการต่อสู้หนึ่งขั้น ก็มันเหมือนกับการฝึกตนของมนุษย์ แม้ว่าจะเป็นระดับต่ำ แต่พลังก็ต่างกันมาก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงระดับสูง ไม่ว่าทักษะการต่อสู้ระดับลึกลับจะทรงพลังแค่ไหน มันก็ไม่สามารถเทียบเปรียบกับทักษะการต่อสู้ระดับปฐพีได้ พลังของทั้งสองไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันเลย "ห๊ะ ทำไมข้าไม่เห็นเนื้อหา" ลู่เสวียนขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาพบว่านอกจากชื่อและระดับของทักษะการต่อสู้แล้ว ส่วนที่เหลือนั้นว่างเปล่า “นี่คือหน้ามรดกทองคำหรือ?” ลู่เสวียนดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ในโลกแห่งการฝึกตน มีผู้แข็งแกร่งบางคนที่ไม่ต้องการให้ทักษะการต่อสู้ของพวกเขาหายไป ดังนั้นพวกเขาจะแกะสลักไว้บนแผ่นหยกหรือหน้าทองคำที่ทำขึ้นเป็นพิเศษ หากต้องการเรียนรู้ทักษะการต่อสู้ ก็ต้องวางมันไว้บนหน้าผาก และหน้าทองคำจะถูกรวมเข้ากับทะเลแห่งสติโดยอัตโนมัติ ทุกครั้งที่ฝึก เนื้อหาก็จะปรากฏขึ้นมาในหัวเอง เป็นมรดกแบบสืบทอดได้คนเดียว [ได้รับโอกาส x1] [ได้โปรดมอบโอกาสให้คนอื่นโดยเร็วที่สุด ไม่งั้นจะเสียการชดเชยคริติคอลหลังจากสามวัน] ระบบพลันแจ้งเตือนในใจ "มีเวลาจำกัดด้วย" ลู่เสวียนพูดไม่ออก ในที่สุดเขาก็ได้พบกับทักษะการต่อสู้ระดับปฐพี และเขาต้องการที่จะลองใช้มันก่อนในมือของเขา แต่น่าเสียดายที่ทักษะการต่อสู้นี้ เมื่อใช้แล้วจะได้รับการสืบทอด โอกาสจะตกเป็นของตัวเองโดยสมบูรณ์ และไม่สามารถมอบให้คนอื่นได้อีกต่อไป ลู่เสวียนสั่นศีรษะเล็กน้อย หยุดคิดและวางหน้าทองคำไว้ในอ้อมแขนของเขา มันยังเช้าอยู่ จึงไม่ต้องรีบร้อน จากนั้นเขาก็เดินไปรอบๆ นิกายต่อไปเพื่อดูว่ามีโอกาสอื่นอีกหรือไม่! จบบทที่ 6