กู้ฟู่เฉิงที่กลับมายังห้องพักของสำนักศึกษารีบรุดเข้าไปนั่งยังโต๊ะอ่านหนังสือของตัวเองทันที เขารู้สึกโล่งใจที่เวลานี้เพื่อนร่วมห้องอีกสามคนไม่อยู่
มือหนาหยิบตำราราคาสิบตำลึงเงินที่เขาซื้อมา ขึ้นมาเปิดอ่านด้วยหัวใจที่เต้นไปความวูบไหว
ตำรายวนยาง์นี้มีวิธีการเขียนที่แปลกและพิสดารมาก ตรงข้ามกับวิธีเขียนปกติอย่างสิ้นเชิง ทั้งเริ่มเขียนจากซ้ายไปขวาและเปลี่ยนการเขียนจากแนวตั้งเป็แนวนอน กว่าเขาจะหาวิธีอ่านนี้ได้ก็นับว่าค่อนข้างลำบากเลยทีเดียว แต่หลังจากได้เรียนรู้วิธีเขียนอักษรแบบนี้แล้ว เขาก็ตระหนักได้ทันทีว่านี่เป็วิธีเขียนอักษรที่ชาญฉลาดมาก ทั้งอ่านง่ายและสบายตามากกว่าการเขียนแบบเดิม นอกจากนี้ยังง่ายกว่าในการตวัดอักษรเพื่อเขียนบันทึกยาวๆ
เขาประทับใจการคิดค้นวิธีเขียนอักษรของอีกฝ่ายจนเอ่ยเรียกอย่างนับถือต่อผู้เขียนคนนี้ในใจว่า 'ปรมาจารย์เยว่หลัน'
ส่วนเนื้อความในตำรายวนยาง์ที่เขาหยิบขึ้นมานั้น ได้บอกเล่าเื่ราวการเติบโตของฮ่องเต้จากแคว้นหนึ่งในขณะที่ยังเป็เพียงองค์รัชทายาทกับสหายที่เป็บุตรของแม่ทัพใหญ่ของแคว้น ทั้งคู่ร่วมเรียนด้วยกันจนถึงวัย 15 ปี ก็แยกย้ายกันไปร่ำเรียนวิชาตามความ้าของตนเอง
องค์รัชทายาทเข้ารับการศึกษาเกี่ยวกับการบริหารงานราชกิจและการปกครองแคว้น
บุตรของท่านแม่ทัพก็เข้าเรียนรู้วิชาเกี่ยวกับการสู้รบเพื่อปกป้องแคว้นจากอริศัตรูในกองทัพ
วันเวลาผ่านไปกว่าสิบปี ทั้งคู่จึงได้กลับมาพบหน้ากันอีกครั้งในวันสถาปนาพิธีขึ้นครองราชย์ของฮ่องเต้รัชกาลใหม่
กาลเวลาที่ผันผ่าน องค์รัชทายาทเติบโตและสวมมงกุฎแห่งกษัตริย์แบกรับหน้าที่อันยิ่งใหญ่ในการปกครองประชาชนเรือนแสน
ส่วนบุตรแม่ทัพที่เป็สหายขององค์รัชทายาทในวันนั้นก็เติบใหญ่และได้รับการยอมรับจากทหารนายกองทุกคนเพื่อดำรงตำแหน่งเป็แม่ทัพใหญ่แทนผู้เป็พ่อ แบกรับหน้าที่โล่และคมดาบเพื่อปกปักรักษาผืนแผ่นดินของตัวเอง
หลังจากนั้นไม่กี่เดือนถัดมาก็เกิดาระหว่างแคว้นขึ้น ฮ่องเต้ทรงสลัดชุดัเปลี่ยนเป็ชุดเกาะเพื่อร่วมออกศึกในครั้งนี้โดยมีแม่ทัพใหญ่ซึ่งเป็สหายในวัยเด็กเป็คู่หู
กู้ฟู่เฉิงอ่านเื่ราวด้วยหัวใจที่ลุ้นระทึกตามไปกับเนื้อเื่ในทุกตัวอักษร ในขณะที่อ่านนั้นเขาสามารถััได้ถึงความรู้สึกคลุมเครือบางอย่างระหว่างฮ่องเต้กับแม่ทัพใหญ่ แต่ไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก
จนกระทั่งเขาพึ่งมาฉุกคิดได้ถึงชื่อตำรายวนยาง์ว่าเกี่ยวข้องกับคู่ครองของฮ่องเต้หรือว่าคู่ครองของแม่ทัพใหญ่กันแน่ ก็ต้องจ้องมองตัวอักษรบนหน้ากระดาษอย่างตกตะลึง เืในกายของเขาสูบฉีดไปทั่วตัวโดยเฉพาะใบหน้า เม็ดเหงื่อผุดซึมบริเวณหน้าผาก
เมื่อได้อ่านถึงฉากพลิกผ้าห่มระหว่างแม่ทัพกับฮ่องเต้
ปรากฏว่านี่คือเื่ราวความรักระหว่างฮ่องเต้และแม่ทัพที่เป็ต้วนซิ่ว
หากเมื่ออ่านมาถึงฉากนี้แล้วเขาก็ไม่สามารถกลับตัวได้ทันจริงๆ จึงได้รีบหยิบหนังสือเล่มนี้ไปจ่ายเงินกับหลงจู๊หม่าทันที เมื่อเหลือบไปเห็นฉากบรรยายที่ชวนระทึกใจในหน้าถัดไป
เขา้าพื้นที่เงียบๆ ในการอ่านมันคนเดียว
ร่างแกร่งของแม่ทัพใหญ่เดินตามเ้าชีวิตและเ้าของหัวใจของตัวเองเข้ามาในกระโจมของอีกฝ่าย เขามองมือขาวยกเกราะสวมหัวออก เปิดเผยใบหน้าอันงดงามเหนือล้ำยิ่งกว่าสตรีคนใดที่เขาเคยเห็นมาก่อน เขาก้าวเท้าเข้าไปช่วยคนตรงหน้าช่วยถอดชุดเกราะหนักที่เต็มไปด้วยเืของศัตรูออกให้ กลิ่นคาวเืที่ฝังแน่นติดอยู่กับชุดเนื่องจากผ่านการฆ่าฟันศัตรูจนไม่อาจนับได้ว่ามีกี่ชีวิตแล้วที่ต้องดับสิ้นด้วยฝีมือของเ้าตัว
ภายใต้ชุดเกราะหนักที่ช่วยอำพรางรูปร่างสะโอดสะองของผู้เป็เ้าของ
แม่ทัพใหญ่รีบถอดชุดเกราะของตัวเองออกบ้าง ร่างสูงที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและกลิ่นอายฆ่าฟันเดินตามร่างคนงามไปยังถังอาบน้ำขนาดใหญ่ที่นายทหารช่วยเตรียมน้ำอุ่นเอาไว้ให้
ผิวกายขาวเนียนละเอียด ค่อยๆ เปิดเผยสู่สายตาของเขา เมื่อชุดที่สวมอยู่ถูกถอดลงไปกองกับพื้นอย่างไม่ใส่ใจ
ดวงตาคมกริบของคนตัวสูงกว่าลุกโชนไปด้วยไฟปรารถนา จับจ้องกิริยาท่าทางของคนรักไม่วางตา ยามอีกฝ่ายก้าวขาลงถังน้ำจนทำให้เขาได้เห็นบั้นท้ายอวบอิ่มน่าัั ไหนจะเอวคอดเล็กพอดีมือของเขา แผ่นหลังบางที่มีเส้นผมสีดำยาวสยายขยับพลิ้วตามจังหวะของผู้เป็นาย
มือหยาบกร้านที่เต็มไปด้วยาแรีบปลดสายคาดเอวที่ชุดของตัวเอง ก่อนจะกระชากเสื้อผ้าออกอย่างไม่ใยดี เพื่อก้าวตามหลังเข้าไปเบียดกายลงในถังน้ำกับสหายวัยเด็กที่ยามนี้กลายมาเป็คนรักผู้สูงศักดิ์ของเขา
เสียงของหยดน้ำที่กระฉอกออกมานอกถัง ไม่ได้อยู่ในความสนใจของคนทั้งคู่ สิ่งที่พวกเขากำลังสนใจในตอนนี้คือผิวกายเปลือยเปล่าร้อนผ่าวที่กำลังเสียดสีกระตุ้นอารมณ์กำหนัดในกายของกันและกันที่กำลังพุ่งขึ้นสูง
สะโพกนิ่มบดเบียดตัวเองลงบนตักแกร่งอย่างยั่วเย้า ท่อนเหล็กร้อนที่กำลังชูชันดันมาจากด้านล่าง อ้อมแขนแข็งแรงสีน้ำผึ้งรวบเอวบางให้แนบชิดกว่าเดิม เขากระทั้นสะโพกขึ้น้าเป็จังหวะช้าๆ เพื่อยั่วยวนอีกฝ่ายเช่นกัน
มือข้างที่ว่างอยู่ช่วยลูบไล้ผิวกายขาวเพื่อทำความสะอาด ส่วนริมฝีปากร้อนก็แทะเล็มลำคอระหงที่เอียงตอบรับอย่างยินยอม ยามนิ้วกร้านลูบไล้ััยอดอกสีสวย เสียงครางแ่หวานจึงเล็ดลอดออกมาจากร่างเล็กกว่า
ส่วนที่กำลังบดเบียดกันเริ่มเร่งจังหวะมากขึ้น สองขาเรียวยาวแยกออกกว้าง เปิดเผยกลางกายน่ารักของตัวเองที่ยามนี้มีอารมณ์เต็มที่กำลังแข็งขืนอยู่ ฝ่ามือบางเกาะกุมมือใหญ่ที่กำลังเล่นกับยอดอกให้เน้นน้ำหนักมากกว่าเดิม ความเสียดเสียวแล่นขึ้นั้แ่ปลายเท้าจนถึงหัวสมอง
แพขนตางอนยาวสั่นระริก ผิวแก้มและลำคอแดงระเรื่อไม่ต่างจากลำตัว เมื่อมือใหญ่อีกข้างเลื่อนมาชักสาวลำกายเล็กน่ารักให้
เสียงครางหวานถึงกับขาดห้วง ความ้าที่มากขึ้นทำให้ััเพียงแค่นี้ไม่เพียงพอ
มือบางเลื่อนลงไปด้านล่างเพื่อลูบไล้ท่อนหยกยาวที่กำลังร้อนผ่าวของเ้าของตัก
นิ้วเล็กไล้วนตรงปลายหัวหยักจนได้ยินเสียงทุ้มต่ำคำรามในลำคอ
ริมฝีปากแดงสวยแย้มยิ้มกว้าง ก่อนจะตัดสินใจนำแท่งร้อนเบียดเสียดเข้าสู่ช่องทางรักที่คับแน่นของตัวเองอย่าใจกล้า
ความจุกแน่นที่เข้ามา ทำให้เขาต้องสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ นึกเอ็ดคนรักที่มีเครื่องเพศบุรุษใหญ่เขื่องเสียจนทำให้เขาลำบากทุกครั้งยามมันสอดใส่เข้าไปในครั้งแรก
แต่ความใหญ่โตนี้ก็ถูกเพิ่มความดีความชอบให้เมื่อสามารถสอดแทรกเข้าลึกได้ถึงใจ ยามหมุนวนแต่ละครั้งพร้อมกับเส้นเืปูดนูนที่ล้อมรอบก็ชวนให้ตัวเขาดิ้นพล่านด้วยความเสียว ช่วยเพิ่มความสุขสมของรสรักเมื่อได้ประสานกายกันและทำให้เขาแตะ์ครั้งแล้วครั้งเล่า
แอดดด
"ฟู่เฉิง เ้ากลับมาแล้วเหรอ คราวนี้ได้ตำราอะไรมาบ้างล่ะ"
เฮือก!
โครม!!
"ฟู่เฉิง เจ็บมากหรือไม่ ข้าขอโทษๆ ไม่คิดว่าเ้าจะขี้ใขนาดนี้"
มู่จินเป่า รีบเข้าไปพยุงเพื่อนร่วมห้องของตัวเองที่สะดุ้งกับเสียงทักทายของเขาจนล้มไปกับเก้าอี้ลงไปกองที่พื้นห้อง
"ไม่เป็ไรๆ ข้าไม่เจ็บเลย"
กู้ฟู่เฉิงโบกมือให้เพื่อนไม่ต้องกังวล หัวใจที่กำลังเต้นรัวเร็วและสยิวไปกับเนื้อเื่ในตำรายวนยาง์แปรเปลี่ยนเป็กระเด้งกระดอนด้วยความใที่เพื่อนร่วมห้องกลับเข้ามาแบบไม่ให้สุ้มเสียง
เขายกมือลูบอกของตัวเองเพื่อบรรเทาอาการใ ก่อนที่จะตาโตเมื่อมู่จินเป่าพลิกตำราที่เขากำลังอ่านเมื่อครู่ด้วยความสงสัย เขารีบพุ่งไปคว้าตำรามาจากมือเพื่อนด้วยความหวงแหนทันที
"อันนี้เ้าอ่านไม่ได้!"
มู่จินเป่ามองสหายของตัวเองอย่างมึนงง เขากับกู้ฟู่เฉิงรู้จักกันและเป็เพื่อนร่วมหอพักนักศึกษากันมากว่าสามปี อีกฝ่ายไม่เคยมีนิสัยหวงแหนของ และสามารถแบ่งปันมันกับเขาได้ตลอดเวลา แต่เหตุใดยามนี้อีกฝ่ายจึงได้หวงตำราธรรมดาเล่มหนึ่งกับเขา
"ทำไมคราวนี้เ้าจึงหวงแหนมันกับข้า"
เขาหรี่ตามอง ยิ่งเห็นสหายมีสีหน้าเลิ่กลั่ก ราวกับกำลังคิดหาคำโกหก เขาก็ยิ่งจ้องอย่างคาดคั้นเงียบๆ เพราะรู้ดีว่าสุดท้ายคนโกหกไม่เก่งอย่างเ้านี่ก็ต้องยอมเปิดปากออกมาอยู่ดี
"นี่ไม่ใช่ตำราศึกษาแต่เป็ตำรา..."
"หลงจู๊หม่า ข้ามาซื้อตำราของปรมาจารย์เยว่หลัน ท่านยังมีเหลือให้ข้าอยู่สักเล่มหรือไม่"
หลงจู๊หม่าปาดเหงื่อของตัวเองก่อนจะบอกปฏิเสธกับบัณฑิตหนุ่มคนที่เท่าไหร่ก็ไม่อาจนับได้ ที่้ามาหาซื้อตำรายวนยาง์เล่มนั้นที่พึ่งขายออกไปเมื่อวาน แต่วันนี้กลับมีคนมาตามหามันและยินยอมจ่ายในราคาแพงมากกว่าสิบตำลึงเงินเพื่อให้ได้
เขานึกเสียดายที่ลืมคำพูดย้ำเตือนของเกอผู้นั้นที่สั่งให้หาคนมาคัดลอกตำราทันทีที่เล่มแรกขายออก จนตอนนี้เขากับเถ้าแก่ฟู่กำลังหัวหมุนกับการจ้างคนมาคัดลอกตำราต้นฉบับให้ทันต่อความ้าของผู้ซื้อ
หากเขารู้ว่าตำราเล่มนี้จะขายดีเป็เทน้ำเทท่าแบบนี้ เขาจะรีบจ้างนักคัดลอกล่วงหน้าสักสามสิบคนไปเลย เพื่อที่จะได้ไม่เสียรายได้ก้อนใหญ่นี้ไป
"ตอนนี้ตำราของปรมาจารย์เยว่หลันกำลังถูกคัดลอก ท่านบัณฑิตสามารถลงชื่อเพื่อสั่งจองตำราไว้ได้ขอรับ หลังจากคัดลอกตำราถึงลำดับของท่านแล้ว ทางร้านจะแจ้งให้ท่านทราบอีกทีเพื่อมาชำระเงินและรับตำราของท่าน"
"ตกลง ต้องชำระเงินมัดจำหนึ่งตำลึงใช่หรือไม่ นี่เงินของข้า ท่านต้องรีบให้คนมาแจ้งข้าทันทีนะ และนี่คืออีกห้าตำลึงเงิน ข้าขอฝากมัดจำไว้ที่ท่านก่อน หากปรมาจารย์เยว่หลันออกตำราเล่มใหม่มา ท่านต้องเก็บมันไว้ให้ข้าเล่มหนึ่งทันที"
หลงจู๊หม่ารีบตอบรับคำของบัณฑิตผู้นี้ พร้อมกับเขียนบันทึกลงในกระดาษเพื่อแจ้งเตือนตัวเอง
"ได้ๆ ข้าจะเก็บมันไว้ให้ท่านแน่นอน"
หลังจากส่งลูกค้าคนนี้ออกไป ยังไม่ทันที่เขาจะได้นั่งลงกับเก้าอี้ก็มีบัณฑิตอีกคนเดินเข้ามาตามหาตำราของปรมาจารย์เยว่หลันอีกครั้ง
หลงจู๊หม่าอยากรู้เหลือเกินว่าตำรายวนยาง์มีเนื้อหาเกี่ยวกับอะไรกันแน่ เหตุใดจึงโด่งดังในหมู่บัณฑิตถึงเพียงนี้ แม้เขาจะพยายามเอ่ยถามกี่คนต่อกี่คน แต่ก็ไม่มีใครแง้มปากบอกเลยสักนิด ทุกคนต่างเก็บงำเป็ความลับได้เป็อย่างดี
หรือนี่จะเป็ตำราสำหรับคนที่มีการศึกษาชั้นสูงอย่างบัณฑิตเหล่านี้เท่านั้นที่เข้าใจความหมายของตำราที่มีวิธีการเขียนน่าพิศวงแบบนั้นออก
บางที...ในตำราเล่มนี้อาจจะเขียนเคล็ดลับในการเข้าสอบราชการก็เป็ได้
บัณฑิตเหล่านี้จึงขวนขวายอยากได้ตำราเล่มนี้กันถึงเพียงนี้
Talk : มาส่งช้าไปหน่อยค่ะ ตอนหน้ากลับไปหาตัวเอกจอมจินตนาการของเรากันค่ะ อาจจะอัปเตดอีกทีวันอังคารนะคะ อยากรอแผลที่มือหายก่อน
75K
