"ตื่นได้แล้ว"
โครม....ซ่าาา
"อึก..แคกๆ"
ผมลืมตาเฮือกใหญ่ เมื่อจู็ๆก็มีน้ำเย็นๆมาประโคมเข้าที่หน้าของผม ทำให้ผมในชุดนักศึกษาเปียกโชก ไปทั้งตัว
"ตื่นแล้วหรอครับคุณหนู"
ผมค่อยๆเงยหน้ามอง ใอ้หน้าเข้ม ถ้าจำไม่ผิดมันคือคนที่ถือปืนจอหัวผม
"มึง...หึๆ เรียกเงินจากพ่อกูไปเท่าไรละ"
ผมที่ตอนแรกจะด่ามันก็ต้องหยุดคิดแล้วหัวเราะออกมา แบบนี้คงลักพาตัวมาเรียกค่าไถนะสิ ไม่แปลกหรอก บ้านผมรวยนิ
"แต่เสียใจด้วยนะ...พ่อกูพึ่งจะไล่กูออกจากบ้านมาเมื่อวาน"
"หึ"
ผมสดุงเฮือกเมื่อได้ยินเสียงเย็นดังมาจากข้างหลัง ผมค่อยๆหั้นไปหาเ้าของเสียงปรากฎร่างหน้าตาคม ผมทีถูกยอมให้ขาวมันไม่ได้ทำให้เค้าดูแก่เลย และขาเรียวที่ไขว้กันไว้มมันยิ่งเพิ่มเสน์ให้กับตัวเค้าเอง สูตดำ ยิ่งทำให้หน้าคมขาวนั้นดูโดดเด่นขึ้น
"เงินมันไม่สำคัญสำหรับพวกกูหรอกนะใอ้คุณหนู"
"แล้วมึงจะจับกูมาทำไมวะ"
"Q"
คำตอบสั้นๆทำเอาผมสตันไป10วิ Q รหัสย่อตัวเดียวที่คนใน เท่านั้นที่จะรู้ว่ามันคืออะไร
"แล้วกูไปเกี่ยวอะไรกับพวกมึง"
"ไม่เกี่ยว..มึงอะหมากสำคัญเลยรู้รึป่าว"
ผมงงกับคำพูดมัน ไม่นานร่างสูงก็ลุกขึ้นยืนแล้วลากเก้าอี้ มาตรงหน้าผมมันเอาด้านหลังเก้าอี้มาทางผมแล้วตัวมันเองก็นั้งคร่อมหั้นมาทางผม
"Q มึงคนเดียวที่รู้ข้อมูลเชิงลึก.....หรือไม่จริง"
ผมกัดฟันกรอด ครับผมเป็คนเดียวที่รู้ทุกอย่าง ระบบทุกอย่างและข้อมูลเข้าออกผมรู้หมด ก็ผมเป็เลขานิ
"กูไม่รู้"
ผมตอบข้างๆคู่ๆ
ซ่าาาาา
"เหี้ย...แคกๆๆ"
"นี้คำเตืิอนแรก..."
พูดจบมันก็เดินออกไปทั้งคู่ ก่อนที่จะทิ้งไว้ให้ผมหนาวสั้นอยู่ตรงนี้
มันจะอยากรู้เื่Q ไปทำไมวะ หรือว่า.... ไม่หรอก