ตอนที่ยี่สิบหก ผิดแผน 3
ในตอนอ่านเื่ราวสามก๊กผมมักจะสงสัยว่าทำไมผู้นำหรือคนที่โง่เขลาหลายคนไม่เชื่อฟังกุนซือที่ปรึกษาที่ดีมีแผนการที่ทำให้ตนเองประสบความสำเร็จ
มาอยู่ในตอนที่ผมอยากจะไม่เชื่อฟังทั้งลิยูและกาเซี่ยงที่เห็นไปในทางเดียวกันก็ทำให้ผมเข้าใจผู้คนในประวัติศาสตร์ขึ้นมาบ้าง
บางทีพวกเขาไม่ได้คิดจะไม่เชื่อฟังคำกล่าวที่ถูกต้องของปราชย์หรือกุนซือที่ปรึกษาแต่เป็เพราะพวกคนโง่เขลาที่ไม่เชื่อฟังปราชญ์ที่อาจจะรวมผมไปด้วยนั้นมีความคิดและความ้าที่แตกต่างไป
หากผมบอกพวกกุนซือที่ปรึกษาทั้งสองว่าผม้ารวบรวมทรัพย์สินออกนอกด่านโพ้นทะเลไปเป็จ้าวแห่งโจรสลัดที่ทะเลทางใต้หรือออกไปเป็พ่อค้าเร่นอกด่านเดินทางไปอาณาจักรต้าฉินหรืออิ่นตู้
พวกเขาคงมองว่าผมเป็คนบ้าเสียสติ
หรือสันนิษฐานว่ามีผีป่า ิญญาร้ายอันใดมาเข้าสิงร่างของตั๋งฮวงลูกชายท่านแม่ทัพใหญ่มีคนมาทำพิธีเปลี่ยนศพคืนิญญาเป็แน่แท้
ไม่ใช่พวกเขาไม่ฉลาด
พวกเขาแค่้าชัยชนะ
คือผู้ที่มองว่า
ผู้ที่ครองแผ่นดินภาคกลางคือคนที่ครองแผ่นดิน
หรือคนที่มีความเชื่อว่า
ชะตาแผ่นดินฮั่นอยู่ที่นครลั่วหยาง
ว่าดวงเมืองหรืออะไรไร้สาระพวกนั้นอยู่ที่ลั่วหยางจะได้เปรียบกว่า
ชีวิตจริงไม่ใช่เกมส์ที่ผมจะใช้แผนเดิมของผมในการย้ายกองทัพทั้งหมดไปที่สุดขอบแผนที่และค่อยๆขยายอิทธิพลยึดครองทั้งแผ่นดิน
พวกกุนซือที่ปรึกษาไม่เคยชินกับกลยุทธ
ตั้งกองทัพบนมุมสุดฉากแผนที่
ที่เป็กลยุทธที่ผู้คนทั้งหมดที่เล่นเกมส์วางแผนการรบมากว่าหมื่นชั่วโมงนั้นจะคิดขึ้นมาได้
แน่นอนมันอาจจะเป็การทำพิชัยาบนแผ่นกระดาษเพราะหากผมเผลอใช้วิธีนั้นนำเสนอไป
พวกเขาคงหาว่าผมบ้าบอเป็แน่แท้
อะไรกันเ้าเสียสติไปแล้วหรืออย่างไร? นครลั่วหยางรุ่งเรืองที่สุดในต้าฮั่นทำไมเ้าถึงแนะนำให้พวกข้าไปอยู่กับคนป่าบนเกาะอี้โจว(ไต้หวัน)?
ซึ่งผมก็พอเข้าใจได้แต่มันแปลว่าแผนการหลายๆอย่างของผมนั้นโดนขัดขวางด้วยบิดาที่หวังดี้าเห็นความก้าวหน้าจากผมที่หัวเราะร่วนอยู่ตรงนี้
“ฮา ฮา ฮา ขอเพียงเ้าขยันขันแข็งต่อไปตระกูลตั๋งของเราจะรุ่งเรืองไปกว่าสามชั่วคนแน่นอน “
ตั่งโต๊ะวางจอกสุราลงและถอนหายใจเล็กน้อย
“เดี๋ยวให้สถานการณ์นครหลวงสงบลงสักเล็กน้อยข้าจะให้คนไปเชิญท่านย่า ท่านปู่ของเ้ามาเสพสุขนั้นปลายชีวิตที่นครลั่วหยางนี่”
ตั๋งโต๊ะกล่าวอย่างลูกกตัญญูและเป็สาเหตุที่หญิงชราอายุเก้าสิบกว่าปีโดนปะาไปด้วยนั่นเองตามประวัติศาสตร์
4K
