หนึ่งอาทิตย์ต่อมา...
เ้าของหอพักยังคงทำกิจวัตรประจำวันเหมือนเช่นเดิม วีตื่นั้แ่เช้ามืดมาเก็บกวาดเศษใบไม้ จากนั้นจึงขึ้นไปทำความสะอาดหอพักจนครบทุกชั้น หลังจากรับประทานอาหารเช้าเสร็จ เขาก็จะขับรถออกไปเล่นฟิตเนสใกล้ๆ จากนั้นจึงจะกลับเข้ามาอาบน้ำชำระร่างกายและตรวจตราความเรียบร้อยของเอกสารค่าน้ำค่าไฟ
แต่กิจวัตรอีกหนึ่งอย่างที่เพิ่มมาด้วย...
คงจะเป็การหมกตัวอยู่ในห้องและร่อนเอวลงไปบนแท่งดิลโด้อวบใหญ่!
หมับ!
“โอ๊ยย อ…ไอ้แม็ค”
“ใอะไรขนาดนั้นหรอครับ พี่วี”
“ไม่ไปเรียนหรอวะ ปล่อยได้แล้ว”
“วันนี้วันเสาร์ พี่ยังจะให้ผมไปเรียนอีกหรอ”
เด็กหนุ่มหน้าตาทะเล้นโอบกอดร่างอวบหนาของชายวัยกลางคนจากด้านหลัง ตอนนี้วีกำลังยืนมองกิ่งไม้มากมายอยู่ข้างกำแพงสูง ระหว่างที่พยายามแกะมือไม้ของเด็กวิศวะออกไปจากเอว วีก็ััได้ถึงของแข็งบางอย่างที่กำลังทิ่มแทงผ่านร่องแก้มก้น
ใบหน้าของชายวัยกลางคนแดงขึ้นมาอีกครั้ง...
ไอร้อนของแท่งลำ...มันทำให้ลมหายใจผิดจังหวะจนขนลุกเป็ตุ่ม!
“ไอ้แม็ค ปล่อยได้แล้ว”
“อ่า ผมแค่หยอกเล่นๆแค่นี้เอง ทำไมพี่ต้องหน้าแดงด้วย”
“หน้าแดง…หน้าแดงอะไร มึงไปไกลๆเลยนะ”
“โด่ อะไรวะ ผมกะจะมาอาสาช่วยพี่ตัดกิ่งไม้พวกนี้แล้วเชียว”
เมื่อวีได้ยินเช่นนั้นเขาก็หันหน้าไปมองเด็กหนุ่ม รอยยิ้มยียวนของไอ้แม็คไม่ค่อยน่าเชื่อถือเท่าไหร่นัก แต่ตอนนี้เ้าของหอพักยังหาคนมาตัดกิ่งไม้มากมายพวกนี้ไม่ได้ พอมองรูปร่างสูงโปร่งและความคล่องแคล่วของเด็กวิศวะคนนี้ มันก็ทำให้วีเริ่มครุ่นคิด
“เคยทำหรอ”
“เคยดิพี่ อยู่ที่บ้านพ่อแม่กับใช้ผมทุกครั้ง”
“จริงดิ”
“มันจะไปยากอะไร แค่มีบันไดกับเครื่องตัดกิ่งแค่นี้ก็เรียบร้อยแล้ว”
“แล้ว จะเอาค่าจ้างเท่าไหร่ล่ะ”
“ไม่เป็ไร ผมแค่อยากช่วย”
“ไม่เอา พี่เกรงใจ”
“งั้น….พี่จ่ายผมเป็อย่างอื่นก็แล้วกัน”
“…..อะไร”
“ตอนนี้ยังไม่รู้ มาจับบันไดให้ผมนะ รีบตัดตอนนี้ สายแล้วเดี๋ยวแดดจะร้อน”
“ด…เดี๋ยวสิ แม็ค…ไอ้แม็ค”
เด็กหนุ่มวิศวะเดินดุ่มๆไปยังต้นไม้หลังหอพัก เมื่อวีเห็นเช่นนั้นเขาก็รีบเดินตามไปติดๆด้วยความเป็ห่วง บันไดถูกกางกว้างตั้งคู่ขนานไปกับต้นไม้ ร่างสูงโปร่งของเด็กหนุ่มเดินเหยียบปีนขึ้นไปด้วยความกระฉับกระเฉง วีรีบจับราวบันไดเอาไว้มั่น จากนั้นเครื่องตัดกิ่งก็เริ่มทำงานไปเรื่อยๆ
“เห็นมั้ย ผมบอกแล้วว่าผมทำได้”
“เออ….รู้แล้ว”
วีส่ายหน้าให้กับกับซ่าของเด็กวัยรุ่น...
แต่ระหว่างที่ไอ้แม็คกำลังตัดกิ่งก้านของต้นไม้ กางเกงขาสั้นที่มันใส่ก็เรียกสายตาของคนที่อยู่ด้านล่างให้เงยหน้าขึ้นไปมอง เด็กหนุ่มอยู่ในชุดบอลสบายๆตามประสาวันหยุด เพียงแต่ขากางเกงขาสั้นตัวนี้มันกว้างไปหน่อยก็เท่านั้น วัตถุบางอย่างกวัดแกว่งไปมาระหว่างทีไอ้แม็คเคลื่อนไหว
เมื่อมั่นใจว่าตัวเองเห็นอะไร...
ลมหายใจของผู้ดูแลหอก็ร้อนรนขึ้นมาทันที!
261
