หลังจากที่มีผู้หญิงเข้ามาในงานแล้วบอกว่าท้องกับอาทิตย์ ลูกน้องคนสนิทก็รีบขึ้นมารายงานโดยที่ไม่ได้รู้เลยว่าในห้องนั้นอาทิตย์กำลังทำอะไรอยู่ เขาเปิดประตูเข้ามาก็เห็นว่าอาทิตย์กำลังทำกิจกรรมกับหมวยเล็กอยู่ซึ่งก็เคยให้แมกซ์เห็นเรือนร่างของหมวยเล็กและอาทิตย์กำลังแนบชิดกันอยู่นั่นเอง ทันทีที่หมวยเล็กได้ยินว่า มีผู้หญิงมาบอกว่าท้องกับอาทิตย์ เธอก็หงุดหงิด รีบลุกไปเปลี่ยนเสื้อผ้าและเดินออกจากห้องไปทันที
"ไอ้แม็ก ไอ้บ้าเอ้ย!! แกมีสมองหรือเปล่า? แกเอาเื่นี้มาพูดต่อหน้าว่าที่เมียฉันได้ยังไง"
"ขอโทษจริงๆครับนาย แต่ผมกับไมค์พยายามต้านเธอไว้ทุกทางแล้วครับตอนนี้แขกในงานก็ฮือฮากับคำพูดของเธอมากเลยครับ ผมเกรงว่าถ้ายังเป็แบบนี้ต่อไปท่านภาณุอาจจะไม่ยกคุณหมวยเล็กให้กับนายก็ได้นะครับ"
"แล้วตอนนี้ผู้หญิงคนนั้นอยู่ไหน?"
"ผมพาไปรอที่ห้องทำงานของนายแล้วครับ"
"ดี งั้นฉันขอเวลาอีก 2 นาทีเดี๋ยวฉันตามลงไป แกบอกไอ้ไมค์ว่าให้มันไปดูแลเเขกในวานให้เป็ปกติจนกว่าชั้นจะเข้าไปในงาน ส่วนแกก็รีบตามฉันไปที่ห้องทำงานด้วย ฉันมีอะไรต้องให้แกช่วย"
"ครับนาย งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ"
"เดี๋ยว!..เมื่อกี้อ่ะนายเห็นเรือนร่างของเมียฉันแล้วใช่ไหม?"
"ฮ้ะ..อ่ะ..อ๋อเปล่าหรอกครับผม เอามือปิดตาไว้ซะก่อนครับ"
"งั้นก็แล้วไป..เพราะถ้าแกเห็นมันแล้วก็ แกจะไม่มีตาไว้ดูอะไรทั้งนั้น ทีหลังจะเข้าห้องฉันเคาะประตูแล้วก็รอ ให้ฉันบอกก่อนว่าเข้ามาได้ไหม ไม่ใช่จะเคาะแล้วเปิดเข้ามาเลย มีสมองหรือเปล่าเนี่ย?"
"ขอโทษครับนาย ครั้งหน้าผมจะปรับปรุงตัวครับ ผมไปนะครับ" อาทิตย์ทำท่าทางหงุดหงิดก่อนจะเดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้าและเดินลงบันไดไปที่ห้องทำงาน ส่วนหมวยเล็กเองก็แยกย้ายกับอาทิตย์และเข้าไปร่วมงานเลี้ยงต่อ อาทิตย์เดินเข้ามาในห้องทำงานพร้อมกับซองสีน้ำตาล 1 ซอง
"เธอน่ะหรอ ที่บอกว่ามีอะไรกับฉันจนท้อง?"
"คุณอาทิตย์..จำฉันได้ไหมคะฉันชื่อเบล ที่คุณไปเที่ยววันก่อนไงคะ ประจำเดือนฉันไม่มา 2 เดือนแล้วค่ะ ฉันเลยเกรงว่า…"
"เอานี่ไป..ทำยังไงก็ได้อย่าให้เื่มันมาถึงฉัน"
"ว่าไงนะคะ?"
"ในซองนี้มีเงินอยู่ 1 ล้านบาท แลกกับการที่เธอจะไม่เข้ามาเป็ภาระในชีวิตของฉันอีก คิดดีๆนะเงิน 1 ล้านบาทไม่ใช่น้อยเลย ตอนนี้ฉันไม่สนว่าเธอจะท้องหรือไม่ท้อง เพราะฉันรู้อยู่แล้วว่าผู้หญิงเที่ยวอย่างเธอ คงไม่ได้มีอะไรกับฉันแค่คนเดียวหรอก จริงไหม?"
"นี่คุณกำลังจะเอาเงินค่าหัวฉัน แล้วไม่รับผิดชอบฉันงั้นหรอคะ?"
"ก็นี่แหละมันคือวิธีรับผิดชอบในแบบของฉัน หวังว่าเงินนี่จะทำให้เธอกับลูกอยู่สุขสบาย จนไม่ต้องไปขายตัวในซ่องอีกล่ะ อ่อ! แล้วก็ไม่ต้องคิดนะว่าถ้าเงินนี้หมดแล้ว เธอจะมาขอฉันใหม่อีกได้ ตอนนี้จะเป็เงินก้อนเดียวก้อนสุดท้ายที่ฉันจะให้กับผู้หญิงอย่างเธอ ได้เงินแล้วก็ออกไปซะฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งคุยกับเธอ แล้วอย่ามาร้องให้ฉันเห็นนะเพราะฉันไม่ชอบน้ำตา เห็นทีไรแล้วฉันอยากทำปืนลั่นใส่ตลอดเลย" ผู้หญิงคนนั้นรีบหยิบเอาซองเงินจากอาทิตย์และวิ่งกระเสือกกระสน ออกไปจากห้องโดยไม่คิดชีวิต เพราะถ้าขืนเธอไม่รับเงินนี้ไว้และยังดึงดันที่จะให้เขาแสดงความรับผิดชอบต่อเธออีก เธอคงไม่มีชีวิตอยู่ต่ออีกแน่ ในจังหวะนั้นเองแม็กซ์ก็เดินสวนเข้ามาพอดี
"ขอโทษทีครับนาย ผมมาช้าไปหน่อย อ้าว!แล้วผู้หญิงคนนั้นไปไหนแล้วล่ะครับ?"
"ถ้าแกไม่เห็นเธอแล้ว ก็แสดงว่าฉันเคลียร์เสร็จหมดแล้วนะสิ มีสมองหรือเปล่าที่ถามน่ะ หมดธุระตรงนี้แล้ว ฉันจะได้เข้าไปร่วมงานซักที ว่าเเต่หมวยเล็กเธอเป็ไงบ้าง?"
"คุณหมวยเล็กเธอนั่งทำหน้าหงุดหงิดอยู่ข้างๆท่านภาณุตลอดเวลาและไม่ลุกไปไหนเลยครับ"
"คงจะโกรธฉันแหละ ก็แกนั่นแหละ หาเื่อะไรก็ไม่รู้ มาให้ฉันปวดหัวไม่เว้นวัน ไปๆฉันจะเข้างานแล้ว" อาทิตย์ลุกขึ้นดึงสูทให้เรียบก่อนจะเดินเข้างานอย่างสง่าผ่าเผย ในระหว่างที่กำลังเดินเข้างานอาทิตย์ก็ได้แอบหันไปมอง หมวยเล็กที่นั่งทำหน้าบึ้งอยู่ข้างๆพ่อของเธอ เขารู้ได้ทันทีเลยว่าเขาจะต้องทําอะไรสักอย่างเพื่อให้เธอหายโกรธให้ได้ จู่ๆอาทิตย์ก็เดินตรงขึ้นไปบนเวทีและแย่งไมค์จากพิธีกรในงานมาพูด
"เอ่อ คุณอาทิตย์คะ ยังไม่ถึงคิวที่คุณอาทิตย์จะขึ้นมาพูดนะคะ"
"ช่างฉันเถอะหน่า..งานนี้ฉันใหญ่สุด ฉันจะพูดตอนไหนก็ได้ เธอน่ะลงไป!!" อาทิตย์ไล่พิธีกรผู้ดำเนินงานลงไปจากเวทีและเขาหยิบไมค์ขึ้นมาพร้อมกับสอดสายตาหันไปมองหมวยเล็กก่อนจะเริ่มพ่นคำพูดใส่ไมค์
"ต้องขอโทษแขกผู้มีเกียรติทุกท่านด้วยนะครับ สิ่งที่ผมจะพูดต่อไปนี้อาจจะไม่เกี่ยวกับเื่ของงานเลี้ยง แต่ผมตั้งใจไว้แล้วว่าอยากจะพูดสิ่งนี้กับผู้หญิงคนนึงครับ นั่นก็คือ หมวยเล็ก" หมวยเล็กตาโตมองซ้ายมองขวารวมไปถึงหันไปมองใบหน้าของภาณุที่ยิ้มแล้วพยักหน้าเบาๆราวกับรู้ว่าอาทิตย์กำลังจะพูดอะไร
"ผู้หญิงที่นั่งอยู่โต๊ะนั้นเธอชื่อว่าหมวยเล็ก เธอเป็ผู้หญิงที่ผมรักมากและวันนี้ผมก็ถือโอกาสที่จะขอเธอแต่งงาน หมวยเล็กเเต่งงานกับผมนะ" ประโยคสั้นๆที่ทำให้หมวยเล็กถึงกับน้ำตาไหลพรากออกมาและแล้วเสียงเฮฮาในงานก็ดังตรึมขึ้นมายกใหญ่เพื่อเฉลิมฉลองให้กับความสำเร็จของอาทิตย์และถือเป็การร่วมเฉลิมฉลองวันขอแต่งงานของอาทิตย์อีกด้วย อาทิตย์เดินลงมาจากเวทีพร้อมกับกล่องแหวนสีแดงเขาเดินตรงมาที่โต๊ะของภาณุและเลี่ยงไปทางพี่หมวยเล็กนั่ง
"คุณอาครับ วันนี้ผมอยากจะขอลูกสาวคุณอาแต่งงาน ไม่ทราบว่าคุณอาจะขัดข้องตรงไหนไหมครับ?"
"สำหรับอา คิดว่ามันเร็วเกินไปเพราะตอนนี้หมวยเล็กเองก็ยังเรียนอยู่ มาว่าเราควรจะหมั้นกันไว้ก่อนดีไหม พอยัยหมวยเล็กเรียนจบแล้ว อาทิตย์ค่อยมาพูดเื่แต่งกับอาอีกที"
"ขอบคุณมากนะคะคุณอา งั้นผมจะถือซะว่าแหวนวงนี้ ผมมันลูกสาวคนเอาไว้แล้วนะครับ ผมรักคุณนะหมวยเล็ก" อาทิตย์สวมแหวนที่นิ้วนางข้างขวาให้กับหมวยเล็ก เธอยิ้มอย่างกรุ้มกริ่มและดีใจมากภายในลึกๆแล้วเธออยากจะตกลงแต่งงานกับอาทิตย์วันนี้เลย แต่ทว่าด้วยความที่เธอไม่อยากให้เสียหน้าพ่อเธอจึงต้องทำตามที่ภาณุบอก บรรยากาศในงานกลับมาครึกครื้นอีกครั้ง รวมถึงตัวของหมวยเล็กด้วยที่ตอนนี้ เธอยิ้มกว้างจนหุบไม่ลงแล้ว
"ทีนี้เชื่อหรือยังว่า ผมไม่มีวันรักผู้หญิงคนไหนมากกว่าคุณ ที่เหลือก็รอแต่คุณเรียนจบอย่างเดียว เราก็จะได้แต่งงานกันแล้ว"
"ป.โทก็ใช้เวลาไม่นานนี่คะ คุณจะรออีกสักหน่อยจะเป็ไรไป แต่ถ้าคุณรอไม่ไหว หมวยก็ไม่ได้ว่าอะไรนะคะ"
"สำหรับหมวยแล้ว ผมรอได้เสมอครับ หวานใจของผม" ดูเหมือนว่างานเลี้ยงวันนี้จะทำให้อาทิตย์มีโชคถึง 3 ต่อ เพราะนอกจากเขาจะได้เลี้ยงฉลองครบรอบธุรกิจของเขาแล้ว เขายังได้ขอแฟนสาวหมั้นอีกด้วยและที่สำคัญไปกว่านั้นคืนนี้เขาไม่พลาดของหวานถ้วยใหญ่แน่ๆเื่ราวจะเป็ยังไงต่อไปติดตามต่อได้ใน EP หน้านะคะ
12K
