“ฮือ………ฮือ…….ฮึก……..ฮึก……….น้องเล็กหายไปไหน น้องเล็ก เซี่ยเซี่ยขอโทษค่ะอาเล็กที่ไม่อยู่เฝ้าน้องเล็ก”พี่สาวเซี่ยเซี่ย ร้องไห้หนักมากเมื่อพอหันมาหาน้องเล็กของเธอไม่เจอ น้องเล็กไม่ได้นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ฝั่งตรงข้ามแล้ว
“ฮือ………ฮือ…….ฮึก……..ฮึก……….มะ……มะ…..ไม่ใช่ความผิดของเซี่ยเซี่ยเลย เป็อาเล็กเองที่โตกว่าดูแลหลานไม่ได้ค่ะ ฮือ………ฮือ…….ฮึก…….”อาเล็กเจียงเจียง
กลายเป็ว่าสองสาวน้อย พากันเดินและวิ่งตามหาน้องเล็กชิวชิว หลานสาวชิวชิว น้ำหูน้ำตานองหน้ากันเลย
แต่สักพักทั้งสองสาวก็หยุด และฟังเสียงที่ตอบรับออกมาแว่วๆ จากทางจุดเดิมที่ชิวชิวนั่งอยู่ แต่เสียงมันมาจากฝั่งตรงข้ามกัน
“สะ………ฮึก………..ฮึก……..เสียงน้องเล็กค่ะอาเล็ก เสียงน้องเล็กจริงๆ ค่ะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย
“ฮึก………..ฮึก……..ใช่จริงๆ ด้วยค่ะหลานชิวชิว หลานชิวชิว อาเล็กอยู่ทางนี้”อาเล็กเจียงเจียง
ชิวชิว หันไปตามเสียงเรียกก็เห็นว่า สองสาวขึ้นไปอยู่้าและมองลงมาเหมือนหาใครอยู่
พี่สาวเซี่ยเซี่ย และอาเล็กเจียงเจียง ส่งเสียเรียกชิวชิวอย่างดีใจและพากันลงมาอย่งทุลักทุเล เพื่อจะมาหาชิวชิวด้านล่าง
ในระหว่างที่พี่สาวเซี่ยเซี่ย และอาเล็กเจียงเจียง ร้องไห้ไปด้วยส่งเสียงเรียกแม่หนูน้อยชิวชิวไปด้วยนั้น ทางด้านสองหนุ่มน้อย พี่เฟยฉี(หลานปู่เฟยเทียน) พี่ลู่เหวิน(หลานชายคุณตาลู่คง)ที่อยู่ใกล้สามสาวที่สุดและคอยดูสามสาวเป็ระยะๆ เห็นที่ความผิดปรกติ เลยวิ่งมาหาพี่สาวเซี่ยเซี่ย และอาเล็กเจียงเจียง
แต่ก็พอดีกับที่พี่สาวเซี่ยเซี่ย และอาเล็กเจียงเจียง กำลังลงมาเพราะเจอแม่หนูน้อยชิวชิวแล้ว สองหนุ่มน้อยงุนงงว่ามันเกิดอะไรกันขึ้นงั้นเหรอ
ส่วนทางด้านคุณลุงลู่เลียน(ลูกชายคนโตคุณตาลู่คง) กำลังขนของ ไปเก็บไว้ที่รถเข็นที่ตอนขามาเข็นเด็กน้อยอย่างเธอมาด้วยเพราะเธอเดินเท้านานๆ ไม่ไหวฝืนสังขารตัวเองไม่ได้เพราะความที่เป็เด็กเล็กนั่นเอง
ในตอนนี้คุณลุงลู่เลียน(ลูกชายคนโตคุณตาลู่คง) สั่งพวกพี่เฟยฉี(หลานปู่เฟยเทียน) พี่ลู่เหวิน(หลานชายคุณตาลู่คง) ดูและสาวน้อยทั้งสามก่อนเดี๋ยวท่านจะขนรถไปสมทบเลย เมื่อเก็บของที่ท่านหาได้ใส่รถเข็นเสร็จเรียบร้อย
เพียงแค่ขลาดสายตาเพียงแป๊บเดียว สามสาวก็ผิดปรกติกันแล้วสองหนุ่มน้อยถึงกับหน้าเสีย รีบวิ่งไปหา
“ทำไมเซี่ยเซี่ย กับพี่เจียงเจียงถึงร้องไห้ล่ะครับ”พี่เฟยฉี(หลานปู่เฟยเทียน)
“เกิดอะไรขึ้นครับ เจ็บตรงไหนกันหรือเปล่าครับ”พี่ลู่เหวิน(หลานชายคุณตาลู่คง)
“ก………….”อาเล็กเจียงเจียง
“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ พี่เฟยฉี(หลานปู่เฟยเทียน) พี่ลู่เหวิน(หลานชายคุณตาลู่คง)”ชิวชิว รีบพูดตัดหน้าก่อนที่อาเล็กจะพูดว่าเธอหายตัวไป พอกลับไปหมู่บ้านคราวนี้รับรองเลยว่าอดออกข้างนอกอย่างแน่นอน
“ทุกๆ คนไม่ต้องพูดหรือถามอะไรกันตอนนี้นะคะ ฟังชิวชิวก่อนค่ะ ชิวชิวมีเื่สำคัญจะต้องบอกกับทุกๆ คนและให้รีบไปตามคุณลุงลู่เลียน(ลูกชายคนโตคุณตาลู่คง) และคุณตาลู่คง(คนสนิทของคุณตา) มาเร็วๆ ด้วยค่ะ”ชิวชิว
“เื่อะไรเหรอน้องเล็ก ฮึก………ฮึก……….”พี่สาวเซี่ยเซี่ย พี่สาวของเธอยังคงสะอึกสะอื้นอยู่
“คือว่าชิวชิวเจอรถค่ะ รถคันใหญ่และใหม่ด้วยค่ะ”ชิวชิว รีบบอกอย่างรวดเร็ว
“รถคันใหญ่!!!!!”อาเล็กเจียงเจียง,พี่สาวเซี่ยเซี่ย,พี่เฟยฉี(หลานปู่เฟยเทียน) พี่ลู่เหวิน(หลานชายคุณตาลู่คง) ทุกๆ คนต่างใที่ชิวชิวบอกว่าเจอรถในกองทิ้งของเสียที่นี่
“ใช่ค่ะรถคันใหญ่ สวยมากๆ เลยค่ะทุกคน นี่ไงค่ะกุญแจนาฬิกาอยู่นี่”ชิวชิว
“นี่มันกุญแจนาฬิกาของยานยนต์นะชิวชิว ไม่ใช่รถยนต์ล่ะ”พี่เฟยฉี(หลานปู่เฟยเทียน) ที่เห็นกุญแจรถที่ชิวชิวยื่นให้ดูถึงกับใ พวกเขาถึงแม้ไม่มียานยนต์ใช้กัน แต่ว่าก็เคยเข้าเมืองหลวงเพื่อนำของไปขายเป็เงินกลับหมู่บ้าน ย่อมเคยเห็นสภาพแวดล้อมในเมืองหลวงใหญ่ว่าเป็อย่างไรบ้าง
“ใช่นี่มันยานยนต์น่ะชิวชิว ไม่ใช่รถยนต์”พี่ลู่เหวิน(หลานชายคุณตาลู่คง)
“เหรอคะ ก็ชิวชิวนึกว่ารถยนต์นี่ค่ะ ทุกๆ คนตามชิวชิวมาค่ะ ยานยนต์มันอยู่ทางด้านนี้”ชิวชิว วิ่งพาทุกๆ คนดูยานยนต์ที่เธอเจอ
อาเล็กเจียงเจียง,พี่สาวเซี่ยเซี่ย,พี่เฟยฉี(หลานปู่เฟยเทียน) พี่ลู่เหวิน(หลานชายคุณตาลู่คง) วิ่งตามชิวชิวมา และก็หยุดนิ่งตัวแข็งเป็หุ่นยนต์กันหมด อ้าปากค้างกันทุกๆ คน
พวกเขาเห็นยานยนต์อยู่หลังต้นไม้ใหญ่สองต้นนี้ และสภาพยานยนต์นั้นสวยมากแทบจะเป็ของใหม่เลยทีเดียว
“ยานยนต์สวยมากเลย”อาเล็กเจียงเจียง
“สวยจังค่ะยานยนต์อะไรเนี่ย”พี่สาวเซี่ยเซี่ย
“ไม่ได้แล้วจะต้อง จะต้องตาม จะต้องตามคุณพ่อมา และคุณตาแล้ว”พี่ลู่เหวิน(หลานชายคุณตาลู่คง)
“ลู่เหวินไปตามคุณพ่อนายมา ส่วนเราจะไปตาคุณตาเองและพวกพี่ชายสองคนด้วย”พี่เฟยฉี(หลานปู่เฟยเทียน)
“เดี๋ยวค่ะพี่ลู่เหวิน พี่เฟยฉี ถ้าพวกพี่เป็ผู้ชายไปหมดแล้วพวกเราล่ะค่ะ”ชิวชิว รีบพูดดักก่อนที่สองหนุ่มน้อยจะวิ่งตัวปลิวหายลับไปกับตา
“ใช่แล้ว พี่ลืมไปนะชิวชิวขอโทษจะทิ้งเด็กผู้หญิงไว้ที่นี่ลำพังกับยานยนต์ได้ยังไงล่ะลู่เหวิน”พี่เฟยฉี(หลานปู่เฟยเทียน)
“งั้นจะทำยังไงดีล่ะครับ ทำยังไงดี ทำยังไงดี ทำยังไงดี”พี่ลู่เหวิน(หลานชายคุณตาลู่คง)
ด้วยความตื่นเต้นประกอบกับดีใจ ทำให้เด็กๆ ไม่มีสตินึกคิดอะไรกันแล้วต่างร้อนรนเพราะกังวลใจว่าจะแก้ไขปัญหากันยังไงดีในตอนนี้ ชิวชิวที่เห็นแล้วเลยตัดสินใจแนะนำมาว่า
“เฮ้อ……….พี่ลู่เหวินหรือพี่เฟยฉีอยู่ที่นี่แค่คนหนึ่งก็พอค่ะอีกคนวิ่งไปตามคุณลุงลู่เลียน(ลูกชายคนโตคุณตาลู่คง) ให้มาที่นี่ก่อนแล้วค่อยวิ่งไปตาม คุณตาลู่คง(คนสนิทของคุณตา) อีกทีค่ะ”ชิวชิว
“ใช่แล้วงั้นเราจะไปเองนะเฟยฉีอยู่ที่นี่กับ พี่สาวเจียงเจียงและน้องเซี่ยเซี่ย น้องชิวชิวนะครับ”พี่ลู่เหวิน(หลานชายคุณตาลู่คง)
“พี่ลู่เหวินคะ อย่าพูดเสียงดังนะคะตอนไปตามคุณลุงลู่เลียน(ลูกชายคนโตคุณตาลู่คง) และคุณตาลู่คง(คนสนิทของคุณตา)น่ะค่ะ เดี๋ยวคนอื่นๆ จะได้ยินเข้าค่ะ”ชิวชิว
“อือ…อือ………”พี่ลู่เหวิน(หลานชายคุณตาลู่คง)
หนุ่มน้อยลู่เหวินเอามือปิดปาก และวิ่งไปอย่างรวดเร็วเพื่อไปตามพวกผู้ใหญ่มา เพราะชิวชิวเจอยานยนต์ที่นี่ ซึ่งมันคือเื่ใหญ่มากจริงๆ
เมื่อเห็นว่าตอนนี้ยังไงพวกเราก็ยังเป็เด็กกัน ผู้ชายในกลุ่มของเราก็พึ่งจะ 10 ปีเท่านั้น เพื่อความปลอดภัยจนกว่าพี่ลู่เหวิน(หลานชายคุณตาลู่คง)จะพาคุณลุงลู่เสียน(ลูกชายคนโตคุณตาลู่คง)มาที่นี่ เราอยู่ในยานยนต์ก่อนดีกว่า
“ชิวชิว ว่าพวกเราขึ้นยานยนต์กันก่อนเถอะค่ะอย่างน้อยๆ ก็ปลอดภัยว่าที่ยืนอยู่ด้านนอกแบบนี้”ชิวชิว
“ไปค่ะชิวชิว”อาเล็กเจียงเจียง
“แล้วน้องชิวชิว รู้วิธีเปิดยานยนต์นี้เหรอครับ”พี่เฟยฉี(หลานปู่เฟยเทียน)
“รู้ค่ะ ตอนที่ชิวชิวนั่งพักใต้ต้นไม้ ชิวชิวเห็นอะไรไม่รู้แว๊บๆ บนท้องฟ้า และสักพักพอเลิกมองบนท้องฟ้าชิวชิวกลับเห็นรถคันนี้อยู่หลังต้นไม้ แต่ว่าตอนนั้นมันอยู่ไกลชิวชิวเลยไม่แน่ใจว่าจะเป็รถหรือเปล่า เลยตัดสินใจวิ่งมาดูค่ะ และก็เจอยานยนต์คันนี้เข้า และประตูก็เปิดอยู่ด้วย
ชิวชิวขึ้นยานยนต์ไปและสำรวจดูด้านในเห็นกุญแจรถวางอยู่ด้านหน้ารถชิวชิวเลยเอาไปสตาร์รถดูค่ะ และมันก็ติดด้วย แถมขึ้นคู่มือการใช้ยานยนต์คันนี้ชิวชิวเลยทำตามค่ะ”ชิวชิว
ระหว่างที่พากันเดินไปที่ยานยนต์ ชิวชิวก็เล่าที่มาที่ไปของการเจอยานยนต์คันนี้ให้พวกเขาได้ฟังกัน
“ไปค่ะเข้าด้านในกัน พอคุณลุงลู่เลียน(ลูกชายคนโตคุณตาลู่คง)มาแล้วเราก็ไม่ต้องกังวลอะไรแล้วล่ะค่ะ อยู่บนยานยนต์นี้ก็ปลอดภัยแน่นอน ไม่มีใครทำอะไรเราได้ยานยนต์ด้านนอก มีระบบป้องกันภัยอย่างดีเยี่ยมมาก”ชิวชิว เปิดประตู และปิดหลังจากที่ทุกคนขึ้นไปบนยานยนต์เรียบร้อยแล้ว
“ว้าว” อาเล็กเจียงเจียง,พี่สาวเซี่ยเซี่ย,พี่เฟยฉี(หลานปู่เฟยเทียน)
“สุดยอดเลยน้องเล็ก ยานยนต์คันนี้ดีทีสุดเลย เบาะนั่งนิ่มมากๆเลยค่ะ ในนี้ไม่ร้อนเลยด้วยค่ะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย ลองนั่งเบาะในยานยนต์ ลุก นั่ง ลุก นั่งอยู่อย่างนั้น และเปลี่ยนที่นั่งไปเรื่อยๆ อย่างตื่นเต้น
“ดูนี่สิคะ ระบบเยอะแยะไปหมดเลยด้วยล่ะขออ่านคู่มือก่อนละกัน”อาเล็กเจียงเจียงศึกษาวิธีใช้ยานยนต์คันนี้อย่างสนใจ
“มีระบบความร้อน และความเย็นด้วยสุดยอดไปเลยครับนี่จะต้องเป็ยานยานต์รุ่นใหม่แน่ๆ เลยครับแต่ว่าทำไมเ้าของยานยนต์คันนี้ถึงได้นำมาทิ้งล่ะครับไม่เสียดายเหรอไงกัน”พี่เฟยฉี(หลานปู่เฟยเทียน)
“ก็คงจะเป็พวกคนร่ำรวยในเมืองหลวงใหญ่มั้งคะ อย่างที่พี่เฟยิและพี่ลู่จื้อเล่าให้ชิวชิวฟัง ว่าพวกเขาจะนำรถรุ่นเก่าๆมาทิ้ง เพื่อซื้อรถรุ่นใหม่มาใช้ เพราะไม่อยากเสียภาษีเยอะค่ะ”ชิวชิว
“อือใช่แล้ว น้องพูดถูก ชิวชิวรู้ไหมว่าน้องน่ะเป็ตัวนำโชคของหมู่บ้านของพวกเราจริงๆ เลยนะ”พี่เฟยฉี(หลานปู่เฟยเทียน)
“ใช่แล้วล่ะ หลานชิวชิวเมื่อตอนเช้าก็เจอทองคำหนักตั้ง 30กิโลกรัม พอมา่บ่ายก็ยังจะมาเจอยานยนต์คันนี้เข้าอีกน่ะ”อาเล็กเจียงเจียง
“น้องเล็กคือตัวนำโชคของเราจริง ๆค่ะเซี่ยเซี่ยเชื่ออย่างนั้น”พี่สาวเซี่ยเซี่ย วิ่งเข้ามากอดน้องสาวหอมเหม่งและหอมแก้มทั้งสองข้างของชิวชิว
“ใช่หลานชิวชิวของเราคือตัวนำโชคของหมู่บ้านเรา”อาเล็กชิวชิว ก็กอดหอมเหม่งเธอด้วยอีกครั้ง
เด็กๆ ทั้งสี่คนต่างสำรวจและอ่านคู่มือจากยานยนต์อย่างสนใจเพื่อรอเวลาให้พวกผู้ใหญ่มาถึง
ทางด้านพี่ลู่เหวิน(หลานชายคุณตาลู่คง) ที่วิ่งหน้าตั้งแบบไม่คิดชีวิต เพื่อไปหาคุณพ่อของเขาเป็คนแรกก่อนเลย
“คุณพ่อครับ คุณพ่อครับ คุณพ่อครับ”พี่ลู่เหวิน(หลานชายคุณตาลู่คง) ส่งเสียงเรียกคุณพ่อของเขา
“มีอะไรลูกฮะ อ้าวแล้วเฟยฉี(หลานปู่เฟยเทียน) ล่ะหายไปไหนแล้ว พ่อบอกแล้วไงว่าอย่าไปตามลำพัง แถวนี่ถึงจะไม่ค่อยมีคนเดินผ่านไปมามากนักแต่ว่าเราก็ต้องระวังตัวกันด้วย และไหนน้องสาวๆ และพีสาวอีก สาวๆทั้งสามคนที่พ่อบอกให้เราดูแลพวกเขาอยู่กับเฟยฉีเหรอ”คุณลุงลู่เสียน(ลูกชายคนโตคุณตาลู่คง) พูดยาวเหยียดแทบไม่มีช่องว่างให้ลูกชายตัวเองได้พูดอะไรเลย
“แฮ่ก………….แฮ่ก……….พอก่อนครับคุณพ่อ หยุดบ่นผมตอนนี้ก่อนนะครับ ผมมีเื่สำคัญจะบอกคุณพ่อครับ”พี่ลู่เหวิน(หลานชายคุณตาลู่คง)
“เอ้าว่ามาถ้าไม่ใช่เื่สำคัญจริงๆนะน่าดูเลย ทิ้งหน้าที่สำคัญดูแลน้องสาวพี่สาวได้ยังไงกัน ไปเราเดินไปคุยไปได้แล้วพ่อเป็ห่วงสาวๆ แล้ว”คุณลุงลู่เสียน(ลูกชายคนโตคุณตาลู่คง)
“ผมจะบอกว่าน้องชิวชิว เจอยานยนต์ตรงท้ายกองทิ้งของเสียครับคุณพ่อ”พี่ลู่เหวิน(หลานชายคุณตาลู่คง) พูดเสียงกระซิบซึ่งเบามากๆ เพราะเขายังจำคำพูดที่น้องชิวชิวบอกว่าให้พูดเบาๆ
“ชิวชิวของเราเก่งเหมือนกันนะเจอของนำไปขายได้อีกแล้ว”คุณลุงลู่เสียน(ลูกชายคนโตคุณตาลู่คง) ที่ไม่ได้ยินเสียงลูกชายหรอก แต่คาดเดาว่าชิวชิวคงหาของได้ดีกว่าพวกเด็กๆ ด้วยกันเท่านั้น
“คุณพ่อครับ หยุดเดินก่อนครับ และตั้งใจฟังผมให้ดีๆ นะครับ น้องชิวชิว ไม่ได้เจอของชิ้นเล็กๆ นะครับพ่อเอาหูมาใกล้ๆ ผมหน่อยครับ”พี่ลู่เหวิน(หลานชายคุณตาลู่คง) ตัดสินใจพูดกระซิบที่หูพ่อของเขาให้ได้ยินชัดเจนยิ่งขึ้น
เมื่อคุณลุงลู่เลียน(ลูกชายคนโตคุณตาลู่คง) เอียงหูมาหาลูกชายของเขา และก็ตาโตเมื่อได้ฟังสิ่งที่ลูกชายคนเล็กของท่านพูด
“ยานยนต์ !!!! ยาน…..”คุณลุงลู่เสียน(ลูกชายคนโตคุณตาลู่คง)
“คุณพ่อครับอย่าส่งเสียงดัง เผื่อมีคนอื่นจะได้ยินเข้านะครับ ตอนนี้ไม่มีผู้ใหญ่อยู่ที่ยานยนต์คันนั้นเลย ผมเลยวิ่งมาบอกคุณพ่อก่อนน่ะครับแล้วนะรีบไปบอกคุณตาลู่คง(คนสนิทของคุณตา)ต่อครับคุณพ่อ งั้นผมไปตามคุณตาก่อนนะครับ”พี่ลู่เหวิน(หลานชายคุณตาลู่คง) เอามือปิดปากพ่อของตัวเองที่ท่านเผลออุทานด้วยความใออกมาเสียงดังพอสมควร และก็รีบวิ่งผละจากคุณพ่อของเขาตรงไปหาคุณตาต่อเลย
ทางด้านคุณลุงลู่เสียน(ลูกชายคนโตคุณตาลู่คง) เมื่อรับรู้จากปากลูกชายคนเล็กว่า แม่หนูน้อยชิวชิวเจอยานยนต์ที่นี่ ยานยนต์ซึ่งไม่ใช่รถยนรต์เขารู้ดีว่าลูกชายของเขานั่นรู้จักความแตกต่างระหว่างยานยนต์และรถยนต์เป็อย่างดี เพราะพวกเขามีประสบการณ์ด้านนอก เนื่องด้วยพวกผู้ใหญ่ที่หมู่บ้านจะทำการฝึกเด็กๆ ออกทำงานหารายได้ด้านนอกกัน เขาจึงไม่รอช้ารีบเข็นรถเข็นที่บรรจุของที่หาได้เพื่อจะนำไปขาย ตรงไปยังส่วนท้ายสุดของกองทิ้งของเสียทันทีไม่รอช้า
เมื่อไปถึงสิ่งที่ทำให้ตกตะลึงอีกครั้งหลังจาก่เช้าเห็นทองคำก้อนใหญ่ ตอนนี้ยิ่งกว่าใครั้งใหญ่อีกครั้ง มันคือยานยนต์จริงๆ ยานยนต์ที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้มันคือของจริงๆ
คุณลุงลู่เสียน(ลูกชายคนโตคุณตาลู่คง) เดินไปหายานยนต์คันนี้เหมือนสติหลุดลอยไปแล้ว
2K
