ในเวลานี้ผมจำเป็ที่จะต้องรีบกำจัดฮ็อบก็อบลินให้เร็วที่สุด ไม่งั้นมีหวังหมู่บ้านฟาร์มเวท์ถูกทำลายแน่นอน คือ..ไม่ใช่ว่ามอนสเตอร์เก่งหรืออะไรหรอกนะ แต่เงื่อนไขของเควสคือห้ามให้หมู่บ้านถูกทำลายไม่งั้นเควสจะล้มเหลว แล้วเหตุการณ์ตรงหน้าปัจจุบันนี้คือผมกับพวกผู้เล่นคนอื่นดันอยู่กลางดงฝูงก็อบลินกับกระต่ายป่ารวมกันมากกว่า 1 พันตัว ซึ่งต้องใช้เวลาเคลียร์นานระดับหนึ่งเพื่อไปให้ถึงฮ็อบก็อบลิน ยิ่งผมไม่มีสกิลพวกระยะวงกว้างด้วย สถานการณ์ในตอนนี้คือกดดันสุดๆ เวรเอ้ย!!!! ไม่น่าพลาดเข้ามาในวงล้อมซากศพของพวกก็อบลินเล้ย...! มันคือความผิดพลาดของเกมส์เมอร์เอมจริงๆ ซวยชะมัดยาด...!
"พวกนายรีบพยายามฝ่าถอยกลับไปป้องกันหมู่บ้านให้เร็วที่สุด.....เร็วเข้า!!! ไม่งั้น...ชาวบ้านจะถูกกระต่ายป่ากับก็อบลินฆ่าเอา!"
ผมรีบออกคำสั่งให้พวกผู้เล่นที่กำลังสับสนอยู่กลางดงก็อบลิน ในขณะที่ผมกำลังฝ่าวงล้อมของก็อบลินโดยมุ่งหน้าไปหาฮ็อบก็อบลินซึ่งอยู่ตรงหน้าทางเข้าไปในป่า
"เป็แค่อาชีพเริ่มต้นอย่ามาสั่งนะเว้ย!!! แล้วนั่นแกจะไปไหนวะ?"
ผู้เล่นแทงค์ที่เป็อาชีพนักรบไม่พอใจที่ผมออกคำสั่ง
"กำลังมุ่งหน้าไปกำจัดฮ็อบก็อบลินไงฟะ!!!! พวกนายรีบๆไปป้องกันหมู่บ้านได้แล้วเฟ้ย!!!!"
ผมะโใส่ไอ้นักรบนั่นแล้วฝ่าวงล้อมต่อไป...
"ชิส์! ปล่อยแมร่งมันไปเถอะ ตอนนี้พวกเราต้องรีบไปกันหมู่บ้านให้เร็วที่สุด ไม่งั้นเควสจากกิลด์จะล้มเหลวเอา"
แทงค์อีกคนที่เป็อาชีพนักรบเหมือนกัน สบถคำหยาบใส่ผม แต่อย่างน้อยมันก็ยังพอมีสติว่าตอนนี้ควรทำอะไรต่อไป
"ได้ๆๆ! รีบๆไปป้องกันหมู่บ้านกัน...เร็วพวกเรา..."
"เข้าใจแล้ว"
"ไปกันเถอะ"
แล้วทุกคนก็รีบหันกลับไปที่หมู่บ้านโดยเปลี่ยนรูปแบบให้แทงค์ยืนตำแหน่งป้องกันมอนสเตอร์ 4 ทิศและผู้เล่นอาชีพนักเวทมนตร์ขาวอยู่ตรงกลาง ค่อยๆเคลื่อนไหวไปที่หมู่บ้าน
ตัดมาที่ผมตอนนี้ที่รู้สึกหัวเสียสุดๆ ความผิดพลาดเล็กๆน้อยๆ ซึ่งไม่น่าจะเกิดขึ้นสำหรับผู้เล่นที่มีประสบการณ์ในการเล่นเกมส์แนว mmorpg มาหลาย 10 ปี
"ต้องรีบเเล้วล่ะ....หงุดหงิดสุดๆเลยเฟ้ยยยย!!! ว้ากกกกกกกก!!!!!!"
ก็อบลินน่ะผมฟันทีเดียวก็ตายแล้วส่วนกระต่ายป่าสัก 2 - 3 ทีก็ตายเหมือนกัน แต่ประเด็นคือฮ็อบก็อบลินมันชุบชีวิตได้ต่อเนื่องเกินไป ผมกำจัดไปไม่ถึง 1 นาทีก็ฟื้นขึ้นมาใหม่ได้ มันไม่ใช่แล้วล่ะเฮ้ย...!
ผมฟันก็อบลินกับกระต่ายป่าไปเรื่อยๆประมาณ 1 ชั่วโมงแล้วตอนนี้ ยังฝ่าไปไม่ถึงฮ็อบก็อบลินเลย ยังเหลืออีกประมาณ สัก 100 เมตรนิดๆ จะถึงเข้าใกล้ตัวมันได้ ช่างยากเย็นเหลือเกิน...จะเอาโพชั่นออกจากคลังเก็บไอเทมมาดื่มก็ไม่ได้ แถมก็อบลินยังรุมฟันและกระต่ายป่าก็พยายามะโกัดใส่ผมทุกทิศทาง แค่ป้องกันตัวเองให้รอดก็ถือว่าหนักละนะ แต่มันต้องพยายามฝ่าไปข้างหน้าอีกด้วยนี่ดิ...! จบเควสนี้ไปเปลี่ยนอาชีพดีมั้ยนี่! อย่างน้อยสถานการณ์แบบนี้มีสกิลวงกว้างจะช่วยได้เยอะเลย
"แฮ่กๆๆๆ เริ่มหอบแล้ว.....แสดงว่าค่าสตามิน่าเริ่มเหลือไม่ถึงครึ่งแล้วสิ!"
"ทำยังไงได้ ตอนนี้มีแต่ต้องกัดฟันไว้ตลอดล่ะนะ"
ผมเริ่มบ่นพึมพำกับตัวเอง ไม่รู้ว่าเริ่มหลอนจากการเสียเหงื่อเยอะเกินไปหรือเสียเืมากเกินไปละตอนนี้ สงสัยเควสนี้ดูท่าจะล้มเหลวแล้วล่ะมั้ง! ตอนนี้ถ้าใช้ฟันกัดก็อบลินกับกระต่ายป่าแล้วฆ่าได้ก็จำเป็ต้องกัดแล้วล่ะ ที่ผมได้ฉายาว่า 'เทพปิศาจ M' เพราะว่าเป็ผู้เล่นที่บ้าเืกว่าพวกอาชีพนักรบคลั่งหรืออาชีพเบอร์เซิร์กเกอร์อีก และเสื้อผ้าเปื้อนไปด้วยเืตลอดเวลาที่ทุกคนพบเจอผม จึงทำให้ได้รับฉายานี้มา 'เทพปิศาจ M'
ในที่สุดผมก็ฝ่าฝูงก็อบลินออกมาจนถึงหน้าฮ็อบก็อบลินจนได้ ซึ่งในขณะที่มันกำลังใที่เห็นผมอยู่ ผมรีบเปิดคลังเก็บไอเทมเเล้วดื่มโพชั่นไป 2 ขวดอย่างรวดเร็ว ไม่งั้นสู้กับมันแพ้แน่นอน
"อึกๆๆๆ ฮ่าาาา!!! อย่างน้อยก็พอต่อยกสองได้อยู่"
ดื่มไป 2 ขวด เืเพิ่มขึ้นมาประมาณ 200 หน่วยก็ค่อยยังชั่วหน่อย ไม่งั้นน่าจะต้องโดนระบบเกมส์ล็อกเอ้าท์ทันทีที่เสียชีวิตแล้วล่ะ ผมจ้องฮ็อบก็อบลินที่อยู่ข้างหน้าผมโดยที่ข้างหลังมีฝูงก็อบลินล้อมรอบตัวผมไว้อยู่
"ต้องลองวัดกันดูสักตั้งละเฟ้ยยยยย!!!!"
ผมเปิดใช้งานสกิล 'สะสมพลังโจมตี(ระดับต้น 1)' ไป โดยมีเวลา 30 นาทีที่ต้องรีบกำจัดฮ็อบก็อบลินให้ได้ ไม่งั้นผลจากสกิลหมดแล้วมันจะเป็การต่อสู้ที่ยื้อไปเปล่าๆ ซึ่งมันจะทำให้ผมเสียเปรียบเป็อย่างมาก เพราะผมมีแค่สกิลเดียวแล้วคูลดาวน์ตั้ง 15 นาที มันนานไปสำหรับค่าสตามิน่าที่ลดลงเรื่อยๆทุกครั้งที่ทำการเคลื่อนไหว
"ย้ากกกกกกกกก !!!!"
ผมวิ่งเข้าไปและกำลังจะะโฟันใส่ฮ็อบก็อบลิน จู่ๆมันก็ปล่อยเวทย์ไฟใส่ผม ผมจึงต้องรีบเปลี่ยนจังหวะขาแล้วเบี่ยงร่างกายหลบไปทางซ้าย แต่ในขณะที่ผมกำลังจะเบี่ยงร่างกายไปทางซ้ายจู่ๆ พูจิ ก็ะโออกจากบ่าผมแล้วดูดเวทมนตร์ที่ฮ็อบก็อบลินปล่อยมาเข้าไปในตัว
"พูจิ! นายดูดซับเวทมนตร์ได้ด้วยเหรอนี่"
"พูๆๆ พู"
"แต๊งกิ้ว! งี้ก็ค่อยสบายขึ้นมาหน่อย..!"
สงสัยพูจิได้สกิลมาหลังจากที่เลเวลอัพไปจนถึงระดับหนึ่ง ซึ่งไปปลดล็อกเงื่อนไขของเลเวล แล้วทำให้ได้รับสกิลมาล่ะมั้ง?
"เยี่ยม มาลองดูกันสักตั้งเถอะ พูจิ"
แล้วผมก็วิ่งเข้าไปแล้วะโฟันใส่ฮ็อบก็อบลิน 2 ที
"ฉัวะ ฉัวะ"
"กี๊กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!! กี๊ๆๆๆๆ!!"
*ฮ็อบก็อบลินได้รับดาเมจ 318 หน่วย
เยี่ยม~~! ต้องฟันให้ได้อีกประมาณ 2 รอบ อย่างน้อยก็ไม่ต้องระวังเื่เวทย์ไฟของมันล่ะ เพราะพูจิดูดซับเวทมนตร์ของมันได้ แต่ผมก็ต้องพยายามระวังหลังไปด้วย...... ซึ่งคิดว่าก็คงไม่มีอะไรยากแล้วล่ะ...!
**********************************************************************************************